• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Izydor z Aleksandrii

    Przeczytaj także...
    Teozofia – światopogląd religijno-filozoficzny o charakterze panteistycznym głoszony przez Towarzystwo Teozoficzne założone w 1875 roku przez Helenę Bławatską w Nowym Jorku, później kontynuowany przez jej uczennicę Alice Bailey i jej męża Fostera Baileya, którzy założyli Lucifer Publishing Company w 1920 roku, przemianowany po kilku latach na Lucis Trust. Mottem teozofii jest "Nie ma religii wyższej niż prawda". Według Bławatskiej, teozofia nie jest religią lecz systemem myślowym możliwym do pogodzenia z niektórymi zorganizowanymi wyznaniami takimi jak buddyzm czy hinduizm.Księga Suda (gr. Biblíon Súda), nazywana też Suda lub nawet Suidas, cytowana często pod łacińskim tytułem Liber Suda – leksykon bizantyjski z X w. obejmujący ok. 30 tys. haseł, z czego ok. 900 to artykuły rzeczowe, w większości historyczne i literackie. Zawiera także liczne dodatki późniejsze.
    Damascjusz lub Damaskios (Damascius, Damazjos, ur. ok. 462 w Damaszku w Syrii, zm. po 538) – ostatni kierownik neoplatońskiej szkoły filozoficznej w Atenach, którą założył Plutarch z Aten. Autor traktatów: O pierwszej zasadzie i Komentarza do Parmenidesa.

    Izydor z Aleksandrii (ok. 450-ok.520) - grecki filozof neoplatoński ze szkoły ateńskiej. Krótko pełnił funkcję kierownika szkoły około 490 r n.e. Interesował się głównie mistyką i teozofią.

    Życie[ | edytuj kod]

    Izydor urodził się w Aleksandrii. Jego rodzina należała podobno do miejscowych neoplatoników, skupiających wyznawców religii pogańskiej znajdującej się w tym czasie w opozycji do panującej religii chrześcijańskiej. Jego wuj Aegyptus był przyjacielem założyciela aleksandryjskiej szkoły filozoficznej Hermiasza. Pierwsze nauki pobierał Izydor w Aleksandrii u nieznanych z imienia braci, filozofów. Następnie udał się do Aten, gdzie studiował u kierującego tamtejszą szkołą filozoficzną Proklosa. Uczył się także filozofii Arystotelesa u Marina, późniejszego następcy Proklosa.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Po studiach Izydor powrócił do Aleksandrii, którą ponownie musiał opuścić, prawdopodobnie w okresie chrześcijańskich wystąpień antypogańskich w latach 482-484. Pomimo, że nowy kierownik szkoły, Marinos cenił go wysoko, Izydor nie uważał go za godnego następcę (diadocha) Proklosa. Kiedy Marinos napisał komentarz do platońskiego Fileba, poprosił Izydora o jego ocenę, ten ostro skrytykował pracę i Marinos spalił ją. Obydwaj filozofowie spierali się również o interpretację platońskiego Parmenidesa. Wobec narastających napięć pomiędzy chrześcijanami i platonikami w Atenach, Marinos usunął się do Epidauros. Izydor objął po nim tytuł diadocha. Tytuł miał już wówczas charakter tylko honorowy i nie wiązał się z pełnieniem jakichkolwiek funkcji. Stan szkoły był tak zły, że Izydor rozważał opuszczenie Aten. Nie wiadomo czy zrealizował ten zamiar.

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    Wielkim przyjacielem i wielbicielem Izydora był ostatni kierownik szkoły od 515 roku Damascjusz. Damascjusz napisał Życie Izydora, zachowane we fragmentach w Bibliotece Focjusza i w Księdze Suda.

    Umysłowość[ | edytuj kod]

    Izydor jest generalnie uznawany raczej za entuzjastę niż myśliciela. Jego rozumowanie było inspirujące, on sam jednak przedkładał teorie pitagorejskie i platońskie nad suchą logikę i etykę. Wydaje się, że skłaniał się do swobodnej spekulacji teozoficznej i przykładał wielkie znaczenie do snów i wizji, o których szeroko publicznie się wypowiadał.

    Focjusz I Wielki (urodził się ok. 810 roku w Konstantynopolu, zmarł 6 lutego 891 roku tamże) – patriarcha Konstantynopola w latach 858 – 867 oraz 877 – 886, święty Kościoła prawosławnego.Filozofia bizantyńska – filozofia Wschodniego Cesarstwa Rzymskiego (Bizantyńskiego). Za jej początek najczęściej uważa się rok 330 (założenie Konstantynopola), 395 (podział Cesarstwa na Wschodnie i Zachodnie) lub 527 (datę wstąpienia na tron cesarza Justyniana I), za koniec - rok 1453.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Athanassiadi 1999 ↓, s. 21-24.
    2. Goulet 2000 ↓, s. 872f.
    3. Księga Suda, μ199 (ang.). [dostęp 2020-06-30].
    4. Goulet 2000 ↓, s. 874f.
    5. Athanassiadi 1999 ↓, s. 43f.
    6. Goulet 2000 ↓, s. 875.
    7. Encyclopaedia Britannica 1911 ↓.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Polymnia Athanassiadi (red.), Damascius: The Philosophical History, Ateny: Apamea Cultural Association, 1999, ISBN 960-85325-2-3.
  • Richard Goulet, Isidore d'Alexandrie, [w:] Richard Goulet (red.), Dictionnaire des philosophes antiques, wyd. CNRS Editions, t. 3, Paryż 2000, s. 870–878, ISBN 2-271-05748-5.
  • Hugh Chisholm (wyd.): ISIDORE_OF_ALEXANDRIA (ang.). W: Encyclopaedia Britannica (11-te wyd.) [on-line]. 1911. [dostęp 2013-10-02].
  • Neoplatonizm – filozofia powstała w II wieku n.e. w Aleksandrii pod wpływem myśli Platona oraz pogańskiej myśli religijnej.Proklos zwany Diadochem (następcą), gr. Πρόκλος ὁ Διάδοχος (Próklos ho Diádochos), znany także jako Proklos Ateńczyk i Proklos z Licji (ur. ok. 410, zm. 485) – filozof neoplatoński, uczeń Plutarcha z Aten i Syriana, objął po tym ostatnim kierownictwo platońskiej Akademii i kierował nią do 485 roku. Starał się stworzyć syntezę systematyzującą całe życie duchowe Greków. Jest najbardziej wpływowym filozofem późnego antyku, który odegrał istotną rolę w przekazaniu filozofii platońskiej średniowieczu.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Aleksandria (arab. الإسكندرية, Al-Iskandarijja; stgr. Ἀλεξάνδρεια, Aleksandreia; łac. Alexandria) – drugie co do wielkości miasto w Egipcie (z liczbą 4,11 mln mieszkańców w 2006) i aglomeracja z liczbą 4,48 mln mieszkańców w 2008, co stawia ją na szóstym miejscu wśród wszystkich aglomeracji Afryki. Leży nad brzegiem Morza Śródziemnego, jest największym portem tego kraju, siedzibą władz muhafazatu aleksandryjskiego, ważnym ośrodkiem przemysłowym, handlowym i naukowym oraz kulturalną stolicą Egiptu.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
    Marinos z Neapolis (gr.: Μαρίνος ὁ Νεαπολίτης, Marinos ho Neapolitēs, ur. ok 440, zm. po 486) − grecki filozof ze szkoły ateńskiej, neoplatonik, uczeń i biograf Proklosa.
    Mistycyzm – wieloznaczny termin opisujący doświadczenie religijne, polegające na bezpośredniej, czyli niezależnej od rytów i obrzędów, relacji człowieka z rzeczywistością poza-materialną, pozazmysłową lub transcendentną. Rzeczywistość ta jest różnie rozumiana przez poszczególne systemy religijno-filozoficzne. W chrześcijaństwie, judaizmie i islamie jest ona tożsama z Bogiem. W buddyzmie i hinduizmie z pozazmysłową Jednią, rozumianą panteistycznie jako prawdziwa rzeczywistość świata.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.