• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Imieniny



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Aggeusz — imię męskie, po hebrajsku Chaggáj (świąteczny lub urodzony w święto). Nosił je jeden z proroków mniejszych w Biblii.Dacjan – występujące w Polsce imię męskie o nieznanej etymologii. Istnienie jednej z nielicznych odnotowanych w historii postaci o tym imieniu nie zostało udowodnione; różne opowieści o świętych podają, iż był to legat rzymski, prześladujący chrześcijan. Był jednak rzymski polityk Dacjan, wpływowy za czasów Konstancjusza II, konsul rzymski w 358 roku.
    Imieniny obchodzą…

    Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.

    Joachim – imię męskie pochodzenia biblijnego. Pierwotne znaczenie: "Jahwe pocieszy, pokrzepi, wywyższy". Poświadczone w Polsce od XIV wieku w formach Jachym, Jochym, Joachym, Achym.Feliks (łac. felix - łaskawy, szczęśliwy) - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Jego żeński odpowiednik to Feliksa i Felicja. W innych językach na ogół w formie Felix. Dawniej popularne było także jego polskie "tłumaczenie" - Szczęsny.

    Imieniny miesiąca: 1 stycznia, 2 lutego, 3 marca, 4 kwietnia, 5 maja, 6 czerwca, 7 lipca, 8 sierpnia, 9 września, 10 października, 11 listopada i 12 grudnia.

    Imieniny według miesięcy[]

  • styczeń
  • luty
  • marzec
  • kwiecień
  • maj
  • czerwiec
  • lipiec
  • sierpień
  • wrzesień
  • październik
  • listopad
  • grudzień


  • Podstrony: 1 [2] [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Bronisław, Bronsław, Barnisław, (zniem.) Brunisław, Brosław – męskie imię pochodzenia słowiańskiego, złożone z członów Broni- ("bronić, strzec") i -sław ("sława"). Być może znaczyło "ten, kto broni sławy". Skróconą formą tego imienia był Brosław.
    Dalewin, Dalwin — staropolskie imię męskie z regionu Pomorza, złożone z dwóch członów: Dale- ("daleko", może też "oddalać") i -win, równoważnego znaczeniowo członowi "wuj". Oznaczałoby więc "tego, kogo wuj jest daleko", "tego, którego rodzina ze strony matki jest daleko". Jest to pomorski wariant imienia Dalewuj, którego żeński odpowiednik został zanotowany w dokumentach średniowiecznych.
    Czasława, Czesława — staropolskie imię żeńskie, w czasach staropolskich notowane wyłącznie w formie Czasława. Składa się z członu Cza- ("spodziewać się, oczekiwać") i -sława ("sława"). Mogło oznaczać "tę, która oczekuje sławy". Inną hipotezą pochodzenia tego imienia jest powstanie członu Cza- w wyniku skrócenia członu Czści-. Byłby to wówczas wariant nienotowanego imienia Czcisława. Jej męskie odpowiedniki to Czasław i Czesław.
    Juliusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Oznacza ono "należący do rodu Juliuszów (Iulii)". Jego żeńskim odpowiednikiem jest Julia.
    Zenaida - imię żeńskie pochodzenia greckiego, oznaczające pierwotnie osobę poświęconą Zeusowi. Istnieją dwie święte katolickie o tym imieniu, w tym Zenaida z Tarsu (męczennica, również święta prawosławna).
    Temistokles — imię męskie pochodzenia greckiego (gr. Θεμιστοκλης), oznaczające "chwała prawa", złożone z członów θεμιστος (themistos) — "prawa, obyczaju" i κλεος (kleos) — "chwała, sława". Imię to nosił ateński polityk Temistokles, a w Kościele katolickim jego patronem jest św. Temistokles (III wiek).
    Dobiemir, Dobiemiar, Dobiemier, Dobimir(?) – staropolskie imię męskie, złożone z członów Dobie- ("stosowny, zdatny" albo "waleczny, dzielny") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Imię to mogło oznaczać "ten, kto zapewnia pokój".

    Reklama