• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jakob Buchholtz

    Przeczytaj także...
    Georg Buchholtz senior (niem. Georg Buchholtz der Ältere; ur. 1 maja 1643 w Sabinowie niedaleko Preszowa, zm. 11 maja 1724 w Wielkiej Łomnicy) – spiskoniemiecki nauczyciel, duchowny ewangelicki, jeden z pierwszych znanych badaczy Tatr oraz autor cennych opisów tych gór i całego Spiszu.Niemcy karpaccy (niem. Karpatendeutsche, słow. karpatskí Nemci, również Mantacy) – mniejszość narodowa, zamieszkała na terytorium Węgier i Słowacji, w obrębie Spiszu, Szarysza, Zemplina i Zakarpacia włącznie, po II wojnie światowej na mocy dekretów Beneša (lata 1945–1950) zostali w większości wysiedleni do Niemiec i Austrii.
    Zofia Radwańska-Paryska (ur. 3 maja 1901 w Warszawie, zm. 24 października 2001 w Zakopanem) – botaniczka, taterniczka, pisarka. Żona i współtowarzyszka pracy Witolda Henryka Paryskiego.

    Jakob Buchholtz (ur. 29 grudnia 1696 r. w Kieżmarku – zm. 14 maja 1758 r. tamże) – spiskoniemiecki rzemieślnik (iglarz) działający w Kieżmarku, z zamiłowania badacz przyrody Tatr i turysta tatrzański. W 1751 r. był przewodnikiem cesarskiej komisji naukowej, wysłanej w Tatry celem m.in. poszukiwania tam cennych minerałów.

    Kieżmark, Kiezmark (słow. Kežmarok, węg. Késmárk, niem. Käsmark / Kesmark) – miasto powiatowe we wschodniej Słowacji, w kraju preszowskim, w historycznym regionie Spisz. Nazwa miasta pochodzi od niemieckiego złożenia Käsemarkt, oznaczającego „targ serowy”.Witold Henryk Paryski (ur. 10 września 1909 w Pittsburgh w stanie Pensylwania, USA, zm. 16 grudnia 2000 r. w Zakopanem) – krajoznawca, taternik, przewodnik tatrzański i ratownik TOPR-u, alpinista, działacz ochrony przyrody, absolwent medycyny, autor wielu prac o Tatrach i Podtatrzu. Autor przewodnika taternickiego Tatry Wysokie oraz (razem z żoną Zofią Radwańską-Paryską) Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej.

    Był autorem m.in. zestawionego w 1752 r. opisu Tatr pt. Beschreibung des wundervollen Karpatischen Schnee-Gebirges (wydanego pośmiertnie w 1783 r.), opisu wyprawy cesarskiej komisji z 1751 r. pt. Reise auf die Karpatischen Gebirge, und in die angränzenden Gespanschaften (wydanego pośmiertnie w 1787 r.) oraz opisów wędrówek po Tatrach i okolicy z 1752 r. pt. Abermalige Reise in die Karpatischen Gebirge, und die angränzenden Gespanschaften (również wydanego dopiero pośmiertnie w 1787 r.).

    Georg Buchholtz junior (niem. Buchholtz der Jüngere; ur. 3 listopada 1688 r. w Kieżmarku – zm. 3 sierpnia 1737 r. tamże) – spiskoniemiecki nauczyciel, duchowny ewangelicki, przyrodnik. Badacz Tatr i Niżnych Tatr, Spiszu i Liptowa. Autor najstarszej znanej panoramy Tatr, narysowanej w 1717 r. znad Wielkiej Łomnicy.

    Był synem Georga Buchholtza starszego (1643–1724) i bratem Georga Buchholtza juniora (1688–1737).

    Bibliografia[]

  • Radwańska-Paryska Zofia, Paryski Witold Henryk: Buchholtz Jakob, w: Wielka encyklopedia tatrzańska, Wydawnictwo Górskie, Poronin 1995, s. 119, ISBN 83-7104-008-3.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.012 sek.