• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Iwan Iwanowicz

    Przeczytaj także...
    Car Iwan Groźny i jego syn Iwan 16 listopada 1581 roku (oryg. ros. Иван Грозный и сын его Иван. 16 ноября 1581 года) – obraz Ilji Riepina z 1885.Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.
    19 listopada jest 323. (w latach przestępnych 324.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 42 dni.
    Car Iwan Groźny i jego syn Iwan 16 listopada 1581 roku – obraz Ilji Riepina przedstawiający zabójstwo carewicza

    Iwan Iwanowicz ros. Иоа́нн Иоа́ннович (ur. 28 marca 1554, zm. 19 listopada 1581 r.) – carewicz rosyjski z dynastii Rurykowiczów, drugi syn Iwana Groźnego i Anastazji Zacharyny.

    Ilja Jefimowicz Riepin (ros. Илья Ефимович Репин; ur. 5 sierpnia 1844 w Czugujewie, zm. 29 września 1930 w Kuokkala) – rosyjski malarz, przedstawiciel realizmu.Carewicz (ros. царевич) – tytuł określający syna cara (Rosji, Bułgarii, Serbii). Tytuł określający córkę cara to carewna (ros. царевна).

    Pochodzenie[ | edytuj kod]

    Urodził się 28 marca 1554 r. jako czwarte z sześciorga dzieci cara Iwana Groźnego i jego pierwszej żony Anastazji Zacharyny. Z jego rodzeństwa tylko młodszy brat Fiodor przeżył dzieciństwo.

    Antoni Sijski, imię świeckie: Andriej (ur. w 1477 w Kiechcie – zm. w 1556 w monasterze Antoniewo-Sijskim) – święty mnich prawosławny.Fiodor I (31 maja 1557 – 17 stycznia 1598) – car Rosji w latach 1584-1598, ostatni władca Rosji z dynastii Rurykowiczów, syn Iwana IV (1533-1584) i Anastazji Romanowny Zacharyny.

    Wiódł zwyczajne życie następcy tronu – brał udział w spotkaniach państwowych, egzekucjach, wyprawach wojennych, przyjęciach delegacji zagranicznych, czyli wszelkich czynnościach, które miały go przygotować do sprawowania władzy.

    Napisał żywot świętego Antoniego Sijskiego.

    Małżeństwa[ | edytuj kod]

    W 1571 r. dwukrotnie owdowiały Iwan Groźny poszukiwał kolejnej żony. Do Moskwy sprowadzono około 2000 kobiet, spośród których car na swoją trzecią żonę wybrał Marfę Sobakinę. Na żonę następcy tronu została wybrana Eudokia Bogdanowa Saburowa. Już rok po ślubie Eudokia została odesłana do klasztoru na rozkaz cara. Tak samo postąpiono z drugą żoną carewicza, Paraskewą Sołową. Powodem krótkich małżeństw był brak potomstwa, gdyż Iwan oczekiwał od swoich synowych zapewnienia ciągłości dynastii.

    Anastazja Romanowna Zacharyna (ros. Анастасия Романовна Захарьина, 1520 – 7 sierpnia 1560) – bojarówna rosyjska, żona Iwana IV Groźnego.Marfa Sobakina (zm. 13 listopada 1571) – trzecia żona cara Iwana IV Groźnego, wybrana w drodze konkursu. Zmarła bezpotomnie wkrótce po ceremonii zaślubin.

    W 1581 r. Iwan wziął trzeci ślub. Jego wybranką była Helena Iwanowna Szeremietiewą, córka Iwana Wasiljewicza Mniejszego, który zginął w bitwie pod Rewlem w 1577 r. Iwan Groźny był skonfliktowany z rodziną swojej trzeciej synowej.

    Śmierć[ | edytuj kod]

    Helena szybko zaszła w ciążę. W połowie listopada 1581 r. car wszedł do jej komnaty i pobił ją, gdyż była ubrana tylko w jedną koszulę. W obronie żony stanął carewicz, wywiązała się awantura podczas której doszło do ostrej wymiany zdań. Car uderzył Iwana w ucho ciężką laską zakończoną metalowym okuciem. Według niektórych źródeł Iwan cierpiał na epilepsję i gwałtowne uderzenie spowodowało napad paniki. Dodatkowo pojawiło się zapalenie płuc. Iwan chorował przez dziesięć dni a car nakazał przywieźć do pałacu wielu lekarzy, którym obiecywał sowite wynagrodzenie, jeśli uratują życie następcy tronu. Carewicz zmarł 19 listopada 1581 r. w wieku 27 lat. Car opłakiwał syna a patriarchom posłał znaczne sumy pieniędzy na modlitwy za duszę zmarłego.

    Iwan IV Groźny (ros. Иван IV Васильевич lub Иван Грозный, ur. 25 sierpnia 1530 w Kołomienskoje, zm. 18 marca 1584 w Moskwie); z dynastii Rurykowiczów, syn Wasyla III i Heleny Glińskiej.Rurykowicze (ros. Рю́риковичи, ukr. Рю́риковичі) – ród ruski wywodzący się od legendarnego wodza Waregów – Ruryka I, pochodzącego najprawdopodobniej z Półwyspu Jutlandzkiego. Kniaziowie z tej dynastii zdołali skupić pod swymi rządami część Waregów, plemion słowiańskich i plemion ugrofińskich i tym samym dali początek Rusi. Z czasem ludność wareska uległa całkowitej asymilacji ze Słowianami. Dynastia ta sprawowała rządy w Rosji do 1610 roku (z przerwą w latach 1598-1606). Jej ostatnimi przedstawicielami, którzy zasiadali na tronie byli carowie rosyjscy Fiodor I Iwanowicz, syn Iwana IV Groźnego oraz Wasyl IV Szujski. Potomkiem Ruryka z rodu książąt jarosławskich był także premier Rosji Gieorgij Lwow, sprawujący urząd w 1917 roku.

    Wdowa po Iwanie tuż po jego śmierci urodziła martwego syna. Z rozkazu cara odesłano ją do klasztoru.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Andrzej Andrusiewicz, Iwan Groźny, 2006, s. 184-186, ISBN 978-83-7129-959-9.
    2. Publikacje elektroniczne Instytut Literatury Rosyjskiej (Dom Puszkina) RAS.
    3. Publikacje elektroniczne – Instytut Literatury Rosyjskiej (Dom Puszkina) RAS.
    4. Andrzej Andrusiewicz, Iwan Groźny, 2006, s. 177-178.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.683 sek.