• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Irving Langmuir

    Przeczytaj także...
    Izoterma Langmuira to podstawowa izoterma adsorpcji wprowadzona w 1916 r. przez Irvinga Langmuira, laureata nagrody Nobla w 1932 r.Sonda Langmuira – przyrząd do wyznaczania parametrów zimnej plazmy, tj. plazmy o energii kilku elektronowoltów na cząsteczkę. Składa się z jednej lub kilku elektrod wprowadzonych do plazmy. Przykładając do elektrod napięcie elektryczne i mierząc jego zmiany oraz natężenie prądu płynącego między nimi można określić właściwości fizyczne plazmy, takie jak temperaturę elektronów, ich koncentrację oraz potencjał elektryczny plazmy.
    Cząsteczka (molekuła) – neutralna elektrycznie grupa dwóch lub więcej atomów utrzymywanych razem kowalencyjnym wiązaniem chemicznym. Cząsteczki różnią się od cząstek (np. jonów) brakiem ładunku elektrycznego. Jednakże, w fizyce kwantowej, chemii organicznej i biochemii pojęcie cząsteczka jest zwyczajowo używane do określania jonów wieloatomowych.

    Irving Langmuir (ur. 31 stycznia 1881 w Nowym Jorku, zm. 16 sierpnia 1957 w Woods Hole, Massachusetts) – amerykański fizykochemik, pionier badań nad wyładowaniami elektrostatycznymi w gazach i zjawiskami powierzchniowymi. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w 1932 roku za osiągnięcia w chemii powierzchni.

    Uniwersytet Columbia w Nowym Jorku (oficjalna nazwa: Columbia University in the City of New York, Columbia University lub Columbia) – uniwersytet amerykański, należący do tzw. Ligi Bluszczowej (Ivy League). Założony królewskim aktem fundacyjnym z dnia 31 października 1754 jako King’s College. Jako prywatna instytucja szkolnictwa wyższego działa w mieście Nowy Jork. Kampus uniwersytecki leży w samym centrum miasta, w dzielnicy Manhattan.Walter Hermann Nernst (ur. 25 czerwca 1864 w Wąbrzeźnie, zm. 18 listopada 1941 w Zibelle, obecnie Niwica) – fizyk i chemik niemiecki, laureat Nagrody Nobla z chemii w 1920 roku.

    Życiorys[]

    Urodził się w Brooklynie. Do 1903 studiował metalurgię na Columbia University, a następnie uzyskał doktorat z chemii fizycznej na Uniwersytecie w Getyndze pod kierunkiem noblisty, Waltera Nernsta. Po powrocie do USA pracował jako nauczyciel chemii w Stevens Institute w Hoboken. Praca ta nie satysfakcjonowała go, więc zatrudnił się w nowo powstałym General Electric Research Laboratory w Schenectady. Tam pracował nad przepływem prądu przez zjonizowane gazy, konstruując nowe przyrządy do badań.

    Izoterma adsorpcji to zależność ilości zaadsorbowanej substancji od stężenia lub ciśnienia adsorbatu przy ustalonej temperaturze. Zob. też ogólnie izoterma. Izoterma adsorpcji może być uznana za szczególny przypadek izotermy sorpcji, które to określenie nie precyzuje mechanizmu zjawiska (sorpcja to adsorpcja, absorpcja, wymiana jonowa lub też zjawisko mieszane). Najczęściej określenie to jest rozumiane jako równanie izotermy adsorpcji, a czasami jako model fizyczny odpowiadający określonemu równaniu. Zobacz poniżej listę znanych równań izoterm adsorpcji.Laureaci Nagrody Nobla w dziedzinie chemii – laureaci nagrody przyznawanej corocznie osobom (1–3 rocznie), które dokonały odkrycia naukowego lub wynalazku w dziedzinie chemii (jednej z pięciu różnych dziedzin), wyświadczając tym największe dobrodziejstwo ludzkości; kryterium oceny osiągnięć kandydatów do Nagrody Nobla sformułował Alfred Nobel (1833–1896) w swoim testamencie. Fundusz nagród pochodzi z odsetek od majątku fundatora, którym zarządza Fundacja Nobla. Decyzje w sprawach wyróżnień podejmuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk, zgodnie ze ściśle opisaną procedurą. Ceremonie wręczania nagród odbywają się od roku 1901, 10 grudnia kolejnych lat, co jest uhonorowaniem rocznicy śmierci fundatora (10 grudnia 1896).

    Dokonania naukowe[]

    Jako pierwszy na świecie, prowadził systematyczne badania monowarstw adsorpcyjnych na powierzchni cieczy, które od jego nazwiska nazywa się warstwami Langmuira. Warstwy te stanowią do dziś podstawowe narzędzie do badania rozmaitych własności fizykochemicznych „pojedynczych” cząsteczek. Langmuir opracował także metodę przenoszenia takich monowarstw na podłoże stałe. Technika ta została później rozwinięta przez jego współpracowniczkę, Katharine Burr Blodgett, która opracowała metodę tworzenia wielowarstw molekularnych, nazywanych warstwami Langmuira-Blodgett. W ramach badań nad monowarstwami zaproponował koncepcję podstawowej izotermy adsorpcji nazwaną później izotermą Langmuira (1916).

    Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.Katharine Burr Blodgett (ur. 10 stycznia 1898 w Schenectady, zm. 21 października 1979 w Schenectady) – amerykańska fizykochemiczka i wynalazczyni, pierwsza kobieta zatrudniona na stanowisku inżynieryjno-badawczym w General Electric, długoletnia współpracowniczka Irvinga Langmuira. Zajmowała się badaniem i zastosowaniami technicznymi warstw adsorpcyjnych na powierzchni cieczy (warstw Langmuira) oraz ich przenoszeniem na podłoże stałe (tak uzyskane warstwy zwane są warstwami Langmuira-Blodgett).

    Oprócz tego od jego nazwiska pochodzi palnik Langmuira, który jest wysokowydajną, prostą konstrukcją palnika wodorowego stosowanego do dzisiaj powszechnie w laboratoriach do obróbki szkła oraz sonda Langmuira do badań plazmy. Innym jego wynalazkiem jest pompa dyfuzyjna, za pomocą której można uzyskiwać w laboratoriach tzw. wysoką próżnię (rzędu 10 Tr), będąca nadal w powszechnym użyciu jako element współczesnych linii próżniowych. Udoskonalił też konstrukcję żarówki przez wprowadzenie do niej obojętnego gazu.

    Żarówka, lampa żarowa – elektryczne źródło światła, w którym ciałem świecącym jest włókno wykonane z trudno topliwego materiału (pierwotnie grafit, obecnie wolfram). Drut wolframowy jest umieszczony w szklanej bańce wypełnionej mieszaniną gazów szlachetnych (np. argon z 10-procentową domieszką azotu). Włókno osiąga temperaturę ok. 2500–3000 K na skutek przepływu prądu elektrycznego. Wynalazek powstał w połowie XIX w.Schenectady – miasto w USA, w stanie Nowy Jork, nad rzeką Mohawk, w zespole miejskim Albany-Schenectady-Troy. Około 61,4 tys. mieszkańców (2009).

    W 1946 Langmuir pracował nad sztucznym wywoływaniem deszczu wraz z meteorologiem Bernardem Vonnegutem, bratem pisarza, Kurta. Stał się pierwowzorem postaci Dr. Felixa Hoenikkera z powieści Kocia kołyska. Jest również autorem koncepcji substancji lód-9, grającej w tej powieści ważną rolę.

    Wodór (H, łac. hydrogenium) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 1, niemetal z bloku s układu okresowego. Jego izotop, prot, jest najprostszym możliwym atomem, zbudowanym z jednego protonu i jednego elektronu.Brooklyn – jeden z pięciu okręgów (boroughs) Nowego Jorku, oraz hrabstwo (county), w stanie Nowy Jork, o nazwie Kings. W 2010 roku liczył ok. 2 505 000 mieszkańców, co daje największą populację ze wszystkich okręgów Nowego Jorku.

    Przypisy

    1. Laureaci: 1932
    2. Langmuir’s Probe (ang.). [dostęp 2014-10-17].
    3. Langmuir and Langmuir-Blodgett Films. What and How?. [dostęp 2011-06-15].
    4. Katharine Burr Blodgett. www.invent.org. [dostęp 2011-06-15].
    5. Szczepan Szczeniowski: Fizyka doświadczalna. Wyd. III. Cz. III. Elektryczność i magnetyzm. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1972, s. 183.


    Hoboken – miasto w USA, w stanie New Jersey, w hrabstwie Hudson. Według spisu ludności z roku 2010, w Hoboken mieszka 50 005 mieszkańców.Linia próżniowa – szklany sprzęt laboratoryjny służący do wykonywania rozmaitych czynności wymagających stosowania próżni. Dzięki stosowaniu linii próżniowej można do jednej pompy próżniowej niezależnie podłączyć kilka elementów aparatury.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Próżnia – w rozumieniu tradycyjnym pojęcie równoważne pustej przestrzeni. We współczesnej fizyce, technice oraz rozumieniu potocznym pojęcie próżni ma zupełnie odmienne konotacje.
    Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych (ang.: Library of Congress) – największa biblioteka świata. Gromadzi ponad 142 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln książek, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500.000 filmów; wszystko w ponad 460 językach. 7% zbiorów to dokumenty w językach słowiańskich, w tym największy w USA zbiór polskich książek. Całość zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmenów oraz biblioteką sztuki (John F. Kennedy Center). Zatrudnia 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy o pojemności 13 mln rekordów oraz w 3000 terminali. Pełni funkcję biblioteki narodowej.
    Metalurgia – nauka o metalach, obejmująca m.in. obróbkę plastyczną, odlewnictwo, metaloznawstwo i metalurgię ekstrakcyjną. Przedmiotem badań metalurgii jest obróbka rud metali aż do produktu końcowego (np. kabel miedziany, drzwi samochodowe, profile aluminiowe). W języku potocznym utożsamiana jest często z hutnictwem, przy czym hutnictwo zajmuje się wyłącznie metalurgią ekstrakcyjną. Obecnie procesy ekstrakcji metali stanowią niewielki odsetek przedmiotów badań metalurgii, która skupia się głównie na przetwórstwie metali, czyli wytwarzaniu przedmiotów użytkowych.
    Adsorpcja – proces wiązania się cząsteczek, atomów lub jonów na powierzchni lub granicy faz fizycznych, powodujący lokalne zmiany stężenia. Adsorpcji nie należy mylić z absorpcją, która jest procesem wnikania do wnętrza fazy. Adsorpcję, absorpcję i wymianę jonową przyjęło się wspólnie nazywać procesami sorpcji.
    Plazma – zjonizowana materia o stanie skupienia przypominającym gaz, w którym znaczna część cząstek jest naładowana elektrycznie. Mimo że plazma zawiera swobodne cząstki naładowane, to w skali makroskopowej jest elektrycznie obojętna.
    Wyładowanie elektrostatyczne (ESD z ang. Electrostatic Discharge) - nagły i chwilowy przepływ prądu elektrycznego przepływającego między dwoma obiektami o różnych potencjałach elektrycznych spowodowane przez bezpośredni kontakt lub przez pole elektrostatyczne. Termin ten jest zwykle stosowany w elektronice i przemyśle do opisania chwilowych niechcianych prądów, które mogą spowodować uszkodzenie sprzętu elektronicznego.
    Zasiewanie chmur – forma modyfikacji pogody, będąca próbą zmiany ilości lub rodzaju opadów z chmur. Poprzez rozpylenie substancji służących jako jądra kondensacji lub zarodki krystalizacji powodowane są zmiany w procesach mikrofizycznych wewnątrz chmury. Zazwyczaj intencją jest zwiększenie opadów (deszczu lub śniegu), a na lotniskach praktykuje się ograniczanie gradu lub mgły.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.