• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Józef Peszka

    Przeczytaj także...
    Sepia – czarnobrązowy barwnik otrzymywany z woreczka czernidłowego mątwy. Rodzaj atramentu, wytwarzany z głowonogów, stosowany od końca XVIII wieku. Wyrabiano z niej kredki i farby.Petersburg (forma zalecana), Sankt Petersburg (egzonim wariantowy) (ros. Санкт-Петербург, Sankt-Pietierburg, potocznie Петербург, Pietierburg; dawniej Piotrogród, ros. Петроград, Leningrad, ros. Ленинград) – miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską na terytorium zawierającym m.in. ponad 40 wysp. W latach 1712–1918 stolica Imperium Rosyjskiego. Powierzchnia 1439 km², liczba ludności 4 600 276.
    Sztafaż (niem. Staffage od ausstaffiere, przyozdabiać) – postacie ludzkie i zwierzęta oraz dodatkowe, poboczne wątki lub motywy ożywiające kompozycję dzieła artystycznego, nieodciągające jednak uwagi odbiorcy od głównej treści dzieła.
    Scena alegoryczna z Napoleonem

    Józef Peszka (ur. 19 lutego 1767 w Krakowie, zm. 4 września 1831 tamże) - polski malarz.

    Malarstwo studiował w Warszawie pod kierunkiem Franciszka Smuglewicza. W latach 1793 - 1812 odbył wiele podróży na tereny dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego i do Petersburga. Podczas podróży rysował i malował, przeważnie techniką sepii i akwareli, krajobrazy, często z bogatym sztafażem.

    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.7 widoków w drodze do Krakowa – trzynasty album studyjny Grzegorza Turnaua, wydany 28 listopada 2014 roku nakładem wytwórni Mystic Production. Płyta inspirowana jest freskami autorstwa Józefa Peszki, znajdującymi się wewnątrz Pałacu Mieroszewskich w Krakowie, ukazującymi siedem podkrakowskich miejscowości (są nimi, w kolejności utworów na płycie, Tenczyn, Czerna, Tyniec, Krzeszowice, Korzkiew, Grodzisko i Ojców). Kompozytorem wszystkich utworów jest sam Turnau, zaś autorem większości tekstów Bronisław Maj. Tematyka piosenek skupia się na przemijaniu i związanych z nim sprawach. Choć płyta powstała w studiu, nagrywano ją metodą stosowaną częściej przy albumach koncertowych – wszyscy wykonawcy grali wspólnie, zrezygnowano z osobnego nagrywania partii każdego instrumentu. Pierwszym singlem promującym płytę była Ledwie chwila, a drugim Do Leukonoe.

    W 1813 osiedlił się w Krakowie i został profesorem malarstwa w Szkole Sztuk Pięknych. Tworzył głównie portrety bohaterów narodowych, działaczy oświeceniowych, magnatów, a także mieszczan. Pod wpływem Franciszka Smuglewicza namalował kilka obrazów historycznych, pozostawił też obrazy mitologiczne oraz wiele rysunków tuszem i sepią przedstawiających sceny z historii Polski.

    Malarstwo – obok rzeźby i grafiki jedna z gałęzi sztuk plastycznych. Posługuje się środkami plastycznego wyrazu, np. barwną plamą i linią, umieszczonymi na płótnie lub innym podłożu (papier, deska, mur), a dzieła zwykle są dwuwymiarowe lub dwuwymiarowe z elementami przestrzennymi. Twórczość malarska podlega zasadom właściwym dla danego okresu. Poszukiwanie odmiennych form wyrazu przyczynia się jednak do kształtowania nowych oryginalnych kierunków i niezwykłej różnorodności dzieł malarskich.Magnat (łac. magnus - wielki) – możnowładca, arystokrata. W klasycznym znaczeniu członek jednego z rodów magnackich (magnaterii, a także w późniejszym okresie posiadaczy tytułów: książąt, hrabiów, baronów, margrabiów czyli markizów), dziedzic tytułów i majątku. Nieliczni szlachcice, zwani magnatami, posiadali olbrzymie majątki, liczące wiele folwarków, wsi, miast i tysiące poddanych. Posiadali własne miasta, kilkadziesiąt wsi oraz własne wojsko, ale mieli takie same prawa polityczne jak pozostała część szlachty. Ponadto w okresie Rzeczypospolitej jedyny stosowany tytuł to tytuł księcia noszony tradycyjnie przez potomków rodów kniaziów litewskich (z nielicznymi wyjątkami, np. Radziwiłłowie). Posiadanie tego tytułu nie wiązało się jednak ze specjalnymi prawami, ani nawet nie oznaczało uznania za magnata, jeśli dana osoba nie posiadała odpowiednich dóbr — przykład to historia rodu Czartoryskich, który wcześnie podupadł i pomimo dziedzicznego tytułu książęcego nie był uznawany za magnacki aż do czasu, kiedy August II Mocny nadał tej rodzinie wielkie dobra, tak że stała się ona bogata i potężna. Niektórzy magnaci otrzymywali od cudzoziemskich władców arystokratyczne tytuły, ale w Rzeczypospolitej nie mieli prawa ich używać. Dopiero po rozbiorach wśród polskich rodów magnackich upowszechniło się używanie tytułów nadawanych przez władców państw zaborczych.

    Niektóre jego dzieła:

  • "Hugo Kołłątaj",
  • "Tadeusz Kościuszko"
  • Zobacz też[]

  • 7 widoków w drodze do Krakowa – album muzyczny inspirowany freskami Józefa Peszki
  • Przypisy

    1. Encyklopedia PWN t. 8, 1966

    Bibliografia[]

  • Praca zbiorowa, Redakcja naukowa: Dorota Folga-Januszewska "Muzeum Narodowe w Warszawie. Arcydzieła malarstwa" Wydawnictwo "Arkady" Warszawa 2005.
  • Warszawa; miasto stołeczne Warszawa, w skrócie m.st. Warszawa – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Nizinie Środkowomazowieckiej, na Mazowszu, nad Wisłą. Od 2002 r. miasto stołeczne Warszawa jest gminą miejską mającą status miasta na prawach powiatu.Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Franciszek Smuglewicz (ur. 6 października 1745 w Warszawie, zm. 18 września 1807 w Wilnie) – polski malarz i rysownik; syn Łukasza, brat Antoniego.
    Napoléon Bonaparte (pierwotnie wł. Napoleone Buonaparte), Napoleon I (ur. 15 sierpnia 1769 w Ajaccio na Korsyce, zm. 5 maja 1821, o 17:49, w Longwood na Wyspie Świętej Heleny) – pierwszy konsul Republiki Francuskiej 1799-1804, cesarz Francuzów w latach 1804-1814 oraz 1815, prezydent (1802-1805) i król Włoch w latach 1805-1814.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.