• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jan Kantyka

    Przeczytaj także...
    Politolog – absolwent studiów na kierunku politologia i pokrewnych (polityka społeczna, europeistyka, nauki polityczne), osoba posiadająca wiedzę naukową w zakresie politologii:Komitet Centralny Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (KC PZPR) – organ kierowniczy Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR) w latach 1948–90; najwyższa władza PZPR między zjazdami, kierująca całokształtem pracy partii.
    Wydawnictwo „Śląsk”– polskie wydawnictwo książkowe z siedzibą w Katowicach działające od lat 50. do 90. XX wieku. Specjalizowało się w publikacjach dotyczących Górnego Śląska. W oficynie wydawano m.in. serie książkowe Biblioteka Pisarzy Czeskich i Słowackich, Biblioteka Szarej Lilijki i Z medalionem.

    Jan Eugeniusz Kantyka (ur. 1933) – polski historyk, politolog, profesor nauk humanistycznych. Specjalizuje się w historii najnowszej i historii ruchu robotniczego.

    Życiorys[]

    W czasach PRL był długoletnim członkiem Komitetu Redakcyjnego kwartalnika KC PZPR Z Pola Walki, w którym publikowano artykuły na temat historii polskiego i międzynarodowego ruchu robotniczego i komunistycznego. Autor haseł w Słowniku biograficznym działaczy polskiego ruchu robotniczego.

    Z Pola Walki – kwartalnik ukazujący się w latach 1958-1989 w Warszawie. Wydawcą był Zakład Historii Partii przy KC PZPR, następnie Instytut Ruchu Robotniczego Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR. Periodyk był poświęcony historii polskiego i międzynarodowego ruchu robotniczego. Publikowali w nim historycy zasłużeni w fałszowaniu historii m.in. PPR.Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego - słownik ukazujący się od 1967 roku (zeszyt próbny). Miał objąć działaczy związanych z działalnością w ruchu robotniczym w XIX i XX wieku. Wydawany był pierwotnie przez Zakład Historii Partii przy KC PZPR. Po jego rozwiązaniu ukazywał się pod auspicjami Muzeum Historii Polskiego Ruchu Rewolucyjnego. Redaktorem naczelnym był Feliks Tych. Ukazały się 3 tomy (do całości litery K).

    W 1995 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych.

    Był pracownikiem naukowym Instytutu Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, Wydziału Nauk Społeczno-Pedagogicznych w Katowicach Wyższej Szkoła Pedagogicznej Towarzystwa Wiedzy Powszechnej oraz Wyższej Szkoły Bankowości i Finansów w Bielsku-Białej.

    Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (PZPR) – partia komunistyczna założona w grudniu 1948, na skutek połączenia Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej, po przeprowadzeniu czystek w ich szeregach. Określana również jako realno-socjalistyczna, sprawująca rządy w Polsce Ludowej, w latach 1948–1989.Służby specjalne – ogólna nazwa opisująca instytucje, które prowadzą działania operacyjno-rozpoznawcze o charakterze niejawnym. Domeną służb specjalnych jest pozyskiwanie i ochrona informacji kluczowych dla zapewnienia wewnętrznego bezpieczeństwa państwa. W państwach demokratycznych działania służb specjalnych wymykają się niekiedy spod kontroli organów nadzorczych. Kontrowersje budzą niektóre techniki stosowane przez służby specjalne, szczególnie te niedozwolone przez prawo ich państwa macierzystego, jak przekupstwo, szantaż, tortury, skrytobójstwo oraz nielegalny handel bronią i narkotykami. Praktyki te są niekiedy usprawiedliwiane ochroną interesów państwa i jego obywateli i dotyczą służb specjalnych zarówno krajów demokratycznych (np. tortury porwanych przez CIA), jak i reżimów dyktatorskich (np. likwidacja opozycjonistów przez radzieckie KGB).

    Ważniejsze publikacje[]

  • PZPR przewodnią siłą socjalistycznych przeobrażeń (1973), Zaranie śl. z. 3 s. 423-443 (współautor: Mirosław Fazan)
  • W pierwszym szeregu. 30 lat organów bezpieczeństwa i porządku w województwie katowickim. (1974), Praca zbiorowa pod redakcją Jana Kantyki, 403 s. , Katowice, Śląski Instytut Naukowy
  • Upamiętnione miejsca walk o społeczne i narodowe wyzwolenie na Śląsku i w Zagłębiu Dąbrowskim (1975), Katowice, Śląski Instytut Naukowy
  • Polska Partia Socjalistyczna na Śląsku i w Zagłębiu Dąbrowskim w latach 1939-1948 (1975), Katowice, Śląski Instytut Naukowy
  • Młodzież socjalistycznej ojczyźnie : szkice z dziejów ruchu młodzieżowego w województwie katowickim (1976), Katowice, Śląski Instytut Naukowy (wraz z Mirosławem Fazanem)
  • Na jurajskim szlaku : z dziejów walk z okupantem hitlerowskim na ziemi olkuskiej (1977),Katowice, Śląski Instytut Naukowy
  • Burzliwe lata : z dziejów ruchu socjalistycznego na Śląsku i w Zagłębiu Dąbrowskim w latach 1939-1948 (1977), Warszawa,Kraków, Państwowe Wydawnictwo Naukowe
  • Serca, myśli, czyny ludowej ojczyzny : szkice z dziejów ruchu młodzieżowego w województwie katowickim (1978), Katowice, Śląski Instytut Naukowy (wraz z Mirosławem Fazanem)
  • Dzień wczorajszy (1981), Katowice, Śląsk (wraz z Andrzejem Koniecznym)
  • Na tropie „Bartka”, „Mściciela” i „Zemsty” : z dziejów walki o utrwalenie władzy ludowej (1984), Katowice, Śląski Instytut Naukowy
  • Sławków w latach okupacji hitlerowskiej 1939-1945 (1984), Katowice, Śląski Instytut Naukowy (wraz z Longinem Rosikoniem)
  • Na beskidzkich szlakach. Z dziejów walk z okupantem hitlerowskim (1985), Wydawnictwo Śląsk, Katowice
  • Oddział partyzancki „Twardego” (1986), Katowice, Śląski Instytut Naukowy
  • Bernard Świerczyna, ps. [pseudonim] „Max” : (1914-1944) (1994), Katowice; Towarzystwo Opieki nad Oświęcimiem; Fundacja dla Wspierania Śląskiej Humanistyki
  • Przypisy

    1. Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego, t. 1: A-D, red. nacz. Feliks Tych, Warszawa: „Książka i Wiedza” 1978, s. 5
    2. prof. dr hab. Jan Eugeniusz Kantyka. nauka-polska.pl. [dostęp 2016-07-27].
    Ruch robotniczy - ruch polityczno-społeczny stawiający sobie za cel obronę interesów robotników i ochronę ich praw.Historia – nauka humanistyczna i społeczna, która zajmuje się badaniem przeszłości, a w znaczeniu ścisłym badaniem działań i wytworów ludzkich, aż do najstarszych poświadczonych pismem świadectw, w odróżnieniu od prehistorii, archeologii, antropologii lub historii naturalnej. Wynikiem badań historycznych jest opis dziejów (historiografia).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Tytuł naukowy (tytuł naukowy profesora) – nadawany przez Prezydenta RP osobie, która uzyskała już stopień naukowy doktora habilitowanego przez to jest samodzielnym pracownikiem nauki, ma osiągnięcia naukowe lub artystyczne znacznie przekraczające wymagania stawiane w przewodzie habilitacyjnym oraz posiada poważne osiągnięcia dydaktyczne, w tym w kształceniu kadry naukowej. Wyjątkowo może być nadany osobie ze stopniem doktora, o wybitnych osiągnięciach naukowych lub artystycznych.
    Uniwersytet Śląski w Katowicach – polski uniwersytet w Katowicach; powstał 8 czerwca 1968 roku jako dziewiąta tego typu placówka w kraju.
    Wyższa Szkoła Finansów i Prawa w Bielsku-Białej - niepubliczna szkoła wyższa utworzona na podstawie decyzji Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 lipca 1995 r. i wpisana do Rejestru Uczelni Niepaństwowych pod numerem 66. W 2011 zmieniono nazwę szkoły z Wyższa Szkoły Bankowości i Finansów na Wyższa Szkoła Finansów i Prawa.
    Śląski Instytut Naukowy im. Jacka Koraszewskiego, instytucja naukowo-badawcza istniejąca w XX wieku w Katowicach przy ul. Granicznej. Została założona w 1957. Zajmowała się badaniem zjawisk społecznych Górnego Śląska i ich popularyzacją. Od 1971 podlegała Polskiej Akademii Nauk. Swą działalnością nawiązywała do istniejącego w latach 1934–1939 oraz 1945–1948 Instytutu Śląskiego w Katowicach.
    Mirosław Fazan (ur. 15 lipca 1933 w Kamienicy Polskiej, zm. 1 października 2004) – polski filolog, historyk i politolog, doktor habilitowany nauk humanistycznych, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Śląskiego.
    Wyższa Szkoła Pedagogiczna im. Janusza Korczaka w Warszawie (dawniej Wyższa Szkoła Pedagogiczna Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Warszawie) – niepubliczna szkoła wyższa z siedzibą w Warszawie przy ul. Pandy 13 (w dzielnicy Ochota na Szczęśliwicach). Powstała decyzją Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 1993 r.
    Towarzystwo Opieki nad Oświęcimiem – organizacja pozarządowa z siedzibą w Oświęcimiu, na terenie Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau, powołana w 1983 r. przez byłych polskich więźniów politycznych KL Auschwitz. Posiada dziesięć oddziałów. Misją Towarzystwa jest opieka nad byłym hitlerowskim obozem zagłady Auschwitz-Birkenau oraz działania zmierzające do utrwalenia pamięci o tym obozie i innych obozach, zakładanych w okupowanej Polsce przez nazistowskie Niemcy (błędnie nazywanych „polskimi obozami koncentracyjnymi”). Towarzystwo opiekuje się byłymi więźniami KL Auschwitz-Birkenau, prowadzi działalność oświatowo-popularyzatorską, współpracuje z Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau. W „Biuletynie Towarzystwa Opieki nad Oświęcimiem” (pierwszy numer ukazał się w styczniu 1987 r.) publikowane są m.in. prace historyków Muzeum, np.:

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.026 sek.