• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Janusz Latalski

    Przeczytaj także...
    Łabiszyn (niem. Labischin) – miasto w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w północno-wschodniej części Pojezierza Gnieźnieńskiego, będącego subregionem Pojezierza Wielkopolskiego. Przez miasto przypływa rzeka Noteć, która poprzez Kanał Bydgoski łączy się z Brdą. Jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej Łabiszyn. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. bydgoskiego.Tatarzy (nazwa własna: Tatarlar / Татарлар) – grupa ludów tureckich z Europy wschodniej oraz północnej Azji.
    Wojewoda (łac. comes palatinus) – organ administracji państwowej w Polsce, a w przeszłości także w innych krajach słowiańskich i bałkańskich: w Czechach, Rosji, Bułgarii, Mołdawii i Siedmiogrodzie.

    Janusz Latalski z Latalic i Łabiszyna herbu Prawdzic (zm. 1557) – wojewoda inowrocławski i poznański.

    Syn Jana Latalskiego, kasztelana gnieźnieńskiego i Zofii Skockiej. Brat Jana, arcybiskupa gnieźnieńskiego. Poślubił Barbarę Kretkowską, córkę Mikołaja, wojewody inowrocławskiego. Z małżeństwa urodziło się 5 dzieci. Synowie: Stanisław (1531-1598), starosta inowrocławski i człuchowski, Janusz i Jerzy (zm. 1602). Córka Anna została żoną Jana Krotoskiego, wojewody inowrocławskiego.

    Oczaków (ukr. Очаків, tur. Özü) – miasto w obwodzie mikołajowskim Ukrainy, siedziba rejonu oczakowskiego. Ludność 16 900 (2001).Elżbieta Habsburżanka (ur. 9 lipca 1526 w Linzu, zm. 15 czerwca 1545 w Wilnie) – królowa polska i wielka księżna litewska.

    Jako pierwszy pisał się z Łabiszyna. W roku 1516 został starostą inowrocławskim. Pełnił urząd kasztelana lądzkiego od 1520. W 1529 roku udał się z innym rycerstwem polskim na wyprawę na Tatarów. Został schwytany w Oczakowie i dostał się do niewoli. Został wykupiony przez swego brata Jana, ówczesnego biskupa poznańskiego.

    Zakon Rycerski Grobu Bożego w Jerozolimie (łac. Ordo Equestris Sancti Sepulcri Hierosolymitani) Bożogrobcy, Zakon Kanoników Regularnych Stróżów Świętego Grobu Jerozolimskiego, w Polsce znany także jako Zakon Kanoników Regularnych Stróżów Grobu Chrystusowego to zakon wywodzący się z założonej w 1099 r. przez Gotfryda z Bouillon kapituły. Początkowo zakon stanowiło 20 kanoników sprawujących służbę duszpasterską i 50 rycerzy krzyżowych wywodzących się z najlepszych domów rycerskich. Podlegali oni zwierzchnikowi kościoła łacińskiego w Ziemi Świętej czyli biskupowi Jerozolimy. W czasach stacjonowania w Palestynie (do XIII wieku) do ich podstawowych obowiązków należało oprowadzanie pątników, obrona Grobu Chrystusa oraz uczestniczenie w wyprawach przeciw niewiernym. Kapituła składała się z duchownych i rycerzy, jednak szybko dominującą rolę zaczęli odgrywać kapłani. Regułę św. Augustyna nadał im patriarcha Arnulf z Rohez (1114 r.). W 1122 r. zatwierdził ją papież Kalikst II.Mikołaj Kretkowski herbu Dołęga (zm. 1519/1520) , kasztelan rypiński, kasztelan brzeskokujawski, wojewoda brzeskokujawski i wojewoda inowrocławski. Wojewodzic inowrocławski, kasztelanic kruszwicki i starościc małogoski.

    Od 1530 roku piastował też urząd kasztelana gnieźnieńskiego, od 1535 wojewoda inowrocławski, od 1538 - wojewoda poznański; był także starostą człuchowskim. W 1538 mianowany hrabią Państwa Rzymskiego. W 1543 posłował do cesarza Ferdynanda w celu skojarzenia małżeństwa króla Polski Zygmunta II Augusta z Elżbietą Austriaczką. Na sejmie 1552 obronił też Stanisława Orzechowskiego przeciw biskupom.

    Ferdynand I Habsburg (ur. 10 marca 1503 w Alcalá de Henares, zm. 25 lipca 1564 w Wiedniu) – arcyksiążę Austrii oraz książę Styrii, Krainy i Karyntii od 1521, hrabia Tyrolu w latach od 1522, król Czech i Węgier od 1526, król niemiecki od 1531, Święty Cesarz Rzymski od 1556 z dynastii Habsburgów.Poznań (niem. Posen, łac. Posnania, jidysz פּױזן Pojzn) – miasto na prawach powiatu w zachodniej Polsce, położone na Pojezierzu Wielkopolskim, nad Wartą, u ujścia Cybiny. Historyczna stolica Wielkopolski, od 1999 r. siedziba władz województwa wielkopolskiego i powiatu poznańskiego. Miasto jest istotnym węzłem drogowym i kolejowym, funkcjonuje tu również międzynarodowy port lotniczy.

    Był rycerzem Zakonu Grobu Bożego w Jerozolimie.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Seweryn Uruski: Rodzina. Herbarz Szlachty Polskiej. T. 8. Warszawa: Gebthner i Wolff, 1911, s. 303-304.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Hr. Seweryn Uruski "Rodzina. Herbarz Szlachty Polskiej" (wyd. 1904-1917, tom 8, str. 303-305 - Latalscy herbu Prawdzic)
  • Stanisław Latalski z Łabiszyna, ur. 1535, zm. 11 grudnia 1598 – starosta inowrocławski i człuchowski. 24 października 1563 ożenił się z Georgią (1531-1574), córką Jerzego I pomorskiego, która urodziła córkę Mariannę, od 1584 żonę wojewody kaliskiego Andrzeja Czarnkowskiego . Należał do rodziny Latalskich. Był posłem wielkopolskim na sejm 1562/1563 roku. Zygmunt II August (ur. 1 sierpnia 1520 w Krakowie, zm. 7 lipca 1572 w Knyszynie) – od 1529 wielki książę litewski, od 1530 król Polski (koregent), samodzielne rządy od 1548, od 1569 władca zjednoczonego państwa – Rzeczypospolitej Obojga Narodów.




    Warto wiedzieć że... beta

    Gniezno (łac. Gnesna, niem. Gnesen) – miasto w województwie wielkopolskim, pierwsza stolica Polski, pierwsza metropolia kościelna, Stołeczne Królewskie Miasto Gniezno, miasto św. Wojciecha. Siedziba władz powiatu gnieźnieńskiego i gminy Gniezno oraz archidiecezji, (arcybiskupów gnieźnieńskich i prymasów Polski). Było miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego.
    Stanisław Orzechowski herbu Oksza (ur. 11 listopada 1513 w Przemyślu, zm. 1566 w Żurawicy) – ksiądz katolicki, kanonik przemyski, historyk, autor pism politycznych i religijnych okresu renesansu, ideolog złotej wolności szlacheckiej i ruchu obrony praw szlacheckich.
    Jan Latalski herbu Prawdzic (ur. 1463, zm. 29 sierpnia 1540 w Skierniewicach) – arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski.
    Latalice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Pobiedziska. Stąd wywodzą się Latalscy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.152 sek.