• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Intel 8086



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Kod uzupełnień do dwóch (w skrócie U2 lub ZU2) – system reprezentacji liczb całkowitych w dwójkowym systemie pozycyjnym. Jest obecnie najpopularniejszym sposobem zapisu liczb całkowitych w systemach cyfrowych. Jego popularność wynika z faktu, że operacje dodawania i odejmowania są w nim wykonywane tak samo jak dla liczb binarnych bez znaku. Z tego też powodu oszczędza się na kodach rozkazów procesora.Plastic Leaded Chip Carrier (PLCC) – plastikowa, 4-stronna obudowa na układy scalone o pinach typu "J" i odległościach między nimi 0,05" (1,27 mm). Liczba możliwych pinów: 18 do 84.
    Procesor 8086 firmy Intel
    Procesor 8086-2 firmy Intel
    Procesor 80C86A-2 firmy OKI

    808616-bitowy mikroprocesor wprowadzony na rynek 8 czerwca 1978 roku. Miał także oznaczenia: 8086-1, 8086-2, 8086-4, iAPX 86/10, a dla wykonywanych w technologii CMOS: 80C86, 80C86-2, 80C86A.

    Mikroprocesor został zaprojektowany przez firmę Intel w technologii 3 μm HMOS (ang. High performance MOS, później także HMOS-II, HMOS-III i CHMOS) jako rozszerzenie 8-bitowego 8080/8085. Wykonywany głównie w obudowach 40-pin DIP, także jako 44-pin PLCC i 56-pin QFP (ang. Quad Flat Package). Wciąż jeszcze produkowany przez różnych dostawców.

    NEC V20 - mikroprocesor 16-bitowy, z 8-bitową magistralą danych i 20-bitową magistralą adresową, zgodny z procesorem Intel 8088, aczkolwiek nieco szybszy niż 8088 taktowany tą samą częstotliwością. Posiada także tryb zgodności z 8-bitowym procesorem Intel 8080.Urządzenie wejścia-wyjścia, urządzenie we/wy, urządzenie I/O (ang. input/output device) służy do komunikacji systemu komputerowego z jego użytkownikiem lub innym systemem przetwarzania danych. Urządzenie wejścia-wyjścia służy często do zamiany wielkości fizycznych na dane przetwarzane przez system lub odwrotnie. Np. mysz komputerowa przetwarza ruch ręki, odbiornik GPS aktualne położenie geograficzne, a monitor komputera przetwarza dane komputerowe na obraz.

    Jego zastosowanie (w szczególności jego późniejszej odmiany z 8-bitowym interfejsem – 8088) w pierwszych ogólnodostępnych komputerach osobistych (IBM PC), doprowadziło do jego wielkiej popularyzacji i dalszego rozwoju tej rodziny procesorów (architektura x86). W związku z historycznym znaczeniem procesora 8086 firmie Intel przydzielono identyfikator 0x8086 na liście identyfikatorów (PCI ID) dostawców urządzeń dla magistrali PCI.

    Rejestry procesora to komórki pamięci o niewielkich rozmiarach (najczęściej 4/8/16/32/64/128 bitów) umieszczone wewnątrz procesora i służące do przechowywania tymczasowych wyników obliczeń, adresów lokacji w pamięci operacyjnej itd. Większość procesorów przeprowadza działania wyłącznie korzystając z wewnętrznych rejestrów, kopiując do nich dane z pamięci i po zakończeniu obliczeń odsyłając wynik do pamięci.Mikroprocesor – układ cyfrowy wykonany jako pojedynczy układ scalony o wielkim stopniu integracji (LSI) zdolny do wykonywania operacji cyfrowych według dostarczonego ciągu instrukcji.

    Spis treści

  • 1 Geneza
  • 2 Charakterystyka
  • 3 Topologia, opis i przeznaczenie końcówek
  • 4 Architektura procesora
  • 4.1 Jednostka wykonawcza
  • 4.1.1 Rejestr znaczników
  • 4.1.2 Rejestry ogólnego przeznaczenia
  • 4.1.3 Jednostka arytmetyczno-logiczna (ALU)
  • 4.2 Jednostka interfejsowa
  • 4.2.1 Rejestry segmentowe
  • 4.2.2 Licznik rozkazów (Instruction Pointer – IP)
  • 4.2.3 Generator adresu fizycznego
  • 4.2.4 Kolejka rozkazów
  • 5 Organizacja pamięci i generacja adresu fizycznego
  • 6 Tryby adresowania
  • 6.1 Adresowanie natychmiastowe
  • 6.2 Adresowanie rejestrowe
  • 6.3 Adresowanie bezpośrednie
  • 6.4 Adresowanie pośrednie
  • 6.5 Adresowanie bazowe
  • 6.6 Adresowanie indeksowe
  • 6.7 Adresowanie bazowo-indeksowe
  • 6.8 Rozkazy operujące na ciągach słów
  • 6.9 Rozkazy operujące na rejestrach WE/WY
  • 7 Budowa rozkazu
  • 8 Współpraca mikroprocesora z pamięcią
  • 9 Zobacz też
  • 10 Przypisy
  • Geneza[ | edytuj kod]

    Prace projektowe nad 8086 w firmie Intel rozpoczęto w maju 1976 roku, kiedy projekt przygotowujący 32-bitowy mikroprocesor 8800 napotkał duże trudności. Uruchomienie prac nad nową konstrukcją były ważne dla firmy, gdyż w lipcu 1976 roku ZiLOG utworzony przez byłych pracowników Intela dostarczył Z80, który przewyższał dotychczasowy popularny model Intel 8080.

    ZiLOG (lub Zilog) – firma amerykańska założona w 1974 roku przez Masatoshi Shime i Federico Fagginiego, byłego specjalistę z firmy Intel zajmującego się w niej projektowaniem procesora Intel 8080. Firma Zilog wsławiła się skonstruowaniem w 1976 i produkcją mikroprocesora Z80, zastosowanym w wielu ówczesnych komputerach domowych. Procesor ten był zgodny z procesorem 8080, ale znacznie unowocześniony.Intel 8080 jest jednym z pierwszych mikroprocesorów, wyprodukowany przez Intela w kwietniu 1974. Jest 8-bitowym mikroprocesorem wykonanym w technologii n-MOS, pracującym z częstotliwością taktowania 2 MHz. Jest on uniwersalną jednostką centralną złożoną z jednostki arytmetyczno-logicznej, rejestrów roboczych i układu sterowania. Dane i instrukcje są przesyłane do i z pamięci za pośrednictwem 8-bitowej szyny danych, pamięć jest adresowana 16-bitową szyną adresową.

    Charakterystyka[ | edytuj kod]

    Podstawowe parametry mikroprocesora 8086:

  • architektura CISC,
  • przestrzeń adresowa pamięci – 1 MB w trybie rzeczywistym,
  • 16-bitowa magistrala danych,
  • 20-bitowa magistrala adresowa,
  • częstotliwość sygnału zegarowego do 10 MHz,
  • 91 podstawowych typów rozkazów,
  • przestrzeń adresowa urządzeń wejścia/wyjścia – 64 kB,
  • możliwość wykonywania operacji bitowych, bajtowych, o długości słowa i łańcuchowych,
  • 7 trybów adresowania argumentów w pamięci,
  • dwa tryby pracy – minimalny i maksymalny,
  • 16-bitowa jednostka arytmetyczno-logiczna (ALU),
  • 16-bitowe rejestry ogólnego przeznaczenia,
  • 6-bajtowa kolejka rozkazów.
  • Przy projektowaniu mikroprocesora 8086, konstruktorzy firmy Intel zastosowali wiele nowych, nie występujących w mikroprocesorach 8-bitowych, rozwiązań:

    Koprocesor, jednostka zmiennoprzecinkowa (FPU, ang. Floating Point Unit) to układ scalony wspomagający procesor w obliczeniach zmiennoprzecinkowych. W większości współczesnych konstrukcji, koprocesor arytmetyczny, a także jednostki obsługujące bardziej skomplikowane obliczenia (np. instrukcje wektorowe) są zintegrowane z procesorem w jednym układzie.Modulo – operacja wyznaczania reszty z dzielenia jednego typu liczbowego przez drugi. W dalszym ciągu napis a   mod   d = r {displaystyle a {mod { }}d=r} będzie oznaczał, iż r {displaystyle r} jest resztą z dzielenia a {displaystyle a} przez d {displaystyle d} .
  • rozszerzenie możliwości adresowanie operandów
  • w mikroprocesorach 8-bitowych, zazwyczaj stosowano cztery tryby adresowania: rejestrowy, natychmiastowy, pośredni i bezpośredni. W mikroprocesorze 8086 dodano rejestry indeksowe (2 rejestry), wskaźnikowe (2 rejestry) i bazowy (1 rejestr), wprowadzając tryby adresowania: indeksowy, bazowy i indeksowo-bazowy.
  • wprowadzenie segmentacji obszaru pamięci
  • celem rozdzielenia obszarów przeznaczonych dla programu, danych i stosu wprowadzono mechanizm segmentacji. Mikroprocesor zawiera cztery rejestry segmentowe, w których przechowywane część segmentowa adresu. Zawartości tych rejestrów wraz z adresem efektywnym, obliczanym przez mikroprocesor w zależności od trybu adresowania, stanowi adres fizyczny pamięci. Taki sposób adresowania ułatwia relokację programów i danych oraz umożliwia stworzenie prostego mechanizmu zarządzania pamięcią.
  • mechanizmy przyspieszenia pracy
  • wykonywanie rozkazu przez mikroprocesor można podzielić na kilka etapów. Część z nich wymaga współpracy mikroprocesora z pamięcią (pobieranie kodu operacji, odczyt i zapis argumentu operacji) pozostałe mikroprocesor wykonuje niezależnie (dekodowanie kodu operacji, wykonywanie operacji). W związku z tym projektanci firmy Intel stworzyli dwie osobne jednostki: wykonawczą oraz interfejsową. Pierwsza z nich odpowiedzialna jest za dekodowanie i wykonanie operacji, druga za współpracę z pamięcią. Dzięki takiej architekturze 8086 jest w stanie w jednocześnie wykonywać operację jednego rozkazu oraz pobierać kod operacji następnego
  • mechanizmy dla pracy wieloprocesorowej
  • mikroprocesor 8086 może pracować w dwóch różnych trybach. W trybie minimalnym steruje on całym systemem mikrokomputerowym pełniąc rolę kontrolera magistrali. Zwykle system taki składa się z jednego obwodu drukowanego i kilku urządzeń peryferyjnych. W trybie maksymalnym magistrala jest współdzielona pomiędzy mikroprocesor a procesory wspomagające. Funkcje sterownika magistrali przejmuje wtedy osobny element systemu mikrokomputerowego zwany kontrolerem magistrali. Tryb ten stosowany jest w przypadku systemów wieloprocesorowych (np. system w którego skład wchodzi mikroprocesor wraz z koprocesorem matematycznym)
    Jednostka arytmetyczno-logiczna (z ang. Arithmetic and Logical Unit lub Arithmetic Logic Unit, ALU) to jedna z głównych części procesora, prowadząca proste operacje na liczbach całkowitych.16-bitowe – słowa, adresy i inne dane to takie informacje, które mieszczą się na 16 bitach pamięci, co jest równe dokładnie dwóm oktetom. 16-bitowe architektury CPU czy ALU są architekturami używającymi takiej właśnie wielkości rejestrów, szyny adresowej, szyny danych.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    IBM PC (Personal Computer) – platforma komputerów osobistych zapoczątkowana 12 sierpnia 1981 roku przez firmę IBM modelem IBM 5150 powszechnie znanym wyłącznie jako IBM PC.
    Inkrementacja (łac. incrementum, wzrost) i dekrementacja (łac. decrementum, ubywanie, ubytek) - operacje powodujące odpowiednio zwiększenie lub zmniejszenie wartości argumentu o jeden. Występują zarówno jako operacje w wielu procesorach (np. PDP-11, x86) jak i w językach programowania wyższych rzędów (np. Turbo Pascal, C). Mogą być realizowane jako instrukcja, operator (C i pochodne), procedura standardowa (Turbo Pascal).
    Przestrzeń adresowa to mapa możliwej do zaadresowania przez proces pamięci. Nie cały jej obszar musi mieć swój odpowiednik w pamięci fizycznej, co jest implementowane za pomocą pamięci wirtualnej. W skład przestrzeni adresowej procesu wchodzą najczęściej:
    DIP (ang. Dual In-line Package), czasami nazywany DIL (Dual In Line) – w elektronice rodzaj obudowy elementów elektronicznych, głównie układów scalonych o małej i średniej skali integracji, a także elementów takich jak transoptory, optotriaki.
    8-bitowe – słowa, adresy i inne dane to takie informacje, które mieszczą się na 8 bitach pamięci, co jest równe jednemu oktetowi. 8-bitowe architektury CPU czy ALU są architekturami używającymi takiej właśnie wielkości rejestrów, szyny adresowej, szyny danych.
    Szyna danych (ang. data bus) – część magistrali odpowiedzialna za transmisję właściwych danych, w odróżnieniu od danych adresowych (za co odpowiedzialna jest szyna adresowa), czy sygnałów sterujących. Podział taki ma sens jedynie dla magistrali, w których taka część jest wydzielona, czyli na ogół dla magistral równoległych.
    Tekstowy typ danych (ang. String) – typ danych służący do przechowywania ciągu znaków (zmiennych łańcuchowych).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.051 sek.