• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jan Amor Tarnowski



    Podstrony: [1] [2] 3
    Przeczytaj także...
    V wojna litewsko-moskiewska miała miejsce w latach 1534–1537, pomiędzy Polską, wspieraną przez Wielkie Księstwo Litewskie, a Wielkim Księstwem Moskiewskim. Barbara Radziwiłłówna (ur. 6 grudnia 1520 lub 1523 w Wilnie, zm. 8 maja 1551 w Krakowie) – druga żona Zygmunta Augusta, królowa polska, wielka księżna litewska.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Włodzimierz Dworzaczek “Hetman Jan Tarnowski. Z dziejów możnowładztwa małopolskiego.”, Instytut Wydawniczy „Pax”, Warszawa, 1985, str. 14.; Stanisław Orzechowski „Żywot i śmierć Jana Tarnowskiego”, Biblioteka Narodowa, seria I, nr. 210, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk, 1972, str. 280.
    2. Słowo o Hetmanie Janie Tarnowskim, pthtarnow.strefa.pl [dostęp 2017-04-27].
    3. Zdzisław Spieralski, Jan Tarnowski 1488–1561, Warszawa 1977, s. 401.
    4. Spieralski, op. cit., s. 47-60.
    5. Spieralski, op. cit. s. 66-69.
    6. Pretensje Jana Amora do polskiego dworu królewskiego wynikały nie tylko z przychylności okazywanej sprzeciwiającym się objęciu przez niego pełni schedy po ojcu i bracie. Mimo że Jan Amor pochodził z rodziny szlacheckiej, odznaczył się w bitwach i zyskał zaufanie kolejnych królów oraz był posiadaczem i sprawnym zarządcą pokaźnego majątku, do r. 1517, w którym ukończył 29 lat nie został pasowany na rycerza, dokonał tego dopiero Manuel I, król Portugalii w roku 1518 lub 1519. Pasowanie na rycerza oznaczało wówczas dla osoby wywodzącej się ze stanu rycerskiego uznanie za dorosłą i możliwość ubiegania się o urzędy. Decyzje króla Manuela I jako obcego monarchy kwestionował przed dworem Piotr Kmita jeszcze w roku 1521, tj. gdy Jan Amor miał 33 lata. Jednak od roku 1521 w pismach łacińskich kancelarii królewskiej tytułowano go: „Ioannes comes Tarnoviensis” lub „Ioannes comes de Tarnow”, a w roku następnym zyskał pierwszy urząd – kasztelana wojnickiego. – Włodzimierz Dworzaczek “Hetman Jan Tarnowski. Z dziejów możnowładztwa małopolskiego.”, Instytut Wydawniczy „Pax”, Warszawa, 1985, str. 17-19, 138.
    7. Włodzimierz Dworzaczek “Hetman Jan Tarnowski. Z dziejów możnowładztwa małopolskiego.”, Instytut Wydawniczy „Pax”, Warszawa, 1985, str. 16-19.
    8. Włodzimierz Dworzaczek “Hetman Jan Tarnowski. Z dziejów możnowładztwa małopolskiego.”, Instytut Wydawniczy „Pax”, Warszawa, 1985, str. 20.
    9. Spieralski, op. cit. s. 80.
    10. Spieralski, op. cit. s. 81-82.
    11. Włodzimierz Dworzaczek “Hetman Jan Tarnowski. Z dziejów możnowładztwa małopolskiego.”, Instytut Wydawniczy „Pax”, Warszawa, 1985, str. 21-22.
    12. Mikołaj Firlej – Gran Hetman de la Corona 1515-1526, Castellan de Kraków 1520-1526.
    13. Spieralski, op. cit. s. 86-87.
    14. Marek Plewczyński, Naczelne dowództwo armii koronnej w latach 1501-1572, w: Studia i Materiały do Historii Wojskowości t. XXXIV, 1992, s. 53.
    15. Spieralski, op. cit. s. 124-125.
    16. Marek Plewczyński, Naczelne dowództwo armii koronnej w latach 1501-1572, w: Studia i Materiały do Historii Wojskowości t. XXXIV, 1992, s. 53.
    17. Norman Davies „Boże igrzysko. Historia Polski.”, Wydawnictwo Znak, Kraków, 1992, Tom I: „Od początków do roku 1795.”, str. 172-173.
    18. Norman Davies „Boże igrzysko. Historia Polski.”, Wydawnictwo Znak, Kraków, 1992, Tom I: „Od początków do roku 1795.”, str. 183.
    19. Jego dwaj stryjowie: Jan Amor Starszy z Tarnowa i Jan Gratus z Tarnowa; oraz syn ich stryja: Spytko z Tarnowa i Jarosławia, zginęli w Bitwie pod Warną. Zaś jego starszy brat, Jan Aleksander Tarnowski w r. 1497, podczas wyprawy mołdawskiej króla Jana Olbrachta. – Włodzimierz Dworzaczek „Lelewici Tarnowscy. Z dziejów możnowładztwa małopolskiego. Wiek XIV-XV.” , Warszawa 1971, str. 205. Włodzimierz Dworzaczek „Genealogia”, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1959, tom II, tablice 95 i 96 (Tarnowscy), 97 (Melsztyńscy) i 98 (Jarosławscy).
    20. Kamiński J., Przymus U. (red.) - Zwierzchnictwo w Polsce Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie. Księgarnia Św. Jacka, Katowice 2008. ​ISBN 978-83-7030-641-0
    21. Tarnopol w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XII: Szlurpkiszki – Warłynka. Warszawa 1892.
    22. Pogrzeb hetmana Jana Tarnowskiego, sierpień 1561 r. - TarnowskieInfo.pl, www.tarnowskieinfo.pl [dostęp 2017-11-13].
    23. K. Hartleb, Najstarszy dziennik podróży do Ziemi Świętej i Syrii Jana Tarnowskiego. „Kwartalnik Historyczny”. R.XLIV:1930, zeszyt 1, s. 26-44 oraz Itinerarium Jana Tarnowskiego z pobytu w Ziemi Świętej z r. 1518, tamże, s. 50-56.; J.St. Bystroń, Polacy w Ziemi Świętej, Syrii i Egipcie, 1147-1914, Kraków 1930, s. 15-17; M. Kaczmarek, R. Pollak (red), Wstęp do „Antologia pamiętników polskich XVI w.”, Wrocław, 1966, s. XXXI-XXXII.Śląska Biblioteka Cyfrowa.
    24. Do hetmana w:
    25. Elegii I z księgi I (- oryginał łaciński i Wikiźródła tłumaczenie J. Przyborowskiego na Wikiźródłach.);
    26. Elegii V z księgi I (- oryginał łaciński i Wikiźródła tłumaczenie J. Przyborowskiego na Wikiźródłach.);
    27. Do Jana Krzysztofa, syna hetmana o jego śmierci w Elegii II z księgi IV. (- oryginał łaciński i Wikiźródła tłumaczenie J. Przyborowskiego na Wikiźrodłach).

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Consilium rationis bellicae Jana Tarnowskiego, Kraków 1858
  • Ustawy prawa ziemskiego polskiego, dla pamięci lepszej krótko i porządnie z statutów i z konstytucyj zebrane, z przydatkiem: O obronie koronnej, i o sprawie i powinności urzędników wojennych, Jego M. Pana Jana Tarnowskiego niekiedy kasztelana krakowskiego etc. etc., temi czasy rycerskiemu stanowi barzo potrzebne, Kraków 1858
  • Bibliografia Literatury Polskiej – Nowy Korbut. T. 3 : Piśmiennictwo Staropolskie. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1965, s. 330-334
  • Karol Łopatecki, Czy Jan Tarnowski jest twórcą prawa wojskowego na terenie Korony i Wielkiego Księstwa Litewskiego?. [w:] Kultura społeczna i religijna Małopolski od XIII do XVI wieku, red. W. Szymborski, J. Kozioł. Tarnów, 2011, s. 13-21. 

  • Consillium rationis bellicae (Rada sprawy wojennej) – książka hetmana wielkiego koronnego Jana Amora Tarnowskiego, wydana drukiem w języku polskim w 1558. Uznawana za najwybitniejszą XVI-wieczną pracę polską z dziedziny myśli wojskowej.Drzeworyt – technika graficzna należąca do druku wypukłego. Drzeworytem nazywa się również odbitkę uzyskaną tą techniką.


    Podstrony: [1] [2] 3



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    III wojna litewsko-moskiewska – miała miejsce w latach 1507-1508 pomiędzy Wielkim Księstwem Litewskim, wspieranym przez Polskę a Wielkim Księstwem Moskiewskim.
    Dworzanin – osoba należąca do świty wysoko postawionego arystokraty lub władcy otaczającego się dworem. Dworzanie korzystali najczęściej z wielu przywilejów przyznawanych przez panującego i zajmowali wysokie stanowiska w ich otoczeniu.
    Hetman wojsk zaciężnych (łac. campiductor Regni Poloniae supremus, exercituum nostrorum generalis campiductor) – dowódca wojsk zaciężnych Korony Królestwa Polskiego. Powoływany na czas prowadzenia działań wojennych. Po raz pierwszy tytułem takim obdarzono Piotra Dunina w 1461 w czasie wojny trzynastoletniej. Hetmanami wojsk zaciężnych byli w XV w. także Wojciech Górski, Paweł Jasieński, Jan Karnkowski, Jan Trnka z Raciborzan.
    Wojna kokosza (rokosz lwowski) – nazwa rokoszu szlachty polskiej, zawiązanego w lipcu 1537 roku, w celu zahamowania dążeń Zygmunta Starego i królowej Bony. Był to pierwszy sejm rokoszowy szlachty polskiej.
    Kaliningrad (ros. Калининград, do 4 czerwca 1946 Królewiec (do XVI w. także Królówgród), ros. Кёнигсберг, niem. Königsberg, łac. Regiomontium, prus. Kunnegsgarbs, lit. Karaliaučius) – stolica obwodu kaliningradzkiego – eksklawy Federacji Rosyjskiej, u ujścia Pregoły do Bałtyku, w historycznej krainie Sambii. Liczba ludności Kaliningradu w 2006 wynosiła 434,9 tys.
    Petru Raresz (rum. Petru Rareș, zwany również potocznie przez Polaków Petryłą; ur. ok. 1487, zm. w 1546 roku) – hospodar Mołdawii w latach 1527–1538 i 1541–1546 z rodu Muszatowiczów.
    Dębno – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie brzeskim, w gminie Dębno przy drodze krajowej nr 4.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.059 sek.