• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jakubowski Baron

    Przeczytaj także...
    Królestwo Galicji i Lodomerii wraz z Wielkim Księstwem Krakowskim i Księstwami Oświęcimia i Zatoru (niem. Königreich Galizien und Lodomerien mit dem Großherzogtum Krakau und den Herzogtümern Auschwitz und Zator; ukr. Королівство Галичини та Володимирії з великим князівством Краківським і князівствами Освенціма і Затору) – państwo (w praktyce prowincja i kraj koronny) na terytorium Galicji, w latach 1772-1918 wchodzące w skład Monarchii Habsburgów, Cesarstwa Austriackiego i Austro-Węgier. Kraina historyczna na wschodzie Europy Środkowej, obecnie w granicach Polski i Ukrainy.Herb (nazwa przyjęta z niem. Erbe "dziedzictwo") – znak rozpoznawczo-bojowy, wywodzący się z symboliki heroicznej lub znaków własnościowych, od XII w. ustalany według ścisłych reguł heraldycznych, pełniący funkcję wyróżnika osoby stanu rycerskiego, później szlacheckiego, także rodziny, rodu, organizacji kościelnej, mieszczańskiej bądź cechu rzemieślniczego, korporacji, miasta, jednostki podziału terytorialnego lub państwa.
    Herbowni (klejnotni, współherbowni) - osoby i rodziny posługujące się tym samym herbem, lub jego odmianą, staropolskie określenie rodu herbowego.
    Herb Jakubowski Baron według dyplomu z 1831
    Herb Jakubowski Baron według Ostrowskiego

    Jakubowski Baronpolski herb baronowski, nadany wraz z tytułem w Galicji.

    Opis herbu[]

    Opis stworzony zgodnie z klasycznymi zasadami blazonowania:

    Na tarczy czterodzielnej: w pierwszej części srebrnej, mur czerwony o trzech rzędach cegieł, na murze pół orła dwugłowego czarnego. W drugiej części czerwonej topór srebrny z drzewcem naturalnym w pas, ptak wzlatujący srebrny z łapami i dziobem czerwonym, a za nim gwiazda złota. W trzeciej części czerwonej topór srebrny z drzewcem naturalnym w pas. W czwartej części błękitem srebrna rzeka w lewo skos z krzyżem srebrnym u góry. Nad tarczą dwa hełmy z klejnotami, na prawym w koronie dwa skrzydła orle czarne, na lewym w koronie trzy pióra strusie.

    Klejnot, cymer (łac. clenodium, staropol. z niem. (Helm-)Kleinod) – zwieńczenie hełmu łączące się z nim za pośrednictwem korony rangowej lub przepaski, z której rozwijały się labry.Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.

    Tak wyglądał herb według nadania z 1831 roku. Juliusz Karol Ostrowski podał inne klejnoty: prawy pół orła czarnego, lewy topór jakby wbity w koronę. Wedle Ostrowskiego jest to odmiana powstała przy przelaniu tytułu na inną linię rodziny.

    Najwcześniejsze wzmianki[]

    Nadany 20 czerwca 1809, następnie powtórnie 9 sierpnia 1810. Dyplom nie został jednak wydany; nastąpiło to dopiero 11 lutego 1831. O nadanie wystąpili Wincenty i Czesław von Jakubowscy, ale w międzyczasie zmarł Czesław. Wincenty był synem Felicjana, nobilitowanego w 1764 z herbem Topór odmienny.

    Juliusz Karol Ignacy Stanisław Kostka Ostrowski, hrabia herbu Rawicz (ur. 16 stycznia 1854 w Warszawie, zm. 12 marca 1917 w Glion, Szwajcaria) – historyk, prawnik, heraldyk polski, konserwatywny działacz katolicki, kolekcjoner malarstwa polskiego.Tadeusz Gajl (ur. 1940 w Wilnie) – artysta grafik, twórca światowej sławy przedstawień historycznych herbów szlachty polskiej. Herby jego autorstwa zyskały powszechną akceptację heraldyków, nazywane w nomenklaturze herbami gajlowskimi (ang. Gajlesque Coat of Arms).

    Symbolika[]

    Pole I ma upamiętniać zasługi dla cesarza, pole II i III - zasługi na polu chwały rodu Jakubowskich, pole IV - zasługi na polu chwały rodu matki.

    Herbowni[]

    Jedna rodzina herbownych:

    Baron Austrii, freiherr von Jakubowski. Wraz z nadaniem obdarowany zyskał zgodę na zmianę nazwiska na Ostrowiec und Jakubowitze-Jakubowski.

    Przypisy

    1. Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 116.

    Bibliografia[]

  • Sławomir Górzyński: Arystokracja polska w Galicji: studium heraldyczno-genealogiczne. Warszawa: DiG, 2009, s. 172-173. ISBN 978-83-7181-597-3.
  • Linki zewnętrzne[]

  • Herb Jakubowski Baron w elektronicznej wersji Herbarza polskiego Tadeusza Gajla
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.