• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Instytut Historii Nauki PAN



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Historia nauki – dziedzina wiedzy opisująca tworzenie się i rozwój wyspecjalizowanych nauk szczegółowych badających przebieg procesów przyrodniczych i społecznych. Jest to stosunkowo młoda dyscyplina uniwersytecka, trudna w uprawianiu na skutek konieczności łączenia dwu rodzajów kompetencji - orientacji w danej dziedzinie naukowej i umiejętności historyka. Trudność w opisie historii rozwoju nauki zaczyna się w momencie określenia jej przedmiotu. Nie istnieje bowiem nauka w ogóle, ale wyspecjalizowane dziedziny wiedzy, które wyodrębniły się z ogólnego tła religijno-filozoficznego, w różnym czasie, w różnych kręgach cywilizacyjnych, w różnych celach i wykształciły różnorodne, niesprowadzalne do wspólnego mianownika metody.Rozprawy z Dziejów Oświaty – rocznik historyczny ukazujący się od 1958 roku. Wydawcą jest Instytut Historii Nauki PAN. W roczniku publikowane są artykuły naukowe, recenzje, materiały dotyczące dziejów edukacji. Jego redaktorami naczelnymi byli: Łukasz Kurdybacha (do 1973), Józef Miąso (do 2009).

    Instytut Historii Nauki PAN im. Ludwika i Aleksandra Birkenmajerów jest placówką Polskiej Akademii Nauk założoną w 1954. Prowadzi badania w zakresie historii nauki, zarówno nauk społecznych, jak i nauk ścisłych i przyrodniczych oraz historii techniki, a także w zakresie dziejów oświaty i wychowania. Instytut składa się z dwóch zakładów: Zakładu Historii Nauk Społecznych, Oświaty i Organizacji Nauki, w którym działają Sekcje: Historii Nauk Społecznych, Dziejów Oświaty i Historii Organizacji Nauki oraz Zakładu Historii Nauk Ścisłych, Przyrodniczych i Techniki, w którym działają Sekcje: Historii Nauk Ścisłych i Techniki, Historii Medycyny, Historii Chemii i Farmacji oraz Historii Nauk Matematycznych. Instytut posiada własną bibliotekę naukową oraz własne wydawnictwo. Rada Naukowa Instytutu, której przewodniczącym jest Andrzej Kajetan Wróblewski, posiada uprawnienia do nadawania stopni naukowych doktora oraz doktora habilitowanego nauk humanistycznych. Siedzibą Instytutu jest Pałac Staszica w Warszawie. W 2011 Instytut otrzymał imię Ludwika i Aleksandra Birkenmajerów.

    Aleksander Ludwik Birkenmajer (ur. 8 lipca 1890 w Czernichowie koło Krakowa, zm. 30 września 1967 w Warszawie), polski historyk nauk ścisłych i filozofii, bibliotekoznawca, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego i Warszawskiego.Nauki przyrodnicze (w terminologii angielskiej zwane natural sciences) to mało precyzyjne określenie dziedzin nauki, które zajmują się badaniem różnych aspektów świata materialnego, ożywionego i nieożywionego, zazwyczaj z zastosowaniem aparatu matematycznego, jak również właściwej sobie metodologii.

    Historia i ludzie[ | edytuj kod]

    Instytut powstał z połączenia Zakładu Historii Nauki (1954-1958), następnie Zakładu Historii Nauki i Techniki (1958-1974) z Pracownią Dziejów Oświaty (1953-1974). Początkowo był Zakładem Historii Nauki, Oświaty i Techniki (1974-1977), a następnie Instytutem Historii Nauki, Oświaty i Techniki (1977-1994). Od 1994 placówka nosi nazwę Instytut Historii Nauki. Jednym z jej twórców i dyrektorem w latach 1958–1974 był profesor Bogdan Suchodolski, drugim Aleksander Birkenmajer, przewodniczący Komitetu Historii Nauki pełniącego funkcję Rady Naukowej w latach 1958–1967. Ich następcą – dyrektorem Zakładu i Instytutu – był w latach 1974–1989 profesor Józef Miąso.

    Lista światowego dziedzictwa (ang. World Heritage List; fr. Liste du patrimoine mondial) – lista obiektów objętych szczególną ochroną międzynarodowej organizacji UNESCO, filii ONZ, ze względu na ich unikatową wartość kulturową bądź przyrodniczą dla ludzkości. Lista obejmuje (w czerwcu 2013) 981 obiektów w 160 krajach, w tym 759 obiektów dziedzictwa kulturowego (K), 193 przyrodniczego (P) i 29 mieszanych (K, P). O wpisaniu danego obiektu na listę decyduje Komitet Światowego Dziedzictwa w trakcie corocznej sesji, począwszy od 1977 r. Nominacje zgłaszane są przez poszczególne kraje. Jeżeli wniosek o wpisanie danego miejsca na listę nie zostanie uwzględniony, może być złożony ponownie.Joanna Schiller-Walicka, z d. Schiller de Schildenfeld (ur. 8 stycznia 1957 w Krakowie) – historyk, doktor habilitowany nauk humanistycznych.

    W różnych okresach działalności placówki współtworzyli ją profesorowie: Jerzy Dobrzycki (zastępca dyrektora i dyrektor Instytutu w latach 1989–1995), Andrzej Śródka (dyrektor Instytutu w latach 1995–2003), Kalina Bartnicka (dyrektor Instytutu w latach 2003–2007), Łukasz Kurdybacha (kierownik Pracowni Dziejów Oświaty w latach 1953–1969), Halina Lichocka (zastępca dyrektora Instytutu w latach 1996–2007 oraz kierownik Zakładu Historii Nauk Ścisłych, Przyrodniczych i Techniki; przewodnicząca Komitetu Historii Nauki i Techniki PAN od 2007), Stanisław Mauersberg (zastępca dyrektora w latach 1977–1984, Zakład Dziejów Oświaty), Jerzy Michalski (zastępca kierownika Zakładu w latach 1956–1958), Jan Piskurewicz (zastępca dyrektora Instytutu w latach 1993–1995 oraz kierownik Zakładu Historii Nauk Społecznych, Oświaty i Organizacji Nauki), Jerzy Róziewicz (zastępca dyrektora Instytutu w latach 1984–1989), Paweł Rybicki (kierownik Zakładu w latach 1956–1958), Irena Stasiewicz-Jasiukowa (pełniąca obowiązki kierownika Zakładu w 1974, kierownik Zakładu Historii Nauk Społecznych i przewodnicząca Komitetu Historii Nauki i Techniki PAN w latach 1990–2007), Waldemar Voisé (kierownik i zastępca dyrektora Zakładu w latach 1954–1956, przewodniczący Komitetu Historii Nauki i Techniki PAN w latach 1975–1977), Jarosław Włodarczyk (zastępca dyrektora Instytutu od 2008; dyrektor od 2015), Leszek Zasztowt (zastępca dyrektora w latach 1990–1993 i dyrektor Instytutu w latach 2007–2015).

    Zygmunt Modzelewski (ur. 15 kwietnia 1900 w Częstochowie, zm. 18 czerwca 1954 w Warszawie) – polityk i ekonomista, minister spraw zagranicznych.UNESCO (ang. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization;pol. Organizacja Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Nauki i Kultury; łac. unesco – łączę się w jedno) – organizacja wyspecjalizowana ONZ, której podstawowym celem jest wspieranie współpracy międzynarodowej w dziedzinie kultury, sztuki i nauki, a także wzbudzanie szacunku dla praw człowieka, bez względu na kolor skóry, status społeczny i religię.

    Poważny wkład w dokonania naukowe Zakładu i Instytutu wnieśli: Stefan Amsterdamski (Zakład Historii Organizacji Nauki), Józef Babicz (Zakład Historii Nauk Przyrodniczych, Ścisłych i Technicznych oraz Pracownia i Zakład Historii Geografii i Kartografii), Henryk Barycz (Pracownia Historii Nauki Odrodzenia w Krakowie), Andrzej Biernacki (Zakład Historii Organizacji Nauki), Tadeusz Bieńkowski (Zakład Dziejów Oświaty), Tadeusz Bilikiewicz (Zespół Historii Medycyny w Gdańsku), Aleksander Birkenmajer (Przewodniczący Komitetu Historii Nauki PAN w latach 1958–1967 i pracownik Zakładu w latach 1955–1960), Stanisław Brzozowski (kierownik filii krakowskiej Instytutu), Jerzy Bukowski (przewodniczący Sekcji Historii Nauk Komitetu Nauk Historycznych i Komitetu Historii Nauki i Techniki PAN w latach 1963–1971), Jerzy Burchardt (Zakład Badań Kopernikańskich), Ludwik Chmaj (Pracownia Dziejów Oświaty), Paweł Czartoryski (Pracownia i Zakład Badań Kopernikańskich), Marian Falski (Pracownia Dziejów Oświaty i Pracownia Ustroju i Organizacji Oświaty w Warszawie), Małgorzata Frankowska-Terlecka (Zakład Historii Nauk Społecznych), Andrzej Feliks Grabski (przewodniczący Komitetu Historii Nauki i Techniki PAN w latach 1981–1989), Wanda Grębecka (Zakład Historii Nauk Ścisłych, Przyrodniczych i Techniki), Włodzimierz Hubicki (Pracownia Historii Nauk Matematyczno-Przyrodniczych w Lublinie), Bohdan Jaczewski (Pracownia i Zakład Historii Organizacji Nauki), Jaromir Jeszke (Zakład Historii Medycyny), Michał Kokowski (kierownik filii Instytutu w Krakowie), Tadeusz Kowalik (Pracownia Edycji Dzieł Oskara Langego), Barbara Kuźnicka (Zespół Historii Farmacji), Leszek Kuźnicki (członek Rady Naukowej Instytutu), Bogusław Leśnodorski (Przewodniczący Komitetu Historii Nauki Polskiej PAN w 1952 i Komitetu Historii Nauki i Techniki PAN w latach 1972–1974), Edward Malak (zastępca dyrektora Instytutu w latach 2007–2008), Krzysztof Maślanka (Sekcja Historii Nauk Matematycznych), Zygmunt Modzelewski (Przewodniczący Komitetu Historii Nauki PAN w latach 1953–1954), Bolesław Olszewicz (Zespół Historii Kartografii), Eugeniusz Olszewski (przewodniczący Sekcji Historii Nauk Technicznych i Techniki w Komitecie Historii Nauki PAN), Kazimierz Opałek (Pracownia Historii Nauki Oświecenia w Krakowie), Bolesław Orłowski (Kierownik Zakładu Historii Nauk Ścisłych, Przyrodniczych i Techniki), Jerzy Osiatyński (Pracownia Edycji Dzieł Oskara Langego), Bożena Płonka-Syroka (Zakład Historii Medycyny), Zofia Podgórska-Klawe (kierownik zakładu Historii Nauk Medycznych), Karol Poznański (Pracownia Dziejów Oświaty), Grażyna Rosińska (Zakład Badań Kopernikańskich), Ksawery Rowiński (Pracownia Historii Nauk Biologicznych i Medycznych), Joanna Schiller de Schildenfeld (Zakład Dziejów Oświaty), Marian Henryk Serejski (Zespół Historii i Metodologii Nauki XIX Wieku), Bolesław Skarżyński (filia Zakładu w Krakowie), Jacek Soszyński (Zakład Badań Kopernikańskich), Stanisław Szpilczyński (Pracownia Historii Medycyny we Wrocławiu), Irena Szybiak (Pracownia Dziejów Oświaty), Karolina Targosz (filia w Krakowie), Janusz Tazbir (przewodniczący Komitetu Historii Nauki i Techniki PAN w latach 1978–1980), Ryszard Terlecki (kierownik filii Instytutu w Krakowie, Zakład Dziejów Oświaty), Bożena Urbanek (Zakład Historii Medycyny), Ryszard Wroczyński (Pracownia Dziejów Oświaty), Wiesław Wójcik (Sekcja Historii Nauk Matematycznych), Zbigniew J. Wójcik (przewodniczący Zespołu Historii Nauk Przyrodniczych, przewodniczący Komisji Syberyjskiej Komitetu Historii Nauki i Techniki PAN), Andrzej Wyczański (Zakład Badań Kopernikańskich), Stefan Zamecki (Zakład Historii Nauk Ścisłych, Przyrodniczych i Techniki), Stefan Żółkiewski (Przewodniczący Komitetu Historii Nauki PAN w latach 1954–1956).

    Andrzej Stefan Śródka (ur. 10 czerwca 1946 w Łodzi), profesor doktor habilitowany medycyny, naukowiec zajmujący się historią medycyny, historią nauki polskiej i patofizjologią.Tadeusz Kowalik (ur. 19 listopada 1926 w Kajetanówce w woj. lubelskim, zm. 30 lipca 2012 w Warszawie) – polski ekonomista i działacz społeczny o poglądach socjalistycznych, profesor nauk humanistycznych i ekonomicznych.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Marian Falski, pseudonim Rafał Praski (ur. 7 grudnia 1881 w miejscowości Nacz koło Nowogródka, zm. 8 października 1974 w Warszawie) – polski pedagog i działacz oświatowy, specjalista w dziedzinie ustroju i organizacji szkolnictwa.
    Irena Stasiewicz-Jasiukowa (ur. 11 lutego 1931 w Lidzie (obecnie Białoruś), zm. 21 marca 2011 w Warszawie) - historyk nauki i kultury, profesor w Instytucie Historii Nauki Polskiej Akademii Nauk, wykładowca na Uniwersytecie Warszawskim, w Instytucie Informacji Naukowej i Studiów Bibliologicznych), redaktor naczelna „Kwartalnika Historii Nauki i Techniki” (w l. 1975-1987), wieloletnia przewodnicząca Komitetu Historii Nauki i Techniki PAN, znawczyni i miłośniczka Kresów, kolekcjonerka pisanek, twórczyni Muzeum Pisanki w Ciechanowcu.
    Paweł Maria Czartoryski (21 maja 1924 w Krakowie, zm. 11 sierpnia 1999 w Warszawie) – prawnik i historyk nauki, wydawca Dzieł wszystkich Mikołaja Kopernika.
    Nauka ścisła - nauka, w której ściśle i dokładnie opisuje oraz modeluje się zjawiska, a także weryfikuje się hipotezy za pomocą doświadczeń i dowodów matematycznych. Do opracowywania danych doświadczalnych stosowana jest statystyka. Nauki ścisłe to nauki matematyczne i nauki przyrodnicze.
    Stanisław Leopold Brzozowski, pseud. Adam Czepiel (ur. 28 czerwca 1878 w Maziarni koło Chełma, zm. 30 kwietnia 1911 we Florencji) – polski filozof, pisarz, publicysta i krytyk teatralny i literacki epoki Młodej Polski. Zwolennik materializmu dziejowego, który wprowadził marksizm do myśli polskiej. Twórca "filozofii pracy". Znany głównie jako autor Legendy Młodej Polski oraz "pierwszej polskiej powieści intelektualnej", Płomienie. Znał kilka języków, m.in. niemiecki, francuski, rosyjski, angielski i włoski.
    Andrzej Wyczański (ur. 13 kwietnia 1924 roku w Warszawie, zm. 22 marca 2008 roku w Warszawie) – polski historyk, profesor Instytutu Historii PAN i Uniwersytetu w Białymstoku, członek PAN.
    Historia techniki. Artykuł opisuje szereg istotnych faktów dotyczących zastosowania ważnych odkryć i wynalazków w technice na przestrzeni dziejów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.12 sek.