• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jak-7



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Korkociąg – w lotnictwie – stan lotu oraz autorotacyjna figura akrobacji lotniczej, odbywająca się na pozakrytycznych kątach natarcia po linii śrubowej o małym promieniu, przy częściowej lub całkowitej utracie sterowności Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.

    Jak-7 (ros. Як-7) – radziecki samolot myśliwski i szkolno-treningowy z czasów drugiej wojny światowej, powstały w biurze konstrukcyjnym Jakowlewa. Wywodził się z konstrukcji myśliwca Jak-1, z kolei jego rozwinięciem był Jak-9.

    Rozwój i wersje seryjne[ | edytuj kod]

    Równocześnie z wprowadzeniem w ZSRR w 1940 roku do produkcji nowoczesnych myśliwców Jak-1, ŁaGG-3 i MiG-3, znacznie przewyższających osiągami samoloty, na jakich szkoleni byli piloci, pojawiła się potrzeba opracowania przejściowego samolotu szkolno-treningowego dla przeszkalania pilotów na nowe maszyny. Postanowiono opracować taki samolot na bazie zmodyfikowanego myśliwca Jak-1 (początkowo oznaczonego I-26) z uwagi na doświadczenie biura konstrukcyjnego Jakowlewa w konstruowaniu samolotów szkolnych (wcześniej zaprojektował on podstawowy radziecki samolot szkolny UT-2).

    Silnik rakietowy – rodzaj silnika odrzutowego, czyli wykorzystującego zjawisko odrzutu substancji roboczej, który nie pobiera w trakcie pracy żadnej substancji z otoczenia. Substancją roboczą mogą być produkty spalania (gazy spalinowe) powstałe przy utlenianiu paliwa (chemiczny silnik rakietowy), przy czym zarówno paliwo rakietowe jak i utleniacz znajdują się w zbiornikach napędzanego urządzenia (tlen nie jest pobierany z atmosfery), dzięki czemu silnik może pracować w dowolnych warunkach, np. w przestrzeni kosmicznej i pod wodą. Mogą nią być też jony rozpędzane elektromagnetycznie (silnik jonowy), plazma, także rozpędzana elektromagnetycznie (silnik plazmowy) lub strumień fotonów gamma (silnik fotonowy). Stosowany najczęściej w rakietach i promach kosmicznych oraz pociskach rakietowych.MiG-1 i MiG-3 (МиГ-1 / МиГ-3) — jednomiejscowe jednosilnikowe samoloty myśliwskie produkcji radzieckiej, okresu II wojny światowej, konstrukcji biura Polikarpowa, ukończonej przez Mikojana i Guriewicza. Były najliczniejszymi spośród nowoczesnych myśliwców radzieckich w chwili ataku niemieckiego na ZSRR, produkowane masowo od końca 1940 do jesieni 1941 roku. Używano ich głównie w początkowym okresie wojny niemiecko-radzieckiej. Ogółem wyprodukowano 100 myśliwców MiG-1 i 3172 ulepszonej wersji rozwojowej MiG-3. Były to pierwsze samoloty noszące sygnaturę MiG – biura Mikojana i Guriewicza.
    UTI-26, wrzesień 1940 r.

    Na początku 1940 rozpoczęły się w biurze Jakowlewa prace nad dwumiejscową wersją szkolną samolotu I-26, oznaczoną UTI-26 ("UTI" – ucziebno-trenirowocznyj istriebitiel – myśliwiec szkolno-treningowy). Zaprojektowano go na bazie drugiego prototypu I-26-2. Główną różnicą było dodanie drugiej kabiny instruktora za kabiną pilota, ze wspólną długą przeszkloną osłoną, przechodzącą w nieoszklony podniesiony grzbiet kadłuba. Uzbrojenie zostało zredukowane do dwóch karabinów maszynowych 7,62 mm. Prototyp ten wykazywał jednak podobne usterki, co prototypy I-26, jak przegrzewanie się oleju i zabryzgiwanie olejem osłony kabiny oraz słabe podwozie. Część wad wyeliminowano w drugim prototypie UTI-26-2, w którym między innymi powiększono statecznik pionowy (analogicznie jak w I-26) oraz wzmocniono podwozie. Aby zrekompensować przesunięcie środka ciężkości do tyłu, spowodowane wprowadzeniem drugiej kabiny, przesunięto do przodu pod centropłat i nieco powiększono chłodnicę wody znajdującą się pod kadłubem (cecha ta pozwala na stosunkowo łatwe odróżnienie Jak-7 i Jak-9 od Jak-1 i Jak-3). Inną cechą rozpoznawczą były osłony goleni podwozia, pokrywające się kształtem z golenią i górną częścią koła na Jakach-7 i 9 i większe, dwuczęściowe, z prostą tylną krawędzią na pozostałych. Od stycznia do lutego 1941 prototyp ten przechodził próby państwowe, które ukończył z nawet lepszymi wynikami, niż I-26 i został skierowany do produkcji seryjnej pod nowym oznaczeniem Jak-7UTI. Z uwagi na duże potrzeby w zakresie samolotów do przeszkalania pilotów, od marca zastąpił na linii produkcyjnej w zakładzie nr 301 w Moskwie myśliwce Jak-1.

    NS-37 – automatyczne działko lotnicze produkcji radzieckiej. Wykorzystywało długi nabój skonstruowany na potrzeby niezbyt udanego działka Szpitalnyj Sz-37. Pierwszy projekt został stworzony przez A. E. Nudelmana i A. Suranowa z biura konstrukcyjnego OKB-16 w kwietniu 1941 r. i zaaprobowany do dalszych prac w czerwcu. Po próbach frontowych w 1943 zostało przyjęte do uzbrojenia na samolotach ŁaGG-3 i Jak-9 (montowane między tłokami silnika V), Ił-2 (pod skrzydłami) i Su-8 (pod kadłubem, tylko prototyp). Silny nabój miał być skuteczny zarówno przeciw celom naziemnym - pozwolić na przebijanie pancerzy dachowych czołgów niemieckich - i powietrznych (zniszczenie wrogiego bombowca jednym trafieniem). Wskazywało na to m.in. doświadczenie z samolotami Airacobra. Przestrzelenie dachu czołgu wymagało to jednak trafienia pod dużym kątem (ponad 40°), co w warunkach bojowych było trudne do uzyskania. Ponadto, silny odrzut i stosunkowo niska szybkostrzelność powodowały trudności z celowaniem. W uzbrojonej w NS-37 wersji Jaka-9T (T - od tankowyj, (przeciw)czołgowy, lub tiażołyj - ciężki) właściwie tylko pierwszy pocisk był celny, następne ulegały rozproszeniu; pilotów szkolono, by strzelać krótkimi, 3-nabojowymi seriami. Z tego względu działko zostało po wojnie zastąpione przez strzelające słabszym (37x155mm) nabojem działko N-37.Wielkokalibrowy lotniczy (karabin) Szpitalnego-Władimirowa (SzWAK) – (ШВАК – Шпитального – Владимирова авиационный крупнокалиберный) radziecki karabin i działko lotnicze skonstruowane przez B. Szpitalnego i S. W. Władimirowa.

    Jak-7UTI[ | edytuj kod]

    Pierwszy seryjny samolot Jak-7UTI oblatano 18 marca 1941 (inne dane: 18 maja). W samolotach seryjnych zmniejszono zapas paliwa, a ich uzbrojenie stanowił jedynie jeden km. Wybuch wojny z Niemcami sprawił jednak, że mimo planów produkcji 6000 samolotów, wyprodukowano ich jedynie 186, a biuro zostało zmuszone do przekształcenia samolotu w jednomiejscowy myśliwiec. Na skutek ewakuacji fabryki w Moskwie, produkcję Jaków-7 podjęto w fabryce nr 153 w Nowosybirsku.

    Samolot szkolno-treningowy – samolot wykorzystywany do szkolenia pilotów i rozwijania ich umiejętności pilotażu, nawigacji. Najczęściej są to samoloty służące do szkolenia podstawowego w zakresie pilotażu.1 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego „Warszawa” im. gen. bryg. pil. Stefana Pawlikowskiego (1 plm) – oddział lotnictwa myśliwskiego ludowego Wojska Polskiego i Sił Zbrojnych RP.

    Jak-7[ | edytuj kod]

    Po ataku Niemiec na ZSRR, lotnictwo radzieckie potrzebowało dużej ilości myśliwców, których sporo zostało utraconych w pierwszych tygodniach wojny. Mimo początkowego sceptycyzmu Jakowlewa, w zakładzie nr 301 przebudowano samolot Jak-7UTI na pełnowartościowy wariant myśliwski. W drugiej kabinie zamontowano płytę pancerną chroniącą pilota od tyłu i wzmocniono uzbrojenie przez montaż działka 20 mm SzWAK i dwóch karabinów maszynowych 7,62 mm SzKAS (analogicznie do Jak-1), a także 6 prowadnic dla niekierowanych pocisków rakietowych RS-82. Zachowano oszklenie tylnej kabiny, w której można było w razie potrzeby przewieźć małe ładunki albo osobę (tak przewożono m.in. mechaników podczas zmiany lotnisk, na których stacjonowały jednostki myśliwskie). Myśliwiec ten miał wprawdzie nieco słabsze osiągi do Jaka-1 (prędkość maks. ok. 560 km/h), lecz dzięki innemu położeniu środka ciężkości miał nieco lepszą stateczność podłużną, mniej był także prawdopodobny kapotaż przy lądowaniu. Z kolei w porównaniu z ŁaGG-3, znacznie bezpieczniejsze było zachowanie samolotu w korkociągu. W sierpniu zdecydowano skierować tę odmianę do produkcji i do ewakuacji w październiku zakład w Moskwie ukończył 51 samolotów w wersji myśliwca, a w grudniu zakład w Nowosybirsku dalsze 11 (były one mylnie nazywane w dokumentach zakładowych: "Jak-1").

    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.Jak-3 (ros. Як-3) – radziecki samolot myśliwski produkowany od 1944, należący do rodziny samolotów myśliwskich powstałych w biurze konstrukcyjnym Jakowlewa, rozwinięcie konstrukcji samolotu Jak-1. Stanowił jeden z najlepszych myśliwców II wojny światowej.

    Jak-7A[ | edytuj kod]

    W toku dalszej produkcji myśliwców Jak-7, wprowadzano na nich sukcesywnie drobne ulepszenia, oznaczając tę wersję Jak-7A. Najbardziej widoczną zmianą, wprowadzoną od 17. serii, było zlikwidowanie oszklenia tylnej kabiny, zastąpionego sklejkową osłoną, odchylaną na bok, przez co samolot nabrał charakterystycznej sylwetki, z długim "garbem" za kabiną. Z dalszych ulepszeń, między innymi od 16. serii na części samolotów montowano radiostacje. Od 19. serii wprowadzono chowane kółko ogonowe z pojedynczą osłoną i zakrywane w całości w locie koła podwozia głównego. Egzemplarz wzorcowy Jak-7A przeszedł badania państwowe w styczniu i lutym 1942. Dzięki polepszeniu aerodynamiki, samoloty tej wersji były nieco szybsze od Jaków-7, osiągając 571 km/h na wysokości 5000 m. Od stycznia do maja 1942 w zakładzie nr 153 wyprodukowano 277 myśliwców tej wersji. W tym okresie też zmieniono konstrukcję statecznika pionowego na lżejszą metalową.

    Jakowlew (ros. ОАО «Опытно-конструкторское бюро им. А. С. Яковлева») to rosyjskie (dawniej radzieckie) lotnicze biuro konstrukcyjne i przedsiębiorstwo przemysłu lotniczego. Zostało założone w 1934 roku przez Aleksandra Jakowlewa. W przedsiębiorstwie opracowano wiele typów samolotów o bardzo różnych zastosowaniach - od małych samolotów szkolnych do odrzutowców pasażerskich. W biurze skonstruowano ponad 200 typów samolotów - z czego 100 weszło do seryjnej produkcji. Siedziba firmy znajduje się w Moskwie nieopodal północnej części lotniska Chodynka.Podwozie – zespół płatowca (samolotu, śmigłowca lub szybowca) umożliwiający postój na podłożu oraz przejście ze stanu spoczynku do lotu w powietrzu i odwrotnie. Podwozie umożliwia postój płatowca na ziemi, wodzie lub konstrukcji (np. pokładzie okrętu), jego przemieszczanie po podłożu (kołowanie), start i lądowanie (lub wodowanie).

    Na przełomie 1941 i 1942 produkowano samoloty, podobnie jak Jak-1, w zimowym wariancie na nartach, przystosowanym do operowania z zaśnieżonych lotnisk (dalszym powodem produkcji tego wariantu był niedostatek gumy). Narty jednak powodowały obniżenie prędkości o ok. 30-40 km/h.

    Jak-7B[ | edytuj kod]

    Jak-7B z silnikiem M-105PF

    Wielkoseryjną wersją myśliwca stała się równolegle opracowana, udoskonalona wersja Jak-7B. Najistotniejszą zmianą było wzmocnienie uzbrojenia do działka 20 mm i dwóch wkm UBS 12,7 mm nad silnikiem (samoloty tej wersji wyróżniały dwa małe wybrzuszenia na masce silnika nad karabinami maszynowymi). Polepszono aerodynamikę samolotu, zmieniono przy tym kształt chłodnicy oleju pod silnikiem i nieco powiększono chłodnicę wody. Zastosowano także lepszy drążek sterowy, skopiowany z niemieckiego Bf 109. Od kwietnia do lipca 1942 wyprodukowano 261 samolotów z dotychczasowym silnikiem M-105PA. Od 20 kwietnia 1942 samoloty produkowano z dodatkowym zbiornikiem paliwa pojemności 80 l w tylnej kabinie, lecz demontowano je w jednostkach z powodu zagrożenia dla pilota. Produkowane do maja 1942 samoloty mogły przenosić niekierowane pociski rakietowe RS-82.

    Nowosybirsk (ros. Новосибирск, Nowosibirsk; w latach 1904–1925 Nowonikołajewsk) – miasto w Rosji, na Syberii, nad rzeką Ob. Trzecie co do liczby mieszkańców (1 498 921) rosyjskie miasto po Moskwie i Petersburgu. Nowosybirsk jest uważany za nieoficjalną stolicę Syberii.Silnik gwiazdowy – wielocylindrowy silnik spalinowy, w którym cylindry umieszczone są promieniowo na obwodzie koła, z centralnym wałem korbowym. Silnik gwiazdowy może zawierać od trzech do kilkunastu cylindrów. Silnik taki może mieć obieg zarówno dwusuwowy jak i czterosuwowy. W przypadku tego drugiego (ponad 90% konstrukcji) liczba cylindrów w danej gwieździe jest zawsze nieparzysta. Kilkunastocylindrowe silniki gwiazdowe budowane są w układzie podwójnej, a czasem i poczwórnej gwiazdy (np. silniki do Boeing B-50 Superfortress).

    W połowie 1942 dla zrekompensowania wzrostu masy, na samolocie zastosowano nową wersję silnika M-105PF (WK-105PF; forsowaną), który osiągał większą moc 1180 KM. Samolot z tym silnikiem był badany w maju-czerwcu 1942. Mimo problemów z przegrzewaniem się przy utrzymywaniu wysokich obrotów przez dłuższy czas, zalety w postaci polepszenia osiągów samolotu okazały się decydujące i silnik ten montowano na samolotach Jak-7B produkowanych w Nowosybirsku od sierpnia 1942 (22. seria) do grudnia 1943 (50. seria). Podjęto również ich produkcję w zakładzie nr 82 w Moskwie, od maja 1942 aż do lipca 1944 (samoloty produkcji fabryki nr 82 były średnio o 25 kg cięższe i o 15 km/h wolniejsze). Wyprodukowano łącznie 5120 Jaków-7B z silnikiem M-105PF.

    UBS AG jest firmą finansową, z głównymi oddziałami w Bazylei i Zurychu, w Szwajcarii. Posiada także biura w Nowym Jorku. Zajmuje się bankowością prywatną, inwestycyjną i obrotem papierami wartościowymi. Powstał z połączenia Union Bank of Switzerland i Swiss Bank Corporation w czerwcu 1998.Jak-1 (ros. Як-1) – radziecki samolot myśliwski z 1940 roku. Był pierwszym z rodziny samolotów myśliwskich powstałych w biurze konstrukcyjnym Jakowlewa, stanowiących podstawowe myśliwce radzieckie okresu II wojny światowej. Z Jaka-1 wywodziły się myśliwce Jak-3, a w ramach drugiej równoległej gałęzi rozwoju, myśliwce Jak-7 i Jak-9.

    Produkowane od końca 1942 maszyny miały obniżony grzbiet kadłuba za kabiną i kroplową osłonę kabiny pilota, analogicznie do Jak-1b, co poprawiło widoczność do tyłu i aerodynamikę (samoloty te mimo to miały nadal klapę na grzbiecie kadłuba nad miejscem na drugą kabinę i praktycznie nie różniły się wyglądem od wczesnych wersji Jak-9). Podobną modyfikację po raz pierwszy zastosowano w warunkach polowych na istniejących samolotach w warsztatach 42. pułku myśliwskiego (42.IAP) maj. Szinkarenki (w starszej literaturze błędnie wiąże się tę modyfikację z samolotami Jak-1).

    Wielka wojna ojczyźniana, wielka wojna narodowa (ros. Великая Отечественная война – ВОВ) – w radzieckiej i rosyjskiej literaturze i historiografii propagandowy termin określający część II wojny światowej, w której po stronie koalicji antyhitlerowskiej przeciwko III Rzeszy i jej sojusznikom brał udział Związek Radziecki. Obejmuje okres od ataku Niemiec na ZSRR 22 czerwca 1941 (operacja „Barbarossa”) do 9 maja 1945 roku (przyjmowana w ZSRR data kapitulacji Niemiec i zakończenia II wojny światowej w Europie).Silnik strumieniowy (ang. ramjet) jest specyficzną odmianą silnika odrzutowego - nie ma żadnych części ruchomych. Jego konstrukcja jest pozornie prosta: komora spalania z dyszą, wtryskiwacze paliwa i stabilizatory płomienia.

    Niewielką część samolotów Jak-7B wykonano w wariancie przystosowanym dla celów jednostek obrony powietrznej (PWO). Wyposażono je w radiopółkompas RPK-10 w tylnej kabinie i reflektor do lądowania na lewym skrzydle, do działań nocnych.

    Jak-7W[ | edytuj kod]

    Jak-7W

    Po zaspokojeniu największych potrzeb w zakresie myśliwców, ponownie podjęto produkcję wersji szkolno-treningowej, oznaczonej Jak-7W (wywoznoj). Od marca 1942 do grudnia 1943 wyprodukowano ich 597 sztuk, w tym 87 przebudowano z Jaków-7B. Wersja ta, w odróżnieniu od poprzednich, nie posiadała uzbrojenia i miała stałe podwozie, z kołami lub nartami.

    Niekierowany lotniczy pocisk rakietowy to rodzaj pocisków rakietowych używanych jako uzbrojenie samolotów i śmigłowców, przeznaczonych do niszczenia celów powierzchniowych (naziemnych i nawodnych), rzadziej powietrznych, za pomocą przenoszonego ładunku wybuchowego. Są one najprostszą odmianą lotniczych pocisków rakietowych, nie posiadającą systemu naprowadzania i lecącą po trajektorii, jaka została im nadana w chwili wystrzelenia.Drążek sterowy — element sterowniczy zainstalowany w kabinie statku powietrznego, służący do sterowania poprzecznego i podłużnego płatowca. Dolny koniec drążka jest zamocowany przegubowo i połączony cięgnami z powierzchniami sterowymi. Wychylenie drążka do przodu, inaczej od siebie lub do tyłu, czyli na siebie powoduje odpowiedni ruch sterów wysokości zależny od konfiguracji samolotu. W konfiguracji klasycznej ściągnięcie drążka na siebie powoduje uniesienie sterów wysokości, a w konfiguracji kaczki opuszczenie ich, w konsekwencji powodując uniesienie dziobu i przejście maszyny do lotu pionowego maszyny. Odepchnięcie drążka od siebie powoduje reakcję odwrotną. Ruch drążka na boki uruchamia lotki lub klapolotki i prowadzi do przechylenia maszyny na boki w kierunku zgodnym z ruchem drążka.

    Warianty rozpoznawcze[ | edytuj kod]

    Po ataku Niemiec na ZSRR, część samolotów wersji Jak-7UTI była dostosowana do zadań rozpoznawczych przez instalację aparatu fotograficznego AFA-1M. Spotykane jest dla nich nieoficjalne oznaczenie Jak-7R.

    W październiku 1943 testowano wariant Jak-7B przystosowany do instalacji aparatu AFA-1M w drugiej kabinie. Około 350 z samolotów Jak-7B zbudowano w tej wersji, lecz jedynie część była następnie używana jako rozpoznawcze.

    Skrzela (inaczej sloty) – elementy mechanizacji skrzydła samolotu umieszczone wzdłuż krawędzi natarcia samolotu lub (wyjątkowo) szybowca, stałe lub ruchome. Sloty mają za zadanie poprawienie własności aerodynamicznych statku powietrznego przy locie z małymi prędkościami i na dużych kątach natarcia poprzez zwiększenie siły nośnej lub opóźnienie oderwania się strug.Centropłat - część konstrukcyjna statku powietrznego (stałopłata). Jest to środkowa część płata nośnego przytwierdzona do kadłuba statku powietrznego. Centropłat często jest punktem mocowania silników w maszynach wielosilnikowych.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Messerschmitt Bf 109 (pot. Me 109) – niemiecki samolot myśliwski, podstawowy myśliwiec Luftwaffe podczas drugiej wojny światowej.
    Muzeum Lotnictwa Polskiego – muzeum w Krakowie zlokalizowane na terenach dawnego lotniska Rakowice-Czyżyny, gromadzące eksponaty związane z historią rozwoju lotnictwa. Liczba eksponowanych obecnie statków powietrznych przekracza 200. Muzeum wydaje własne publikacje, organizuje imprezy o charakterze edukacyjnym. Jest też uczestnikiem i organizatorem konferencji poświęconych historii lotnictwa i muzealnictwu. Posiada również bibliotekę z ponad 30 tysiącami pozycji.
    SzKAS (ros. ШКАС) – radziecki lotniczy karabin maszynowy kalibru 7,62 mm. Nazwa jest skrótem od Szpitalnego-Komarickiego Awiacjonnyj Skorostrielnyj – Szybkostrzelny, Lotniczy (konstrukcji) Szpitalnego i Komarickiego.
    Karabin maszynowy (km, kaem) - samoczynna, zespołowa broń palna strzelająca amunicją karabinową o kalibrze do 20 mm. Karabiny maszynowe bardzo często są zasilane taśmą nabojową, gdzie umieszczona jest amunicja.
    Siergiej Nikołajewicz Anochin, ros. Сергей Николаевич Анохин (ur. 1 kwietnia 1910, zm. 15 kwietnia 1986) – radziecki lotnik, szybownik, zasłużony pilot doświadczalny.
    Bitwa stalingradzka – jedna z największych bitew II wojny światowej, tocząca się w okresie od 23 sierpnia 1942 do 2 lutego 1943 roku.
    Junkers Ju 86 – niemiecki jednopłatowy samolot bombowy wytwórni Junkersa. Istniała też wersja transportowa Ju 86B.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.035 sek.