• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Insectivorous Plants

    Przeczytaj także...
    Eduard August von Regel (ur. 13 sierpnia 1815, Gotha, zm. 27 kwietnia 1892, Petersburg) – ogrodnik i botanik niemiecki, działający w Rosji.Dobór naturalny (selekcja naturalna) – jeden z mechanizmów ewolucji biologicznej, prowadzący do ukierunkowanych zmian w populacji zwiększających ich przeciętne przystosowanie, czyli adaptację do warunków środowiskowych, poza okresem wymierania.
    Rośliny mięsożerne (łac. plantae carnivorae), znane też pod mniej precyzyjną nazwą jako rośliny owadożerne (łac. plantae insectivorae) – grupa ekologiczna roślin której przedstawiciele wabiące i chwytające zwierzęta za pomocą różnie przystosowanych w tym celu liści pułapkowych oraz odżywiające się pokarmem zwierzęcym. Ofiarami są najczęściej owady, pajęczaki, niewielkie skorupiaki (np. dafnie, oczliki).
    Okładka tłumaczenia niemieckiego (1876)

    Insectivorous Plants (pol. Rośliny owadożerne) – książka brytyjskiego przyrodnika Charlesa Darwina, wydana 2 lipca 1875 w Londynie. Praca, stanowiąca jedną z serii publikacji Darwina poświęconych doborowi naturalnemu, omawia rośliny mięsożerne, ze szczególnym uwzględnieniem ich przystosowań do życia w trudnych warunkach. Ilustrowana jest przez samego Charlesa Darwina, a także jego synów: George'a i Francisa. Była to jedno z pierwszych publikacji wspartych dowodami naukowymi na temat owadożerności roślin.

    George Howard Darwin (ur. 9 lipca 1845 w Downe, zm. 7 grudnia 1912 w Cambridge) – angielski matematyk i astronom. Był piątym dzieckiem i drugim synem Emmy i Charlesa Darwina.Karol Robert Darwin (ang. Charles Robert Darwin; ur. 12 lutego 1809 w Shrewsbury, zm. 19 kwietnia 1882 w Downe) – angielski przyrodnik, twórca teorii ewolucji, zgodnie z którą wszystkie gatunki pochodzą od wcześniejszych form, autor publikacji, w których przedstawił argumenty na poparcie swej tezy. Darwin uważał, że rozgałęziony schemat ewolucji wynika z procesu, który nazwał doborem naturalnym. Prawdziwość teorii ewolucji została zaakceptowana przez wielu naukowców przyrodników i dużą część społeczeństwa już za życia Darwina; jednak dopiero po pojawieniu się współczesnej syntezy ewolucji (którą opracowano w okresie od początku lat 30. do końca lat 50. XX wieku) naukowcy powszechnie zgodzili się, że dobór naturalny jest podstawowym mechanizmem ewolucji, a sam proces ciągłych zmian, z których wyłaniają się nowe jakości, niezaprzeczalnym faktem. W swojej zmodyfikowanej formie odkrycia naukowe Darwina są teorią unifikującą nauki o życiu i wyjaśniającą różnorodność biologiczną.

    Darwin żywo interesował się roślinami drapieżnymi i współpracował w tym zakresie z Wiliamem M. Canby. Badacz ten nawiązał kontakt korespondencyjny z Darwinem w 1867 roku donosząc mu o swoich doświadczeniach z karmienia muchołówki (Dionaea) kawałkami mięsa. Canby mieszkając w pobliżu stanowisk muchołówki przeprowadzał nad nią obserwacje w warunkach naturalnych.

    Muchołówka (Dionaea) – monotypowy rodzaj roślin z rodziny rosiczkowatych zawierający tylko jeden gatunek o nazwie muchołówka amerykańska (Dionaea muscipula). Jest to roślina występująca w naturze wyłącznie w Karolinie Północnej i Karolinie Południowej (Ameryka Północna).The Complete Works of Charles Darwin Online (lub Darwin Online) – wolnodostępna strona internetowa, zawierająca całkowity dorobek dzieł drukowanych i rękopisów Karola Darwina i materiały dodatkowe.

    W pracy zrelacjonowane są doświadczenia Darwina i Canby'ego nad mechanizmami pobierania pokarmu przez różne rośliny mięsożerne. Darwin na wiele sposobów sprawdzał, jakie czynniki uaktywniają mechanizmy pułapkowe roślin, pobudzał rośliny podając im mięso lub szkło, dmuchając na liście-pułapki lub drażniąc je włosem. Stwierdził, że jedynie poruszające się zwierzę może wywołać reakcję rośliny, co uznał za przystosowanie ewolucyjne zapewniające oszczędzanie energii na złapanie zdobyczy. Bodźce, które przypuszczalnie nie wiążą się ze zdobyciem pokarmu, są ignorowane. Różnorodność mechanizmów roślin mięsożernych pozwalających im na schwytanie zdobyczy – jedne wykształciły specjalne pułapki zatrzaskowe, inne wydzielają lepkie płyny, obezwładniające niewielkie owady – jest przykładem presji doboru naturalnego.

    Pierwsze wydanie dzieła miało podany nakład 3000 egzemplarzy. Jeszcze za życia autora zostało przetłumaczone na kilka języków: niemiecki (tłum. Julius Victor Carus), francuski (E. Barbier), włoski i rosyjski (W. Plemiannikow). Drugie wydanie ukazało się w 1889, po śmierci Darwina; zawierało adnotacje i przypisy sporządzone przez jego syna Francisa.

    Mimo nagromadzenia wielu faktów potwierdzających mięsożerność roślin i mimo autorytetu Darwina, publikacja spotkała się z ostrą krytyką niektórych ówczesnych botaników. Eduard Regel na temat teorii Darwina o mięsożerności roślin napisał:

    Wydania[]

  • Insectivorous plants. London: John Murray 1875
  • Insectivorous plants. New York: D. Appleton 1875
  • Insectenfressende Pflanzen. 1876
  • Les plantes insectivores 1877
  • Insectivorous plants. 2d ed. Revised by Francis Darwin. London: John Murray 1888
  • Przypisy

    1. Zbigniew Podbielkowski: Rośliny owadożerne. Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, 1967, s. 6.
    2. Darwin Online: Insectivorous Plants (ang.). [dostęp 2010-01-02].

    Linki zewnętrzne[]

  • Insectivorous Plants na stronie The Complete Works of Charles Darwin Online



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.