• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Języki dolnofrankońskie

    Przeczytaj także...
    Język flamandzki (Vlaams) – zbiorcze określenie mocno zróżnicowanej grupy dialektów języka niderlandzkiego, należących do języków germańskich, używanych przez ok. 6 mln mieszkańców Belgii, głównie w jej północnej części – Flandrii. Mylące określenie język flamandzki w odniesieniu do jednego z trzech języków oficjalnych Belgii prawdopodobnie wzięło się od nazwy Flamandów, grupy etnicznej posługującej się tym zespołem dialektów.Języki dolnoniemieckie – obszar dialektyczny na terenie północnych Niemiec, Wysp Fryzyjskich, Holandii oraz flamandzkiej części Belgii, a także powstały w wyniku ewolucji języka niderlandzkiego język afrikaans. Nie stanowią klasycznej grupy językowej (należy tu tylko część obszaru niemieckojęzycznego). Charakteryzują się obecnością niektórych wspólnych cech fonetycznych i gramatycznych (np. brak rozróżnienia rodzajnika męskiego i żeńskiego). Należą tu odmiany literackie oraz dialekty należące do języków:
    Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.
    Zasięg języków dolnofrankońskich w Europie

    Języki dolnofrankońskie lub dolnofrankijskie – grupa kilku blisko spokrewnionych ze sobą języków zachodniogermańskich, które rozwijały się na terenach Niderlandów. Tradycyjnie zalicza się do nich:

  • język niderlandzki
  • język flamandzki
  • język afrykanerski (Afrikaans)
  • Obecnie widoczna jest tendencja do wyodrębniania z niderlandzkiego języka limburskiego.

    Język niderlandzki (nid. Nederlandse taal, Nederlands, niekiedy również określany jako język holenderski, język flamandzki) – język indoeuropejski z grupy języków germańskich zaliczany do języków dolnoniemieckich. Językiem niderlandzkim posługuje się ok. 27 milionów ludzi. Dla 23 milionów jest językiem ojczystym (pierwszym) lub językiem kultury i literatury, a dla kolejnych 4 milionów drugim językiem. Większość użytkowników tego języka mieszka na zachodzie Europy. Niderlandzki jest oficjalnym językiem urzędowym w Holandii i Belgii (Flandria), a poza Europą w Surinamie i dawnych Antylach Holenderskich, czyli Bonaire, Curaçao, Sabie, Sint Eustatius, Sint Maarten i Arubie. Niderlandzki jest blisko spokrewniony z językiem niemieckim i wykazuje podobieństwo do angielskiego i duńskiego. Języki o mniejszym zasięgu, które są blisko spokrewnione z niderlandzkim to afrikaans (do 1925 uważany za lokalną odmianę niderlandzkiego) i fryzyjski (w mniejszym stopniu, gdyż nie należy do języków dolnofrankońskich).Język dolnosaksoński lub dolnosaski (Nedersaksisch lub Neddersassisch, w języku niemieckim Niedersächsisch) – wariant języka dolnoniemieckiego nazywany potocznie również językiem zachodniodolnoniemieckim. Wywodzi się z języka starosaksońskiego (starosaskiego). Kod ISO 639-2 nds (tak jak i dolnoniemiecki). Dialekty określane jako dolnosaksońskie dały początek nowszym dialektom zwanym dialektami wschodniodolnoniemieckimi i wraz z nimi tworzą język dolnoniemiecki. Stąd też określenie ma dwa znaczenia, bowiem często jest to po prostu synonim określenia "język dolnoniemiecki".

    Języki dolnofrankońskie mogą być zaliczone do języków dolnoniemieckich, chociaż często przeciwstawia się dolnofrankoński dolnoniemieckiemu utożsamionemu z dolnosaksońskim.

    Przypisy

    1. Carl Waldman, Catherine Mason: Encyclopedia of European Peoples. [dostęp 2014-02-23].
    2. Word "flag" in different languages: Language by group. [dostęp 2014-02-23].
    3. Charlotte Gooskens, Sebastian Kürschner, Renée van Bezooijen: Intelligibility of High and Low German to speakers of Dutch. [dostęp 2014-02-23].
    Niderlandy – historyczna nazwa nizinnych terenów u ujścia Renu, Mozy i Skaldy do Morza Północnego, z czasem rozciągnięta również na Ardeny i sąsiednie wyżyny (dzisiejsza Belgia, Holandia i Luksemburg).Języki zachodniogermańskie to jedna z trzech grup języków germańskich, obok języków północnogermańskich i wymarłych wschodniogermańskich. Należą do niej wszystkie istniejące obecnie języki germańskie z wyjątkiem języków skandynawskich, w tym angielski, niderlandzki, niemiecki i jidysz.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Język afrikaans, język afrykanerski (afrikaans, Afrikaanse taal) – indoeuropejski język należący do dolnosaksońskiej gałęzi języków zachodniogermańskich i jest językiem ojczystym południowoafrykańskich Koloredów oraz białych Afrykanerów. Powstał na styku kultur w Kolonii Przylądkowej z XVII-wiecznych dialektów niderlandzkich pod wpływem języka malajskiego i portugalskiego oraz miejscowych języków ludów hotentockich (Khoi, Khoikhoi). Niderlandzkim - językiem urzędowym holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej (VOC) - mówili funkcjonariusze, żołnierze Kompanii oraz europejscy osadnicy, przybywający na tereny dzisiejszej Republiki Południowej Afryki od połowy XVII wieku, a pochodzący głównie z Holandii i Niemiec oraz w mniejszym stopniu z Francji i Skandynawii. Koloniści ci dali początek Burom, czyli przodkom dzisiejszych Afrykanerów. Językiem malajskim i portugalskim posługiwała się na Przylądku większość sprowadzanych niewolników. W ten sposób afrikaans ukształtował się na styku języków, kultur, ras i religii jako język codziennej komunikacji i aż do końca XIX wieku traktowany był pogardliwie jako mowa Hotentotów, Koloredów oraz niewykształconych farmerów z prowincji. Podstawowy zasób słownictwa w afrikaans, ok. 90%, pochodzi z języka niderlandzkiego, lecz wykazuje on także wpływy leksykalne malajskiego, portugalskiego, a od XIX wieku także elementy przejęte z języka angielskiego oraz murzyńskich języków bantu.
    Język limburski, dialekt limburski – należy do dialektów dolnofrankijskich. Używa go ok. 1,6 mln mieszkańców Niderlandów w rejonie Limburgii i Nadrenii, oraz kilkaset tysięcy w Niemczech.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.062 sek.