• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Izabela Jerozolimska

    Przeczytaj także...
    Królestwo Jerozolimskie – państwo założone przez krzyżowców podczas I wyprawy krzyżowej (1096-1099) na terenie Syrii i Palestyny. Było ono lennem Stolicy Apostolskiej.Renald de Châtillon (ur. ok. 1125 - zm. 4 lipca 1187) – książę-regent Antiochii w latach 1153-1160, następnie wasal Królestwa Jerozolimskiego i senior Zajordanii frankijskiej (Oultrejordain) od 1175 roku.
    Balian z Ibelinu, znany również jako Balian z Ramli i Balian z Nablus (ur. wczesne lata 40. XII wieku, zm. 1193) – możnowładca z Królestwa Jerozolimskiego.

    Izabela Jerozolimska (ur. 1170, zm. 5 kwietnia 1205) – królowa Jerozolimy 1192-1205.

    Izabela była córką króla Amalryka I i jego drugiej żony Marii Komneny. Zanim jej ojciec ożenił się z jej matką, był żonaty z Agnieszką de Couretnay, z którą miał dwoje dzieci – Sybillę i Baldwina – starsze przyrodnie rodzeństwo Izabeli. W 1162 jego pierwsze małżeństwo zostało anulowane, ale dzieci, które z niego miał, zostały uznane. W 1167 ożenił się z matką Izabeli, a w 1174 zmarł. W 1177 matka Izabeli wyszła za mąż za Baliana, barona Ibelinu i miała z nim co najmniej czworo dzieci – m.in. Jana z Ibelinu – młodsze przyrodnie rodzeństwo Izabeli.

    Ormiańskie Królestwo Cylicji (ormiański: Կիլիկիոյ Հայոց Թագաւորութիւն, Kilikio Hayots Tagavorutyun) znane również jako Armenia Mała, Armenia Cylicyjska, Nowa Armenia i Ormiańska Cylicja to nazwa państwa stworzonego i istniejącego w czasach średniowiecza przez Ormian, którzy w obawie przed Seldżukami przenosili się z właściwej Armenii do południowo-wschodniej części Azji Mniejszej. Jego centrum znajdowało się w Cylicji, na terenach dzisiejszej południowo-wschodniej Turcji.Agnieszka de Courtenay (ur. 1136, zm.1184) – pierwsza żona Amalryka, hrabiego Jaffy i Aszkelonu, późniejszego króla Jerozolimy. Matka Sybilli Jerozolimskiej i Baldwina IV.

    Izabela wychowała się na dworze swojej matki i ojczyma w Nablusie. Poeta Ambroży opisał ją jako śliczną dziewczynę, a muzułmański kronikarz Imad ad-Din al-Isfahani pisał, że ma czarne włosy i bladą cerę. Miała czterech mężów: Onufrego IV z Toron, Konrada z Montferrat, Henryk II z Szampanii i Amalryka de Lusignan, z których trzej ostatni wraz z nią władali Królestwem Jerozolimskim.

    Konrad z Montferratu (ur. ok. 1145 w Monteferracie, zm. 28 kwietnia 1192 w Tyrze) – przez krótki czas władca Królestwa Jerozolimskiego w 1192 roku.Baldwin IV Trędowaty (fr. Baudouin IV le Lépreux) (ur. 1161, zm. 16 marca 1185 w Jerozolimie) – król jerozolimski od 1174 roku.

    W 1180, w wieku 8 lat Izabela została zaręczona z Onufrym IV. Poślubiła go w 1183 – miała wtedy 11 lat, a pan młody – 16 lub 17. Małżeństwo zaaranżował jej brat Baldwin IV, aby spłacić rodzinie Onufrego honorowy dług (dziadek Onufrego – Onufry II z Toron uratował królowi życie pod Banias, a sam otrzymał śmiertelną ranę) oraz wyrwać Izabelę spod wpływów rodu Ibelinów. Ślub odbył się w Keraku, zamku należącym do matki Onufrego – Stefanii de Milly i jej kolejnego męża – Rejnalda de Chatilon. W czasie uroczystości weselnych Kerak został zaatakowany przez wojska Saladyna, który, dowiedziawszy się o weselu, uzyskał informację gdzie mają nocować nowożeńcy i zakazał ostrzeliwania z katapult tego obszaru.

    Henryk II (ur. 29 lipca 1166, zm. 10 września 1197 w Akce) – hrabia Szampanii od 1181 r., niekoronowany władca Królestwa Jerozolimskiego od 1192 r. (jako Henryk I).Maria Komnena, gr. Μαρία Κομνηνή, Maria Komnēnē (ok. 1154–1208/1217) - druga żona Amalryka I, króla Jerozolimy. Matka królowej Izabeli Jerozolimskiej.

    Baldwin IV zmarł na wiosnę 1185, a jego następcą został małoletni syn Sybilli z jej pierwszego małżeństwa – Baldwin V. Baldwin V był chorowitym dzieckiem i zmarł w lecie 1186. Wtedy królową i królem Jerozolimy została starsza siostra Izabeli – Sybilla i jej drugi mąż – Gwidon de Lusignan. Przeciwnicy Gwidona, w tym matka Izabeli, jej ojczym i Rajmund z Trypolisu, ogłosili królową Izabelę. Spodziewali się, że Onufry poprze pretensje żony do tronu, ale Onufry nie pragnął korony. Małżeństwo Izabeli i Onufrego rozwiązano, a 24 listopada 1190 Izabela poślubiła znacznie starszego od siebie Konrada z Montferratu. W lipcu 1190, w czasie epidemii zmarła Sybilla i jej dwie córki, a wdowiec po niej stracił prawa do korony. Izabela została królową Jerozolimy, a Konrad de jure uxoris królem Jerozolimy. Para miała razem córkę:

    Nablus (Nabulus) (arab. نابلس Nāblus) – miasto w Autonomii Palestyńskiej, na Zachodnim Brzegu Jordanu, w Samarii, na północ od Jerozolimy. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 182 734 mieszkańców.Maria z Montferratu, zw. La Marquise, fr. Marie de Montferrat, wł. Maria del Monferrato (ur. 1192 lub 1193, zm. 1212) – królowa Jerozolimy od 1205.
  • Marię Jerozolimską (1192/93 - 1215), królową w latach 1210-15, od 1210 zamężną z Janem z Brienne,
  • 28 kwietnia 1192 Konrad został zamordowany przez sektę assasynów. Izabela szybko poślubiła Henryka z Szampanii (1166-1197), siostrzeńca królów Anglii i Francji. Miała z nim 3 córki:

    Gwidon z Lusignan, Guy de Lisignan (zm. 18 lipca 1194) – regent, później król Jerozolimy (1186-1192), a następnie Cypru (1192-1194).Boemund IV Jednooki (zm. 1233) – hrabia Trypolisu od 1187 do 1233 i książę Antiochii od 1201 do 1216 i od 1219 do 1233.
  • Marię z Szampanii (ur. 1193 i zmarła młodo),
  • Alicję z Szampanii (Alix) (1195-1246), która poślubiła (1) Hugo I – późniejszego króla Cypru, (2) Boemunda V – księcia Antiochii, (3) Raoula de Soissons,
  • Filipę z Szampanii (1196-1250), która poślubiła Erarda de Brienne.
  • W styczniu 1198 poślubiła Amalryka de Lusignan, owdowiałego króla Cypru, starszego brata zmarłego szwagra Izabeli – Gwidona de Lusignan. Izabela i Amalryk mieli 3 dzieci:

    Królestwo Cypru – feudalne państwo założone w średniowieczu na wyspie Cypr przez krzyżowców. W roku 1489 kupcy weneccy przejęli kontrolę nad Królestwem i zmusili jego ostatnią władczynię, Katarzynę Cornaro, do abdykacji, po której wyspa Cypr stała się kolonią Republiki Weneckiej.Księstwo Antiochii – państwo założone przez krzyżowców podczas I wyprawy krzyżowej na terenie obecnej Turcji i Syrii.
  • Sybillę Lusignan (1198-1230), która poślubiła Leo II – króla Małej Armenii,
  • Melisendę Lusignan (ur. 1200, zm. po 1249), która poślubiła Boemunda IV Jednookiego – księcia Antiochii,
  • Amalryka (1201-1205).
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Stephen O’Shea: Morze Wiary – islam i chrześcijaństwo w świecie śródziemnomorskim doby średniowiecza. Wyd. I. Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis”, 2009, s. 187. ISBN 978-83-7510-087-7.
    Iure uxoris (łac. z prawa żony) – używany w sytuacji w której małżonek królowej (czy też księżnej, hrabiny, etc.) otrzymywał tron danego państwa z faktu bycia mężem dziedziczki korony. Prawo do tronu tracił zazwyczaj po śmierci żony. Monarcha panujący iure uxoris uważany jest za równoprawnego monarchę wraz ze swoją małżonką i przysługuje mu równoważna pozycja w państwie. Faktycznie jednak, zwłaszcza w dobie średniowiecza, władza polityczna skupiała się wokół małżonka. Uważano bowiem, że kobieta nie powinna sama sprawować władzy, to też w razie jego śmierci, szukano dla owej królowej nowego małżonka. W XIX wieku regułą stało się ograniczanie pozycji wpływów ewentualnego męża panującej królowej (patrz: książę małżonek).Jan z Brienne (Jan de Candia z Brienne, ur. 1148 (lub ok.1170), zm. 23 marca 1237) – król Jerozolimy w latach 1210–1212.




    Warto wiedzieć że... beta

    Sybilla Jerozolimska, fr. Sibylle de Jérusalem (ur. 1159 lub 1160, zm. 25 lipca 1190) – hrabina Jaffy i Aszkelonu 1176-1186, królowa Jerozolimy 1186-1190.
    Alicja z Szampanii, Alicja Jerozolimska, Alicja Cypryjska (ur. 1196, zm. 1246), królowa Cypru, regentka Królestwa Jerozolimskiego, córka królowej Izabeli i Henryka z Szampanii. Przyrodnia siostra Marii z Montferratu.
    Rajmund III z Trypolisu (ur. 1140, zm. 1187) – Hrabia Trypolisu od 1152 do 1187. Jedna z najwybitniejszych postaci okresu krucjat.
    Saladyn, Al-Malik an-Nasir Salah ad-Dunja wa-ad-Din Abu al-Muzaffar Jusuf ibn Ajjub ibn Szazi Al-Kurdi w skrócie Salah ad-Din al-Ajjubi (ur. 1137 lub 1138 w Tikricie w Mezopotamii, zm. 4 marca 1193 w Damaszku) – wódz i polityk muzułmański pochodzenia kurdyjskiego, sułtan Egiptu, władca imperium rozciągającego się od Sudanu po Syrię, od Jemenu przez Półwysep Arabski, północny Irak do wschodniej Turcji (Diyarbakır), uważany za założyciela dynastii Ajjubidów.
    Na mapach: 33°14′55″N 35°41′40″E/33,248611 35,694444 Banjas (hebr. בניאס; arab. بانياس, Banijas; grec. Πανειάς, Paneas) – ruiny Cezarei Filipowej – starożytnego miasta, położonego u podnóża góry Hermon na Wzgórzach Golan w północnej części Izraela.
    Nizaryci, arab. النزاريون, znani także jako Asasyni, arab. الحشاشين – dominujący współcześnie odłam ismailitów, uznający linię imamów wywodzącą się od Nizara.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.756 sek.