• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Język niderlandzki



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Język urzędowy – język, który otrzymał wyjątkowy status prawny na terenie państwa lub regionu administracyjnego. Zazwyczaj jest to język używany w krajowych strukturach legislacyjnych, np. parlamencie, choć prawo niektórych krajów wymaga, by dokumenty urzędowe były przedstawiane również w innych językach.Język wysokoniemiecki (niem. hochdeutsche Sprache, neuhochdeutsche Sprache, Hochdeutsch, Neuhochdeutsch) – język etniczny lub makrojęzyk posiadający co najmniej trzy warianty standardowe, część kontinuum dialektalnego języków zachodniogermańskich. W węższym znaczeniu termin Hochdeutsch odnosi się do standardowego języka literackiego (język ten opisany jest w haśle język niemiecki). W szerszym znaczeniu jest to zespół dialektów, przeciwstawny dialektom dolnoniemieckim, które obecnie uznawane są za odrębny język. Zespół ten jest bardzo zróżnicowany regionalnie i niektóre dialekty – takie jak dialekt używany w niemieckojęzycznej części Szwajcarii (schweizerdeutsch lub schwyzertüütsch, po polsku zwany też językiem alemańskim) – są czasem klasyfikowane jako osobne języki.
    Porównanie z innymi językami germańskimi[]

    Zobacz też[]

  • alfabet niderlandzki
  • język flamandzki
  • dialekt holenderski
  • dialekt limburski
  • Przypisy

    1. http://www.ethnologue.com/language/nld.
    2. Konstytucja Belgii (po niderlandzku).
    3. http://poradnia.pwn.pl/lista.php?id=11753.
    4. Nico Martens, Elke Morciniec: Mały słownik holendersko-polski i polsko-holenderski. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1979, s. 15. ISBN 83-214-0097-3.
    5. Alfred F. Majewicz: Języki świata i ich klasyfikowanie. Warszawa: PWN, 1989, s. 34. ISBN 83-01-081-63-5.
    6. Alfred F. Majewicz: Języki świata i ich klasyfikowanie. Warszawa: PWN, 1989, s. 172. ISBN 83-01-081-63-5.
    7. http://ksiegarnia.pwn.pl/produkt/88034/jezyk-flamandzki-na-co-dzien--cd.html.
    Dialekt brabancki (brabancki Braobans, niderl. Brabants) - grupa dialektów języka niderlandzkiego, używana głównie w holenderskiej prowincji Brabancja Północna i belgijskiej Brabancji i Antwerpii.Republika Południowej Afryki (RPA, afr. Republiek van Suid-Afrika, ang. Republic of South Africa) – państwo na południowym krańcu Afryki.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Język indonezyjski (Bahasa Indonesia) – od 1949 język urzędowy w Indonezji. Języka indonezyjskiego używa około 163 mln. osób, z czego dla 23 mln. jest to język ojczysty.
    Javindo – język kreolski, powstały na bazie języka niderlandzkiego. Był używany na Jawie w Indonezji. Nazwa powstała z połączenia słów "Java" i "Indo", niderlandzkiego słowa, które oznacza osobę mieszanego pochodzenia niderlandzko-indonezyjskiego. Gramatyka opierała się na wzorcu jawajskim, a słownictwo na niderlandzkim, ale wymawianym w sposób charakterystyczny dla Jawajczyków. W języku, podobnie jak w jawajskim, nie było czasu przeszłego, bezokoliczników.
    Skalda (franc. Escaut, hol. Schelde) – rzeka płynąca przez Francję, Belgię i Holandię. Długość – 350 km, powierzchnia zlewni – 21 tys. km².
    Sranan tongo (język surinamski, język srański , taki-taki) – oparty na angielskim jeden z języków kreolskich używany w Surinamie. Język ojczysty miejscowych Kreoli. Używany jako lingua franca przez ok. 80% ludności Surinamu do komunikacji między różnymi grupami etnicznymi. Wykazuje podobieństwo do kreolskiego języka krio używanego w Sierra Leone.
    Język islandzki (isl. íslenska) - język z grupy języków nordyckich, którym posługują się mieszkańcy Islandii. Posługuje się nim około 320 tys. osób., głównie Islandczycy w kraju i na emigracji. Zapisywany jest alfabetem łacińskim.
    Bruksela (fr. Bruxelles, nid. Brussel, niem. Brüssel) – miasto i stolica Belgii oraz Unii Europejskiej, położone w środkowej części kraju nad rzeką Senne.
    Język flamandzki (Vlaams) – zbiorcze określenie mocno zróżnicowanej grupy dialektów języka niderlandzkiego, należących do języków germańskich, używanych przez ok. 6 mln mieszkańców Belgii, głównie w jej północnej części – Flandrii. Mylące określenie język flamandzki w odniesieniu do jednego z trzech języków oficjalnych Belgii prawdopodobnie wzięło się od nazwy Flamandów, grupy etnicznej posługującej się tym zespołem dialektów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.034 sek.