• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Język celtyberyjski

    Przeczytaj także...
    Alfabet łaciński, łacinka, alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu łaciny.Języki celtyckie - grupa językowa w obrębie języków indoeuropejskich. Wiele języków z tej grupy wymarło. Współcześnie grupa ta jest reprezentowana przez języki: iryjski (irlandzki), szkocki (gaelicki), walijski i bretoński. Również te języki zagrożone są wymarciem, dlatego też prowadzone są działania na rzecz ich zachowania. Posługuje się nimi około 1,3 mln mówiących.
    Język galijski - właściwie zespół dialektów używanych przez starożytne ludy celtyckie (Galowie) zamieszkujące Galię Zaalpejską i Przedalpejską oraz część obecnej Hiszpanii. Ślady jego zachowały się jedynie w krótkich inskrypcjach, nazwach miejscowych oraz w zapisach imion własnych u autorów rzymskich (m.in. Juliusz Cezar, Tacyt). Po podboju Galii i Hiszpanii przez Rzym, dialekty te wyparła łacina.

    Język celtyberyjski (północno-wschodni hispano-celtycki) – zespół wymarłych dialektów celtyckich, używanych przez zamieszkujących północno-wschodnią część Półwyspu Iberyjskiego Celtyberów najdalej do I w. p.n.e. Język jest poświadczony bezpośrednio poprzez około 200 inskrypcji pochodzących głównie z II i I w. p.n.e., zapisanych celtyberyjską mutacją pisma iberyjskiego oraz alfabetem łacińskim. Dodatkowo, zachowane do dzisiaj są celtyberyjskie nazwy własne. Celtyberyjski grupuje się wraz z językiem galijskim i innymi starożytnymi językami celtyckimi w parafiletyczną podgrupę kontynentalną, ale niewielka ilość materiału źródłowego nie pozwala na ustalenie dokładnych zależności między nimi. Archaiczne cechy w fonetyce i morfologii skłaniają badaczy do twierdzenia, że był to pierwszy język celtycki, który odłączył się od praceltyckiej wspólnoty językowej.

    Półwysep Iberyjski (Półwysep Pirenejski, hiszp. i port. Península Ibérica, kat. Península Ibèrica, bask. Iberiar penintsula; w starożytności i średniowieczu Hiszpania) to półwysep znajdujący się w południowo-zachodniej części Europy. Od pozostałej części kontynentu oddzielają go Pireneje, od zachodu i częściowo północy otacza go Ocean Atlantycki, a od wschodu i południa Morze Śródziemne. Od Afryki oddziela go Cieśnina Gibraltarska. Powierzchnia półwyspu wynosi 583 254 km².Języki celtyckie kontynentalne – najprawdopodobniej parafiletyczna podgrupa językowa w ramach języków celtyckich, zawierająca wymarłe, stosunkowo słabo poświadczone dialekty używane w starożytności i wczesnym średniowieczu na terenie Europy kontynentalnej i Azji Mniejszej. Parafiletyczność podgrupy wynika z tego, że w przeciwieństwie do języków wyspiarskich, jej potencjalni członkowie zdają się nie wykazywać znaczących wspólnych cech. Określenie „kontynentalne” wiąże się zatem z ich dystrybucją geograficzną, z zastrzeżeniem, że język bretoński, mimo że od około 1500 lat używany jest w zachodniej części dzisiejszej Francji, ze względów historycznych i językoznawczych traktowany jest jako język wyspiarski.

    Linki zewnętrzne[edytuj kod]

  • Mapa ludów półwyspu Iberyjskiego ok. 200 r. p.n.e.
  • Celtyberowie a raczej Celtoiberowie to nazwa ludu, który zamieszkiwał centralną część Hiszpanii w okresie preromańskim. Byli wynikiem asymilacji ludów celtyckich zamieszkujących północną część Półwyspu Iberyjskiego i Iberów, osiadłych na południu i wschodzie. Posługiwali się językiem należącym do grupy języków celtyckich.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.