• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jan Raczkowski - generał

    Przeczytaj także...
    Polska Partia Robotnicza (PPR) – partia polityczna utworzona w czasie niemieckiej okupacji, 5 stycznia 1942 roku, w Warszawie z inicjatywy przybyłych z ZSRR polskich komunistów z tzw. Grupy Inicjatywnej (zrzuconych przez lotnictwo radzieckie na spadochronach 28 grudnia 1941 w okolicach Wiązowny), poprzez połączenie organizacji Związek Walki Wyzwoleńczej (utworzonej we wrześniu 1941) z kilkoma istniejącymi konspiracyjnymi grupami komunistycznymi, takimi jak: „Młot i Sierp”, Stowarzyszenie Przyjaciół ZSRR, Grupa Biuletynu Radiowego, Spartakus, Sztandar Wolności oraz grupa „Proletariusz”.Odznaka „Za Zasługi dla Obrony Cywilnej” – polskie cywilne odznaczenie okresu PRL ustanowione 6 sierpnia 1976 przez Radę Ministrów jako odznaczenie dla osób, które przyczyniły się do rozwoju i umacniania państwa.
    Komitet Centralny Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (KC PZPR) – organ kierowniczy Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR) w latach 1948–90; najwyższa władza PZPR między zjazdami, kierująca całokształtem pracy partii.
    Grób Jana Raczkowskiego na Powązkach; Warszawa, 23 lipca 2008

    Jan Raczkowski (ur. 22 sierpnia 1922 w Zajezierzu w pow. nieświeskim, zm. 31 stycznia 2003 w Warszawie) – polski dowódca wojskowy, generał dywizji pilot Wojska Polskiego, dowódca Lotnictwa Operacyjnego (1957-1963), Główny Inspektor Lotnictwa (1963–1967), dowódca Wojsk Lotniczych (1967–1972), poseł na Sejm PRL V kadencji (1969–1972), wiceminister komunikacji (1972–1982), konsul generalny PRL w Mińsku w ZSRR (1982–1987), wiceprzewodniczący Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (1974–1983), przewodniczący Komisji Braterstwa Broni Zarządu Głównego TPPR

    Posłowie na Sejm PRL V kadencji zostali wybrani podczas wyborów parlamentarnych, które odbyły się w dniu 1 czerwca 1969.Medal 10-lecia Polski Ludowej – polskie cywilne odznaczenie państwowe ustanowione dekretem Rady Państwa 12 maja 1954 roku, jako odznaczenie jubileuszowe w związku ze zbliżającą się dziesiątą rocznicą powstania Polski Ludowej. Medal zaprojektowany został w 1954 roku przez Józefa Gosławskiego. Odznaczenie przyznawano w okresie od 22 lipca 1954 do 22 lipca 1955.

    Życiorys[]

    Urodził się w Zajezierzu, w powiecie Nieśwież, na terytorium obecnej Białorusi, które po wybuchu II wojny światowej zostało wcielone do ZSRR. W latach 1942–1944 służył w partyzantce radzieckiej na Zachodniej Białorusi, jako dowódca zwiadu Oddziału "Żukow", a następnie "Szczors" Brygady im. Czapajewa. Od czerwca do grudnia 1944 służył w 193 Dywizji Piechoty Armii Czerwonej. 15 grudnia 1944 wstąpił do Wojska Polskiego.

    Medal za Umacnianie Braterstwa Broni (ros. Медаль «За укрепление боевого содружества») – radziecki medal wojskowy.Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 – polskie państwowe odznaczenie wojskowe ustanowione dekretem, Rady Ministrów zatwierdzonym przez KRN z dnia 26 października 1945 roku „ ... w celu upamiętnienia zwycięstwa Narodu Polskiego i Jego Sprzymierzeńców nad barbarzyństwem hitlerowskim i triumfu idei wolności demokratycznej oraz dla odznaczenia osób, które swoim działaniem lub cierpieniem w kraju lub zagranicą w czasie do 9 maja 1945 roku przyczyniły się do tego zwycięstwa i triumfu...”.

    W 1945 ukończył Oficerską Szkołę Lotniczą w Dęblinie w stopniu podporucznika, a następnie w latach 1946–1947 kurs dowódców pułków przy OSL. W 1946 awansował na stopień porucznika. W marcu 1949 został dowódcą 5 Pułku Lotnictwa Szturmowego w Bydgoszczy. Już w 7 lat po wstąpieniu do wojska w 1952 został dowódcą 8 Dywizji Lotnictwa Szturmowego, którą dowodził do 1955. Studiował następnie w Akademii Lotniczej w Monino w ZSRR. Po powrocie z ZSRR zajmował kluczowe stanowiska w lotnictwie: w grudniu 1956 został dowódcą 3 Korpusu Lotnictwa Mieszanego w Poznaniu, stanowiącego podstawę Lotnictwa Operacyjnego.

    Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego została ustanowiona przez Ogólnopolski Komitet Frontu Jedności Narodu w celu upamiętnienia tysiącletniej tradycji Państwa Polskiego, popularyzacji wartości patriotycznych, historycznych, gospodarczych i społecznych, walk wyzwoleńczych oraz dorobku Polski Ludowej. Odznakę tzw.„sztandarówkę” (większy rozmiar) przyznawano także dla zakładów pracy, szkół, zespołów ludowych, itp.Jan Ludwik Frey-Bielecki (ur. 10 sierpnia 1916 w Łodzi, zm. 28 czerwca 1994 w Warszawie) – generał dywizji pilot Wojska Polskiego, działacz komunistyczny, poseł na Sejm PRL II i III kadencji, dowódca Wojsk Lotniczych i Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju w latach 1956–1962.

    W latach 1957–1963 był dowódcą Lotnictwa Operacyjnego. W 1963, po usunięciu z wojska gen. dyw. pil. Jana Freya-Bieleckiego był Głównym Inspektorem Lotnictwa. Po połączeniu Lotnictwa Operacyjnego i Głównego Inspektoratu Lotnictwa (w 1967) i utworzeniu Wojsk Lotniczych jako odrębnego, obok Wojsk Lądowych, Wojsk Obrony Powietrznej Kraju i Marynarki Wojennej, rodzaju Sił Zbrojnych został dowódcą Wojsk Lotniczych. Funkcję tę sprawował w latach 1967–1972. Był współorganizatorem wielkich parad lotniczych w latach 1966 (defilada 1000-lecia) oraz 1969 (defilada 25-lecia PRL).

    Cmentarz Wojskowy w Warszawie (określany też potocznie jako "Powązki Wojskowe") – warszawski cmentarz komunalny przy ul. Powązkowskiej 43/45.Michał Jakubik (ur. 31 marca 1914 w Czuczewiczach, w pow. łuninieckim, zm. 28 października 1966 w Łodzi) – generał brygady Wojska Polskiego.

    W 1957, w wieku zaledwie 35 lat, został najmłodszym generałem w polskim lotnictwie. Był również dopiero trzecim, po Michale Jakubiku i Janie Frey-Bieleckim Polakiem, który otrzymał ten stopień w korpusie osobowym lotnictwa. Nominację wręczył prezes Rady Ministrów Józef Cyrankiewicz. W 1963 został awansowany do stopnia generała dywizji. Nominację wręczył przewodniczący Rady Państwa PRL Aleksander Zawadzki. Posiadał tytuł pilota wojskowego pierwszej klasy.

    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.Order Virtuti Militari (łac. Męstwu wojskowemu – (cnocie) dzielności żołnierskiej) – najwyższe polskie odznaczenie wojskowe (order), nadawane za wybitne zasługi bojowe. Jest najstarszym orderem wojskowym na świecie, spośród nadawanych do chwili obecnej. Ustanowiony przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego 22 czerwca 1792 roku w celu uczczenia zwycięstwa w bitwie pod Zieleńcami po rozpoczęciu wojny polsko-rosyjskiej przeciwko konfederacji targowickiej w obronie Konstytucji 3 Maja. Dewiza orderu brzmi: Honor i Ojczyzna

    W latach 1943–1944 był członkiem radzieckiej partii komunistycznej WKP(b), od 1944 – PPR, a od 1948 – PZPR. W latach 1964–1975 był zastępcą członka KC PZPR. W latach 1969–1972 był posłem na Sejm PRL V kadencji z ramienia PZPR. W latach 1974–1983 był wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.

    Medal jubileuszowy 70-lecia Sił Zbrojnych ZSRR (ros. Юбилейная медаль "70 лет Вооруженных Сил СССР") – radziecki jubileuszowy medal wojskowy.Medal jubileuszowy 60-lecia Sił Zbrojnych ZSRR (ros. Юбилейная медаль "60 лет Вооруженных Сил СССР") – radziecki jubileuszowy medal wojskowy.

    Urlopowany z wojska w 1972 zajmował drugoplanowe stanowiska w hierarchii władzy PRL. Pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Komunikacji nadzorującego lotnictwo cywilne (1972–1982), a następnie Konsula Generalnego PRL w Mińsku w ZSRR (ob. Białoruś) (1982–1987). Po powrocie do kraju w styczniu 1987 był przewodniczącym Komisji Braterstwa Broni Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej, a w 1989 wszedł w skład Prezydium Zarządu Głównego TPPR. 23 grudnia 1987 został oficjalnie pożegnany przez ministra obrony narodowej gen. armii Floriana Siwickiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej. 30 marca 1988 został przeniesiony w stan spoczynku.

    Medal jubileuszowy 50-lecia Sił Zbrojnych ZSRR (ros. Юбилейная медаль "50 лет Вооруженных Сил СССР") – radziecki jubileuszowy medal wojskowy.Czechosłowacja (czes. Československo, słow. Česko-Slovensko lub Československo) – państwo w Europie Środkowej istniejące w latach 1918-1938 i 1945-1992. 1 stycznia 1993 w miejscu Czechosłowacji powstały dwa nowe państwa – Czechy i Słowacja. Kraj graniczył z Niemcami (1949-90: NRD i RFN), Polską, ZSRR (1991: Ukrainą), Rumunią (do 1939), Węgrami i Austrią. Stolicą Czechosłowacji była Praga.

    W stanie spoczynku działał w Stowarzyszeniu Seniorów Lotnictwa Wojskowego, Warszawskim Klubie Seniorów Lotnictwa, Klubie Generałów WP, Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych.

    Pochowany 7 lutego 2003 r. na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Mowy pogrzebowe wygłosili: szef sztabu Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej gen. bryg. Mieczysław Kaczmarek oraz były dowódca Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej gen. broni. pil. Jerzy Gotowała.

    Ordery i odznaczenia[]

  • Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari – 1946
  • Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski – 1977
  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 1972
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 1958
  • Order Sztandaru Pracy I klasy – 1986
  • Order Sztandaru Pracy II klasy – 1964
  • Krzyż Walecznych – 1946
  • Krzyż Partyzancki
  • Złoty Krzyż Zasługi – 1954
  • Medal 10-lecia Polski Ludowej
  • Medal 30-lecia Polski Ludowej
  • Medal 40-lecia Polski Ludowej
  • Medal Zwycięstwa i Wolności 1945
  • Złoty Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny"
  • Srebrny Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny"
  • Brązowy Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny"
  • Złoty Medal "Za zasługi dla obronności kraju"
  • Srebrny Medal "Za zasługi dla obronności kraju"
  • Brązowy Medal "Za zasługi dla obronności kraju"
  • Medal Za udział w walkach o Berlin (1970)
  • Złota Odznaka „Za Zasługi dla Obrony Cywilnej”
  • Złoty Medal Za Zasługi dla Ligi Obrony Kraju
  • Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego
  • Odznaka "Zasłużony Działacz Lotnictwa Sportowego"
  • Odznaka „Za Zasługi dla ZBoWiD”
  • Złota Odznaka Honorowa Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej
  • Medal „Zasłużony Działacz Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej”
  • Order Lenina (ZSRR)
  • Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (ZSRR)
  • Medal "Za umacnianie braterstwa broni" (ZSRR)
  • Medal za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 (ZSRR)
  • Medal 20-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 (ZSRR)
  • Odznaka "25 lat Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945" (ZSRR)
  • Medal 40-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 (ZSRR)
  • Medal "50-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945" (Rosja)
  • Medal 50-lecia Sił Zbrojnych ZSRR (ZSRR)
  • Medal 60-lecia Sił Zbrojnych ZSRR (ZSRR)
  • Medal 70-lecia Sił Zbrojnych ZSRR (ZSRR)
  • Złoty Medal "Virtutea Ostaseasca" – 1971 (Socjalistyczna Republika Rumunii)
  • Medal "Za umacnianie Przyjaźni Sił Zbrojnych" II stopnia (CSSR)
  • Tytuł Honorowy i Odznaka "Zasłużony Pilot Wojskowy PRL"
  • Bibliografia[]

  • W. Biegański, M. Juchniewicz, St. Okęcki, Polacy w ruchu oporu narodów Europy: 1939–1945, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1977
  • S. Czmur, W. Wójcik, Generałowie w stalowych mundurach, Redakcja Czasopism WLOP – Dom Wydawniczy Bellona, Poznań-Warszawa 2003
  • S. Czmur, W. Wójcik, Dowódcy Lotnictwa i Obrony Powietrznej, Redakcja Czasopism WLOP, Poznań 2000
  • Leksykon Historii Polski, Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1995
  • L. Grot, T. Konecki, E. Nalepa, Pokojowe dzieje Wojska Polskiego, Wojskowy Instytut Historyczny im. Wandy Wasilewskiej, Warszawa 1988
  • M. Juchniewicz, Polacy w radzieckim ruchu podziemnym i partyzanckim, 1941–1944, Wojskowy Instytut Historyczny, Warszawa 1972
  • H. P. Kosk, Generalicja polska, t. 2, Wyd. Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001, ISBN 83-87103-81-0
  • J. Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943−1990, tom III, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2010, ISBN 978-83-7611-801-7
  • J. Marszałek, H. Jankowski, Ukrzyżować księdza Jankowskiego!: obrona konieczna, tom I, Polska Oficyna Wydawnicza, 1998, s. 27
  • J. Tobiasz, W jednym szeregu: wspomnienia uczestników walk partyzanckich na Białorusi, 1941–1944, Wydawnictwo MON, Warszawa 1969
  • J. Zieliński, Ostatni lot dowódcy, w: "Wiraże" 5/2003
  • "Wojskowy Przegląd Historyczny", kwartalnik, Wojskowy Instytut Historyczny, roczniki 1960–1988
  • "Żołnierz Wolności", 24 grudnia 1987, s. 2
  • Monino (ros. Монино) - osiedle typu miejskiego w Rosji, w obwodzie moskiewskim w rejonie szczołkowskim, 23 km na wschód od Moskwy.Armia Czerwona, ros. Красная Армия, pełna nazwa Robotniczo-Chłopska Armia Czerwona (Рабоче-Крестьянская Красная Армия, RKKA), od 23 lutego 1946 roku Armia Radziecka (ros. Советская армия, stosowane również tłumaczenie Armia Sowiecka) – wojska lądowe Sił Zbrojnych ZSRR, istniejące do grudnia 1991 (przemianowane m.in. na Wojska Lądowe Republiki Białoruś, Wojska Lądowe Federacji Rosyjskiej oraz wojska lądowe każdej z pozostałych dawnych republik ZSRR).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego (KPZR, ros. Коммунистическая партия Советского Союза – КПСС) – ostatnia nazwa założonej w 1903 partii komunistycznej, rządzącej w RFSRR i ZSRR od 1917 do 1991 (1903-1912 SDPRR, Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji, frakcja bolszewików; 1912-1918 SDPRR(b), Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji (bolszewików); 1918-1925 RPK(b), Rosyjska Partia Komunistyczna (bolszewików); 1925-1952 WKP(b), Wszechzwiązkowa Partia Komunistyczna (bolszewików)). Formalnie centralną instancją partii był Komitet Centralny (KC), największą zaś realną władzę posiadało jego Biuro Polityczne i Sekretariat Komitetu Centralnego na czele z sekretarzem generalnym. Generalny sekretarz KC był przywódcą całej partii. Sekretariatowi KC podlegały wydziały Komitetu Centralnego, oparte na zasadzie funkcjonalnej i pełniące funkcje ministerstw. W okresie istnienia ZSRR partia miała też swoje republikańskie sekcje (komunistyczne partie republik związkowych ZSRR) z wyjątkiem (do 1990) Rosji. Kontrolowała też większość innych partii komunistycznych na świecie, zarówno formalnie poprzez organizacje międzynarodowe (np. Komintern, Kominform), jak i nieformalnie w wyniku faktycznego zwierzchnictwa ZSRR nad częścią z państw oraz sponsorowania i utrzymywania kontaktów w pozostałych przez Wydział Zagraniczny Komitetu Centralnego i radziecki wywiad (INO NKWD i GRU).
    Medal 20-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 (ros. Юбилейная медаль "Двадцать лет победы в Великой Отечественной войне 1941-1945 гг.") – radziecki jubileuszowy medal wojskowy.
    Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL) – oficjalna nazwa państwa polskiego w latach 1952–1989. Uprzednio, w latach 1945–1952 ten sam organizm państwowy funkcjonował jako podmiot prawa międzynarodowego pod nazwą Rzeczpospolita Polska. Państwo to w okresie 1945-1989 propagandowo i kolokwialnie określane było jako Polska Ludowa.
    Józef Cyrankiewicz (ur. 23 kwietnia 1911 w Tarnowie, zm. 20 stycznia 1989 w Warszawie) – polski działacz socjalistyczny i komunistyczny, członek władz PPS i PZPR, pięciokrotny premier RP i PRL w latach 1947–1952 i 1954–1970 (funkcję tę sprawował najdłużej w historii Polski), przewodniczący Rady Państwa. Z zawodu dziennikarz.
    Dęblin – gmina miejska w województwie lubelskim, w powiecie ryckim. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa lubelskiego.
    Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (PZPR) – partia komunistyczna założona w grudniu 1948, na skutek połączenia Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej, po przeprowadzeniu czystek w ich szeregach. Określana również jako realno-socjalistyczna, sprawująca rządy w Polsce Ludowej, w latach 1948–1989.
    Aleksander Zawadzki, ps. Kazik, Wacek (ur. 16 grudnia 1899 w Dąbrowie Górniczej, zm. 7 sierpnia 1964 w Warszawie) – polski działacz partyjny i państwowy, kierownik Centralnego Wydziału Wojskowego KPP, przewodniczący Centralnego Biura Komunistów Polskich w ZSRR (1944), zastępca ds. polityczno-wychowawczych Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego (1944–1945), generał dywizji Wojska Polskiego, członek Sekretariatu KC PPR (1948), sekretarz Komitetu Centralnego PZPR (1948–1954), członek KC i Biura Politycznego KC PZPR (1948–1964), przewodniczący Centralnej Rady Związków Zawodowych (1949–1950), dwukrotny wicepremier RP (1949 i 1950–1952), przewodniczący Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Narodowego, a następnie Frontu Jedności Narodu, Przewodniczący Rady Państwa PRL (1952–1964), poseł do Krajowej Rady Narodowej i na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II i III kadencji.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.053 sek.