• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Język niderlandzki



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Język urzędowy – język, który otrzymał wyjątkowy status prawny na terenie państwa lub regionu administracyjnego. Zazwyczaj jest to język używany w krajowych strukturach legislacyjnych, np. parlamencie, choć prawo niektórych krajów wymaga, by dokumenty urzędowe były przedstawiane również w innych językach.Język wysokoniemiecki (niem. hochdeutsche Sprache, neuhochdeutsche Sprache, Hochdeutsch, Neuhochdeutsch) – język etniczny lub makrojęzyk posiadający co najmniej trzy warianty standardowe, część kontinuum dialektalnego języków zachodniogermańskich. W węższym znaczeniu termin Hochdeutsch odnosi się do standardowego języka literackiego (język ten opisany jest w haśle język niemiecki). W szerszym znaczeniu jest to zespół dialektów, przeciwstawny dialektom dolnoniemieckim, które obecnie uznawane są za odrębny język. Zespół ten jest bardzo zróżnicowany regionalnie i niektóre dialekty – takie jak dialekt używany w niemieckojęzycznej części Szwajcarii (schweizerdeutsch lub schwyzertüütsch, po polsku zwany też językiem alemańskim) – są czasem klasyfikowane jako osobne języki.
    Słownik holendersko-polski, polsko-holenderski online

    Język niderlandzki (nid. Nederlandse taal, Nederlands, również jako język holenderski, język flamandzki) – język indoeuropejski z grupy języków germańskich zaliczany do języków dolnoniemieckich. Językiem niderlandzkim posługuje się ok. 27 milionów ludzi. Dla 23 milionów jest językiem ojczystym (pierwszym) lub językiem kultury i literatury, a dla kolejnych 4 milionów drugim językiem. Większość użytkowników tego języka mieszka na zachodzie Europy. Niderlandzki jest oficjalnym językiem urzędowym w Holandii i Belgii (w Regionie Flamandzkim i Regionie Stołecznym Brukseli), a poza Europą w Surinamie i dawnych Antylach Holenderskich, czyli Bonaire, Curaçao, Sabie, Sint Eustatius, Sint Maarten i Arubie. Niderlandzki jest blisko spokrewniony z językiem niemieckim i wykazuje podobieństwo do angielskiego i duńskiego. Języki o mniejszym zasięgu, które są blisko spokrewnione z niderlandzkim to afrikaans (do 1925 uważany za lokalną odmianę niderlandzkiego) i fryzyjski (w mniejszym stopniu, gdyż nie należy do języków dolnofrankońskich).

    Dialekt brabancki (brabancki Braobans, niderl. Brabants) - grupa dialektów języka niderlandzkiego, używana głównie w holenderskiej prowincji Brabancja Północna i belgijskiej Brabancji i Antwerpii.Republika Południowej Afryki (RPA, afr. Republiek van Suid-Afrika, ang. Republic of South Africa) – państwo na południowym krańcu Afryki.

    Spis treści

  • 1 Nazwa
  • 2 Klasyfikacja
  • 2.1 Klasyfikacja genetyczna
  • 2.2 Klasyfikacja strukturalna (typologia)
  • 3 Występowanie
  • 3.1 Niderlandy
  • 3.2 Belgia
  • 3.3 Surinam
  • 3.4 Aruba
  • 3.5 Antyle Holenderskie
  • 4 Wariantywność
  • 5 Historia
  • 6 Afrikaans a niderlandzki
  • 7 Literatura niderlandzkojęzyczna
  • 8 Porównanie z innymi językami germańskimi
  • 9 Zobacz też
  • 10 Przypisy
  • 11 Linki zewnętrzne
  • Język indonezyjski (Bahasa Indonesia) – od 1949 język urzędowy w Indonezji. Języka indonezyjskiego używa około 163 mln. osób, z czego dla 23 mln. jest to język ojczysty.Javindo – język kreolski, powstały na bazie języka niderlandzkiego. Był używany na Jawie w Indonezji. Nazwa powstała z połączenia słów "Java" i "Indo", niderlandzkiego słowa, które oznacza osobę mieszanego pochodzenia niderlandzko-indonezyjskiego. Gramatyka opierała się na wzorcu jawajskim, a słownictwo na niderlandzkim, ale wymawianym w sposób charakterystyczny dla Jawajczyków. W języku, podobnie jak w jawajskim, nie było czasu przeszłego, bezokoliczników.

    Nazwa[]

    Do lat 70. XX w. w polskim piśmiennictwie używano nazwy „język holenderski” na określenie języka używanego w Holandii, zaś „język flamandzki” na określenie odmiany belgijskiej. Niekiedy, nieco myląco, nazwa „język holenderski” dotyczyła oficjalnego języka w obu krajach. Od lat 80., ze względu na podpisanie między oboma krajami porozumienia dotyczącego tzw. unii językowej Nederlandse Taalunie, dotyczącej wspólnego języka urzędowego, w polskich publikacjach stosuje się raczej nazwę „język niderlandzki” (flamandzki + holenderski = niderlandzki). Pomimo podpisanego porozumienia, warianty językowe używane w obu krajach nadal się nieco różnią pod względem zarówno fonetyki, jak i morfologii, składni i słownictwa.

    Skalda (franc. Escaut, hol. Schelde) – rzeka płynąca przez Francję, Belgię i Holandię. Długość – 350 km, powierzchnia zlewni – 21 tys. km².Sranan tongo (język surinamski, język srański , taki-taki) – oparty na angielskim jeden z języków kreolskich używany w Surinamie. Język ojczysty miejscowych Kreoli. Używany jako lingua franca przez ok. 80% ludności Surinamu do komunikacji między różnymi grupami etnicznymi. Wykazuje podobieństwo do kreolskiego języka krio używanego w Sierra Leone.

    PWN nadal (2010) publikuje podręczniki i rozmówki języka określanego jako „flamandzki”.

    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Język islandzki (isl. íslenska) - język z grupy języków nordyckich, którym posługują się mieszkańcy Islandii. Posługuje się nim około 320 tys. osób., głównie Islandczycy w kraju i na emigracji. Zapisywany jest alfabetem łacińskim.
    Bruksela (fr. Bruxelles, nid. Brussel, niem. Brüssel) – miasto i stolica Belgii oraz Unii Europejskiej, położone w środkowej części kraju nad rzeką Senne.
    Język flamandzki (Vlaams) – zbiorcze określenie mocno zróżnicowanej grupy dialektów języka niderlandzkiego, należących do języków germańskich, używanych przez ok. 6 mln mieszkańców Belgii, głównie w jej północnej części – Flandrii. Mylące określenie język flamandzki w odniesieniu do jednego z trzech języków oficjalnych Belgii prawdopodobnie wzięło się od nazwy Flamandów, grupy etnicznej posługującej się tym zespołem dialektów.
    Unia Języka Niderlandzkiego (niderl. Nederlandse Taalunie, NTU) jest oficjalnym regulatorem języka niderlandzkiego w Holandii, we Flamandzkiej części Belgii, na Arubie i w Surinamie. Unia Języka Niderlandzkiego została ustanowiona w 1980, jej siedziba znajduje się w Hadze. Jej obecnym prezesem jest Marja van Bijsterveldt-Vliegenthart.
    Fryzowie – lud pochodzenia germańskiego zamieszkujący obszary dawnej Fryzji, posługujący się językiem fryzyjskim; obecnie także niderlandzkim, dolnoniemieckim, niemieckim, a także dialektem pośrednim między dolnoniemieckim a fryzyjskim określanym jako groningski w prowincji Groningen, a jako dolnoniemiecki (dolnosaski) Wschodniej Fryzji w Niemczech.
    Języki anglofryzyjskie – gałąź językowa zachodnich języków germańskich. W jej skład wchodzą: język angielski oraz język fryzyjski, wraz ze wszystkimi swoimi dialektami.
    Negerhollands - język kreolski powstały na bazie dialektu dialektu zelandzkiego języka niderlandzkiego, używany na Wyspach Dziewiczych Stanów Zjednoczonych od około 1700 roku. Zawierał słownictwo z niderladzkiego, angielskiego, duńskiego, hiszpańskiego i języków afrykańskich. Na ten język przytłumaczono luterański katechizm i Nowy Testament. W XIX wieku był używany jako język kościelny. Bracia morawscy stosowali ortografię niderlandzką, a luteranie duńską. Od 1800 był stopniowo coraz bardziej wypierany przez angielski. Język jest obecnie wymarły, ale zachowały się pisemne źródła.

    Reklama