• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Język flamandzki

    Przeczytaj także...
    Dialekt brabancki (brabancki Braobans, niderl. Brabants) - grupa dialektów języka niderlandzkiego, używana głównie w holenderskiej prowincji Brabancja Północna i belgijskiej Brabancji i Antwerpii.Dialekt zachodnioflamandzki – dialekt używany przez ponad 1 milion osób w Belgii (zachodnia Flandria), w takich miastach jak Brugia, Ypres i Ostenda, a także w przyległych rejonach Holandii i Francji, gdzie jest uznany za jeden z regionalnych języków.
    Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.

    Język flamandzki – belgijska odmiana standardowego języka niderlandzkiego, która (jako język niderlandzki) jest oficjalnym językiem w Regionie Flamandzkim i, obok języka francuskiego, także w Regionie Stołecznym Brukseli. Niektórzy uczeni uznają ją za język odrębny od niderlandzkiego.

    Język niderlandzki (nid. Nederlandse taal, Nederlands, niekiedy również określany jako język holenderski, język flamandzki) – język indoeuropejski z grupy języków germańskich zaliczany do języków dolnoniemieckich. Językiem niderlandzkim posługuje się ok. 27 milionów ludzi. Dla 23 milionów jest językiem ojczystym (pierwszym) lub językiem kultury i literatury, a dla kolejnych 4 milionów drugim językiem. Większość użytkowników tego języka mieszka na zachodzie Europy. Niderlandzki jest oficjalnym językiem urzędowym w Holandii i Belgii (Flandria), a poza Europą w Surinamie i dawnych Antylach Holenderskich, czyli Bonaire, Curaçao, Sabie, Sint Eustatius, Sint Maarten i Arubie. Niderlandzki jest blisko spokrewniony z językiem niemieckim i wykazuje podobieństwo do angielskiego i duńskiego. Języki o mniejszym zasięgu, które są blisko spokrewnione z niderlandzkim to afrikaans (do 1925 uważany za lokalną odmianę niderlandzkiego) i fryzyjski (w mniejszym stopniu, gdyż nie należy do języków dolnofrankońskich).Region Flamandzki (nid. Vlaams Gewest) – jeden z trzech regionów federalnych Belgii, położony w północnej części kraju i zamieszkany głównie przez ludność niderlandzkojęzyczną. Siedzibą parlamentu i rządu Regionu Flamandzkiego jest Bruksela (leżąca poza obszarem regionu – w osobnym Regionie Stołecznym Brukseli). Na określenie regionu używa się też wieloznacznego terminu Flandria.

    W odniesieniu do standardowego języka niderlandzkiego używanego w Belgii, niektórzy uważają termin język flamandzki za nieprawidłowy.

    Pojęcie język flamandzki lub dialekt flamandzki może się także odnosić do:

  • dialektów zachodnioflamandzkiego (który niektóre źródła nazywają flamandzkim), wschodnioflamandzkiego, zelandzko-flamandzkiego i francusko-flamandzkiego. Ostatnie dwa są czasem traktowane jako warianty dialektu zachodnioflamandzkiego.
  • Tussentaal (dosł. „międzymowa”) lub schoon Vlaams „czysty flamandzki” – pośrednia forma języka, niebędąca już konkretnym dialektem, ale również odmienna od języka standardowego.
  • Od 1973 oficjalnym językiem urzędowym na terenie Flandrii (autonomiczny Region Flamandzki) jest standardowy język niderlandzki (Nederlands), oparty na dialekcie holenderskiej prowincji Holandia. Z tego względu w języku polskim jest wciąż jeszcze niekiedy nazywany językiem holenderskim, gdyż w wersji standardowej (szczególnie w języku oficjalnym – pisanym) jest niemal identyczny z językiem używanym w Holandii. Główne różnice pomiędzy obiema odmianami języka niderlandzkiego polegają na odmiennych zasadach wymowy (w szczególności głosek „ch” oraz „r”) oraz drobnych odchyleniach w morfologii i składni. W 1980 Holandia i Belgia podpisały traktat o unii języka niderlandzkiego (Nederlandse Taalunie), efektem którego było m.in. wprowadzenie w 1995 zmian w oficjalnym słowniku języka niderlandzkiego.

    Dialekt wschodnioflamandzki (Uest-Vloams, Oost-Vlaams) - zbiorcze określenie mocno zróżnicowanej grupy gwar języka flamandzkiego, używany w belgijskiej prowincji Flandria Wschodnia i holenderkiej Zelandii Flandryjskiej.Substrat językowy - pierwotne podłoże językowo-etniczne na określonym obszarze zamieszkanym później przez ludność używającą innego języka.

    Pomimo że standardowy język niderlandzki używany w obu krajach jest identyczny pod względem ortografii, oprócz odmienności fonetycznych istnieją również pewne różnice leksykalne wynikające z regionalnych preferencji dotyczących doboru słownictwa. Wynikają one po części z odmiennego substratu dialektalnego, zwłaszcza wpływu dominującego w Belgii dialektu brabanckiego.

    Holandia – kraina historyczna i obszar w środkowo-zachodniej części współczesnego państwa Holandia. W języku niderlandzkim państwo to nosi nazwę Nederland, zaś nazwa Holland odnosi się do historycznie wyodrębnionej części kraju, która obecnie podzielona jest na dwie prowincje – Holandię Północną i Południową. Historyczna Holandia była hrabstwem w Świętym Cesarstwie Rzymskim, które było rządzone przez hrabiego Holandii. Później stało się główną siłą w Republice Zjednoczonych Prowincji.Wspólnota flamandzka Belgii (nid. Vlaamse Gemeenschap, fr. Communauté flamande) – jedna z trzech oficjalnych wspólnot Belgii. Obejmuje cały teren Flandrii oraz Region Stołeczny Brukseli. Zajmuje się rozwojem języka niderlandzkiego w tym kraju.

    Przypisy[]

    1. Konstytucja Belgii (po niderlandzku)
    2. standaardtaal - verschillen tussen België en Nederland - taaltelefoon.be
    3. niderlandzki czy holenderski? - Poradnia Językowa PWN
    4. Standaardtaal of tussentaal op televisie. Na stronie 8: Boven aan het continuüm bevindt zich de standaardtaal. Voor Nederland is dat het Nederlands Standaardnederlands; voor Vlaanderen is dat het Belgisch Standaardnederlands.
    5. Wayne Harbert: The Germanic Languages. Cambridge University Press, 2006, s. 17. ISBN 978-0521015110.
    6. Na przykład Jan G. Kooij: 5. Dutch. W: Bernard Comrie: The World's Major Languages. Wyd. 2. Routledge, 2009, s. 110. ISBN 0-203-30152-8.
    7. Na przykład Ethnologue.
    8. Taalschrift | Reportage | Televisienederlands en Schoon Vlaams
    9. Alfred F. Majewicz: Języki świata i ich klasyfikowanie. Warszawa: PWN, 1989, s. 172. ISBN 83-01-081-63-5.
    10. Prisma | homepage

    Zobacz też[]

  • język niderlandzki
  • dialekt wschodnioflamandzki
  • dialekt zachodnioflamandzki
  • Wspólnota flamandzka Belgii
  • Region Stołeczny Brukseli (fr. Région Bruxelles-Capitale, niderl. Brussels Hoofdstedelijk Gewest) - jeden z trzech regionów administracyjnych Belgii, obejmujący 19 wysoce zurbanizowanych gmin - miasto Bruksela oraz jego zespół miejski. Według stanu na dzień 1 stycznia 2006 zamieszkiwało go 1 018 029 osób na powierzchni 161,382 km², co dało gęstość zaludnienia 6287 mieszkańców na km².



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.