• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jan Seredyka

    Przeczytaj także...
    Uniwersytet Wrocławski (UWr) – jeden z osiemnastu państwowych uniwersytetów klasycznych w Polsce z siedzibą we Wrocławiu, kształcący na kierunkach humanistycznych i ścisłych. Powstał pierwotnie w 1702 roku jako Leopoldina, a 24 sierpnia 1945 roku został przekształcony na polską uczelnię akademicką. Uczelnia swoimi tradycjami odwołuje się do niemieckich uczelni wrocławskich oraz Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Jest jedną z najważniejszych i najstarszych uczelni we Wrocławiu, na której studiuje blisko 31,6 tysięcy studentów.Profesor zwyczajny (skrót: prof. zw., z łac. professor ordinarius) – stanowisko na uczelni przewidziane dla pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który posiada tytuł naukowy profesora (art. 114, ust. 1 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym, Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.). Stanowisko profesora zwyczajnego jest ukoronowaniem kariery naukowej pracowników uczelni. Wiąże się bowiem z największym prestiżem – jest przyznawane szczególnie zasłużonym dla uczelni i wyróżniającym się naukowcom z tytułem naukowym profesora. Do roku 1990 profesor zwyczajny i profesor nadzwyczajny były to dwa odrębnie tytuły naukowe nadawane przez Przewodniczącego Rady Państwa. Profesor zwyczajny był wyższy rangą niż profesor nadzwyczajny.
    Władysław Eugeniusz Czapliński (ur. 3 października 1905 w Tuchowie, zm. 17 sierpnia 1981 we Wrocławiu), polski historyk, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego.
    Rektor Seredyka wizytuję zajęcia Studium Wojskowego WSP w Opolu

    Jan Seredyka (ur. 8 października 1928 w Grajewie, zm. 16 sierpnia 2008 w Warszawie) – polski historyk, specjalizujący się w historii Polski nowożytnej, profesor Uniwersytetu Opolskiego.

    Wysiedlenie Polaków z Kresów Wschodnich (1944–1946) w nowe granice Rzeczypospolitej Polskiej – fala przymusowych przesiedleń ludności polskiej ze wschodnich terenów II Rzeczypospolitej odebranych w wyniku porozumień jałtańskich na rzecz Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, przeprowadzona po podpisaniu układów republikańskich.Grajewo – miasto i gmina w województwie podlaskim, nad rzeką Ełk. Od 1 stycznia 1999 roku jest siedzibą powiatu grajewskiego.

    Życiorys[]

    Podczas II wojny światowej pracował jako robotnik przymusowy w Pińsku na Polesiu. W czerwcu 1945 roku przybył w pierwszej fali powojennych przymusowych polskich wysiedleńców z Kresów do Opola. Tutaj uczęszczał do I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika. Po jej ukończeniu rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie napisał magisterium, a następnie doktorat pod kierunkiem prof. Władysława Czaplińskiego. Na tej samej uczelni uzyskał także stopień doktora habilitowanego w zakresie historii.

    Pińsk (biał. Пінск, Pinsk, ros. Пинск, Pinsk) – miasto i port na Białorusi, na Polesiu, nad rzeka Piną, u jej ujścia do Prypeci, w odległości 29 km od kanału Dniepr-Bug. Miasto położone jest administracyjnie w obwodzie brzeskim, do 1939 w województwie poleskim (1921 stolica), węzeł drogowy; stolica diecezji pińskiej (1925), seminarium duchowne (1925, 2001); 130 600 mieszkańców (2010).Historia nowożytna, dzieje nowożytne, nowożytność – epoka w historii następująca według tradycyjnej periodyzacji po średniowieczu i poprzedzająca XIX wiek (jako epokę). Za jej datę początkową uznaje się najczęściej upadek Konstantynopola, a tym samym cywilizacji bizantyńskiej (1453) lub odkrycie Ameryki przez Krzysztofa Kolumba (1492). Obie te daty mają wyłącznie charakter umowny – upadek Bizancjum miał bardzo ograniczony wpływ na rozwój kultury europejskiej, natomiast ekspansja europejska w kierunku zachodnim i południowym miała przynieść skutki dopiero w XVI wieku. Realnymi wyznacznikami przejścia od epoki średniowiecznej do nowożytnej są natomiast przemiany kulturowe, polityczne, państwowe, ideologiczne i w ograniczonym stopniu techniczne. W historii świata za umowne zakończenie epoki najczęściej uznaje się wybuch rewolucji francuskiej, a rzadziej kongres wiedeński.

    Od 1959 był związany z Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Opolu, gdzie podjął pracę w Katedrze Historii Nowożytnej. Mianowany docentem w 1968 roku. W 1981 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Po przejściu na emeryturę w 1999 kontynuował pracę na Uniwersytecie Opolskim i Wyższej Szkole Zarządzania i Bankowości w Poznaniu.

    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.Wyższa Szkoła Zarządzania i Bankowości w Poznaniu – najstarsza uczelnia niepubliczna w Wielkopolsce i jedna z najstarszych w Polsce, założona w 1992 r. (Rejestr Szkół Niepublicznych: 9/92).

    Jego zainteresowania badawcze skupiają się głównie wokół problemów parlamentaryzmu w Rzeczypospolitej szlacheckiej XVI i XVII w. Powołał w Opolu Katedrę Historii Parlamentaryzmu, która skupiła specjalistów tej dziedziny z różnych ośrodków krajowych i zagranicznych.

    Pełnione funkcje[]

  • pełnomocnik rektora WSP ds. studenckich – 1963-1965
  • prodziekan Wydziału Filologiczno-Historycznego WSP ds. studiów dla pracujących – 1965-1968
  • prorektor, a następnie rektor WSP – 1968-1972
  • dyrektor Instytutu Historii WSP – 1971-1974; 1977-1979; 1988-1990
  • Wybrane publikacje[]

  • Księżniczka i chudopachołek, wyd. UO, Opole 1995.
  • Parlamentarzyści polscy od XVI do XX wieku, wyd. UO, Opole 1999.
  • Rozprawy z dziejów XVI i XVII wieku, wyd. FN, Poznań 2003.
  • Sejm w Toruniu z 1626 roku, wyd. Ossolineum, Wrocław 1966.
  • Przypisy

    1. S. Nicieja, Alma Mater Opoliensis, wyd. UO, Opole 2004, s. 92.

    Bibliografia[]

  • Jan Seredyka w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, tom IV: S–Ż (redaktor naukowy Janusz Kapuścik), Warszawa 2002, s. 66–67
  • Stanisław Nicieja, Alma Mater Opoliensis. Ludzie, fakty, wydarzenia, Opole 2004.
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Stanisław Sławomir Nicieja (ur. 4 października 1948 w Strzegomiu) – polski historyk i historyk sztuki XIX i XX wieku, profesor nauk humanistycznych, trzykrotny rektor Uniwersytetu Opolskiego, senator V kadencji.8 października jest 281. (w latach przestępnych 282.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 84 dni.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Poznań (niem. Posen, łac. Posnania, jidysz פּױזן Pojzn) – miasto na prawach powiatu w zachodniej Polsce, położone na Pojezierzu Wielkopolskim, nad Wartą, u ujścia Cybiny. Historyczna stolica Wielkopolski, od 1999 r. siedziba władz województwa wielkopolskiego i powiatu poznańskiego. Miasto jest istotnym węzłem drogowym i kolejowym, funkcjonuje tu również międzynarodowy port lotniczy.
    Warszawa; miasto stołeczne Warszawa, w skrócie m.st. Warszawa – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Nizinie Środkowomazowieckiej, na Mazowszu, nad Wisłą. Od 2002 r. miasto stołeczne Warszawa jest gminą miejską mającą status miasta na prawach powiatu.
    Habilitacja (z łac. habilitas – zdatność, zręczność) – posiadające różny zakres, w zależności od sytuacji prawnej w danym kraju, uprawnienie do:
    Uniwersytet Opolski (UO) – jeden z osiemnastu państwowych uniwersytetów w Polsce z siedzibą w Opolu. Powstał w 1994 roku w wyniku połączenia Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Powstańców Śląskich (zał. 1950 we Wrocławiu i przeniesionej w 1954 roku do Opola) oraz opolskiej filii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w Nysie, bazującej na kilkudziesięcioletnich doświadczeniach Wyższego Seminarium Duchownego w Nysie, gdzie pracowała kadra naukowa dawnego Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Uczelnia odwołuje się swoimi tradycjami do prób stworzenia Uniwersytetu Piastowskiego w Brzegu w XVI wieku przez księcia Jerzego II Wspaniałego i w Nysie w XVII wieku przez księcia biskupa Karola Habsburga. Jest jedną z najważniejszych uczelni w Opolu, na której studiuje blisko 16,5 tysięcy studentów.
    Instytut Historii Uniwersytetu Opolskiego (IH UO) – jednostka dydaktyczno-naukowa należąca do struktur Wydziału Historyczno-Pedagogicznego Uniwersytetu Opolskiego. Dzieli się na 8 katedr i zakład. Posiada uprawnienia do nadawania stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego oraz wnioskowania o nadanie tytułu naukowego profesora. Prowadzi działalność dydaktyczną i badawczą związaną z historią polityczną, społeczną i gospodarczą w jej poszczególnych epokach i różnych aspektach. Instytut oferuje studia na kierunkach: historia, ochrona dziedzictwa kulturowego oraz antropologia mniejszości narodowych i społeczności lokalnych. Aktualnie na instytucie prowadzi się zajęcia w trybie dziennym i zaocznym. Jego kadrę naukową tworzy 32 pracowników: 10 profesorów, 7 doktorów habilitowanych i 15 doktorów. Siedzibą instytutu jest gmach, mieszczący się przy ul. Strzelców Bytomskich 2, w którym ponadto mieści się Biblioteka Główna.
    Kresy Wschodnie lub po prostu Kresy – w okresie II RP z Kresami Wschodnimi utożsamiano tereny na wschód od linii Curzona, podobnie jak obecnie. Początkowo pod tym pojęciem rozumiano Dzikie Pola -obszar graniczny między Rzecząpospolitą a Chanatem Krymskim nad dolnym Dnieprem. Następnie, wschodnie rubieże Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
    Ośrodek Przetwarzania Informacji (OPI) - jednostka badawczo-rozwojowa nadzorowana przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (wcześniej przez Komitet Badań Naukowych). Jej zadaniem jest ułatwienie szybkiego dostępu do aktualnej i kompleksowej informacji o nauce polskiej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.059 sek.