• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ikonologia

    Przeczytaj także...
    Nauka – autonomiczna część kultury służąca wyjaśnieniu funkcjonowania świata, w którym żyje człowiek. Nauka jest budowana i rozwijana wyłącznie za pomocą tzw. metody naukowej lub metod naukowych nazywanych też paradygmatami nauki poprzez działalność badawczą prowadzącą do publikowania wyników naukowych dociekań. Proces publikowania i wielokrotne powtarzanie badań w celu weryfikacji ich wyników prowadzi do powstania wiedzy naukowej. Zarówno ta wiedza jak i sposoby jej gromadzenia określane są razem jako nauka.Język grecki klasyczny, greka klasyczna – stadium rozwojowe języka greckiego, używanego w okresie klasycznym (500 r. p.n.e. - 350 r. p.n.e.) starożytnej Grecji. Był to jeden z ważniejszych języków starożytności, rozpowszechniony na znacznych obszarach Półwyspu Bałkańskiego i Azji Mniejszej oraz na Cyprze. Dzisiaj ten język można studiować na filologii klasycznej. Był to język bogatej literatury, w okresie klasycznym działali Tukidydes, Arystofanes, Platon, mówcy ateńscy.
    Sandro Botticelli, właśc. Alessandro di Mariano Filipepi (ur. 1 marca 1445 we Florencji, zm. przed 17 maja 1510 tamże) – włoski malarz szkoły florenckiej, który tworzył we wczesnym (quattrocento) oraz dojrzałym okresie odrodzenia.

    Ikonologia (j. grec. kl., εικών - malarstwo i λόγος - nauka) – nauka o symbolice obrazów i ich treści. Jest też traktowana jako metoda odczytywania treści dzieła sztuki przez rozszyfrowywanie znaczeń przedstawionych i zestawionych w tym dziele symboli.

    Historia ikonologii[ | edytuj kod]

    Cesare Ripa (1555–1622), włoski pisarz i badacz sztuki, wydał w 1593 ilustrowaną Ikonologię (Iconologia overo Descrittione dell'Imagini universali), zawierającą najważniejsze symbole epoki.

    Ernst Cassirer (ur. 28 lipca 1874 we Wrocławiu, zm. 13 kwietnia 1945 w Nowym Jorku) – niemiecki filozof, który po 1939 roku przyjął obywatelstwo szwedzkie. Przedstawiciel neokantowskiej szkoły marburskiej.Obraz – najczęściej kojarzony z malarstwem, przeważnie płaski utwór plastyczny, na którym za pomocą farb, przy zastosowaniu różnych technik malarskich i graficznych autor dokonał zapisu pewnych treści. Ewolucja podejścia do obrazu jako samodzielnego przedmiotu (magii lub sztuki) liczy ok. 30 000 lat. Obraz zazwyczaj wiąże się z pojęciem działalności artystycznej, choć bywa też wyrazem doraźnej potrzeby osobistej lub lokalnego obyczaju (np. malowanie pisanek). Drugie znaczenie obrazu to zdarzenie wizualne płaskie lub przestrzenne, najczęściej kojarzone z działaniem artystycznym.

    Pierwszy krok od ikonografii ku ikonologii uczynił niemiecki historyk sztuki i teoretyk kultury Aby Warburg (1866–1929), który podjął próbę zastosowania metodologii nauk przyrodniczych w dziedzinie nauk humanistycznych przy analizie obrazów Botticellego Narodziny Wenus i Primavera.

    Ikonografia – dziedzina badań historii sztuki, której zadaniem jest opis i interpretacja elementów treściowych i symbolicznych w dziełach sztuki. Termin użyty w piśmiennictwie greckim jako eikonographia ma oznaczenie przedstawienia obrazowego.Narodziny Wenus – obraz włoskiego malarza renesansowego Sandra Botticellego. Data powstania dzieła nie jest znana. Istnieją koncepcje, iż powstało w tym samym roku co Wiosna (1478) lub też ok. 1485 roku. Oba dzieła znajdowały się i były zlecone do willi di Castello przez Lorenza di Pierfrancesco de’ Medici z rodu Medyceuszy.

    Niemiecki historyk sztuki Erwin Panofsky (1892–1968), współtwórca (obok Warburga, Saxlaa i Cassirera) tzw. szkoły hamburskiej, opublikował w 1927 r. książkę pt. Perspektywa jako forma symboliczna, a w 1939 r. Studia ikonologiczne, pracę, w której zastosował opracowaną przez siebie, metodę badania treści dzieła sztuki. Metoda Ponfsky’ego składa się z trzech części: opisu przedikonograficznego, analizy ikonograficznej i analizy ikonologicznej, a każda z nich odsłania kolejne warstwy znaczeniowe dzieła, a przy okazji najlepiej ilustruje różnicę między ikonografią i ikonologią.

    Abraham Moritz Warburg, znany jako Aby Warburg (ur. 13 czerwca 1866 w Hamburgu, zm. 26 października 1929 w Hamburgu) – niemiecki teoretyk sztuki i kulturoznawca.Erwin Panofsky (ur. 30 marca 1892, zm. 14 marca 1968 w Princeton .) - niemiecki historyk sztuki i eseista pochodzenia żydowskiego, jeden z twórców ikonologii. Najważniejszym jego dziełem było Studies in Iconology: Humanist Themes in the Art of the Renaissance (1939).

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • obraz
  • Ikonografia
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. historia sztuki [1]
    2. Edward Andrew Maser: Baroque and Rococo Pictorial Imagery: The 1758-1760 Hertel Edition of Ripa's Iconologia with 200 Engraved Illustrations. Nowy Jork: Courier Dover Publications, 1991. ISBN 04-8626-595-1.
    3. Enciclopedia e Hipertexto [2]
    4. historia sztuki - Panofsky [3]
    5. Panofsky, Erwin. Studies in Iconology: Humanistic Themes in the Art of the Renaissance. New York: Harper & Row, 1972. pp. 5–9.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Erwin Panofsky: Sinn und Deutung in der bildenden Kunst, Köln, Dumont, 1975.
  • Cesare Ripa: Ikonologia, Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas, Kraków 2013, ​ISBN 978-83-242-2301-5​.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Ikonografia i ikonologia [4]



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.