• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Idealne struktury organizacyjne

    Przeczytaj także...
    Struktura organizacyjna – układ stanowisk i składających się z nich komórek organizacyjnych wewnątrz organizacji. Może ona dotyczyć organizacji kilku różnych zewnętrznych komórek, które pracują wspólnie a nawet komórek zewnętrznych, które mają własną organizację, jednak zorganizowały współpracę poszczególnych swoich części, np. działów czy brandów.Struktura dywizjonalna w organizacji jest zmodyfikowaną strukturą liniowo-sztabową, ze zdecentralizowanymi segmentami o wysokim stopniu kompetencji. Charakteryzuje się ona grupowaniem oraz integracją komórek organizacyjnych w duże, niezależne (autonomiczne) jednostki organizacyjne (określane mianem: dywizjonów, sektorów, segmentów, kompleksów czy zakładów). Są one odpowiedzialne za dany wyrób lub grupę asortymentową, albo też za grupę odbiorców (wyodrębnioną na podstawie kryterium geograficznego lub typu działalności). Jednostki organizacyjne są wyodrębniane na podstawie różnych kryteriów, najczęściej są to: rynki geograficzne, grupy wyrobów lub grupy odbiorców.
    Technostruktura – struktura organizacyjna, w której pracownicy starają się tworzyć standardy pracy, przestrzegają ich wykonywania, zajmują się utrzymywaniem systemów informacyjnych na określonym poziomie itp. a także dążą do standaryzacji, jednoznacznego określenia norm pracy. Jeśli uda się ustandaryzować normy pracy w organizacji, powstaje wówczas biurokracja maszynowa.

    Idealne struktury organizacyjne – sześć podstawowych typów struktur organizacyjnych zdefiniowanych w 1983 przez Henry'ego Mintzberga w książce Structure in Fives. Kształtują się one w zależności od tego, która grupa pracowników odgrywa największą rolę w organizacji, a co za tym idzie, może pozyskać władzę nad innymi. Wbrew pozorom nie zawsze jest to naczelne kierownictwo.

    Biurokracja maszynowa – typ struktury organizacyjnej. Opiera się na standaryzacji procesu pracy. Zadania pracowników są zrutynizowane. Podział pracy, formalizacja, specjalizacja są daleko posunięte. Kontrola jest obsesją takiej organizacji. Przykładami biurokracji maszynowej są: urzędy, koncerny i bary fastfoodowe.Dariusz Jemielniak (ur. 17 marca 1975) – polski teoretyk zarządzania, specjalizujący się w zarządzaniu wysokimi technologiami, profesor nadzwyczajny w Akademii Leona Koźmińskiego, kierownik Katedry Zarządzania Międzynarodowego oraz centrum badawczego CROW (Center for Research on Organizations and Workplaces).

    Wyróżniamy następujące grupy interesów:

    Struktura adhokracji – typ struktury organizacyjnej. Opiera się na zespołach zawodowych. Panuje w niej mały stopień formalizacji, a duży specjalizacji. Pracownicy są specjalistami, ale ich wiedzę wykorzystuje się głównie w zespołach. Komórki organizacyjne grupowane są macierzowo przez zastosowanie dwóch kryteriów (np. funkcji i rynku). Często niewielu jest pracowników etatowych. Wszystkie podziały są płynne i doraźne.Andrzej Krzysztof Koźmiński (ur. 1 kwietnia 1941 w Warszawie) – polski ekonomista, profesor nauk ekonomicznych, specjalizujący się w zakresie zarządzania, długoletni rektor Akademii Leona Koźmińskiego, noszącej imię jego nieżyjącego ojca, Leona Koźmińskiego.
  • wierzchołek strategiczny – np. zarząd firmy, dążący do centralizacji władzy. Gdy to się udaje, powstaje struktura prosta. Scentralizowana, z zarządzaniem jednoosobowym o małym stopniu formalizacji.
  • szczebel pośredni – kierownicy średniego szczebla, zwykle dążący do autonomii i przejęcia uprawnień. Kiedy to się udaje, tworzy się struktura dywizjonalna. Poszczególne działy są scentralizowane, ale zarządane przez kierowników średniego szczebla.
  • rdzeń operacyjny – pracownicy wykonawczy, dążą do profesjonalizacji aby zminimalizować wpływ kierowników. Kiedy to się udaje, tworzy się biurokracja profesjonalna.
  • technostruktura – pracownicy, którzy starają się tworzyć standardy pracy i przestrzegać ich wykonywania. Kiedy to się udaje, tworzy się biurokracja maszynowa.
  • personel pomocniczy – pracownicy sztabowi i inny personel pomocniczy, dążący do włączenia w proces decyzyjny. Kiedy to się udaje, tworzy się struktura adhokracji.
  • ideologia – zespół przekonań i tradycji, norm, wartości, kultury.
  • Przypisy

    1. H. Mintzberg: Structure in Fives. Prentice Hall, New York 1983.

    Bibliografia[]

  • Jemielniak, D., Latusek D.: Zarządzanie – teoria i praktyka od podstaw. WSPiZ, Warszawa 2005, ISBN 978-83-60501-58-0, ss. 94–96.
  • Kozmiński A., Jemielniak, D.: Zarządzanie od podstaw. WAiP, Warszawa 2005, ISBN 83-89437-50-3, ss. 86–88.
  • Mintzberg, H.: Structure in Fives. Prentice Hall, New York 1983, s. 154.
  • Henry Mintzberg (ur. 2 września 1939) – kanadyjski ekonomista, profesor, wykładowca akademicki, autor wielu prac z zakresu zarządzania.Biurokracja profesjonalna – typ struktury organizacyjnej. Opiera się na standaryzacji wiedzy i umiejętności zawodowych. Jest scentralizowana, z reguły wykonuje zadania trudne, wymagające specjalistycznych umiejętności. Pracownicy zwykle mają stały kontakt z klientami. Często pracują samodzielnie. Ważną rolę odgrywa szkolenie i ujednolicanie wiedzy i kultury pracowników.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Struktura liniowa (struktura prosta) – podstawowy typ struktury organizacyjnej charakterystyczny dla małych organizacji. W strukturze liniowej występuje wyraźna linia podporządkowania, władza jest zazwyczaj scentralizowana. Najczęściej wszystkie ważniejsze decyzje przy realizacji celów organizacji podejmowane są przez jedną osobę: fundatora, szefa firmy itp. Struktura liniowa zakłada, że każdy pracownik ma 1 przełożonego, który wydaje mu polecenia w tej samej linii przekazywane są też informacje „drogą służbową” w tej strukturze to kierownictwo organizacji podejmuje decyzje strategiczne, taktyczne i operacyjne oraz prowadzi kontrole.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.