• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jan Kamieniecki

    Przeczytaj także...
    Krosno (niem. Krossen) – miasto na prawach powiatu w województwie podkarpackim, siedziba władz powiatu krośnieńskiego.Olesko (ukr. Олесько) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie buskim, do 1945 r. miasto w Polsce, w województwie tarnopolskim, w powiecie złoczowskim.
    Marcin Kamieniecki herbu Pilawa (zm. 15 marca 1530) – hetman polny koronny (1520-1528) , od 1508 dworzanin królewski Zygmunta Starego, od 1511 podkomorzy sanocki, w latach 1520-1528, wojewoda podolski od 1515, po zmarłym bracie Janie kasztelanie lwowskim od 1512.
    Nagrobek Jana Kamienieckiego w kościele oo. Franciszkanów w Krośnie

    Jan Kamieniecki (ur. 1524 na zamku Kamieniec w Odrzykoniu, zm. 5 lutego 1560) – rotmistrz obrony potocznej.

    Syn Marcina, h. Pilawa, kasztelana lwowskiego, podolskiego, hetmana wojsk polskich na Rusi, (zm. 5 marca 1530 r.) i Jadwigi Sienieńskiej z Oleska, h. Dębno, (córka Piotra Sienieńskiego z Oleska i Katarzyny z Buczackich (Mużyłów) h. Habdank). Po śmierci ojca, Boner wytoczył procesy 6-letniemu Janowi o zwrot długu. Sprawa przeciągnęła się do 1558 r., ale i tak Kamienieccy stracili w 1593 r. niższy Zamek Odrzykoński. Jan Kamieniecki bronił kresów południowo-wschodnich Polski jako rotmistrz obrony potocznej. Był on dziedzicem Oleska i Załoziec wraz z wsiami w ziemi lwowskiej i podolskiej. Zmarł w 1560 r. Pochowany został w kościele Franciszkanów w Krośnie i tam znajduje się jego nagrobek renesansowy.

    Jan Kościelecki herbu Ogończyk (ur. 1415 r., zm. 1475 r.) – chorąży inowrocławski od 1450 r., podkomorzy dobrzyński od 1445 r., kasztelan bydgoski w latach 1454-1455, starosta jasieniecki, świecki i osiecki od 1455 r., starosta dybowski od 1456 r., starosta bydgoski i tucholski od 1457 r., wojewoda inowrocławski od 1457 r., starosta malborski od 1459 r., starosta inowrocławski od 1473 r., starosta dobrzyński.Ogończyk (Cauda, Hogon, Ogon, Ogoniec, Powała, Pogończyk), polski herb szlachecki, związany z zawołaniami Powała i Sudkowicz.

    Jan miał dwie siostry: Barbarę – (żonę Mikołaja Mniszcha z Wielkich Kończyc, podkomorzego nadwornego i starosty łukowskiego) oraz Elżbietę, (żonę B. Maciejowskiego).

    Żoną Jana Kamienieckiego była Anna Kościelecka, h. Ogończyk, (córka Jana Kościeleckiego, wojewody łęczyckiego, zm. w r. 1545).

    Jan Kamieniecki miał trzech synów: Wojciecha, Jana i Stanisława – dziedziców Oleska i Załoziec.

    Abdank (Abdaniec, Abdanek, Abdank, Avdank, Awdancz, Awdaniec, Białkotka, Biłkotka, Czelejów, Habdaniec, Habdank, Haudaniec, Hawdaniec, Hebdank, Łąkotka, Łękawa, Łękawica, Skuba, Szczedrzyk) – polski herb szlachecki używany przez ród Awdańców.Załoźce (ukr. Залізці) – osiedle typu miejskiego w obwodzie tarnopolskim, w rejonie zborowskim Ukrainy, leżące nad Seretem. Do 1945 miasto w Polsce, w województwie tarnopolskim, w powiecie zborowskim, siedziba gminy Załoźce.

    Bibliografia[]

  • Stanisław Gawęda, Rozwój Latyfundium Kamienieckich... s. 69,70, w: Krosno – studia z dziejów miasta i regionu, T. III, red. Stanisław Cynarski, Kraków 1995.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Piotr Sienieński z Sienna, (zm. między 1506 – 1510) herbu Dębno własciciel części Oleska , rycerz, prapradziad carowej Maryny Mniszchównej.
    Obrona potoczna – w dawnej Polsce stałe wojsko zaciężne i instytucje dowodzenia, utrzymywane od przełomu XV i XVI wieku przez króla, broniące południowo-wschodniej granicy państwa przed najazdami tatarskimi.
    Mikołaj Mniszech (ur. 1484, zm. 1553) – przybył z Wielkich Kończyc z Moraw podkomorzy nadworny koronny, podkomorzy wielki koronny, burgrabia krakowski mąż Barbary Mniszech z Kamienieckich (zm. ok. 1569).
    Odrzykoń – wieś w Polsce położona nad Wisłokiem, koło Krosna w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Wojaszówka, najludniejsza miejscowość gminy.
    Łęczyca – miasto i gmina w województwie łódzkim, w powiecie łęczyckim, przy łączącej północ z południem drodze krajowej nr 91. Miasto rozciąga się na pograniczu Niziny Mazowieckiej i Niziny Wielkopolskiej nad Bzurą (lewym dopływem Wisły), a dokładnie przy ujściu doliny Bzury do pradoliny warszawsko-berlińskiej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.