• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Izaak i Abraham

    Przeczytaj także...
    Przysięga – uroczysta wypowiedź o ustalonym uprzednio tekście (np. rota przysięgi). Złożenie przysięgi stanowi gwarancję przestrzegania umowy, dotrzymania zobowiązania, wywiązania się z powinności. Przysięga to również uroczystość złożenia przysięgi wojskowej.Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawienia, bazująca na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Jej wyznawcy uznają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który ustanowił Królestwo Boże poprzez swoje Zmartwychwstanie. Kanon wiary chrześcijańskiej został spisany w Nowym Testamencie i przekazywany jest przez Kościoły.
    Rembrandt Harmenszoon van Rijn (ur. 15 lipca 1606 w Lejdzie, zm. 4 października 1669 w Amsterdamie) – holenderski malarz, rysownik i grafik. Uważany powszechnie za jednego z największych artystów europejskich i światowych.
    Ofiara Abrahama (Rembrandt)

    Izaak i Abrahampoemat autorstwa Iosifa Brodskiego z 1963.

    Poemat był inspirowany twórczością Wystana Hugh Audena. Koresponduje on też z Bojaźnią i drżeniem Sørena Kierkegaarda. Autor opisuje biblijną ofiarę (znaną w tradycji żydowskiej jako Akeda) odwołując się do żydowskiej mentalności, którą wiąże z postawą Abrahama, motywującego swoje działania przeświadczeniem o wierności Boga, będącego konkretem. Zawierając przymierze z ludem, Bóg ten dochować musi danej przysięgi. Mocną stroną poematu są akcenty psychologicznie. Początkowo, w pierwszej części utworu, podczas wędrówki na górę Moria, uwaga skupiona jest na postaci Abrahama. Potem następuje stopniowany wzrost napięcia. Paradoksalne są dialogi, w których Abraham popędza swego syna, Izaaka na miejsce ofiary. Początkowo syn ochoczo podąża za wezwaniami, ale stopniowo ogarniają go złe przeczucia i udaje, że nie słyszy wezwań. Do końca jednak nie wie, co go czeka u kresu wędrówki. Do wątku epickiego równoległe są odniesienia do chrześcijaństwa. Gorliwość ofiarna Abrahama jest symbolem ofiary Jezusa, a uciążliwa droga w górę symbolizuje Golgotę. Wątek ten kończy proroctwo anioła, który ukazuje Abrahamowi lepszy świat – bez cierpień i śmierci. Izaak natomiast widzi w wieszczym śnie przesłanie krzyża Chrystusa i zrozumienie tej ofiary. Autor rozważa oprócz powyższych spraw także dzieje narodu żydowskiego – zwłaszcza jego tułaczki, religijne wątpliwości i cierpienia. Ostatnie szesnaście wersów stanowi epilog utworu. Pojawia się tu postać lisa, która może być interpretowana jako autoportret Brodskiego.

    Wers (fr. vers, z łac. versus – wiersz) – podstawowa jednostka wersyfikacyjna, niemal zawsze wyodrębniona jako pojedyncza linijka tekstu. Wers można także zdefiniować jako odcinek mowy wierszowanej między dwiema pauzami wersyfikacyjnymi.Psychologia (od stgr. ψυχή Psyche = dusza, i λόγος logos = słowo, myśl, rozumowanie) – nauka badająca mechanizmy i prawa rządzące psychiką oraz zachowaniami człowieka. Psychologia bada również wpływ zjawisk psychicznych na interakcje międzyludzkie oraz interakcję z otoczeniem. Psychologia jako nauka dotyczy ludzi, ale mówi się również o psychologii zwierząt (czyli zoopsychologii), chociaż zachowaniem się zwierząt zajmuje się także dziedzina biologii – etologia.

    Utwór powstał w 1963. W tym samym roku autor wydał też drugi poemat – Wielką elegię dla Johna Donne'a. Oba utwory posiadają wiele cech wspólnych, np. to samo metrum, zagęszczenie akcentów, a także konkretność w przedstawianiu spraw abstrakcyjnych. W latach 60. XX wieku Brodski był pod silnym wpływem literatury polskiej – można przypuszczać, że barokowość jego utworów z tego czasu zawdzięcza Rytmom autorstwa Mikołaja Sępa Szarzyńskiego.

    Mentalność – całość przekonań, postaw, poglądów, sposobu myślenia grupy społecznej (narodu) lub jednostki. Na mentalność mają wpływ czynniki społeczne, kulturowe i biologiczne.Golgota (w oryg. gr. Γολγοθᾶ Golgota z aram. גלגלתא Gulgalta, w tłum. łac. Calvaria, co znaczy "czaszka") – wzgórze znajdujące się nieopodal Jerozolimy, gdzie dokonywano egzekucji na skazańcach.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Katarzyna Krzyżewska, Izaak i Abraham – próba lektury, w: Znak, nr 9/1988, Kraków, s.19-25, ISSN 0044-488X




    Warto wiedzieć że... beta

    Barok (z por. barocco – "perła o nieregularnym kształcie" lub z fr. baroque – "bogactwo ozdób") – główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku. Uznany za oficjalny styl Kościoła katolickiego czasów potrydenckich, stąd pojawiające się jeszcze w połowie XX wieku zamienne określenia: "sztuka jezuicka" czy "sztuka kontrreformacyjna". W odróżnieniu od humanizmu antropocentrycznego doby renesansu, barok reprezentował humanizm teocentryczny. W znaczeniu węższym, barok to jeden z nurtów literackich XVII wieku, koegzystujący z klasycyzmem i manieryzmem; od niego XX-wieczni literaturoznawcy wyprowadzili jednak nazwę dla całej epoki.
    Akeda, czyli ofiarowanie Izaaka (hebr. עקדה – „związanie”) to wywodzący się z Biblii hebrajskiej termin określający przypowieść o ofiarowaniu Izaaka przez jego ojca, Abrahama, na górze Moria (utożsamianej z obecnym Wzgórzem Świątynnym w Jerozolimie). W literaturze hebrajskiej, zarówno religijnej, jak i świeckiej, słowo „akeda” symbolizuje męczeństwo i złożenie ofiary ze swojego życia. Na określenie samej przypowieści w języku hebrajskim używa się określenia akedat Icchak (עקדת יצחק), czyli „związanie Izaaka”.
    Autoportret, portret własny – portret artysty wykonany przez niego samego; może nim być obraz, rzeźba, fotografia.
    Literatura polska – termin obejmujący ogół piśmiennictwa tworzonego na ziemiach polskich od okresu średniowiecza głównie w języku polskim, choć zalicza się tu także teksty pisane w innych językach (przede wszystkim w łacinie). Do literatury polskiej zaliczane są również dzieła tworzone poza terytorium Polski przez osoby posługujące się językiem polskim.
    Mikołaj Sęp Szarzyński, rzadziej Sarzyński herbu Junosza (ur. około 1550 w okolicy Lwowa, zm. około 1581) – polski poeta przełomu epok renesansu i baroku, piszący zarówno w języku polskim, jak i w łacińskim, tłumacz Ludwika z Grenady; najznakomitszy obok Jana Kochanowskiego twórca literatury staropolskiej.
    W.H. Auden (Wystan Hugh Auden; ur. 21 lutego 1907 w Yorku, zm. 29 września 1973 w Wiedniu) – poeta i pisarz angielski.
    Metrum (miara, wzorzec rytmiczny) – w nauce o wierszu obok pojęcia rymu wprowadza się również pojęcie metrum najczęściej dla oznaczenia rymu najzupełniej regularnego, bądź też wzorcowej miary rytmicznej, która każdorazowo aktualizuje się w materiale fonicznym konkretnego utworu. Termin "metrum" albo "wiersz metryczny" bywa używany również w węższym zakresie w odniesieniu do wiersza antycznego, a w poezji nowożytnej jako określenie wiersza sylabotonicznego (stopowego), zwanego również miarowym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.