• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Józef Majka

    Przeczytaj także...
    Biecz – miasto w południowo-wschodniej Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Biecz. Leży nad rzeką Ropą, na jednym ze wzgórz Pogórza Karpackiego. Ze względu na swoją bogatą historię często jest nazywane perłą Podkarpacia lub małym Krakowem. Bywa także określany jako polskie Carcassonne, dzięki zachowanym fragmentom średniowiecznych murów miejskich i zabudowy.Jan Amor Tarnowski herbu Leliwa, łacińska forma nazwiska Joannes Tarnovius, (ur. 1488 w Wiewiórce, zm. 16 maja 1561 tamże) – pamiętnikarz, teoretyk wojskowości, mówca, kasztelan krakowski od 1536, wojewoda krakowski od 1535, wojewoda ruski od 1527, kasztelan wojnicki od 1522, starosta sandomierski, lubaczowski, stryjski, chmielnicki, w latach 1527-1533, 1539-1546, 1547-1551, 1554-1555 i 1557-1559 dzierżył buławę hetmana wielkiego koronnego.
    Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II (KUL, łac. Catholica Universitas Lublinensis Ioannis Pauli II) – niepubliczny katolicki uniwersytet mieszczący się w Lublinie, posiadający pełne prawa uczelni publicznej i finansowany z budżetu państwa na zasadach uczelni publicznych. Założony w 1918, do 1928 pod nazwą Uniwersytet Lubelski, od 16 października 2005, na podstawie uchwały Senatu zatwierdzonej przez Episkopat Polski, uczelnia zmieniła nazwę na Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. W 1938 roku KUL uzyskał prawo do nadawania stopni naukowych.

    Józef Majka (ur. 31 maja 1918 w Suchorzowie, zm. 19 marca 1993 we Wrocławiu) – polski duchowny katolicki, teolog, filozof, socjolog, specjalizujący się w etyce życia gospodarczego, filozofii społecznej.

    Biografia[]

    Urodził się 31 maja 1918 roku w Suchorzowie, koło Tarnobrzega, jako syn Wojciecha i Wiktorii z domu Fidalskich. Uczęszczał do II Gimnazjum im. hetmana Jana Tarnowskiego w Tarnowie, które ukończył w 1937, uzyskując świadectwo dojrzałości. Następnie wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego. Święcenia kapłańskie przyjął 8 sierpnia 1942 roku. Początkowo pracował jako wikary w Bieczu (1942-1945), Nawojowej (1945) i w Nowym Sączu (1945-1946).

    Tarnobrzeg – miasto na prawach powiatu w województwie podkarpackim. Siedziba władz powiatu tarnobrzeskiego w latach 1867-1975 oraz od 1999. Siedziba władz województwa tarnobrzeskiego w latach 1975-1998. W latach 1973-1976 miasto było siedzibą gminy wiejskiej Tarnobrzeg. Jeden z większych ośrodków przetwórstwa siarki w Polsce.Teolog – specjalizacja akademicka, której tematem jest systematyczne, wykorzystujące metody filozoficzne, historyczne i in., studium objawionych prawd religijnych dotyczących Boga oraz Jego relacji do świata, w myśl maksymy (łac.) fides quaerens intellectum - wiara szukająca zrozumienia. Najczęściej związana z chrześcijaństwem. Poprzez zapożyczenie, czasem teologami nazywa się nauczycieli innych religii, jak judaizm czy islam.

    Po zakończeniu II wojny światowej kierował Krajowa Centralą Caritas w Warszawie i podjął studia specjalistyczne w Akademii Nauk Politycznych i na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie uzyskał stopień doktora w zakresie filozofii chrześcijańskiej w 1952 roku.

    Prowadził zajęcia dydaktyczne na KUL-u i w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie oraz w Lublinie. Był członkiem różnych towarzystw naukowych i komisji Episkopatu Polski oraz długoletnim konsultorem Rzymskiego Sekretariatu dla Niewierzących. Współpracował z licznymi redakcjami czasopism w kraju i zagranicą. W latach 1968-1980 wykładał na PAT w Krakowie. Był pionierem socjologii religii w Polsce i przewodniczącym Sekcji Socjologicznej Zakładów Teologicznych w Polsce, autorem ok. 300 artykułów naukowych i publicystycznych - głównie z zakresu socjologii religii i katolickiej nauki społecznej.

    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.

    W 1970 roku przybył do Wrocławia, gdzie objął stanowisko rektora PWT i Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego (pełnił je do 1988 r.). Wykazał się tu dużą pomysłowością i pracowitością. Był współorganizatorem Wrocławskich Dni Duszpasterskich i różnych okazyjnych sympozjów. W roku 1971 wszedł do grona kapituły katedralnej, w 1983 został prałatem papieskim, a w 1990 otrzymał godność protonotariusza apostolskiego. W 1971 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1985 roku profesora zwyczajnego. Był laureatem wielu nagród i wyróżnień m.in. Nagrody im. Księdza Idziego Radziszewskiego Towarzystwa Naukowego KUL za rok (1988), za całokształt dorobku naukowego w duchu humanizmu chrześcijańskiego. Zmarł 19 marca 1993 roku we Wrocławiu.

    Nowy Sącz – miasto na prawach powiatu w województwie małopolskim, siedziba ziemskiego powiatu nowosądeckiego. Trzecie co do liczby mieszkańców i trzecie co do powierzchni miasto w województwie małopolskim. Węzeł komunikacyjny, główny ośrodek turystyczny Sądecczyzny. Jedno z najstarszych miast w Małopolsce – lokowane 8 listopada 1292 roku. Był miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego.Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jedna z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół Kościół katolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.

    Publikacje[]

  • Zagadnienie płac w świetle katolickiego personalizmu, wyd. KUL, Lublin 1952.
  • Procent i lichwa w katolickiej nauce moralnej, wyd. KUL, Lublin 1958.
  • Komentarz do encykliki "Mater et Magistra", wyd. KUL, Lublin 1963.
  • Komentarz do encykliki "Pacem in terris", wyd. KUL, Lublin 1964.
  • Komentarz do encykliki "Populorum progressio", wyd. KUL, Lublin 1968.
  • Socjologia parafii, wyd. KUL, Lublin 1971.
  • Komentarz do encykliki "Sollicitudo rei socialis", wyd. Tum, Wrocław 1988.
  • Metodologia nauk teologicznych, wyd. Tum, Wrocław 1995.
  • Dokumenty nauki społecznej Kościoła, wyd. KUL, Lublin 1996.
  • Rozważania o etyce pracy, wyd. Tum, Wrocław 1997.
  • Etyka społeczna i polityczna, wyd. ODiSS, Warszawa 1993.
  • Przemiany społeczno-gospodarcze w świetle etyki społecznej, wyd. DP, Warszawa 1993.
  • Jaka Polska?, wyd. Tum, Wrocław 1991.
  • Taniec pośród mieczów, wyd. WKA, Wrocław 1987.
  • Katolicka nauka społeczna, wyd. ODiSS, Warszawa 1988.
  • Etyka życia gospodarczego, wyd. ODiSS, Warszawa 1980.
  • Filozofia społeczna, wyd. WKA, Wrocław 1982.
  • Przypisy

    1. H. Szeloch, Koncepcja państwa w dziele naukowym księdza profesora Józefa Majki, Wrocław 1996, s. 23-24.

    Bibliografia[]

  • Encyklopedia Wrocławia, pod red. Jana Harasimowicza, Wrocław 2001.
  • Linki zewnętrzne[]

  • Józef Majka w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  • Biografia na stronie Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu

  • Wikariusz (łac. vicarius) – zastępca w Kościele katolickim i Kościele ewangelickim. W Kościele baptystycznym jest to nieordynowany duchowny przygotowujący się do ordynacji pastorskiej Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II (skrót: Towarzystwo Naukowe KUL lub TN KUL) - instytucja naukowo-wydawnicza, odrębna, ale komplementarna w stosunku do KUL, założona w 1934 przez księdza Antoniego Szymańskiego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Filozofia (gr. φιλοσοφία – umiłowanie mądrości) – rozważania na temat podstawowych problemów takich jak np. istnienie, umysł, poznanie, wartości, język.
    Wyższe Seminarium Duchowne w Tarnowie - seminarium duchowne kształcące księży rzymskokatolickich dla diecezji tarnowskiej. Obecnie jest to największe polskie i europejskie seminarium duchowne liczące sobie 192 kleryków.
    Suchorzów – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie tarnobrzeskim, w gminie Baranów Sandomierski. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
    Profesor (z łac. professor) – termin, który może oznaczać: tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym, stanowisko nauczycieli akademickich, tytuł honorowy nadawany w Polsce nauczycielom szkolnictwa podstawowego, gimnazjalnego i ponadgimnazjalnego oraz tytuł zwyczajowy używany w polskim szkolnictwie średnim.
    Jan Witold Harasimowicz (ur. 2 sierpnia 1950 r. we Wrocławiu) – polski historyk sztuki i kultury, specjalizujący się w historii sztuki nowożytnej, sztuce renesansu i manieryzmu; nauczyciel akademicki, związany z uczelniami we Wrocławiu i Toruniu.
    Matura (łac. maturus ‘dojrzały’) – polski egzamin z materiału objętego programem nauczania (podstawą programową) wybranych przedmiotów na poziomie szkoły średniej. Absolwenci szkół średnich nie mają obowiązku przystąpienia do egzaminu, lecz świadectwo jego zdania wymagane jest od kandydatów na wyższe uczelnie. Odpowiednio wysoki wynik egzaminu maturalnego jest jedynym kryterium podczas naboru na wiele kierunków studiów wyższych. Matura nie jest jednak dokumentem poświadczającym wykształcenie średnie – tę funkcję pełni świadectwo ukończenia szkoły średniej. Za przeprowadzenie egzaminu odpowiedzialna jest Centralna Komisja Egzaminacyjna, której podlegają Okręgowe Komisje Egzaminacyjne zajmujące się przygotowaniem i przeprowadzeniem matury w danym regionie.
    Prałat (łac. praelatus – przełożony) – w Kościele rzymskokatolickim kapłan lub biskup mający zwyczajną władzę kościelną w prałaturze terytorialnej lub personalnej. Potocznie używa się jednak tego terminu w stosunku do kapłanów obdarzonych godnościami honorowymi przez Stolicę Apostolską lub biskupa diecezji, w której istnieje kapituła.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.