• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Instytut Czerwonej Profesury

    Przeczytaj także...
    Rosyjska Federacyjna Socjalistyczna Republika Radziecka, Federacja Rosyjska, RFSRR (ros. Российская Советская Федеративная Социалистическая Республика, РСФСР) - największa powierzchniowo i ludnościowo z 15 republik dawnego Związku Radzieckiego.Emanuel Kwiring, ukr. Емануіл Йонович Квірінг (ur. 13 września 1888 we Friesenthalu – obecnie Nowołypowka – koło Samary, zm. 26 listopada 1937 w Moskwie) – ukraiński i radziecki komunista, I sekretarz KP(b)U i członek WKP(b), z wykształcenia ekonomista.
    Pawieł Fiodorowicz Judin (ros. Па́вел Фёдорович Ю́дин, ur. 7 września 1899 we wsi Apraksino w guberni niżnonowogrodzkiej, zm. 10 kwietnia 1968 w Moskwie) - radziecki polityk, dyplomata, filozof, członek KC KPZR (1952-1961), zastępca członka Prezydium KC KPZR (1952-1953).

    Instytut Czerwonej Profesury (ros. Институт красной профессуры, ИКП, ukr. Інститут червоної професури) – wyższa uczelnia przygotowująca kadry zajmujące się naukami społecznymi na radzieckich uniwersytetach pod kątem zgodności z pryncypiami marksizmu-leninizmu.

    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Jewgienij Prieobrażenski ros. Евгений Алексеевич Преображенский (ur. 16 lutego/28 lutego 1886 w Bołchowie, gubernia orłowska – zm. 13 lipca 1937 w Moskwie) – rosyjski ekonomista, teoretyk ekonomii marksistowskiej, działacz partii bolszewickiej, sekretarz KC RKP(b) 1920-21, działacz Lewicowej Opozycji.

    Została utworzona na mocy rozporządzenia Rady Komisarzy Ludowych RFSRR z 11 lutego 1921 roku w Moskwie. Początkowo znajdowała się pod zwierzchnictwem komisariatu oświaty (narkomprosa), w sprawach kadrowych podlegała oddziałowi agit-prop KC RKP(b) i WKP(b).

    Funkcję rektora sprawował w latach 1921 – 1932 Michaił Pokrowski, w latach 1932 – 1938 Pawieł Judin.

    Język ukraiński (ukr. українська мова, ukrajinśka mowa) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich. Posługuje się nim ponad 47 mln ludzi, głównie na Ukrainie, gdzie ma status języka urzędowego. Używany jest również przez Ukraińców w Rosji, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Mołdawii, Polsce i na Białorusi. Współczesny alfabet ukraiński stanowi odmianę cyrylicy, a obecna ortografia ustalona została zasadniczo na początku XX wieku.Leninizm, czasem określany jako marksizm-leninizm (ros. марксизм-ленинизм) lub bolszewizm, to doktryna polityczna i ekonomiczna, powstała na bazie wcześniej istniejącego marksizmu, którego filozoficznym źródłem był materializm dialektyczny opracowany przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa.

    Początkowo Instytut składał się z trzech wydziałów:

  • Ekonomicznego
  • Historycznego
  • Filozoficznego
  • W 1924 roku zorganizowano wydział szkolenia kadr, a cztery lata później również historii WKP(b), prawny, przyrodniczy i literacki. W 1929 roku ICzP podzielono na mniejsze jednostki (instytuty):

  • Historyczny
  • Historii Partii
  • Ekonomiczny
  • Filozofii
  • Nauki o Bycie
  • Po włączeniu w skład ICzP instytutów Akademii Komunistycznej w 1931 roku dodano następujące jednostki (instytuty):

    Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego (KPZR, ros. Коммунистическая партия Советского Союза – КПСС) – ostatnia nazwa założonej w 1903 partii komunistycznej, rządzącej w RFSRR i ZSRR od 1917 do 1991 (1903-1912 SDPRR, Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji, frakcja bolszewików; 1912-1918 SDPRR(b), Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji (bolszewików); 1918-1925 RPK(b), Rosyjska Partia Komunistyczna (bolszewików); 1925-1952 WKP(b), Wszechzwiązkowa Partia Komunistyczna (bolszewików)). Formalnie centralną instancją partii był Komitet Centralny (KC), największą zaś realną władzę posiadało jego Biuro Polityczne i Sekretariat Komitetu Centralnego na czele z sekretarzem generalnym. Generalny sekretarz KC był przywódcą całej partii. Sekretariatowi KC podlegały wydziały Komitetu Centralnego, oparte na zasadzie funkcjonalnej i pełniące funkcje ministerstw. W okresie istnienia ZSRR partia miała też swoje republikańskie sekcje (komunistyczne partie republik związkowych ZSRR) z wyjątkiem (do 1990) Rosji. Kontrolowała też większość innych partii komunistycznych na świecie, zarówno formalnie poprzez organizacje międzynarodowe (np. Komintern, Kominform), jak i nieformalnie w wyniku faktycznego zwierzchnictwa ZSRR nad częścią z państw oraz sponsorowania i utrzymywania kontaktów w pozostałych przez Wydział Zagraniczny Komitetu Centralnego i radziecki wywiad (INO NKWD i GRU).Palmiro Togliatti (ur. 26 marca 1893 w Genui, zm. 21 sierpnia 1964 w Jałcie) – włoski polityk i antyfaszysta, przywódca włoskich komunistów.
  • Rolnictwa
  • Pokojowej Polityki i Pokojowego Gospodarowania
  • Ustroju Radzieckiego i Prawa
  • Literatury
  • Techniki
  • Przygotowania Kadr
  • Wśród wykładowców znaleźli się m.in.: Michaił Pokrowski, Nikołaj Łukin, Nikołaj Bucharin, Karol Radek, Anatolij Łunaczarski, Julian Marchlewski, Palmiro Togliatti (Ercoli), Jemieljan Jarosławski, Wilhelm Knorin, Emanuel Kwiring, Boris Ponomariow, Nikołaj Krylenko, Jewgienij Prieobrażenski, Bela Kun, Wasił Kołarow, Jewgienij Varga, Otto Kuusinen i in.

    Jemieljan Michajłowicz Jarosławski, właśc. Miniej Izrailewicz Gubelman (ur. 3 marca 1878, zm. 4 grudnia 1943), radziecki polityk, dziennikarz i historyk, sekretarz KC Partii Bolszewickiej w latach 1921-1922, założyciel i przewodniczący (1925-1943) Związku Wojujących Bezbożników, organizator walki z religią w ZSRR, kierownik wielu antyreligijnych wydawnictw.Béla Kun, właśc. Béla Kohn (ur. 20 lutego 1886 w Szilágycseh, zm. 30 listopada 1939 w Moskwie) – węgierski komunista pochodzenia żydowskiego, przywódca Węgierskiej Republiki Rad w 1919, premier Krymu od listopada 1920 do lutego 1921.

    W 1938 Instytut został przekształcony w Wyższą Szkołę Marksizmu-Leninizmu przy KC WKP(b).

    Zobacz też[]

  • Uniwersytet Komunistyczny im. Jakowa Swierdłowa
  • Komunistyczny Uniwersytet Mniejszości Narodowych Zachodu im. Juliana Marchlewskiego
  • Komunistyczny Uniwersytet Pracujących Wschodu
  • Linki zewnętrzne[]

  • O motywach powołania uczelni (jęz. ukraiński)



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Boris Nikołajewicz Ponomariow (ros. Бори́с Никола́евич Пономарёв, ur. 17 stycznia 1905 w Zarajsku, zm. 21 grudnia 1995 w Moskwie) - radziecki polityk, członek KC KPZR (1956-1989), sekretarz KC KPZR (1961-1986), Bohater Pracy Socjalistycznej (1975).
    Uniwersytet Komunistyczny im. Jakowa Swierdłowa (ros. Коммунистический университет имени Я. М. Свердлова oraz Высшая партийная школа КПСС) – wyższa uczelnia partyjna działająca w latach 1918-1937, założona w celu kształcenia kadr administrujących Rosją i ZSRR.
    Nikołaj Wasilewicz Krylenko ros. Николай Васильевич Крыленко (ur. 14 maja 1885 Biechtiejewo gubernia smoleńska, zm 29 lipca 1938 Moskwa) – działacz partii bolszewików, urzędnik państwowy RFSRR (prokurator generalny), współtwórca kodeksu karnego ZSRR.
    Otto Wilhelm (Ville) Kuusinen (ur. 4 października 1881, Laukaa - zm. 17 maja 1964, Moskwa) – fiński i radziecki polityk.
    Wilhelm Knorinsz, w innych źródłach Knorin, ros. Вильгельм Георгиевич Кнорин (Кнориньш), łot. Vilhelms Knoriņš (ur. 17 sierpnia 1890 w Līgatne koło Kiesia w Inflantach, zm. 22 czerwca 1938 w Moskwie) - radziecki polityk, I sekretarz Komunistycznej Partii (bolszewików) Białorusi (1920-23, 1927-28).
    Julian Baltazar Marchlewski, ps. „Karski”, „Kujawiak” (ur. 17 maja 1866 we Włocławku, zm. 22 marca 1925 w Bogliasco k. Nervi) – działacz polskiego i międzynarodowego rewolucyjnego ruchu robotniczego i komunistycznego, współzałożyciel Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy i Związku Robotników Polskich, działacz lewego skrzydła socjaldemokracji niemieckiej, jeden z przywódców Związku Spartakusa, współtwórca Międzynarodówki Komunistycznej, przewodniczący Tymczasowego Komitetu Rewolucyjnego Polski. Redaktor prasy socjalistycznej, publicysta i wydawca. Z wykształcenia ekonomista.
    Karol Radek, właściwie Karol Sobelsohn (ur. 31 października 1885 we Lwowie, zm. 19 maja 1939 w Wierchnieuralsku) – działacz Kominternu, polskiego, niemieckiego i rosyjskiego ruchu socjaldemokratycznego i komunistycznego, polityk bolszewicki, dziennikarz i publicysta pochodzenia żydowskiego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.