• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Języki urzędowe Indii

    Przeczytaj także...
    Język urzędowy – język, który otrzymał wyjątkowy status prawny na terenie państwa lub regionu administracyjnego. Zazwyczaj jest to język używany w krajowych strukturach legislacyjnych, np. parlamencie, choć prawo niektórych krajów wymaga, by dokumenty urzędowe były przedstawiane również w innych językach.Tripura (hindi त्रिपुरा, trb.: Tripura, trl.: Tripurā; bengalski ত্রিপুরা; ang. Tripura) - jeden ze stanów Indii, położony w ich północno-wschodniej części. Stolicą stanu, a zarazem największym miastem jest Agartala. Stan został utworzony 21 stycznia 1972 roku.
    Język magadhi, dewanagari: मागधी, magahi dewanagari: मगही - język używany przez kilkanaście milionów osób w indyjskim stanie Bihar. W przeszłości był traktowany jako jeden w wschodnich dialektów hindi, zwłaszcza że większość użytkowników uczy się literackiego hindi w szkołach i jest on językiem urzędowym w Biharze. Z tego powodu wielu użytkowników magadhi określa go po prostu jako hindi. Nowsze badania wykazały jednak, że magadhi genetycznie należy zaliczyć do wschodniej grupy języków indoaryjskich, wraz z językiem bengalskim czy asamskim.

    Indie zamieszkiwane są przez różne ludy, które posługują się w sumie 415 językami i około 1600 dialektami.

    Konstytucja Indii przyznała specjalny status dwóm językom: hindi i angielskiemu jako oficjalnym językom komunikacji w rządzie centralnym Indii. Ponadto wyróżniono 21 języków dodatkowych, które mogą być przyjmowane przez poszczególne stany federacji jako regionalne języki urzędowe. Języki te należą do różnych rodzin i grup językowych: indoeuropejskich, drawidyjskich, munda i innych.

    Język telugu (తెలుగు) – język z grupy południowowschodniej , (według Ethnologue grupy centralno-południowej ) rodziny języków drawidyjskich. Jest największym językiem pod względem liczby posługujących się nim pośród języków drawidyjskich. Posługuje się nim około 70 mln osób, mieszkańców indyjskiego stanu Andhra Pradesh, gdzie posiada status języka urzędowego. W języku tym powstają też filmy powiązane z Tollywood.Języki drawidyjskie - rodzina językowa, obejmująca 85 języków południowych Indii i Sri Lanki. Współcześnie posługuje się nimi ponad 200 mln mówiących. Języki te prawdopodobnie miały historycznie większy zasięg, ale wraz z przybyciem Ariów zostały zepchnięte na południe.

    Od 1965 rząd indyjski przymierzał się do stopniowego wycofania języka angielskiego i zastępowania go przez hindi. Angielski miał być jedynie językiem pomocniczym administracji (np. w sądownictwie), i to tylko do momentu, gdy będzie można wprowadzić hindi w całej administracji. Wywołało to jednak protesty pozostałych grup językowych nie posługujących się hindi (hindi posługuje się tylko 180 mln (1991) spośród miliarda mieszkańców subkontynentu). Jednocześnie na skutek postępującej modernizacji i industrializacji kraju, angielski jest coraz częściej używany, zwłaszcza przez kręgi biznesowe.

    Karnataka (hindi कर्नाटक, trb.: Karnataka, trl.: Karnāṭaka; kannada ಕರ್ನಾಟಕ; ang. Karnataka) – stan leżący na południu Indii, przed rokiem 1973 nosił nazwę Mysore po tym jak powstał z wcześniej istniejącego na jego obszarze królestwa o tej samej nazwie w 1950 r.Andamany i Nikobary (hindi अंडमान और निकोबार द्वीप, trb.: Andaman aur Nikobar Dwip, trl.: Aṁdamān aur Nikobār Dvīp; ang. Andaman and Nicobar Islands) - jedno z terytoriów związkowych Indii, położone na wyspach leżących we wschodniej części Zatoki Bengalskiej na pograniczu z Morzem Andamańskim. Stolicą terytorium, a zarazem największym miastem jest Port Blair. Terytorium zostało utworzone 1 listopada 1956 roku. Jego powierzchnia to 8249 km², a zamieszkane jest przez około 0,4 mln osób. W skład terytorium wchodzą dwa archipelagi: Andamany i Nikobary.

    Języki urzędowe (administracja centralna)[]

    1. hindi
    2. angielski (pomocniczy)

    Pozostałe języki urzędowe (wyznaczone do użytku urzędowego na poziomie stanowym)[]

    1. assamski (język urzędowy w stanie Asam)
    2. bengalski (język urzędowy w stanach Tripura i Bengal Zachodni)
    3. bodo (język urzędowy w stanie Asam)
    4. dogri (język urzędowy w stanie Dżammu i Kaszmir)
    5. gudźarati (język urzędowy w stanach i terytoriach Dadra i Nagarhaweli, Daman i Diu oraz Gujarat)
    6. hindi (język urzędowy w stanach i terytoriach Andamany i Nikobary, Bihar, Czandigarh, Chhattisgarh, Delhi, Hariana, Himachal Pradesh, Jharkhand, Madhya Pradesh, Radżastan, Uttar Pradesh i Uttarakhand)
    7. kannada (język urzędowy w stanie Karnataka)
    8. kaszmirski (język urzędowy w stanie Dżammu i Kaszmir)
    9. konkani (język urzędowy w stanie Goa)
    10. maithili (język urzędowy w stanie Bihar)
    11. malajalam (język urzędowy w stanach Kerala i na Lakszadiwach)
    12. manipuri (język urzędowy w stanie Manipur)
    13. marathi (język urzędowy w stanie Maharashtra)
    14. nepali (język urzędowy w stanie Sikkim)
    15. orija (język urzędowy w stanie Orisa)
    16. pendżabski (język urzędowy w stanie Pendżab)
    17. sanskryt (język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii, używany w ceremoniach religijnych oraz przez niewielkie grupy ludności rozproszone po całym kraju)
    18. santali (właściwy dla grupy plemion zamieszkującej płaskowyż Chota Nagpur na terenie stanów: Bihar, Chhattisgarh, Jharkhand i Orisa)
    19. sindhi (zachodnie pogranicze stanów Gujarat i Radżastan)
    20. tamilski (język urzędowy w stanach i terytoriach Puducherry i Tamil Nadu)
    21. telugu (język urzędowy w stanie Andhra Pradesh)
    22. urdu (język urzędowy w stanie Dżammu i Kaszmir)

    Inne popularne języki Indii[]

    (bez oficjalnego statusu, ale którymi posługuje się ponad 5 milionów osób)
    1. awadhi
    2. bhodźpuri (w stanie Bihar)
    3. bundeli
    4. ćhattisgarhi (w stanie Chhattisgarh)
    5. haryanvi (w stanie Hariana)
    6. kanaudźi (w stanie Uttar Pradeś)
    7. magahi (w południowej części stanu Bihar)
    8. marwari (w Radżastanie)

    Zobacz też[]

  • Języki Indii
  • Rozprzestrzenienie języków urzędowych
  • Linki zewnętrzne[]

  • Wydział języków urzędowych Indii - oficjalna strona na temat języków urzędowych Indii i odnoszącego się do nich prawodawstwa
  • Przypisy

    Bihar (hindi बिहार, trb.: Bihar, trl.: Bihār; ang. Bihar) – stan w północno-wschodnich Indiach ze stolicą w Patnie. Bihar graniczy na północy z Nepalem. Na zachodzie ze stanem Uttar Pradesh, Jharkhand na południu i z Bengalem Zachodnim na wschodzie. Stan jest położony na żyznej równinie Gangesu. Jest to trzeci pod względem liczby ludności stan indyjski.Języki munda lub mundajskie – grupa językowa, skupiająca języki używane przez około 9 mln ludzi w środkowych i wschodnich Indiach i w Bangladeszu. Tworzą jednostkę systematyczną języków austroazjatyckich, zazwyczaj umieszczanych obok języków mon-khmerskich, a więc są spokrewnione z takimi językami Azji południowo-wschodniej, jak wietnamskim i khmerskim. Pochodzenie języków mundajskich jest nieznane, choć zazwyczaj przyjmuje się że są to języki autochtoniczne i że ich kolebka znajduje się we wschodnich Indiach. Głównymi językami rodziny są języki santali, mundari i ho. Wywarły wpływ na inne języki subkontynentu – w tym języki indoaryjskie i drawidyjskie, same również ulegając ich silnym wpływom. Rodzinę zazwyczaj dzieli się na dwie podrodziny: północno-mundajską, języki której używane są na płaskowyżu Ćhota Nagpur w stanach Jharkhand, Chhattisgarh, Bengal i Orisa oraz południowo-mundajskie, używane w środku stanu Orisa i wzdłuż granicy tegoż z Andhra Pradesh. Użytkownicy języków północno-mundajskich, z których najczęściej używanym językiem jest Santali, stanowią dziewięćdziesiąt procent wszystkich użytkowników. Po santali, mundari i ho – pod względem liczby użytkowników – są korku i sora. Pozostałe języki mundajskie są używane w małych, odizolowanych społecznościach i są słabo znane. Cechami charakterystycznymi języków mundajskich są trzy liczby (pojedyncza, podwójna i mnoga), dwa rodzaje (ożywiony i nieożywiony), inkluzywny i ekskluzywny zaimek pierwszej osoby oraz używanie zarówno zrostków, jak i czasowników pomocniczych do wyrażenia czasu. W mundajskim systemie dźwiękowym, sekwencje spółgłosek są rzadkie, z wyjątkiem środków wyrazu. Oprócz języka korku, gdzie istnieje rozróżnienie między wysokim a niskim tonem, akcent jest przewidywalny.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Język malajalam – język drawidyjski, używany w Indiach na Wybrzeżu Malabarskim i Lakszadiwach przez około 30 mln mówiących. Jest językiem urzędowym w stanie Kerala i na terytorium związkowym Lakszadiwów.
    Język bhodźpuri, bhojpuri (भोजपुरी) – język z grupy indoaryjskiej, używany przez ok. 38 mln ludzi, zwłaszcza w indyjskim stanie Bihar, przyległych rejonach stanu Uttar Pradesh i Nepalu oraz w Surinamie, Mauritiusie, na Trynidadzie i Tobago.
    Język – ukształtowany społecznie system budowania wypowiedzi, używany w procesie komunikacji interpersonalnej. Na język składają się dwa elementy:
    Lakszadiwy (hindi लक्षद्वीप, trb.: Lakszadwip, trl.: Lakṣadvīp; malajalam ലക്ഷദ്വീപ്; ang. Lakshadweep) – archipelag i jedno z terytoriów związkowych Indii, położone na Morzu Lakkadiwskim u południowo-zachodnich wybrzeży Indii. Dawniej było znane w Polsce pod nazwą Lakkadiwy, od niej przyjęła się obowiązująca obecnie nazwa morza. Stolicą terytorium, a zarazem jedynym miastem (miejscowością) jest Kavaratti. Powierzchnia terytorium wynosi zaledwie 32 km², a zamieszkane jest przez około 65 000 osób.
    Radżastan (hindi राजस्थान, trb. Radźasthan, trl.: Rājasthān; ang. Rajasthan) – stan w północno-zachodnich Indiach, położony w ich zachodniej części. Stolicą stanu, a zarazem największym miastem jest Jaipur. Stan został utworzony 1 listopada 1956 roku. Jest to obecnie największy pod względem powierzchni stan Indii. Radżastan graniczy z Pakistanem, oraz z następującymi stanami Indii: Gujarat, Madhya Pradesh, Uttar Pradesh, Hariana, Pendżab.
    Język ćhattisgarhi (dewanagari: छत्तिसगढ़ी lub छत्तीसगढ़ी) - język indoaryjski używany przez około 17 milionów osób w indyjskim stanie Chhattisgarh, gdzie wraz z hindi posiada status języka urzędowego, oraz w sąsiednich stanach Orissa, Bihar i Madhya Pradesh. Blisko spokrewniony z językami awadhi i bagheli. Przez władze centralne w Delhi uważany jest raczej za wschodni dialekt hindi, jednakże stanowi ważny element tożsamości kulturowej w stanie Chhattisgarh i posiada szereg własnych dialektów. Zapisywany jest pismem dewanagari.
    Język hindi – język z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się jako pierwszym językiem 180 milionów osób, natomiast przy zaklasyfikowaniu jako dialekty hindi języków radźastani, bihari oraz pahari (bez nepalskiego) aż 422 mln osób, czyli 41% mieszkańców Indii. Używany jest także w Nepalu (500 tys.), na Fidżi (300 tys.), na Mauritiusie i w Surinamie (po 100 tys.). Posługują się nim również hinduscy imigranci w Europie Zachodniej. Język hindi jest językiem urzędowym, od 1950 roku ogólnopaństwowym (angielski jest językiem pomocniczym) Republiki Indii, oraz jednym z 23 języków konstytucyjnych. W kilku indyjskich stanach i terytoriach: Uttar Pradesh, Uttarakhand, Himachal Pradesh, Harianie, Madhya Pradesh, Biharze, Radżastanie oraz na terytorium stołecznym Delhi hindi (w wersji standardowej) jest oficjalnym językiem administracji stanowej oraz podstawowym językiem wykładowym w szkołach.

    Reklama