• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jadwiga z Melsztyna - starsza

    Przeczytaj także...
    Topór (Bipenium, Kołki, Starża, Wścieklica) – polski herb szlachecki, jeden z najstarszych herbów polskich, noszący zawołanie Starza. Był najbardziej rozpowszechniony na ziemi krakowskiej, lubelskiej, sandomierskiej oraz na Mazowszu. Najwcześniejsza pieczęć z jego wizerunkiem pochodzi z 1282. Aktem unii horodelskiej został przeniesiony na Litwę.Władysław II Jagiełło (ur. ok. 1362 lub ok. 1352, zm. 1 czerwca 1434 w Gródku) – wielki książę litewski w latach 1377–1381 i 1382–1401, król Polski 1386-1434 i najwyższy książę litewski 1401–1434. Syn Olgierda i jego drugiej żony Julianny, córki księcia twerskiego Aleksandra, wnuk Giedymina. Założyciel dynastii Jagiellonów.
    Władcy Polski – lista obejmuje książąt i królów Polski. Pierwszą dynastią panującą w Polsce byli Piastowie, którzy rządzili od powstania państwa polskiego (około 900) do 1370, z krótką przerwą na panowanie Przemyślidów (1291–1306). W latach 1138–1320 miało miejsce rozbicie dzielnicowe, kiedy władza nad ziemiami polskimi należała równocześnie do wielu niezależnych książąt piastowskich. Od 1370 do 1399 panowali dwaj monarchowie z dynastii Andegawenów, zaś od 1386 do 1572 monarchowie z dynastii Jagiellonów.

    Jadwiga (Elżbieta) z Melsztyńskich Pilecka herbu Leliwa (zm. po 1404) – wojewodzianka sandomierska, kasztelanówna krakowska i wojnicka, łowczanka krakowska, starościna ruska i sandomierska, wojewodzina sandomierska, generałowa-starościna wielkopolska.

    Jan "Jaśko" z Melsztyna (Melsztyński) herbu Leliwa (zm. 1380 lub 1381) – główny doradca króla Kazimierza Wielkiego (od 1333), wojewoda sandomierski (1360-1361), kasztelan krakowski (1366), łowczy krakowski (1335 – 1339), kasztelan wojnicki (1343-1345).Jerzy Sperka – profesor UŚ, dr hab., polski mediewista, pracownik naukowy Instytutu Historii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.

    Życiorys[]

    Była córką wojewody sandomierskiego i kasztelana krakowskiego Jana Melsztyńskiego oraz Zofii (Ofki), prawdopodobnie pochodzącej z Książa. Jej bratem był wojewoda krakowski Spytko II z Melsztyna. Jadwiga została wydana za mąż za starostę ruskiego, a następnie przez krótki czas starostę generalnego wielkopolskiego, Ottona z Pilczy herbu Topór. Ze względu na podeszły wiek Ottona w chwili ślubu z Jadwigą, przypuszcza się, że była ona drugą żoną magnata. Z małżeństwa tego pochodziła córka Elżbieta, późniejsza królowa Polski. Mąż Melsztyńskiej zmarł najprawdopodobniej przed 9 września 1385. 15 lutego 1386 Jadwiga Pilecka została matką chrzestną nowego władcy polskiego Jagiełły, który przyjął imię Władysław.

    Leliwa (Leliwczyk, Leliwita) – polski herb szlachecki, noszący zawołanie Leliwa. Według najczęściej cytowanej w dawnych publikacjach opinii Jana Długosza herb ten wywodzi się z Niemiec. Opinii tej nie podziela jednak współczesny historyk Włodzimierz Dworzaczek. Jego zdaniem zarówno ród Leliwitów jak i sam herb ma polską proweniencję. Herb Leliwa występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej oraz na terenie województwa poznańskiego. Spośród ponad 800 rodów używających podstawowej wersji herbu Leliwa do największego znaczenia politycznego oraz statusu majątkowego doszli Tarnowscy, Sieniawscy, Morsztynowie, Hlebowiczowie i Czapscy. Wpływowymi Leliwitami byli też Tyszkiewiczowie, ale im przysługiwała odmiana, Leliwa II. Potwierdzeniem statusu większości tych rodów było otrzymanie tytułów hrabiowskich i stosownych odmian w herbie (patrz sekcja odmiany, wersje arystokratyczne oraz alternatywne przedstawienia herbu). Leliwą pieczętował się także Juliusz Słowacki.Dominikanie, Zakon Kaznodziejski (łac. Ordo Praedicatorum – OP) - katolicki zakon męski założony w 1216 przez św. Dominika Guzmána.

    Po 9 maja 1389 została wraz z córką uprowadzona przez śląskiego rycerza Wisła Czambora. W 1390 kobiety zostały uwolnione przez rycerza morawskiego, Jana z Jičina. W podzięce za ocalenie Jadwiga i jej córka nadały karczmę z rybnikiem w Markowej Woli klasztorowi dominikanów w Łańcucie. W latach 1402–1404 czyniła liczne zapisy dla wnucząt Jadwigi i Ottona, dzieci Elżbiety i Wincentego Granowskiego. Dalsze losy Jadwigi z Melsztyna nie są znane.

    Wiseł Czambor herbu Rogala (zm. zap. pod koniec 1393) – śląski rycerz, tenutariusz kruszwicki w latach 1390–1393. Syn Henryka Czambora z Kazanowa i Księgienic.Polskie królowe – wykaz ten obejmuje koronowane lub używające tytułu królewskiego żony polskich władców. Wykaz koronacji polskich królowych (i królów) zobacz: Lista koronacji królów i królowych polskich

    Wywód przodków[]

    Przypisy

    1. Rody magnackie Rzeczypospolitej, Warszawa 2009, s. 273.
    2. Z. Wdowiszewski, Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Kraków 2005, s. 70–71.
    3. Z. Wdowiszewski, Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Kraków 2005, s. 70.
    4. E. Rudzki, Polskie królowe, t. 1, wyd. II, Warszawa 1990, s. 69.
    5. K. Niemczyk, Kilka uwag do genealogii Elżbiety Pileckiej-Granowskiej i jej rodziny, Katowice 2009, s. 142.
    6. K. Niemczyk, Kilka uwag do genealogii Elżbiety Pileckiej-Granowskiej i jej rodziny, Katowice 2009, s. 142–143.
    7. Z. Wdowiszewski, Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Kraków 2005, s. 259, przyp. 279.

    Bibliografia[]

  • Rody magnackie Rzeczypospolitej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, ISBN 978-83-01-15889-7, s. 263–264, 273.
  • Niemczyk K., Kilka uwag do genealogii Elżbiety Pileckiej-Granowskiej i jej rodziny [w:] I. Panic, J. Sperka (red.), Średniowiecze polskie i powszechne, t. 1 (5), Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2009, s. 142–143.
  • Rudzki E., Polskie królowe, t. 1, wyd. II, Instytut Prasy i Wydawnictw Novum, Warszawa 1990, s. 69, 90, 97.
  • Wdowiszewski Z., Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Wydawnictwo Avalon, Kraków 2005, ISBN 83-918497-2-4, s. 69–71, 259.
  • Elżbieta z Pilczy (Pilicy) Granowska (ur. ok. 1372, zm. 12 maja 1420 w Krakowie) – trzecia żona Władysława Jagiełły, królowa Polski, wojewodzianka sandomierska, starościanka ruska i sandomierska, generałówna-starościanka wielkopolska.Otto z Pilczy (Pilica) herbu Topór, określany też jako Otto z Pilczy Pilecki, Otto z Pilicy Topór, Otto Toporczyk, Otton Pilecki (ur. ok. 1340 - zm. 1384) – starosta ruski, sandomierski, wojewoda sandomierski i generał-starosta wielkopolski.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Wincenty Granowski (również jako Wincenty z Granowa, Wincenty Pilecki) herbu Leliwa (ur. ok. 1370, zm. 12 grudnia 1410) – podstoli poznański, kasztelan nakielski (1387) i śremski i starosta generalny Wielkopolski, dyplomata, znawca spraw krzyżackich, dowódca chorągwi w bitwie pod Grunwaldem, zarządca Torunia.
    Łańcut – miasto w województwie podkarpackim, na granicy Podgórza Rzeszowskiego i Pradoliny Podkarpackiej. Siedziba władz powiatu i gminy.
    Spytko II herbu Leliwa (ur. 1364, zm. 12 lub 16 sierpnia 1399) – wojewoda krakowski od 1384, w 1385 r. wraz ze swoimi braćmi stryjecznymi Janem z Tarnowa i Spytkiem z Tarnowa wynegocjował i podpisał jako reprezentant Polski pierwszą Unię Polski i Litwy zawartą w miejscowości Krewo, stąd zwana Unią krewską i wydanie królowej Jadwigi za mąż za wielkiego księcia Litwy Władysława Jagiełłę; kasztelan krakowski od 1389, w 1396 spustoszył posiadłości Władysława Opolczyka, w tym Lubliniec, Olesno i Gorzów Śląski. W 1395 otrzymał Podole jako lenno, dowodził polskimi posiłkami w bitwie nad Worsklą, w której poległ.
    Idzi Panic (ur. 1952 w Wodzisławiu Śląskim) – polski historyk, prof. zw. dr hab., pracownik naukowo-dydaktyczny Uniwersytetu Śląskiego. Kierownik Zakładu Historii Średniowiecznej w Instytucie Historii UŚ.
    Zygmunt Wdowiszewski (ur. 10 września 1894 w Krakowie, zm. 25 sierpnia 1978 w Nieborowie) – historyk, genealog, heraldyk, archiwista, numizmatyk.
    Książ Wielki – wieś gminna w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie miechowskim, w gminie Książ Wielki.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.