• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Iter-pisza

    Przeczytaj także...
    Zambija (zapisywane Za-am-bi-ia) – jedenasty, słabo znany król z I dynastii z Isin, następca Enlil-bani. Według Sumeryjskiej listy królów oraz Listy królów Ur i Isin panować miał przez 3 lata. Jego rządy datowane są na lata ok. 1836-1834 p.n.e. (chronologia średnia).I dynastia z Isin (ok. 2017-1794 p.n.e.) - jedna z królewskich dynastii mezopotamskich, założona w mieście Isin przez Iszbi-Errę, byłego gubernatora Ibbi-Suena, ostatniego króla z III dynastii z Ur. Nowopowstałe królestwo, chociaż terytorialnie mniejsze od królestwa Ur III, przejęło w dużej mierze jego struktury instytucjonalne i podstawy ideologiczne. W początkowej fazie swego istnienia królestwo z Isin odgrywało dominującą rolę w południowej Mezopotamii. Z czasem jednak zaczęło tracić na znaczeniu na rzecz rosnącego w siłę sąsiedniego królestwa ze stolicą w Larsie. Ostatniego niezależnego krola Isin, Damiq-iliszu, pokonał król Larsy Rim-Sin I. Wkrótce potem Isin wchłonięte zostało przez państwo Hammurabiiego z Babilonu.
    Sumeryjska lista królów – dzieło sumeryjskiego piśmiennictwa będące listą władców i dynastii rządzących Sumerem, począwszy od krolów panujących przed potopem, a na I dynastii z Isin kończąc (początek II tys. p.n.e.). Dzieło to ma charakter na wpółlegendarny, dlatego dyskwalifikuje się je jako źródło historyczne i traktowane jest przez badaczy dziejów starożytnej Mezopotamii z dużą dozą ostrożności. Informacje tam zawarte poddawane są ciągłej weryfikacji i konfrontowane z innymi źródłami piśmienniczymi oraz znaleziskami archeologicznymi.
    Mapa południowej Mezopotamii w okresie starobabilońskim (ok. 2000-1595 p.n.e.)

    Iter-pisza (akad. Iter-pîša, zapisywane I-te-er-pi4-ša, tłum. „Jej rozkaz jest najważniejszy”) – dwunasty, słabo znany król z I dynastii z Isin, następca Zambiji. Według Sumeryjskiej listy królów panować miał przez 4 lata. Lista królów Ur i Isin daje 3 lata. Jego rządy datowane są na lata ok. 1833–1831 p.n.e. (chronologia średnia).

    Język akadyjski, dawniej też: chaldejski (akad. lišānum akkadītum, Kod ISO 639: akk) – język z grupy semickiej, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e. Nazwa języka pochodzi od miasta Akad w środkowej Mezopotamii, stolicy imperium akadyjskiego, założonego około 2350 roku p.n.e. przez Sargona.Lista królów Ur i Isin – mezopotamski tekst wymieniający imiona i długość panowania władców należących do III dynastii z Ur i I dynastii z Isin, poczynając od Ur-Nammu (2113-2096 p.n.e.), a kończąc na Damiq-iliszu (1816-1794 p.n.e.).

    Przypisy

    1. „The Sumerian king list (transliteration)” na stronie The Electronic Text Corpus of Sumerian Literature (ETCLS) (wiersz 373)
    2. hasło atāru, The Assyrian Dictionary, tom 1 (A/2), The Oriental Institute, Chicago 1968, s. 489.
    3. I-te-er-pi4-ša mu 4 i3.ak (Sumeryjska lista królów, kopia WB 444, kolumna VIII, wiersz 41); Thorkild Jacobsen, The Sumerian King List, Assyriological Studies 11, Chicago - London 1939, The University of Chicago Press, s. 126-127.
    4. A.K. Grayson, Königslisten und Chroniken. B. Akkadisch, w: Reallexikon der Assyriologie, tom VI (Klagesang-Libanon), Walter de Gruyter, Berlin - New York 1980-83, s. 90.
    5. Marc Van De Mieroop, A History..., s. 282.

    Bibliografia[]

  • Marc Van De Mieroop, A History of the Ancient Near East ca. 3000-323 BC, Blackwell Publishing, 2004.
  • Linki zewnętrzne[]

  • lista „nazw rocznych” Iter-piszy na stronie Cuneiform Digital Library Initiative (CDLI)




  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama