• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Język żmudzki

    Przeczytaj także...
    Język litewski (lit. lietuvių kalba) - język z zespołu wschodniobałtyckiego języków bałtyckich, wchodzących w skład języków bałtosłowiańskich, którym posługuje się ok. 5 mln osób. Oprócz Litwy językiem tym posługują się Litwini zamieszkujący na zachodzie Białorusi i północno-wschodniej Polsce (Suwalszczyzna), a także w Rosji, Łotwie oraz emigranci w USA, Kanadzie, Australii, Niemczech. Jest językiem urzędowym Litwy.Żmudzini (żmu. Žemaitē, lit. Žemaičiai) – posługująca się językiem żmudzkim bałtycka grupa etniczna, zamieszkująca głównie litewską Żmudź.
    Języki bałtyckie – grupa języków w obrębie języków indoeuropejskich, którymi w czasach historycznych posługiwali się Bałtowie na terenach od ujścia Wisły po południowe granice dzisiejszej Estonii (północne krańce łotewskiej krainy zwanej Liwonia). Większość języków z grupy bałtyckiej wymarło, co znacznie zawęziło obszar ich występowania.

    Język żmudzki (żmudz. Žemaitiu ruoda, lt. Žemaičių tarmė, Žemaičių kalba) – język należący do grupy języków bałtyckich, starszy dialekt współczesnego języka litewskiego, gdyż Żmudzini w Rzeczypospolitej Szlacheckiej stanowili oddzielny naród z własnym językiem i posiadali autonomiczne Księstwo Żmudzkie, z sądownictwem niezależnym od litewskiego, a także własną administracją. Język żmudzki współcześnie jest używany przede wszystkim na Żmudzi przez ok. 0,5 mln osób.

    Dialekt (stgr. διάλεκτος dialektos – "rozmowa, sposób mówienia") – regionalna odmiana języka, odznaczająca się swoistymi cechami fonetycznymi, leksykalnymi itp.Żmudź (łac. Samogitia, żmudz. Žemaitėjė, lit. Žemaitija) – jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy. Dawna jednostka podziału terytorialnego (starostwo równoważne województwu) przedrozbiorowej Rzeczypospolitej Obojga Narodów, jako Księstwo Żmudzkie należące do Wielkiego Księstwa Litewskiego. Od 1918 r. część Republiki litewskiej.

    Ostatnio wiele czyni się w kierunku standaryzacji tego języka. Określenie „język żmudzki” jest używane również w stosunku do szesnastowiecznego języka litewskiego, który sam w sobie nie powinien być mylony ze żmudzkim.

    Alfabet[]

    Alfabet języka żmudzkiego:

    Długie ė — charakterystyczna litera języka żmudzkiego
    Ė̄ (długie ė, żmudzki: Ė ėlguojė) – litera alfabetu łacińskiego. Występuje tylko w języku żmudzkim, uznawanym za dialekt języka litewskiego. Znak diakrytyczny powstały od litery E wykorzystujący makron oraz kropkę będący wydłużonym odpowiednikiem litery ė.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.006 sek.