• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Il cimento dell'armonia e dell'inventione

    Przeczytaj także...
    Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.Muzyka programowa – rodzaj muzyki o treści pozamuzycznej, która wskazana jest przez tytuł lub program utworu programowego (pobudzający wyobraźnię kompozytora); jej przeciwieństwem jest muzyka absolutna. Treścią muzyki może być ciąg zdarzeń, sytuacji obrazów lub myśli. Muzyka taka ma za zadanie wywołać pewne skojarzenia i wyobrażenia - fantazje słuchaczy prowadzone są w określonym kierunku. Termin ten jest stosowany niemal wyłącznie do dzieł muzyki poważnej (zwłaszcza w muzyce romantycznej powstałej w XIX wieku).
    Amsterdam – największe miasto Holandii i jej stolica konstytucyjna. Wszystkie instytucje rządowe oraz przedstawicielstwa obcych państw znajdują się w Hadze.
    Antonio Vivaldi (1678-1741)

    Il Cimento dell'Armonia e dell'Inventione op. 8 („Spór między harmonią a wyobraźnią”) – zbiór 12 koncertów skrzypcowych, które Antonio Vivaldi wydał w 1725 roku w Amsterdamie. Najbardziej znane z koncertów są pierwsze 4, tworzące cykl Cztery pory roku (Le quattro stagioni).

    La cetra (Cytra) - Op. 9 (1727) - zbiór 12 koncertów na skrzypce i orkiestrę smyczkową. Skomponował je Antonio Vivaldi w 1727 roku. W niektórych częściach koncertów orkiestrze towarzyszą organy, co dodaje melodii nieco mrocznego chrakteru. Zbiór 18 sonat o tej samej nazwie skomponował wenecki kompozytor Giovanni Legrenzi, a zbiór 6 koncertów o tej samej nazwie skomponował także Alessandro Marcello - inny wenecki kompozytor późnego baroku.Forma muzyczna to ogólna budowa utworu muzycznego, efekt współdziałania elementów dzieła muzycznego. Jest to środek realizacji wyrazu emocjonalnego dzieła muzycznego, za pomocą technik kompozytorskich. Każdy utwór, będąc dziełem niepowtarzalnym, pozostaje w różnym stosunku do formy, a w wielu utworach schematy formalne krzyżują się ze sobą (np. forma pieśni z rondem). Każdy twór kojarzony z daną formą jest nierozerwalnie związany z konkretnym środkiem wykonawczym (obsadą).

    Koncerty te powstawały w różnym czasie i nie tworzą jednorodnej całości stylistycznej, choć mają podobną budowę. Siedem z nich zostało opatrzone tytułami – są doskonałym przykładem muzyki ilustracyjnej. Pozostałe koncerty nie mają wyraźnych odniesień pozamuzycznych. Zbiór został wydany w formie dwóch zeszytów, po 6 koncertów każdy. Został dedykowany mecenasowi Vivaldiego – czeskiemu hrabiemu Wenzlowi von Morzin, a pierwsze wydanie zostało opatrzone portretem kompozytora. Zbiór stał się bardzo popularny we Włoszech i we Francji, gdzie były żywe tradycje muzyki programowej, a koncert solowy był już wówczas popularną formą muzyczną.

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    Zbiór składa się z następujących koncertów:

  • Koncert nr 1 E-dur "La primavera" ("Wiosna"), RV 269
  • Koncert nr 2 g-moll "L'estate" ("Lato"), RV 315
  • Koncert nr 3 F-dur "L'autunno" ("Jesień"), RV 293
  • Koncert nr 4 f-moll "L'inverno" ("Zima"), RV 297
  • Koncert nr 5 Es-Dur "La tempesta di mare" ("Burza na morzu"), RV 253
  • Koncert nr 6 C-Dur "Il Piacere" ("Przyjemność"), RV 180
  • Koncert nr 7 d-moll, RV 242
  • Koncert nr 8 g-moll, RV 332
  • Koncert nr 9 d-moll, RV 236
  • Koncert nr 10 B-Dur "La Caccia" ("Polowanie"), RV 362
  • Koncert nr 11 D-dur, RV 210
  • Koncert nr 12 C-dur, RV 178
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • L'Estro Armonico - Opus 3
  • La Stravaganza - Opus 4
  • La Cetra - Opus 9
  • Posłuchaj[ | edytuj kod]


    Koncert solowy to forma muzyczna, charakterystyczna dla epoki baroku, klasycyzmu i romantyzmu. Polega na tym, że jeden solista występuje z akompaniamentem orkiestry.Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.




    Warto wiedzieć że... beta

    La Stravaganza, op. 4 (1714) - zbiór 12 koncertów, które skomponował Antonio Vivaldi (1678-1741) w 1714 roku, wśród których jeden to typowe concerto grosso, cztery to koncerty na dwoje skrzypiec, zaś pozostałych 7 - to koncerty solowe.
    Francja (fr. France, IPA: /fʁɑ̃s/), Republika Francuska (fr. République française /ʁe.py.blik fʁɑ̃.sɛz/) – państwo, którego część metropolitalna znajduje się w Europie Zachodniej, posiadające także zamorskie terytoria na innych kontynentach. Francja metropolitalna rozciąga się od Morza Śródziemnego na południu do kanału La Manche i Morza Północnego na północy, oraz od Renu na wschodzie do Zatoki Biskajskiej na zachodzie. Francuzi często nazywają swój kraj l’Hexagone (sześciokąt) – pochodzi to od kształtu Francji metropolitalnej.
    Mecenas sztuki (od nazwiska Gajusza Cilniusza Mecenasa, rzymskiego polityka, doradcy i przyjaciela Oktawiana Augusta, poety i patrona poetów, między innymi Wergiliusza, Horacego i Propercjusza. Jego nazwisko stało się synonimem protektora sztuki i nauki) – osoba lub instytucja, popierająca rozwój literatury i sztuki, która udziela wsparcia finansowego artystom, instytucjom kulturalnym lub naukowym bez żadnych zobowiązań ze strony obdarowywanej. Opiekun artystów.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.