• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Iwan Pyrjew

    Przeczytaj także...
    Proletkult - (akronim od ros. Пролетарская культура - kultura proletariacka) – organizacja kulturalna działająca w latach 1917-1932 w Rosji Radzieckiej a następnie w Związku Radzieckim, stawiająca sobie za cel wypracowanie nowej, klasowej kultury proletariatu.Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.
    Zawał mięśnia sercowego (łac. infarctus myocardii), nazywany też zawałem serca i atakiem serca – martwica mięśnia sercowego spowodowana jego niedokrwieniem na skutek zamknięcia tętnicy wieńcowej doprowadzającej krew do obszaru serca.
    Iwan Pyrjew podczas kręcenia Opowieści Ziemi Syberyjskiej w Czechosłowacji
    Grób Iwana Pyrjewa na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie

    Iwan Aleksandrowicz Pyrjew (ros. Иван Александрович Пырьев; ur. 17 listopada 1901 w Kamieniu nad rz. Ob, zm. 7 lutego 1968 w Moskwie) – radziecki reżyser filmowy. Wraz z Gieorgijem Aleksandrowem czołowy przedstawiciel komedii muzycznej w radzieckim filmie.

    Grigorij Wasiliewicz Aleksandrow, ros. Григорий Васильевич Александров (ur. 23 stycznia 1903 w Jekaterynburgu, zm. 16 grudnia 1983 w Moskwie) – radziecki reżyser i scenarzysta filmowy, operator, montażysta i aktor.Cmentarz Nowodziewiczy (ros. Новодевичье кладбище) – moskiewski cmentarz położony przy Klasztorze Nowodziewiczym. Miejsce spoczynku wielu zasłużonych Rosjan.

    Życiorys[]

    W dzieciństwie wcześnie stracił ojca i pracował jako pastuch. Pod koniec 1915 został zmobilizowany do armii i wyjechał na front. Dwukrotnie ranny, został odznaczony Krzyżem Św. Jerzego. W maju 1918 zachorował na tyfus. Po wyjściu ze szpitala, przyłączył się do jednego z oddziałów Armii Czerwonej.

    Świniarka i pastuch (ros. Свинарка и пастух, Swinarka i pastuch) – czarno-biała radziecka komedia muzyczna z 1941 roku w reżyserii Iwana Pyrjewa. W filmie wykorzystano wiersze poety Wiktora Gusiewa oraz melodie Tichona Chriennikowa. Optymistyczna komedia była potrzebna w czasach wojny. Film przypominał o marzeniach z czasów pokoju. Nakazywał przy tym bronić ojczyzny oraz walczyć o wolność i zwycięstwo.Marina Aleksiejewna Ładynina, ros. Марина Алексеевна Ладынина (ur. 24 czerwca 1908 we wsi Skotinino, gubernia smoleńska; zm. 10 marca 2003 w Moskwie) – radziecka aktorka teatralna i filmowa.

    W 1923 ukończył studia z zakresu reżyserii i aktorstwa w szkole artystycznej GEKTEMAS (Государственные экспериментальные театральные мастерские). W 1921 występował w pierwszym teatrze Proletkultu. Od 1925 jego kariera jest związana z filmem. Pracował początkowo jako scenarzysta i reżyser w przedsiębiorstwie Goskino, skąd trafił do Proletkina, a następnie do Mosfilmu. W latach 30. zasłynął jako twórca politycznych filmów propagandowych (Legitymacja partyjna), a następnie popularnych komedii muzycznych tzw. „komedii kołchozowych” (Świniarka i pastuch), stając się w tej dziedzinie rywalem Gieorgija Aleksandrowa, a występująca w nich jego żona Marina Ładynina – konkurencją dla Lubow Orłowej. Po drugiej wojnie światowej zasłynął jako wnikliwy i subtelny ekranizator powieści Fiodora Dostojewskiego. W latach 1954-1957 był dyrektorem Mosfilmu, 1957-1965 stał na czele Związku Filmowców ZSRR.

    Lubow Pietrowna Orłowa, ros. Любовь Петровна Орлова (ur. 11 lutego 1902 w Zwienigorodzie k. Moskwy; zm. 26 stycznia 1975 w Moskwie) – radziecka aktorka, tancerka i śpiewaczka.Legitymacja partyjna (ros. Партийный билет, Partijnyj bilet) – radziecki film kryminalny z 1936 roku w reżyserii Iwana Pyriewa.

    Od 1956 członek KPZR. Był także deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR. Dwukrotnie odznaczony Orderem Lenina (1938, 1948) i czterokrotnie Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy.

    Zmarł w 1968 na atak serca we śnie.

    Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie.

    Wybrana filmografia[]

  • 1929: Postronna kobieta
  • 1930: Urzędnik państwowy
  • 1933: Transporter śmierci
  • 1936: Legitymacja partyjna
  • 1938: Bogata narzeczona
  • 1939: Górą dziewczęta (Traktorzyści)
  • 1940: Ulubiona dziewczyna
  • 1941: Świniarka i pastuch
  • 1942: Sekretarz rajkomu
  • 1944: O 6 wieczorem po wojnie
  • 1948: Opowieść o ziemi syberyjskiej
  • 1949: Wesoły jarmark
  • 1958: Idiota
  • 1959: Białe noce
  • 1960: Ściśle poważnie
  • 1962: Nasz wspólny przyjaciel
  • 1968: Bracia Karamazow
  • Przypisy

    Bibliografia[]

  • Jelena Bauman, Rostisław Jurieniew, Mała Encyklopedia Kina Radzieckiego, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1987 ISBN 83-221-0446-4.
  • Lesław Czapliński, „Modele propagandy” (o filmie „Legitymacja partyjna”), w: Kino 4/1991
  • Linki zewnętrzne[]

  • Iwan Pyrjew w bazie filmweb.pl (pol.)
  • Iwan Pyrjew w bazie kino-teatr.ru (ros.)
  • Lesław Czapliński (ur. 22 kwietnia 1956 w Krakowie) - polski eseista i felietonista, historyk idei, krytyk muzyczny, filmowy i teatralny, tłumacz literatury francuskiej, rosyjskiej i włoskiej.Kamień nad Obem (ros. Камень-на-Оби) - miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, centrum administracyjne rejonu kamieńskiego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Bogata narzeczona (ros. Богатая невеста) − radziecka komedia muzyczna z 1938, w reżyserii Iwana Pyrjewa.
    Filmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 października 2012 roku) zawiera informacje o 517 560 filmach, 38 727 serialach, 10 491 grach i 1 636 554 ludziach filmu). Zawiera filmy ze 187 krajów, 9 byłych, 2 kraje, które zmieniły swoją nazwę na inną i 14 części należących do innych krajów (4 nieuznawane państwa, 5 autonomii, 1 byłą autonomię i 4 terytoria zależne).
    Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych (ang.: Library of Congress) – największa biblioteka świata. Gromadzi ponad 142 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln książek, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500.000 filmów; wszystko w ponad 460 językach. 7% zbiorów to dokumenty w językach słowiańskich, w tym największy w USA zbiór polskich książek. Całość zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmenów oraz biblioteką sztuki (John F. Kennedy Center). Zatrudnia 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy o pojemności 13 mln rekordów oraz w 3000 terminali. Pełni funkcję biblioteki narodowej.
    Armia Czerwona, ros. Красная Армия, pełna nazwa Robotniczo-Chłopska Armia Czerwona (Рабоче-Крестьянская Красная Армия, RKKA), od 23 lutego 1946 roku Armia Radziecka (ros. Советская армия, stosowane również tłumaczenie Armia Sowiecka) – wojska lądowe Sił Zbrojnych ZSRR, istniejące do grudnia 1991 (przemianowane m.in. na Wojska Lądowe Republiki Białoruś, Wojska Lądowe Federacji Rosyjskiej oraz wojska lądowe każdej z pozostałych dawnych republik ZSRR).
    Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego (KPZR, ros. Коммунистическая партия Советского Союза – КПСС) – ostatnia nazwa założonej w 1903 partii komunistycznej, rządzącej w RFSRR i ZSRR od 1917 do 1991 (1903-1912 SDPRR, Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji, frakcja bolszewików; 1912-1918 SDPRR(b), Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji (bolszewików); 1918-1925 RPK(b), Rosyjska Partia Komunistyczna (bolszewików); 1925-1952 WKP(b), Wszechzwiązkowa Partia Komunistyczna (bolszewików)). Formalnie centralną instancją partii był Komitet Centralny (KC), największą zaś realną władzę posiadało jego Biuro Polityczne i Sekretariat Komitetu Centralnego na czele z sekretarzem generalnym. Generalny sekretarz KC był przywódcą całej partii. Sekretariatowi KC podlegały wydziały Komitetu Centralnego, oparte na zasadzie funkcjonalnej i pełniące funkcje ministerstw. W okresie istnienia ZSRR partia miała też swoje republikańskie sekcje (komunistyczne partie republik związkowych ZSRR) z wyjątkiem (do 1990) Rosji. Kontrolowała też większość innych partii komunistycznych na świecie, zarówno formalnie poprzez organizacje międzynarodowe (np. Komintern, Kominform), jak i nieformalnie w wyniku faktycznego zwierzchnictwa ZSRR nad częścią z państw oraz sponsorowania i utrzymywania kontaktów w pozostałych przez Wydział Zagraniczny Komitetu Centralnego i radziecki wywiad (INO NKWD i GRU).
    Bracia Karamazow (ros. Братья Карамазовы) – radziecki film z 1968 roku. Adaptacja powieści Fiodora Dostojewskiego o tej samej nazwie. W czasie pracy nad nią reżyser Iwan Pyrjew zmarł, a dzieło ukończyli Michaił Uljanow i Kiriłł Ławrow, grający w tym filmie role Dymitra i Iwana.
    Kazimierz Nowacki (ur. 19 listopada 1928, zm. 30 września 1996 w Krakowie) - historyk sztuki, znawca teatru, publicysta, docent dr hab., pracownik Zakładu Teatrologii UJ, wicedyrektor Muzeum UJ, dyrektor Muzeum Narodowego w Krakowie, wieloletni sekretarz, a następnie prezes Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.052 sek.