• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Imieniny



    Podstrony: [1] [2] 3
    Przeczytaj także...
    Aggeusz — imię męskie, po hebrajsku Chaggáj (świąteczny lub urodzony w święto). Nosił je jeden z proroków mniejszych w Biblii.Dacjan – występujące w Polsce imię męskie o nieznanej etymologii. Istnienie jednej z nielicznych odnotowanych w historii postaci o tym imieniu nie zostało udowodnione; różne opowieści o świętych podają, iż był to legat rzymski, prześladujący chrześcijan. Był jednak rzymski polityk Dacjan, wpływowy za czasów Konstancjusza II, konsul rzymski w 358 roku.
    Bibliografia[ | edytuj kod]
  • Henryk Fros, Franciszek Sowa, Księga imion i świętych, t. 1, Kraków: Wydaw. WAM, 1997, ISBN 83-7097-271-3, OCLC 830132402.
  • Henryk Fros, Franciszek Sowa, Księga imion i świętych, t. 2, Kraków: Wydaw. WAM, 1997, ISBN 83-7097-374-4, OCLC 830087504.
  • Henryk Fros, Franciszek Sowa, Księga imion i świętych, t. 3, Kraków: Wydaw. WAM, 1998, ISBN 83-7097-464-3, OCLC 830206284.
  • Henryk Fros, Franciszek Sowa, Księga imion i świętych, t. 4, Kraków: Wydaw. WAM, 2000, ISBN 83-7097-671-9, OCLC 830259526.
  • H. Fros, F. Sowa, Księga imion i świętych, t. 5, Kraków 2000, ​ISBN 83-7318-376-0
  • Henryk Fros, Franciszek Sowa, Księga imion i świętych, t. 6, Kraków: Wydawnictwo WAM - Księża Jezuici, 2007, ISBN 978-83-7318-736-8, OCLC 831184951.
  • Jan Grzenia, Słownik imion, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2002, ISBN 83-01-13741-X, OCLC 830306364.
  • Joachim – imię męskie pochodzenia biblijnego. Pierwotne znaczenie: "Jahwe pocieszy, pokrzepi, wywyższy". Poświadczone w Polsce od XIV wieku w formach Jachym, Jochym, Joachym, Achym.Feliks (łac. felix - łaskawy, szczęśliwy) - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Jego żeński odpowiednik to Feliksa i Felicja. W innych językach na ogół w formie Felix. Dawniej popularne było także jego polskie "tłumaczenie" - Szczęsny.


    Podstrony: [1] [2] 3



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Bronisław, Bronsław, Barnisław, (zniem.) Brunisław, Brosław – męskie imię pochodzenia słowiańskiego, złożone z członów Broni- ("bronić, strzec") i -sław ("sława"). Być może znaczyło "ten, kto broni sławy". Skróconą formą tego imienia był Brosław.
    Dalewin, Dalwin — staropolskie imię męskie z regionu Pomorza, złożone z dwóch członów: Dale- ("daleko", może też "oddalać") i -win, równoważnego znaczeniowo członowi "wuj". Oznaczałoby więc "tego, kogo wuj jest daleko", "tego, którego rodzina ze strony matki jest daleko". Jest to pomorski wariant imienia Dalewuj, którego żeński odpowiednik został zanotowany w dokumentach średniowiecznych.
    Czasława, Czesława — staropolskie imię żeńskie, w czasach staropolskich notowane wyłącznie w formie Czasława. Składa się z członu Cza- ("spodziewać się, oczekiwać") i -sława ("sława"). Mogło oznaczać "tę, która oczekuje sławy". Inną hipotezą pochodzenia tego imienia jest powstanie członu Cza- w wyniku skrócenia członu Czści-. Byłby to wówczas wariant nienotowanego imienia Czcisława. Jej męskie odpowiedniki to Czasław i Czesław.
    Juliusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Oznacza ono "należący do rodu Juliuszów (Iulii)". Jego żeńskim odpowiednikiem jest Julia.
    Zenaida - imię żeńskie pochodzenia greckiego, oznaczające pierwotnie osobę poświęconą Zeusowi. Istnieją dwie święte katolickie o tym imieniu, w tym Zenaida z Tarsu (męczennica, również święta prawosławna).
    Temistokles — imię męskie pochodzenia greckiego (gr. Θεμιστοκλης), oznaczające "chwała prawa", złożone z członów θεμιστος (themistos) — "prawa, obyczaju" i κλεος (kleos) — "chwała, sława". Imię to nosił ateński polityk Temistokles, a w Kościele katolickim jego patronem jest św. Temistokles (III wiek).
    Dobiemir, Dobiemiar, Dobiemier, Dobimir(?) – staropolskie imię męskie, złożone z członów Dobie- ("stosowny, zdatny" albo "waleczny, dzielny") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Imię to mogło oznaczać "ten, kto zapewnia pokój".

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.473 sek.