• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ilopango - jezioro

    Przeczytaj także...
    La Paz - jeden z 14 departamentów Salwadoru, położony w południowej części kraju nad Oceanem Spokojnym. Został utworzony w lutym 1852. Jego stolicą jest miasto Zacatecoluca (31,1 tys.).Majowie – grupa ludów indiańskich mówiących językami z rodziny maja, zamieszkujących południowo-wschodni Meksyk (półwysep Jukatan i stan Chiapas), Gwatemalę, Belize i zach. Honduras; w węższym znaczeniu nazwa „Majowie” odnosi się wyłącznie do grupy zamieszkującej półwysep Jukatan (tzw. Majowie jukatańscy).
    Jezioro – naturalny śródlądowy zbiornik wodny, którego występowanie uwarunkowane jest istnieniem zagłębienia (misy jeziornej), w którym mogą gromadzić się wody powierzchniowe, oraz zasilaniem przewyższającym straty wody wskutek parowania lub odpływu. Większość jezior występuje na obszarach zajmowanych niegdyś przez lodowiec. Woda z topniejącego lodowca wypełniała doliny i tworzyła jeziora. Powstanie mis jeziornych wiąże się przede wszystkim z procesami geologicznymi. Zasilanie należy natomiast przede wszystkim od warunków klimatycznych. Jezioro różni się od stawu występowaniem strefy afotycznej – światło nie dociera do dna uniemożliwiając tam rozwój roślinności.

    Ilopango (hiszp. Lago de Ilopango) - jezioro pochodzenia wulkanicznego, położone w środkowej części Salwadoru, kilkanaście kilometrów na wschód od stolicy kraju San Salvador. Położone jest na granicy trzech departamentów: San Salvador, La Paz i Cuscatlán. Jest to największe jezioro tego kraju (inne większe jeziora to Guija i Coatepeque). Zajmuje powierzchnię 72 km². Ma 15 km długości i 8 km szerokości. Położone jest na wysokości 442 m n.p.m.

    Coatepeque – jezioro pochodzenia wulkanicznego znajdujące się 18 km na południe od Santa Ana w Salwadorze. Leży na wysokości 746 m n.p.m. przy maksymalnej głębokości 115 m.Ilopango - miasto w środkowym Salwadorze, położone 10 km na wschód od stolicy kraju San Salvador, nad jeziorem Ilopango. Administracyjnie należy do departamentu San Salvador. Współrzędne geograficzne: 13°42′N 89°07′W/13,700000 -89,116667. Ludność: 30,8 tys. (1992). Miasto wchodzi w skład aglomeracji stołecznej.
    Widok ogólny

    Jezioro wypełnia większą część rozległej kaldery, która powstała w wyniku gwałtownej erupcji prawdopodobnie w V wieku n.e (tzw. erupcja Terra Blanca Joven) Niektóre źródła podają jako okres wybuchu podają lata 250-260 n.e., uznawane również za granicę między okresem preklasycznym i klasycznym prekolumbijskiej historii Salwadoru ([1]). Brzegi powstałej wówczas kaldery wznoszą się na wysokość 150-500 m nad jej dnem. Opad materiału piroklastycznego przyczynił się prawdopodobnie do zniszczenia miast wczesnej cywilizacji Majów. Po tej erupcji dochodziło do jedynie niewielkich wybuchów, których pozostałością są liczne kopuły wulkaniczne. Ostatnie erupcja, jedyna w czasach historycznych, miała miejsce w latach 1879-1880. Powstał wówczas grupa niewielkich wysp Cerros Quemados. Obniżył się wówczas poziom wód jeziora, które zaczęły odpływać rzeką Jibao. W 1928 odpływ zmniejszył się, a podnoszące się wody jeziora zniszczyły nadbrzeżne domostwa.

    Erupcja wulkanu, wybuch wulkanu (drugie określenie, ściślej to: gwałtowna erupcja, w praktyce używane jako synonim erupcji) – zjawisko wydostawania się na powierzchnię Ziemi lub do atmosfery jakiegokolwiek materiału wulkanicznego (magmy, materiałów piroklastycznych, substancji lotnych: gazów, par).<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

    Miejscowości na zachodnim brzegu jezioro (m.in. miasto Ilopango) to ważne ośrodki turystyczne, zwłaszcza sportów wodnych, dla wielu mieszkańców aglomeracji stołecznej.

    Linki zewnętrzne[]

  • Jezioro Ilopango na Google Maps
  • Wulkan Ilopango na Global Volcanism Program



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Język hiszpański (hiszp. idioma español, castellano) – język należący do rodziny romańskiej języków indoeuropejskich. Współczesne standardy literackie (z Hiszpanii i Ameryki hiszpańskojęzycznej) wywodzą się ze średniowiecznego języka kastylijskiego. Jeszcze dziś język hiszpański bywa nazywany kastylijskim, dla odróżnienia go od innych języków używanych w Hiszpanii (zob. niżej).
    Materiał piroklastyczny (materiał ejekcyjny, ejektamenty, ejekty) – okruchowe produkty wybuchu wulkanicznego wyrzucane na powierzchnię Ziemi. Powstają w wyniku rozpylania płynnej lawy i krzepnięcia jej w powietrzu a także przez rozpylanie skał rozkruszonych w wyniku erupcji.
    Turystyka – zjawisko przestrzennej ruchliwości ludzi, które związane jest z dobrowolną zmianą miejsca pobytu, środowiska i rytmu życia. Obejmuje całokształt stosunków i zjawisk związanych z ruchem turystycznym.
    Cuscatlán - jeden z 14 departamentów Salwadoru, położony w środkowej części kraju. Został ustanowiony 22 maja 1835. Początkowo jego stolicą było miasto Suchitoto, ale od 1861 jest nią miasto Cojutepeque (38,2 tys.).
    Sportami wodnymi potocznie nazywa się dyscypliny sportowe, których uprawianie ma miejsce w otoczeniu zbiorników wodnych i jest bezpośrednio z nimi związane.
    Wulkan (z łac. Vulcanus – imię rzymskiego boga ognia) – miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy wulkaniczne (solfatary, mofety, fumarole) i materiał piroklastyczny. Terminu tego również używa się jako określenie form terenu powstałych wskutek działalności wulkanu, choć bardziej poprawne są takie terminy jak: góra wulkaniczna, stożek wulkaniczny, kopuła wulkaniczna czy wulkan tarczowy.
    Kaldera – wielkie zagłębienie w szczytowej części wulkanu, powstałe wskutek gwałtownej eksplozji niszczącej górną część stożka wulkanicznego (np. Krakatau, Mount St. Helens), albo wskutek zapadnięcia się stropu komory pomagmowej wraz ze stożkiem wulkanicznym (np. Kīlauea i Mauna Loa na Hawajach). W wyniku dalszej działalności wulkanicznej w kalderze przeważnie tworzy się nowy stożek wulkaniczny. Jedną z największych na świecie (o średnicy 10 km) jest kaldera Santorynu w Grecji oraz krater Ngorongoro w północnej Tanzanii o powierzchni ok. 265 km². Za największe na świecie kaldery uważa się kalderę w Toba na Sumatrze oraz kalderę Yellowstone w Parku Narodowym Yellowstone w USA.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.