• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Internet Engineering Task Force



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Ecma International (ang. European association for standardizing information and communication systems - Europejskie Stowarzyszenie na rzecz Standaryzacji Systemów Informacyjnych i Komunikacyjnych; dawniej ang. European Computer Manufacturers Association – Europejskie Stowarzyszenie Producentów Komputerów) – powstało w 1961 roku, by ustandaryzować systemy informatyczne w Europie. Członkowie ECMA to firmy produkujące, sprzedające lub rozwijające systemy informatyczne i telekomunikacyjne w Europie.Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, ISO (ang. International Organization for Standardization, fr. Organisation internationale de normalisation) – organizacja pozarządowa zrzeszająca krajowe organizacje normalizacyjne.
    Struktura[ | edytuj kod]
  • Grupy robocze (ang. working groups) – IETF składa się grup roboczych, które posiadają luźną strukturę, tzn. nie ma w nich ani formalnego członkostwa, ani formalnych władz i jedyna przewaga jednych członków tych grup nad innymi opiera się na naturalnym autorytecie wynikającym z zaangażowania w pracę i fachowości. Jedyną „formalną” władzą w grupach roboczych jest ich chairman, który spełnia rolę moderatora grupy mailingowej związanej z daną grupą roboczą. Osoby, które często i fachowo wypowiadają się w danej grupie roboczej uzyskują naturalny autorytet i z czasem stają się liderami tych grup. Osoby, które zakłócają pracę danej grupy są zwykle po prostu ignorowane. W grupach roboczych wypracowuje się wspólne stanowisko w danej sprawie, które jest następnie przekazywane rodzajowi ciała decyzyjno-koordynującego IETF – IESG (Internet Engineering Steering Group). W jednej grupie może powstać kilka oddzielnych stanowisk w danej sprawie. Są one wtedy wszystkie przekazywane do IESG z zaznaczeniem jaki procent aktywnych członków grupy popierał dane stanowisko. Aby powołać nową grupę roboczą trzeba do tego przekonać odpowiedniego dyrektora tematu z IESG, znaleźć przyszłego moderatora grupy, który musi posiadać odpowiedni stopień fachowości i doświadczenia w pracy w innych grupach roboczych IETF i na koniec zorganizować spotkanie o nazwie BoF (Birds Of a Feather), na którym trzeba przekonać IESG o celowości stworzenia nowej grupy roboczej i udowodnić, że zagadnieniem jest zainteresowana wystarczająca liczba osób.
  • Internet Engineering Steering Group (IESG), to również nieformalna, ale wybierana przez członków grup roboczych według specjalnego klucza, grupa ekspertów, których zadaniem jest koordynować prace grup roboczych, sprawdzać poprawność techniczną RFC produkowanych przez grupy robocze, podejmować ostateczne decyzje w przypadku sporów, jeśli takie zdarzą się w grupach roboczych oraz sprawdzać czy całość prac prowadzonych we wszystkich grupach roboczych jest kompatybilna, tzn. czy standardy wypracowane w różnych grupach nie kłócą się ze sobą. IESG składa się z kilkunastu Area Directors (dyrektorów tematów), którzy są często traktowani jak „guru”przez zwykłych członków grup roboczych, w praktyce jednak są raczej koordynatorami niż szefami poszczególnych grup i zabierają głos w grupach dopiero w momencie gdy sprawy przybierają zły obrót lub ktoś ich poprosi o rozstrzygnięcie jakiegoś problemu. Dyrektorzy tematów stale się między sobą komunikują w celu koordynacji pracy poszczególnych grup roboczych. Jedyną ich realną władzą jest oficjalne „zatwierdzanie” produkowanych przez grupy RFC. Odbywa się to przez głosowanie wszystkich dyrektorów, przy czym wystarczą tylko 2 głosy przeciw aby dane RFC odrzucić.
  • Internet Architecture Board (IAB), to skrzyżowanie czegoś w rodzaju komisji rewizyjnej i ciała doradczego IETF. Członkowie IAB są wybierani tak samo jak członkowie IESG. Ich zadaniem jest obserwacja pracy IETF jako całości, oraz zgłaszanie grupom roboczym i IESG swoich ewentualnych wątpliwości. Do zadań IAB należy też nadzorowanie przebiegu wyborów do IESG.
  • Internet Assigned Numbers Authority (IANA), to ciało wyłonione z IETF, którego zadaniem jest uzgadnianie zgodności standardów „wymyślanych” w IETF z Internet Corporation for Assigned Names and Numbers (ICANN), które jest amerykańską rządową agencją odpowiedzialną za ogólny nadzór nad przyznawaniem i rejestracją domen Internetowych. IANA została pierwotnie powołana w celu uruchomienia i pilnowania mechanizmu DNS, czyli mechanizmu przyznawania adresów domen internetowych i nadzorowania serwerów DNS. Obecnie IANA pośredniczy też między IETF i ICANN w dokonywaniu technicznych zmian starych protokołów takich jak np.: dodawanie nowych typów MIME do protokołu SMTP. IANA nie ma jednak bezpośredniego wpływu na prace IETF i formalnie nie jest jego częścią.
  • RFC Editor to osoba wyłoniona z grupy roboczej odpowiedzialna za nadanie ostatecznego kształtu projektu RFC zanim ten trafi do IESG i IAB, następnie za pośredniczenie między grupą i IESG jeśli IESG wnosi jakieś uwagi do projektu, i wreszcie za ostateczne napisanie „oficjalnego” RFC.
  • Inne organizacje[ | edytuj kod]

    Inne organizacje zajmujące się standardami sieciowymi to m.in.:

    Organizacja normalizacyjna – instytucja zajmująca się opracowywaniem, tłumaczeniem z innych wersji językowych, przyjmowaniem i rozpowszechnianie norm oraz innych dokumentów normalizacyjnych.Domain Name System (DNS, pol. „system nazw domenowych”) – system serwerów, protokół komunikacyjny oraz usługa obsługująca rozproszoną bazę danych adresów sieciowych. Pozwala na zamianę adresów znanych użytkownikom Internetu na adresy zrozumiałe dla urządzeń tworzących sieć komputerową. Dzięki DNS nazwa mnemoniczna, np. pl.wikipedia.org jest tłumaczona na odpowiadający jej adres IP, czyli 91.198.174.232
  • World Wide Web Consortium (W3C)
  • Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna (ISO)
  • Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU)
  • ANSI
  • ECMA


  • Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    SMTP (ang.) Simple Mail Transfer Protocol – protokół komunikacyjny opisujący sposób przekazywania poczty elektronicznej w Internecie. Standard został zdefiniowany w dokumencie RFC 821 a następnie zaktualizowany w 2008 roku w dokumencie RFC 5321
    Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ang. International Telecommunication Union, skrót ITU) to najstarsza na świecie organizacja międzynarodowa, jedna z organizacji wyspecjalizowanych ONZ, ustanowiona w celu standaryzowania oraz regulowania rynku telekomunikacyjnego i radiokomunikacyjnego. Została ona założona jako International Telegraph Union (Międzynarodowy Związek Telegraficzny) 17 maja 1865 roku w Paryżu.
    World Wide Web Consortium, w skrócie W3C, to organizacja, która zajmuje się ustanawianiem standardów pisania i przesyłu stron WWW. Została założona 1 października 1994 roku przez Tima Berners-Lee, twórcę WWW oraz autora pierwszej przeglądarki internetowej i serwera WWW.
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    RFC (ang. Request for Comments – dosłownie: prośba o komentarze) – zbiór technicznych oraz organizacyjnych dokumentów mających formę memorandum związanych z Internetem oraz sieciami komputerowymi. Każdy z nich ma przypisany unikatowy numer identyfikacyjny, zwykle używany przy wszelkich odniesieniach. Publikacją RFC zajmuje się Internet Engineering Task Force.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.863 sek.