• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ignacy Manteuffel

    Przeczytaj także...
    Ryga (łot. Rīga, niem. Riga, lit. Ryga, est. Riia, liw. Rīgõ, fin. Riika, jidysz ריגע, Rige, ros. Рига, Riga, ukr. Рига, Ryha) – stolica Łotwy, miasto położone nad rzeką Dźwiną w pobliżu jej ujścia do Bałtyku w Zatoce Ryskiej. Jest głównym ośrodkiem gospodarczo-przemysłowym, komunikacyjnym (port morski, lotniczy i węzeł kolejowy Ryga Centralna), kulturalnym i naukowym kraju. Posiada liczne zabytki, w tym jeszcze z czasów średniowiecza. Jest wpisana na listę światowego dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego UNESCO. Stanowi jedno z największych w Europie skupisk architektury secesyjnej.17 sierpnia jest 229. (w latach przestępnych 230.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 136 dni.
    Królestwo Polskie (niem. Königreich Polen) – fragmentaryczna państwowość, wyrażająca się w istnieniu instytucji państwowych (sądownictwa i szkolnictwa) pod egidą Rady Regencyjnej, wyposażonej formalnie przez mocarstwa okupujące terytorium Królestwa Polskiego, w atrybuty zwierzchnictwa.
    Nagrobek Ignacego Manteuffla

    Ignacy Manteuffel (ur. 3 września 1875 r. w majątku rodzinnym Taunagi (Inflanty Polskie), zm. 17 sierpnia 1927 w Kielcach) – polski prawnik, społecznik, działacz państwowy II Rzeczypospolitej.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Ukończył gimnazjum filologiczne w Rydze. Po ukończeniu w 1897 Wydziału Prawnego Uniwersytetu Dorpackiego odbywał praktykę adwokacką w Rydze i Mitawie. W 1899 zamieszkał w Rydze, gdzie pracował jako adwokat. Był aktywnym działaczem wielu organizacji polskich na Kresach, m.in. prezesem Polskiego Towarzystwa Dobroczynności, członkiem zarządu Polskiego Towarzystwa Pomocy Ofiarom Wojny, członkiem korporacji akademickiej Konwent Polonia. W roku 1915 opuścił Rygę, przenosząc się na wieś do powiatu siebieskiego guberni witebskiej, potem zaś do Rzeżycy w Inflantach Polskich (Letgalii), gdzie piastował funkcję członka wydziału wykonawczego Komitetu Polskiego – instytucji broniącej interesów polskiej ludności – w konsekwencji został na przełomie 1917/1918 wydalony przez rządzących już bolszewików z Rzeżycy.

    Ignacy Mościcki (ur. 1 grudnia 1867 w Mierzanowie, zm. 2 października 1946 w Versoix) – polski polityk i chemik. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1926–1939. Naukowiec, wynalazca, budowniczy polskiego przemysłu chemicznego.II Rzeczpospolita (II RP) – Rzeczpospolita Polska w latach 1918–1945, od odzyskania suwerenności państwowej w 1918 do wycofania uznania międzynarodowego dla Rządu RP na uchodźstwie w konsekwencji wykonania porozumień między mocarstwami wielkiej trójki na konferencji jałtańskiej w 1945.

    W marcu 1918 roku przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował na stanowisku referenta, a potem radcy w Ministerstwie Opieki Społecznej i Ochrony Pracy rządu Królestwa Polskiego. Po odzyskaniu niepodległości, od czerwca 1919 rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych – w wydziale administracyjnym, a następnie prawnym.

    Kielce (łac. Civitas Kielcensis, lit. Kielcai, łot. Kelce, ros. Ке́льце) – miasto wojewódzkie położone w południowej części centralnej Polski, stolica województwa świętokrzyskiego. Położone w Górach Świętokrzyskich nad rzeką Silnicą. Stanowi regionalny ośrodek gospodarczy,naukowy,turystyczny oraz wystawienniczo-targowy. Pod koniec 2011 roku miasto liczyło 201 815 mieszkańców. Na terenie Kielc znajduje się pięć rezerwatów przyrody, w tym cztery geologiczne.Emilia Paulina Manteuffel-Szoege (ur. 15 stycznia 1886 w Pabianicach, zm. 8 lipca 1968 w Warszawie) – polska pedagog i organizatorka pomocy społecznej.

    20 września 1925 dowodził policją oraz wojskiem podczas pacyfikacji buntu więźniów w Więzieniu Ciężkim na Świętym Krzyżu.

    Po utworzeniu województwa warszawskiego w styczniu 1920 r. powołany został na stanowisko naczelnika Wydziału Administracyjnego tamtejszego Urzędu Wojewódzkiego. Od 24 marca 1923 roku pełnił funkcję wicewojewody warszawskiego. 24 maja 1924 został mianowany wojewodą kieleckim (urząd swój objął faktycznie 4 czerwca).

    Województwo warszawskie – województwo II Rzeczypospolitej istniejące w latach 1919–1939 z siedzibą władz w WarszawieŁatgalia (łatg. Latgola, łot. Latgale, niem. Lettgallen, ros. Латгалия, od nazwy plemienia Łatgalów) – jedna z czterech krain historycznych składających się na współczesną Łotwę, leży we wschodniej części kraju. Dawne Inflanty Polskie.

    Po trzech latach urzędowania zmarł nagle w Kielcach 17 sierpnia 1927. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 19 sierpnia w Kielcach (z udziałem m.in. Ministra Spraw WewnętrznychFelicjana Sławoja Składkowskiego) oraz 20 sierpnia w Warszawie, gdzie Ignacy Manteuffel pochowany został na Cmentarzu Powązkowskim.

    Rzeżyca (łot. Rēzekne, niem. Rositten, ros. Режица; jidysz רעזשיצע, Reżice) – miejscowość na Łotwie. Liczy 37 200 mieszkańców, głównie Rosjan (49,4%) następnie Łotyszy (43,7%). Rzeżycę zamieszkuje również niewielka społeczność polska – około 1000 osób (2,7% ludności miasta). Miasto to węzeł komunikacyjny oraz centrum gospodarcze i kulturowe środkowej części Łatgalii, miasto wydzielone.Polskie Towarzystwo Pomocy Ofiarom Wojny (ros. Польское Общество помощи жертвам войны) – organizacja samopomocowa działająca w Rosji w latach 1914–1918.

    Wojewoda Manteuffel był doświadczonym organizatorem życia publicznego, cenionym za wiele inicjatyw, które przyniosły województwu wymierne korzyści. Wymieniane są tu m.in. działania na rzecz poprawy stanu bezpieczeństwa publicznego, działania na rzecz szkolnictwa i opieki społecznej. Przyczynił się do założenia kanalizacji w niektórych miastach województwa. Wniósł duży wkład w prace remontowo-konserwatorskie Pałacu Biskupiego w Kielcach. Jego imieniem nazwano pośmiertnie Zakład Wychowawczo-Leczniczy dla dzieci gruźliczych w Rabsztynie. W uroczystości wmurowania kamienia węgielnego pod tę placówkę uczestniczył 24 lipca 1929 Prezydent RPIgnacy Mościcki.

    Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej – zgodnie z Konstytucją, najwyższy przedstawiciel polskich władz, gwarant ciągłości władzy państwowej, najwyższy organ państwa w zakresie władzy wykonawczej, czuwa nad przestrzeganiem postanowień i przepisów Konstytucji, zwierzchnik Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.Paweł Emil Schroeter (Schröter) (ur. 29 listopada 1855 w Kaliszu, zm. 9 sierpnia 1935 w Warszawie) - lekarz, chirurg; syn Ernesta (nauczyciela) i Ernestyny z Bierwagenów, brat Adolfa.

    2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

    Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 217-5-32).

    Żona: Emilia Paulina Schroeter (1886–1968) – córka Pawła, córki: Jolanta (1912–1986), Anna Beata (1915–2005).

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Elenchus, Elenchus.pl: Bunt w więzieniu ciężkim na Św. Krzyżu, Elenchus.pl, 30 sierpnia 2014 [dostęp 2018-09-03].
    2. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 27.
    3. Cmentarz Stare Powązki: IGNACY MANTEUFFEL, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-01-04].

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Polski Słownik Biograficzny, t. XIX, s. 493 i 501.
  • Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego (KPZR, ros. Коммунистическая партия Советского Союза – КПСС) – ostatnia nazwa założonej w 1903 partii komunistycznej, rządzącej w RFSRR i ZSRR od 1917 do 1991 (1903-1912 SDPRR, Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji, frakcja bolszewików; 1912-1918 SDPRR(b), Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji (bolszewików); 1918-1925 RPK(b), Rosyjska Partia Komunistyczna (bolszewików); 1925-1952 WKP(b), Wszechzwiązkowa Partia Komunistyczna (bolszewików)). Formalnie centralną instancją partii był Komitet Centralny (KC), największą zaś realną władzę posiadało jego Biuro Polityczne i Sekretariat Komitetu Centralnego na czele z sekretarzem generalnym. Generalny sekretarz KC był przywódcą całej partii. Sekretariatowi KC podlegały wydziały Komitetu Centralnego, oparte na zasadzie funkcjonalnej i pełniące funkcje ministerstw. W okresie istnienia ZSRR partia miała też swoje republikańskie sekcje (komunistyczne partie republik związkowych ZSRR) z wyjątkiem (do 1990) Rosji. Kontrolowała też większość innych partii komunistycznych na świecie, zarówno formalnie poprzez organizacje międzynarodowe (np. Komintern, Kominform), jak i nieformalnie w wyniku faktycznego zwierzchnictwa ZSRR nad częścią z państw oraz sponsorowania i utrzymywania kontaktów w pozostałych przez Wydział Zagraniczny Komitetu Centralnego i radziecki wywiad (INO NKWD i GRU).Felicjan Sławoj Składkowski, właściwie: Sławoj Felicjan Składkowski (ur. 9 czerwca 1885 w Gąbinie, zm. 31 sierpnia 1962 w Londynie) – generał dywizji Wojska Polskiego, premier II RP, doktor medycyny, wolnomularz, członek loży wolnomularskiej Wielkiej Loży Narodowej Polski..




    Warto wiedzieć że... beta

    Uniwersytet w Tartu, est. Tartu Ülikool, w przeszłości Academia Gustaviana, Uniwersytet Dorpacki, (Kaiserliche) Universität (zu) Dorpat – wyższa uczelnia w Tartu w Estonii. Odegrała bardzo dużą rolę w kształceniu Polaków z zaboru rosyjskiego, po zlikwidowaniu przez Rosję uczelni w Rzeczypospolitej. W odróżnieniu od innych uczelni na ziemiach należących w tym czasie do Rosji, Uniwersytet Dorpacki prowadził liberalną politykę i unikał dyskryminacji Polaków.
    Województwo kieleckie – województwo II Rzeczypospolitej, utworzone 14 sierpnia 1919 na mocy ustawy tymczasowej o organizacji władz administracyjnych II instancji. Stolicą województwa były Kielce. W skład województwa weszły ziemie dawnej guberni kieleckiej i guberni radomskiej wraz z Zagłębiem Dąbrowskim i powiatem częstochowskim.
    Rabsztyn – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie olkuskim, w gminie Olkusz, przy drodze wojewódzkiej nr 783.
    Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta – drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne (po Orderze Orła Białego), nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione przez Sejm Rzeczypospolitej ustawą z dnia 4 lutego 1921 jako najwyższe odznaczenie państwowe po Orderze Orła Białego. Na straży honoru Orderu stoi Kapituła Orderu.
    Jełgawa (łot. Jelgava; do 1918 Mitawa, niem. Mitau, ros. Елгава, jidysz מיטאַווע, Mitawe) – miasto na Łotwie, w środkowej części kraju, ok. 45 km na południowy zachód od Rygi, przy ujściu rzeki Drykszny do Lelupy (dawniej Aa), miasto wydzielone.
    Prawnik – osoba pełniąca funkcję lub zawód albo posiadająca wykształcenie prawnicze. Rozumienie tego pojęcia jest niejednolite i zależy od takich czynników jak kultura prawna, czas czy przyjęte teorie socjologiczne. Teorią pojęcia „prawnik” zajmuje się komparatystyka prawnicza.
    Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (MRPiPS) – polskie ministerstwo kierowane przez ministra właściwego do spraw pracy, zabezpieczenia społecznego i rodziny; od 2015 ministrem rodziny, pracy i polityki społecznej jest Elżbieta Rafalska.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.