• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • I Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina

    Przeczytaj także...
    Fryderyk Franciszek Chopin (ur. 22 lutego lub 1 marca 1810 roku w Żelazowej Woli, zm. 17 października 1849 roku w Paryżu) – polski kompozytor i pianista. Od roku 1830 zamieszkały we Francji.Łazienki Królewskie w Warszawie – zespół pałacowo-parkowy w Warszawie z licznymi zabytkami klasycystycznymi, założony w XVIII wieku z inicjatywy króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Całe założenie było zrealizowane przez architektów królewskich: Dominika Merliniego, Jana Chrystiana Kamsetzera i Jana Chrystiana Szucha.
    Ignacy Mościcki (ur. 1 grudnia 1867 w Mierzanowie, zm. 2 października 1946 w Versoix) – polski polityk i chemik. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1926–1939. Naukowiec, wynalazca, budowniczy polskiego przemysłu chemicznego.

    I Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina – 1. inauguracyjna edycja Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina, która rozpoczęła się 23 stycznia 1927 w Warszawie. Organizatorem konkursu było Warszawskie Towarzystwo Muzyczne.

    Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina, nazywany często Konkursem Chopinowskim – jeden z najstarszych i najbardziej prestiżowych konkursów wykonawczych na świecie, odbywający się co 5 lat w Warszawie. Jest jednym z niewielu konkursów monograficznych – we wszystkich jego etapach wykonywane są wyłącznie utwory jednego kompozytora. Zainicjowany został w 1927 r. przez polskiego pianistę, profesora Jerzego Żurawlewa (1886–1980).Ballada – jeden z wielu gatunków muzycznych. Początki ballady sięgają średniowiecza i muzyki dworskiej. Ballady śpiewane były przez trubadurów przy akompaniamencie instrumentu lub zespołu. Często były bardzo rozbudowane i zawierały setki wersów. Najczęściej snuły epicką opowieść o miłości lub wielkich czynach.

    Krótka charakterystyka konkursu[]

    Wzięło w nim udział 26 pianistów z 8 krajów. Konkurs odbył się w dniach 23–30 stycznia 1927, choć pierwotnie planowano jego rozpoczęcie na 15 października 1926 w dniu odsłonięcia w Łazienkach Królewskich pomnika Fryderyka Chopina dłuta Wacława Szymanowskiego. Był on dwuetapowy. Zwyciężył Rosjanin Lew Oborin. Najwięcej reprezentantów pochodziło z Polski i Związku Radzieckiego.

    Stanisław Niewiadomski (ur. 4 listopada 1859 w Soposzynie koło Żółkwi, zm. 15 sierpnia 1936 we Lwowie) – polski kompozytor, dyrygent, krytyk muzyczny, pedagog.Nokturn (wł. notturno, franc. nocturne, niem. Nachtstück) – bardzo spokojna i zrównoważona oraz równie nastrojowa instrumentalna forma muzyczna inspirowana poetyckim nastrojem ciemnej nocy.

    Profesor Stanisław Niewiadomski o zwycięzcy Oborinie tak m.in. napisał w prasie warszawskiej:

    Jego inicjatorem był pianista i pedagog Jerzy Żurawlew, który pod wpływem Aleksandra Michałowskiego – wybitnego interpretatora dzieł Fryderyka Chopina – w 1925 rozpoczął starania o pozyskanie środków na zorganizowanie Konkursu pianistycznego. Pomysłodawca Konkursu tak m.in. wspominał ten moment:

    Jerzy Żurawlew (ur. 25 grudnia 1886 w Rostowie nad Donem, zm. 3 października 1980 w Warszawie) – polski pianista, kompozytor, profesor, a później rektor Konserwatorium Warszawskiego. Inicjator Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina i jego wielokrotny juror.Filharmonia Narodowa – polska instytucja kultury, funkcjonująca w gmachu znajdującym się przy ulicy Jasnej 5 w Warszawie, który został wzniesiony w latach 1900–1901 pod kierunkiem Karola Kozłowskiego, a następnie przebudowany w 1955 przez Eugeniusza Szparkowskiego. Dyrektorem naczelnym jest Wojciech Nowak, a funkcję dyrektora artystycznego sprawuje dyrygent Jacek Kaspszyk.

    Patronat nad Konkursem objął Prezedent RP Ignacy Mościcki. Miejscem przesłuchań konkursowych była Sala Koncertowa Filharmonii Warszawskiej.

    Warto dodać, że wśród reprezentantów Związku Radzieckiego znalazł się 20-letni wówczas Dmitrij Szostakowicz, późniejszy jeden z najwybitniejszych kompozytorów XX wieku, lecz w Konkursie otrzymał on jedynie wyróżnienie.

    Podczas I Konkursu Chopinowskiego jury składało się prawie wyłącznie z przedstawicieli polskiego środowiska muzycznego.

    Koncert fortepianowy – koncert instrumentalny przeznaczony do wykonania na fortepianie (albo fortepianach) z akompaniamentem orkiestry (najczęściej symfonicznej) zbudowany przeważnie z 3 części (w formie cyklu sonatowego). Wyewoluował bezpośrednio z barokowych koncertów klawesynowych (klawesyn został w XVIII wieku wyparty przez fortepian, zarówno w muzyce solowej jak i zespołowej).Pomnik Fryderyka Chopina w Warszawie – secesyjny pomnik Fryderyka Chopina w Parku Łazienkowskim w Warszawie, przedstawiający odlaną w brązie postać kompozytora siedzącą pod stylizowaną mazowiecką wierzbą.

    W pierwszym etapie Konkursu kandydaci wykonywali z pamięci po dwa dowolnie wybrane utwory Fryderyka Chopina spośród wyszczególnionych w regulaminie nokturnów, dwie z podanych etiud, dwa preludia, Poloneza fis-moll op. 44, jedną dowolnie wybraną balladę oraz dwa spośród wyznaczonych mazurków. W drugim etapie należało wykonać I i II lub II i III część z wybranego koncertu.

    Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej – zgodnie z Konstytucją, najwyższy przedstawiciel polskich władz, gwarant ciągłości władzy państwowej, najwyższy organ państwa w zakresie władzy wykonawczej, czuwa nad przestrzeganiem postanowień i przepisów Konstytucji, zwierzchnik Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.Róża Etkin-Moszkowska (ur. 1908 w Warszawie, zm. 16 stycznia 1945 tamże) – polska pianistka żydowskiego pochodzenia.

    Jurorzy oceniali występ pianisty przyznając mu punkty w skali od 0 do 12 na każdym etapie. Suma punktów uzyskanych na obu etapach decydowała o ostatecznej klasyfikacji.

    Nagrody i wyróżnienia[]

    Zdobywca II nagrody
    Stanisław Szpinalski
    Zdobywczyni III nagrody
    Róża Etkin

    Wszyscy laureaci otrzymali stosownie do zajętego miejsca bądź wyróżnienia odpowiednią nagrodę finansową.

    Jury[]

    Przewodniczący jury
    Witold Maliszewski

    Do konkursowego przebiegu przesłuchań oraz podziału nagród powołano jury, w następującym składzie:

    Warszawskie Towarzystwo Muzyczne imienia St. Moniuszki – zajmuje się propagowaniem kultury muzycznej, organizuje koncerty, wystawy i audycje muzyczne dla dzieci i młodzieży.Polonez fis-moll op. 44 – polonez Fryderyka Chopina. Skomponowany na fortepian solo w latach 1840-1841, dedykowany a Madame la Princesse Charles de Beauvau née de Komar. Prawdopodobnie ze względu na potęgę utworu względem wcześniejszych polonezów oraz większą muzyczną fakturę kompozytor przekazał dzieło wydawcom jako oddzielny opus. Część środkowa, mazurek, utrzymany jest w tonacji A-dur. Po raz pierwszy Polonez nagrany został w roku 1948 przez Vladimira Sofronickiego.

    Uwagi

    1. Juror wziął udział w przesłuchaniach końcowych.
    2. Juror wycofał się podczas I etapu konkursu, nie oceniał więc uczestników.

    Przypisy

    1. Barbara Niewiarowska: Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Chopin.pl. [dostęp 2016-07-11].
    2. I Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina. Pl.chopincompetition2015.com. [dostęp 2016-07-11].
    3. Osoby związane z Chopinem. (Lev Oborin). W: Narodowy Instytut Fryderyka Chopina [on-line]. Pl.Chopin.nifc.pl. [dostęp 2016-07-11].
    4. Wysocki 1987 ↓, s. 14.
    5. Konkurs I. Opis Konkusu. Konkursy.miedzynarodowe.chopin.pl. [dostęp 2016-07-11].
    6. Wysocki 1987 ↓, s. 19-20.

    Bibliografia[]

  • Jerzy Waldorff: Wielka gra, Warszawa 1993.
  • Stefan Wysocki: Wokół Konkursów Chopinowskich, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1987, ISBN 83-212-0443-0.
  • (Leopold) Stanisław Szpinalski (ur. 15 listopada 1901 w Jekaterinodarze, zm. 12 czerwca 1957 w Paryżu) – polski pianista i pedagog.Lew Nikołajewicz Oborin, (ros. Лев Николаевич Оборин), (ur. 11 września 1907, według kalendarza juliańskiego 29 sierpnia w Moskwie, zm. 5 stycznia 1974 tamże) – rosyjski pianista. Zwycięzca I Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w 1927.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Aleksander Michałowski h. Jelita (ur. 17 maja 1851 w Kamieńcu Podolskim, zm. 17 października 1938 w Warszawie) – polski pianista, kompozytor i pedagog.
    Pedagog - (łac paedagogus) – to osoba, która formalnie ukończyła wyższe studia o kierunku pedagogika z odpowiednią specjalnością pedagogiczną i ma właściwe kwalifikacje w danej specjalizacji pedagogicznej, potwierdzone wymaganą dokumentacją. Pedagog, jako specjalista kształcenia i wychowania, najczęściej zatrudnia się w szeroko pojętej edukacji, dbając o prawidłowy rozwój psychiczny człowieka.
    Wacław Szymanowski (ur. 23 sierpnia 1859 w Warszawie, zm. 22 lipca 1930 tamże) – polski rzeźbiarz i malarz tworzący w stylu secesji.
    Warszawa; miasto stołeczne Warszawa, w skrócie m.st. Warszawa – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Nizinie Środkowomazowieckiej, na Mazowszu, nad Wisłą. Od 2002 r. miasto stołeczne Warszawa jest gminą miejską mającą status miasta na prawach powiatu.
    Kompozytor (w jęz. łac. compositor) – twórca utworu muzycznego. Termin kompozytor odnosi się do twórców używających notacji muzycznej, piszących muzykę poważną lub filmową. W polskich uczelniach muzycznych kształci się studentów na kierunku kompozycja, lecz kompozytor nie musi być absolwentem takich studiów, jednak to oni właśnie dysponują pełnym warsztatem kompozytorskim obejmującym harmonię, kontrapunkt, instrumentację, analizę dzieła muzycznego itp.
    Witold Maliszewski (ros. Ви́тольд Малише́вский, ur. 20 sierpnia 1873 roku w Mohylowie na Podolu, zm. 18 sierpnia 1939 w Zalesiu pod Warszawą) – polski kompozytor, dyrygent i pedagog.
    Jerzy Waldorff-Preyss h. Nabram (ur. 4 maja 1910 w Warszawie, zm. 29 grudnia 1999 tamże) – polski pisarz, publicysta, krytyk muzyczny i działacz społeczny, w XX-leciu międzywojennym luźno związany z obozem "młodokonserwatystów".

    Reklama