Identyfikacja wizualna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przykładowy mockup

Identyfikacja wizualna (ang. visual identity) – podstawowe narzędzie, służące kreowaniu wizerunku marki firmy na rynku. Termin ten określa ogół symboli i zachowań stosowanych w firmie w celu uzyskania czytelnej i spójnej identyfikacji rynkowej i wyróżnienia jej spośród konkurencyjnych marek. Spójny system wizualny jest najważniejszym elementem całościowej identyfikacji.

Kolorystyka, chromatyka, koloryt, gama barwna (wł. colorito – kolor, coloratura - zabarwienie; łac. coloratus - kolorowy) – w sztukach plastycznych dominacja lub specyficzne zestawienie barw, charakterystyczne dla danej kompozycji malarskiej, nadające ogólny ton dziełu sztuki, będące pewną całością estetyczną, stanowiące najistotniejszy element rozwiązania kolorystycznego dzieła.Logo - graficzny znak towarowy spełniający rolę marketingową a jednocześnie informacyjną, poprzez skrótowe, ale łatwo zauważalne i łatwo zapamiętywane przedstawienie symbolu firmy, instytucji, organizacji, lub też (np. flaga europejska) jakiejś idei, pomysłu, ale także mogące spełniać rolę jako charakterystyczne oznaczenie czegoś, czyli spełniające rolę znaku informacyjnego.

Elementy systemu identyfikacji wizualnej[ | edytuj kod]

Na identyfikację wizualną składają się m.in.:

  • logo/logotyp
  • kolorystyka
  • krój pisma
  • wygląd budynków i charakterystyczny wystrój wnętrz,
  • wygląd produktów oraz i ich opakowań,
  • szata zewnętrzna materiałów promocyjnych itd.
  • Księga identyfikacji wizualnej[ | edytuj kod]

    W wyniku przeprowadzenia identyfikacji wizualnej powstaje zazwyczaj tzw. podstawowa księga znaku, Oficjalnym zapisem wzorców prezentacji firmy jest księga identyfikacji, która w sposób kompleksowy opisuje elementy systemu identyfikacji oraz sposoby i zasady ich wykorzystania. Księga identyfikacji występuje także pod innymi nazwami takimi jak księga tożsamości, oraz w wersjach anglojęzycznych CorporateI identity Manual, CI Manual, Corporate Identity Guide Book. Księga może więc obejmować następujące elementy wizualnej identyfikacji firmy:

    Marka korporacyjna – unikalny zespół wizualnych, werbalnych (słownych) i behawioralnych (związanych z zachowaniami) elementów, który może zapewnić organizacji trwałe wyróżnienie i uznanie w szeroko pojętym otoczeniu. Podstawowymi identyfikatorami marki korporacyjnej są: nazwa firmy, hasła firmowe, symbolika, identyfikatory wizualne (logo, kolory firmowe itp.), identyfikatory muzyczne oraz standardy zachowań.Podstawowa Księga Znaku (ang. Corporate Identity) to standaryzacja logo - opis budowy logo i przykłady jak należy znak stosować dla prawidłowego używania. Bardzo rozbudowana księga zawiera bardziej szczegółowe opracowania oraz konkretne projekty realizacyjne z użyciem logo i logotypu (WWW, samochody, reklama zewnętrzna itp). Zasad w niej zawartych powinno się bezwzględnie przestrzegać dla dobra i jednorodnego wizerunku firmy.
  • symbole firmy (logo, symbole dekoracyjne),
  • kolory firmowe,
  • typografie firmowe,
  • druki firmowe (papier firmowy, koperty firmowe, kartki do zapisków, bilety wizytowe, dokumenty handlowe, rachunki i faktury, inne druki firmowe),
  • wzory materiałów reklamowych, form audiowizualnych (np. prezentacji), materiałów drukowanych dla celów public relations,
  • ubiór i identyfikatory pracowników,
  • oznakowanie środków transportu,
  • architektura i wystrój budynków, wnętrz biurowych, punktów sprzedaży,
  • informacja wizualna (tablice informacyjne zewnętrzne, tablice informacyjne wewnętrzne, szyldy firmowe, tabliczki informacyjne przy/na drzwiach),
  • inne elementy identyfikacji (flagi, transparenty, maskotki, upominki).
  • Oficjalne zapisy dotyczące identyfikacji wizualnej mogą zostać poszerzone o księgę komunikacji werbalnej, która zawiera ustalenia dotyczące nazwy, sloganu firmowego, haseł reklamowych, słów kluczowych nazewnictwa produktów i ofert, słów kluczowych, wzorcowych tekstów (wymienione elementy obok werbalnej przyjmują także formę wizualną). Można także do nich dołączyć nośniki, zawierające elementy identyfikacji muzycznej.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. A. Benicewicz-Miazga Grafika w Biznesie, Helion Gliwice 2005, s. 9
    2. Daszkiewicz M., Wrona S., Kreowanie marki korporacyjnej, Difin, Warszawa 2014, s.110-111




    Reklama