• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jacquemart de Hesdin

    Przeczytaj także...
    Simone Martini (ur. ok. 1284 w Sienie, zm. w 1344 w Awinionie) – włoski malarz, przedstawiciel szkoły sieneńskiej. Ożeniony z Giovanną, siostrą malarza Lippo Memmi. Działał w Sienie, Pizie, Asyżu, Neapolu i Awinionie.Iluminator – średniowieczny artysta-rzemieślnik, malarz nanoszący na karty kodeksów lub książek stosunkowo proste ozdoby zwane iluminacjami. Termin odnoszący się zasadniczo do osoby przyozdabiającej rękopisy lub druki, a nie zajmującej się bogatszymi, figuralnymi dekoracjami lub ilustracjami, którymi zajmował się raczej malarz miniaturzysta. Prace iluminatora obejmowały głównie zdobienie inicjałów i dekoracyjne obramienia stron, z czasem łączące się z pracą miniaturzysty. Dlatego też w potocznym znaczeniu terminy iluminatora i miniaturzysty są często z sobą utożsamiane, tym bardziej że wielu późniejszych iluminatorów było jednocześnie miniaturzystami.
    Grisaille – (fr. gris = szary) – technika malarska, polegająca na malowaniu różnymi odcieniami szarości, często używana do kunsztownego naśladownictwa rzeźb lub stiuków.

    Jacquemart de Hesdin (ur. 1355 Hesdin(?) – zm. 1414) – niderlandzki malarz iluminator czynny w latach 1384-1413, zajmujący się sztuką iluminowania rękopisów. Reprezentant gotyku międzynarodowego i szkoły franko-flamandzką.

    Gotyk międzynarodowy – kierunek artystyczny w sztuce gotyku, występujący około roku 1400. Zwany też miękkim stylem (Pinder), sztuką dworską początku XV wieku, stylem dworskim, stylem pięknym, gotykiem kosmopolitycznym.André Beauneveu (ur. 1330 Valenciennes, zm. 1401/1403 Bourges) – malarz iluminator i rzeźbiarz urodzony w hrabstwie Hainaut należącego do Zjednoczonych Prowincji Niderlandów, obecnie leżące w granicach Francji.

    Urodził się prawdopodobnie w Hesdin, małej francuskiej miejscowości na północy kraju, w departamencie Pas-de-Calais. Miasto należało do Flandrii i było pod panowaniem książąt burgundzkich. Pracował dla członków francuskiej rodziny królewskiej m.in. dla Jana I Aragońskiego; jego głównym mecenasem był Jan de Berry dla którego pracował od 1384 (lub 1386) roku. Dla księcia de Berry stworzył:

    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.Jan de Valois, zwany Wspaniałym (ur. 30 listopada 1340 w Vincennes, zm. 15 marca 1416 w Paryżu) – książę de Berry i Owernii, hrabia Poitiers, młodszy syn króla Francji Jana II Dobrego i Bonny Luksemburskiej, córki Jana I Ślepego, króla Czech. Młodszy brat króla Karola V Mądrego.
  • w 1409 roku Grandes Heures du Duc de Berry (Bibliotheque Nationale de France, Paryż) ; małe miniatury wzorowane były na stylu Mistrza Paramentu z Narbonne i Jeana Pucella, jedyna zachowana całostonicowa iluminacja (nieukończona) była wzorowana na pracy włoskiego artysty Simonego Martiniego, dokładnie na jednej z kwater z Ołtarza Orsini,
  • Petites Heures du Duc de Berry (Bibliotheque Nationale de France, Paryż); Hesdin był autorem cyklu godzinek maryjnych powstałych w II fazie od 1384-1390 roku,
  • Très Belles Heures du Duc de Berry (Bibliotheque Royale de Belgique, Bruksela), całostronicowe miniatury powstałe w latach 1400-1402 w partii godzinek maryjnych i pasyjnych, wykonanych metodą grisaille według tradycji prac Jeana Pucella, Andrea Beauneveu i Mistrza Paramentu z Narbonne,
  • Psałterz księcia de Berry – Hesdin wykonał dwie miniatury m.in. Głupiec lunarny (Szaleniec), powstała na wzór karty z Godzinek Jeanne d’Evreux autorstwa Jeana Pucelle’a,
  • Biblia papieża Klemensa VII – niektóre prace dekoracyjne.
  • Przypisy

    Bibliografia[]

  • Antoni Ziemba: Sztuka Burgundii i Niderlandów 1380-1500. Sztuka dworu burgundzkiego oraz miast niderlandzkich. T. I. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2008.
  • Krystyna Secomska: Mistrzowie i książęta. Malarstwo francuskie XV i XVI wieku. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1989.
  • Edit Lajta: Malarstwo francuski. Od gotyku do renesansu. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1973.
  • Jean Pucelle (ur. ?, zm. 1334 w Paryżu lub ur. 1300?, zm. 1355?) – francuski malarz iluminator. Jego uczniem był Jean Le Noir.Petites Heures du Duc de Berry - kodeks iluminowany, powstały na przestrzeni lat 1372-1412 przez kilku artystów dla księcia Jana de Berry, stworzony w stylu gotyku międzynarodowego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.03 sek.