• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Izolinia

    Przeczytaj także...
    Izonefa - linia na mapie klimatycznej łącząca punkty o jednakowym przeciętnym stopniu zachmurzenia w określonym czasie.Izotera (gr. ísos = równy + théros = lato) – krzywa na mapie łącząca punkty o jednakowej średniej temperaturze powietrza lata astronomicznego (od 21 czerwca do 23 września).
    Izobronta – linia na mapie łącząca miejsca, w których w tym samym czasie słychać pierwszy grzmot nadciągającej burzy.
    Mapa odchylenia magnetycznego w 1860 (izogony)
    Mapa topograficzna z izohipsami

    Izolinia (w kartografii izarytma, w meteorologii izograma) – krzywa na mapie łącząca punkty o jednakowych wartościach liczbowych danej cechy. Termin ten i pokrewne terminy pochodzą od stgr. ίσος ísos, „równy” i słowa „linia”, bądź odpowiednich innych słów.

    Usłonecznienie – czas podany w godzinach, podczas którego na określone miejsce na powierzchni Ziemi padają bezpośrednio promienie słoneczne.Izoklina – linia biegnąca na mapie (geograficznej lub magnetycznej) wzdłuż miejsc o takiej samej wartości inklinacji magnetycznej.

    Rodzaje izolinii[ | edytuj kod]

    Poniższa lista wymienia różne izolinie, wraz z wielkością, której dotyczą.

    Izohieta – izolinia łącząca punkty na mapie klimatycznej o takich samych wartościach sum opadów frontalnych (np. miesięcznych albo rocznych).Inklinacja magnetyczna lub inaczej nachylenie magnetyczne jest kątem zawartym pomiędzy wektorem natężenia ziemskiego pola magnetycznego a horyzontem.
  • ekwidystanta - jednakowa odległość od elementów przedstawionych na mapie
  • hydroizohipsa – wysokość swobodnego zwierciadła wody gruntowej
  • hydroizopieza – wysokość napiętego zwierciadła wody gruntowej
  • izoamplitudaamplituda niektórych zjawisk, najczęściej temperatury
  • izoanemona - średnia siła wiatru
  • izobara – linia jednakowego ciśnienia powietrza
  • izobata – głębokość akwenów
  • izobaza – zmiany wysokości terenu wskutek ruchów tektonicznych
  • izobronta – linia łącząca miejsca o jednakowej liczby dni burzowych lub linia frontu dźwiękowego nadciągającej burzy
  • izochalaza - linia jednakowej częstotliwości gradu
  • izochimena – średnia temperatura w porze zimowej
  • izochiona (izochina) – grubość pokrywy śnieżnej
  • izochrona – jednoczesność występowania jakiegoś zjawiska lub równy czas dostępu do jakiegoś miejsca
  • izodensa – gęstość zaludnienia
  • izodynama – natężenie pola magnetycznego Ziemi
  • izofena – jednoczesność występowania zjawisk biologicznych, np. kwitnienie roślin danego gatunku
  • izofona – zasięg terytorialny występowania danego zjawiska fonetycznego
  • izofoda (izodapana) – jednakowe koszty transportu
  • izogeoterma – jednakowa temperatura na różnych głębokościach pod powierzchnią ziemi
  • izoglacihipsa - wysokość dolnej granicy lodowców; również linia jednakowej wysokości klimatycznej granicy wiecznych śniegów (linii firnu)
  • izoglosa – zasięg terytorialny występowania danej cechy językowej
  • izogonadeklinacja magnetyczna
  • izohalinazasolenie wody
  • izohelausłonecznienie
  • izohieta – suma opadów
  • izohigra – średnia wilgotność
  • izohipsa – (poziomica, warstwica) wysokość terenu względem przyjętego poziomu odniesienia lub wysokość, na której występuje to samo ciśnienie atmosferyczne, tzw. powierzchnia izobaryczna
  • izohumidawilgotność powietrza
  • izohyla – stopień lesistości
  • izoklinainklinacja magnetyczna
  • izoknefa – liczba dni pochmurnych
  • izokosma – natężenie promieniowania kosmicznego
  • izokryma – najniższa temperatura powietrza w zimie
  • izolampra – liczba dni pogodnych
  • izolea (izoleja) – natężenie promieniowania słonecznego
  • izoleksa – zasięg terytorialny danego słowa, wyrażenia lub innego faktu leksykalnego
  • izalobara – tendencja baryczna (jednakowe zmiany ciśnienia atmosferycznego w czasie)
  • izomorfa – zasięg terytorialny cech morfologicznych języka
  • izonefa – przeciętne zachmurzenie nieba
  • izopachyta – w geologii, linia łącząca jednakowe miąższości
  • izopleta – linia na wykresach lub mapach łącząca punkty o tej samej wartości cechy
  • izopora – jednakowa zmienność wielkości zjawiska w czasie
  • izopykna – gęstość lub gęstość potencjalna cieczy lub powietrza
  • izosejsta – natężenie trzęsienia ziemi
  • izostera – objętość molowa powietrza
  • izotacha – prędkość wiatru
  • izotera – średnia temperatura powietrza w lecie
  • izotermatemperatura powietrza
  • izowaporaprężność pary wodnej
  • Izolampra (z stgr. λαμπρός ‘jasny’) – izolinia łącząca punkty na mapie klimatycznej o takiej samej liczbie dni pogodnych. Pory roku – okresy klimatyczne, będące następstwem ruchu obiegowego Ziemi wokół Słońca i nachylenia osi ziemskiej do płaszczyzny orbity tego ruchu. Ruch obiegowy Ziemi przy stałym nachyleniu osi obrotu sprawia, że warunki oświetlenia Ziemi zmieniają się w rytmie rocznym, co pociąga za sobą zmiany klimatyczne oraz wpływa na wegetację roślin i tryb życia zwierząt. Nauka o wpływie pór roku na świat roślin i zwierząt to fenologia.




    Warto wiedzieć że... beta

    Izoamplituda - linia na mapie łącząca punkty o jednakowej amplitudzie wahań, np. na mapach synoptycznych o jednakowych amplitudach temperatury powietrza.
    Izohalina - izolinia na mapie łącząca punkty o takim samym stopniu zasolenia. Stosowana do graficznego przedstawienia poziomów zasolenia jezior, mórz, oceanów.
    Firn – forma przejściowa między śniegiem i lodem firnowym. Gęstość: 0,4-0,8 g/cm. Powstaje w wyniku przeobrażenia luźnych kryształów śniegu w agregaty ziaren lodu o średnicy dochodzącej do kilku milimetrów. Proces ten zachodzi podczas wielokrotnego podtapiania, a następnie zamarzania śniegu. Nie bez znaczenia jest też nacisk warstw nadległych - czyli kumulującego się śniegu.
    Trzęsienie ziemi – gwałtowne rozładowanie naprężeń nagromadzonych w skorupie ziemskiej, w wyniku przejściowego zablokowania ruchu warstw skalnych poruszających się wzdłuż linii uskoku. Uwalniająca się przy tym energia w około 20-30% rozchodzi się w postaci fal sejsmicznych, z których część dociera na powierzchnię Ziemi w postaci niszczących fal powierzchniowych.
    Linia wiecznego śniegu, granica wiecznego śniegu, granica wieloletniego śniegu – wysokość, wyrażona w metrach n.p.m., powyżej której opad śniegu przewyższa jego topnienie w bilansie rocznym. W sprzyjających warunkach topograficznych powyżej tej granicy mogą powstawać pola firnowe lodowców (zobacz też: linia równowagi bilansowej), w tym wypadku stanowi ona dolną granicę pola firnowego. Położenie granicy wieloletniego śniegu zależy głównie od czynników:
    Prężność pary wodnej (ciśnienie pary wodnej) – ciśnienie cząstkowe wywierane przez parę wodną zawartą w powietrzu, określane w jednostkach ciśnienia – milimetrach słupa rtęci (mm Hg) lub hektopaskalach (hPa).
    Warstwica (nazwa używana w geodezji) lub poziomica (nazwa używana w kartografii), izohipsa – linia krzywa na mapie łącząca punkty o takiej samej wysokości nad poziomem morza. Powstaje poprzez przecięcie powierzchni terenu płaszczyznami poziomymi, równoległymi i oddalonymi od siebie o stałą wartość (np. co 10 m) cięcia poziomicowego. Rysunek na mapie odtwarza ukształtowanie terenu, a mapa z poziomicami nazywana jest mapą poziomicową (warstwicową).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.034 sek.