• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Izostazja



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Anomalia siły ciężkości – w geofizyce różnica między zmierzoną (i zredukowaną do poziomu elipsoidy) w danym punkcie siłą ciężkości a normalną siłą ciężkości na danej szerokości geograficznej. Zwyczajowo mierzona jest w miligalach (mGal), rzadko stosuje się milimetry na sekundę do kwadratu (mm/s).Andy (hiszp. Los Andes, Cordillera de los Andes) – góry fałdowe znajdujące się w Ameryce Południowej na terenie Wenezueli, Kolumbii, Ekwadoru, Peru, Boliwii, Chile oraz Argentyny. Góry ciągną się wzdłuż Oceanu Spokojnego od zatoki Paria na północy po Ziemię Ognistą na południu, na przestrzeni ponad 9000 km, co sprawia, że jest to najdłuższy łańcuch górski na Ziemi. Szerokość Andów wynosi 200–800 km. Najwyższe szczyty to Aconcagua (6962 m n.p.m.), Ojos del Salado (6893 m n.p.m.) oraz Nevado Pissis (6793 m n.p.m.).
    Izostazja (liczby oznaczają gęstość w g/cm):
    1. góry
    2. wyżyny
    3. niziny
    4. dno oceanu
    5. poziom morza
    6. bloki skorupy ziemskiej
    7. astenosfera

    Izostazja (z gr. ἴσος (ísos) - 'równy' i στάσις (stásis) - 'zastój') – stan równowagi pomiędzy różnymi wycinkami skorupy ziemskiej. Bloki stosunkowo sztywnej i lekkiej litosfery „pływają” po plastycznej astenosferze. Na głębokości określanej jako poziom wyrównania izostatycznego ciśnienie hydrostatyczne (petrostatyczne) jest jednakowe. Zaburzenie równowagi w skorupie ziemskiej powoduje izostatyczne ruchy dźwigania bądź zapadania części skorupy ziemskiej, prowadzące do zrównoważenia sił czyli izostazji. Do zaburzenia izostazji może dojść w wyniku lokalnego obciążenia litosfery lub lokalnego odciążenia. Do obciążenia dochodzi w wyniku tworzenia lądolodu, zwiększenia ilości wody w morzach lub jeziorach, sedymentacji oraz ruchów górotwórczych, erozja lodu lub lądu prowadzi zaś do odciążenia bloku litosfery.

    Geolog – zawód uzyskiwany po ukończeniu studiów wyższych w dziedzinie geologii lub nauk geologicznych. Geolog to specjalista, który zajmuje się studiami i badaniem budowy ziemi oraz analizą procesów geologicznych, którym ona ulega. Jako teoretyk, geolog porusza się w dziedzinie geologii podstawowej, jako praktyk zaś - w dziedzinie geologii stosowanej.Clarence Edward Dutton (ur. 1841, zm. 1912) – amerykański geolog. Ugruntował on pojęcie izostazji, uważając ją za przyczynę ruchów górotwórczych. Dokonał opracowania historii geologicznej Wielkiego Kanionu Kolorado.

    Pojęcie izostazji zostało wprowadzone pod koniec XIX wieku przez amerykańskiego geologa C. Duttona.

    Rozwój hipotez[ | edytuj kod]

    Graficzne przedstawienie hipotezy Airy'ego (po lewej) i Pratta (po prawej)

    Do sformułowania hipotez związanych z izostazją doprowadziły obserwacje zjawisk znanych już w XVIII wieku. W tym czasie znane były anomalie grawitacyjne. Opisał je Pierre Bouguer po pomiarach dokonanych w Andach oraz G. Everest w pobliżu Himalajów. Istnienie anomalii grawitacyjnych oznacza, że pomiary wykazują inną siłę ciężkości wyliczoną teoretycznie. Anomalie ujemne stwierdzane są głównie na obszarach górskich i wyżynnych, a anomalie dodatnie nad morzami. W roku 1855 John Henry Pratt sformułował hipotezę tłumaczącą istnienie anomalii grawitacyjnych. Według niej bloki litosfery pod oceanami mają większą gęstość, co jest efektem szybszego oziębiania skał pod oceanami. Mniejsza gęstość skał tworzących kontynenty związana jest z ich większą wysokością. Alternatywną hipotezę tłumaczącą to samo zjawisko sformułował w tym samym czasie George Biddell Airy. Według tej hipotezy bloki budujące litosferę mają taką samą gęstość, lecz są różnej wysokości. Gdy blok jest grubszy, jest głębiej zanurzony w gęstym podłożu astenosfery. Przy cieńszych blokach gęste podłoże znajduje się bliżej powierzchni, co tłumaczy anomalie dodatnie. Oba modele zostały opisane w książce O. Fisgera Physics of the Earh's Crust w roku 1881. Oficer armii amerykańskiej i geolog Clarence Edward Dutton pisząc pracę przeglądową, powołał się na książkę Fishera, nazywając stan równowagi kier budujących litosferę izostazją. Praca Duttona z 1889 jest pierwszą publikacją używającą tego określenia.

    Sir George Biddell Airy lub Airey (ur. 27 lipca 1801 w Alnwick, zm. 2 stycznia 1892 w Greenwich) – angielski astronom, fizyk i matematyk. Publikował prace dotyczące astronomii teoretycznej i optyki astronomicznej. Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.

    Dane doświadczalne z kolejnych lat wskazują na słuszność hipotezy Airy'ego. Są to obserwacje zjawisk plutonicznych, trzęsień ziemi i wulkanów. W roku 1932 hipoteza Airy'ego została uzupełniona przez V. Heiskanema o założenie, że kry skorupy ziemskiej nie są jednakowej gęstości, lecz ich gęstość wzrasta wraz z głębokością. Wzrost gęstości o około 0,04 na każde 10 km głębokości jest zgodny ze współczesna wiedzą o rozkładzie mas litosfery.

    Pierre Bouguer (polska wersja imienia – Piotr); (ur. 16 lutego 1698, zm. 15 sierpnia 1758) – francuski matematyk, astronom i geodeta. Nazywany jest "ojcem nauki o architekturze okrętów".Astenosfera (warstwa Gutenberga) – warstwa płaszcza ziemskiego, położona na głębokości od 100 do 400 km pod powierzchnią Ziemi tuż pod litosferą.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.
    Zatoka Botnicka (fiń. Pohjanlahti, szw. Bottniska viken) – najbardziej wysunięta na północ część Morza Bałtyckiego pomiędzy zachodnim wybrzeżem Finlandii a wschodnim Szwecji. Zatoka Botnicka połączona jest z właściwym Bałtykiem niewielkimi akwenami morskimi: Morzem Alandzkim o średniej głębokości około 80 - 100 m i maksymalnej 405 m oraz Morzem Archipelagowym o głębokości średniej 27 m i maksymalnej 146 m. Od południa zamyka ją archipelag Wysp Alandzkich.
    Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.
    Ameryka Północna – kontynent o powierzchni 24 242 000 km² (co stanowi 16,3% całkowitej powierzchni lądów na kuli ziemskiej), położony na półkulach: północnej i zachodniej. Do Ameryki Północnej należy Ameryka Środkowa.
    Lądolód - gruba warstwa lodu przykrywająca wielki obszar ziemi; występuje na Antarktydzie i Grenlandii. W Polsce występował podczas zlodowaceń plejstoceńskich.
    Minerał (fr. minéral, od celt. mina – kopalnia) – pierwiastek lub związek chemiczny będący normalnie ciałem krystalicznym, którego struktura ukształtowała się w toku procesów geologicznych.
    Ziemia (łac. Terra) − trzecia, licząc od Słońca, a piąta co do wielkości planeta Układu Słonecznego. Pod względem średnicy, masy i gęstości jest to największa planeta skalista Układu Słonecznego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.