• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Interleukina 5



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Komórki tuczne (mastocyty) – komórki tkanki łącznej oraz błon śluzowych, mające okrągły lub owalny kształt, powstające z prekursorów szpikowych (prawdopodobnie tych samych, co bazofile), do miejsca ostatecznego osiedlenia docierają wraz z krwią. Najczęściej można spotkać je w okolicy niewielkich naczyń krwionośnych w narządach stykających się ze środowiskiem zewnętrznym. Jądro komórkowe jest niewielkie, chromatyna skondensowana, aparat Golgiego jest dobrze rozbudowany, pozostałe organella są słabo rozwinięte. W cytoplazmie znajdują się liczne, ciemne, zasadochłonne ziarna, mające właściwość metachromazji. Błona komórkowa tworzy liczne mikrokosmki. Ziarnistości mastocytów są bogate w histaminę i heparynę. Ponadto pobudzone wydzielają prostaglandyny i cytokiny (np. interleukinę 4 i TNF-α). Zawierają również proteazy (np. tryptazę lub chymazę). Na ich powierzchni znajduje się receptor FcεRI wiążący przeciwciała IgE. Mastocyty zostały odkryte i opisane po raz pierwszy przez Paula Ehrlicha w 1876 roku.Reslizumab (łac. reslizumabum) – humanizowane przeciwciało monoklonalne klasy IgG4/к, wytwarzane metodą inżynierii genetycznej w komórkach szpiczaka mysiego (NS0), stosowane w leczeniu astmy oskrzelowej.
    Struktura[ | edytuj kod]

    Na strukturę ludzkiej IL-5 składa się 115 aminokwasów (u myszy 133 aminokwasy). W przeciwieństwie do interleukiny 3 i GM-CSF), IL-5 w swojej aktywnej postaci jest homodimerem.

    Znaczenie kliniczne[ | edytuj kod]

    Interleukina-5 ma istotne znaczenie w patogenezie wielu chorób alergicznych, w tym alergicznego nieżytu nosa i astmy. W tych schorzeniach obserwuje się znaczny wzrost liczby eozynofilów we krwi, w tkankach dróg oddechowych i w plwocinie. Eozynofile odgrywają szczególnie ważną rolę w astmie oskrzelowej.

    Katar sienny – alergiczny nieżyt nosa lub alergiczne sezonowe zapalenie błony śluzowej nosa (ang. Seasonal Allergic Rhinitis – SAR). Wskutek reakcji organizmu na alergen (głównie pyłki roślin) immunoglobuliny dróg oddechowych powodują uwalnianie przez mastocyty i bazofile histaminy drażniącej błonę śluzową nosa. Odnośnie do kataru siennego używa się też pojęcia pyłkowica (pollinosis), które obejmuje sezonowe, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek wraz z dolegliwościami towarzyszącymi, jak napady astmy oskrzelowej, alergiczne reakcje skóry lub przewodu pokarmowego.Czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów (ang. GM-CSF) jest jedną z cytokin wpływającą na krwiotworzenie. Zgodnie z nazwą, cytokina ta wpływa dodatnio na rozwój komórek należących do linii granulocytarnej i makrofagowej, ponadto zwiększa właściwości fagocytarne, wytwarzanie innych cytokin i ekspresję niektórych cząsteczek powierzchniowych na dojrzałych komórkach granulocytów i makrofagów. Działając na komórki NK, GM-CSF wzmaga ich cytotoksyczność. Podczas infekcji wydzielanie GM-CSF jest istotne, gdyż powoduje zwiększenie liczby granulocytów, zwłaszcza neutrofilów.

    Leki opracowane dla przeciwdziałania nadmiernemu działaniu IL-5 to: benralizumab, mepolizumab i reslizumab.

    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Immunoglobuliny A, IgA – grupa immunoglobulin zawierających łańcuch ciężki α i biorących udział głównie w obronie błon śluzowych. Wzór domenowy łańcucha α: VH + CH1 + region zawiasowy + CH2 + CH3 + ogon (patrz: przeciwciała). IgA są immunoglobulinami wydzielanymi w największych ilościach, nawet do 9,2 g na dobę. Występują w postaci dwu klas:
    PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.
    Limfocyty B, inaczej limfocyty szpikozależne (B od łac. Bursa Fabricii – kaletka Fabrycjusza) – komórki układu odpornościowego należące do limfocytów odpowiedzialne za humoralną odpowiedź odpornościową, czyli wytwarzanie przeciwciał. Limfocyty B powstają w szpiku kostnym, a w przebiegu odpowiedzi immunologicznej różnicują się w obwodowych narządach limfatycznych w komórki plazmatyczne i komórki pamięci. Stężenie limfocytów B we krwi obwodowej wynosi 0,06–0,66 × 10/l.
    Limfocyty Th są subpopulacją limfocytów T pełniących funkcje związane z pobudzaniem odpowiedzi odpornościowej. Ponad 90% tych limfocytów nosi na swojej powierzchni cząsteczki CD4, ale reguła ta nie zawsze jest spełniona. W związku z tym rozpoznają one antygeny połączone z cząsteczkami MHC klasy II.
    Bazofile, granulocyty zasadochłonne – morfotyczne składniki krwi z grupy leukocytów (białych krwinek), których cytoplazma zawiera ziarnistości barwiące się barwnikami zasadowymi na kolor niebieski. Komórki te mają około 10 μm średnicy, kulisty kształt oraz wydłużone jądro z dwoma lub więcej przewężeniami (jądro segmentowane). Swoją fizjologią przypominają komórki tuczne (mastocyty). Stanowią do 1% wszystkich leukocytów oraz około 2% wszystkich granulocytów. Podwyższoną liczbę bazofili we krwi nazywa się bazofilią.
    Interleukina 3, IL-3 (synonimy: MCGF, MULTI-CSF) – cytokina wydzielana przez limfocyty T, ale wpływająca nie na lokalne procesy zapalne, lecz na procesy hemopoezy. IL-3 pobudza powstawanie praktycznie wszystkich linii komórkowych krwi, chociaż może to czynić na wczesnych bądź późnych etapach rozwoju komórek . Pod względem działania bardzo przypomina czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów, zaś jeśli chodzi o wpływ na bazofile i eozynofile, jej działanie jest podobne do interleukiny 5. Podobieństwa te wynikają z faktu, że receptory dla czynnika stymulującego tworzenie kolonii granulocytów i makrofagówF, interleukiny 5 i interleukiny 3 posiadają tę samą podjednostkę biakową, wzbudzającą podobne szlaki sygnałowe . W odróżnieniu od czynnika stymulującego tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów, interleukina 3 nie bierze udziału w krwiotworzeniu u osób zdrowych, lecz jest wydzielana dopiero w trakcie procesu zapalnego, jej zadaniem jest więc pobudzenie produkcji krwinek podczas infekcji . Interleukina 3 u człowieka jest kodowana przez gen znajdujący się na chromosomie 5 w lokacji 5q31.1 .
    Astma oskrzelowa, dychawica oskrzelowa (łac. asthma bronchiale) – przewlekła, zapalna choroba dróg oddechowych, u podłoża której leży nadreaktywność oskrzeli, która prowadzi do nawracających napadów duszności i kaszlu, występujących szczególnie w nocy i nad ranem. U podłoża tych napadów leży wydzielanie przez komórki układu oddechowego licznych mediatorów doprowadzających do rozlanego, zmiennego ograniczenia przepływu powietrza w drogach oddechowych, które często ustępuje samoistnie lub pod wpływem leczenia. Astma oskrzelowa zaliczana jest do chorób psychosomatycznych. Może być spowodowana przez przewlekły alergiczny nieżyt nosa (katar sienny), który wymaga leczenia.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.