• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • IV wiek



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Alemanowie, Alamanowie – germański związek plemienny; od III wieku n.e. prowadzący najazdy na zachodnie prowincje cesarstwa rzymskiego.
    Zmarli[edytuj kod]
  • ok. 305Porfiriusz z Tyru, filozof ze szkoły neoplatońskiej
  • 337 (22 maja) – Konstantyn Wielki, cesarz rzymski, autor edyktu mediolańskiego
  • ok. 340Euzebiusz z Cezarei, jeden z pierwszych historyków Kościoła
  • 363 (26 czerwca) – Julian Apostata, cesarz rzymski, zabity podczas potyczki z Persami
  • 374Marceli z Ancyry, biskup Ancyry, przeciwnik arianizmu
  • 378 (9 sierpnia) – Walens, cesarz rzymski, zabity przez Wizygotów pod Adrianopolem
  • Wydarzenia w Europie[edytuj kod]

  • 301 – próbując powstrzymać inflację cesarz Dioklecjan wydał edykt w sprawie cen maksymalnych oraz maksymalnej wysokości płac
  • 303 – dekret cesarza Dioklecjana zabraniający praktykowania religii chrześcijańskiej zapoczątkował ostatnie poważne prześladowania chrześcijan
  • 305Dioklecjan abdykował i zamieszkał w pałacu w Splicie
  • 306Konstantyn I został cesarzem rzymskim
  • ok. 310 – Konstantyn I wprowadził nową złotą monetę – solida
  • 311edykt tolerancyjny Galeriusza kończy ostatnie poważne prześladowania chrześcijan
  • 312 – po bitwie koło mostu Mulwijskiego (28 października) Konstantyn I Wielki został jedynowładcą zachodniej części cesarstwa rzymskiego
  • luty 313 – edykt tolerancyjny Konstantyna (tzw. mediolański)
  • 313-322 – budowa pierwszej bazyliki chrześcijańskiej w Rzymie
  • 317 – zarządzenie cesarskie, według którego pracownicy mennicy byli na stałe związani z miejscem pracy (cel: poprawa sytuacji miast, zapobieżenie ucieczce ludności miejskiej na prowincję)
  • 324 – Konstantyn I założył Konstantynopol
  • 325
  • pierwszy powszechny sobór biskupów chrześcijańskich cesarstwa rzymskiego w Nicei (przyjęto tzw. nicejski symbol wiary)
  • cesarz Konstantyn I zakazał publicznych walk gladiatorów
  • 330 – Konstantyn I przeniósł swą oficjalną rezydencję i stolicę państwa do Konstantynopola
  • 332
  • konstytucja Konstantyna w sprawie kolonów
  • pokój cesarstwa rzymskiego z Wizygotami
  • 337 – najazd Persów na Armenię i Mezopotamię
  • 340 – biskup Eustachy z Sevastia Fontica założył pierwsze hospicjum
  • 350 – pierwszy szpital cywilny w Rzymie (założony przez chrześcijan)
  • 355
  • osiedlenie się Franków w Galii
  • cesarz Julian rozpoczął wojnę z Germanami w Galii
  • 357Rzymianie pobili Alamanów pod Argentoratum
  • 360Piktowie i Szkoci przełamali mur Hadriana
  • 361-363 – cesarz Julian próbował przywrócić pogaństwo w cesarstwie rzymskim
  • 362 – w Rzymie powstał pierwszy publiczny szpital
  • 368Piktowie, Szkoci i Sasi napadli na Londinium (obecny Londyn) i złupili je
  • 370Teodozjusz I Wielki wyparł Piktów i Szkotów za mur Hadriana
  • ok.372Hunowie pokonali króla Ostrogotów, Ermanaryka
  • 375 – rozgromienie Alanów i Gotów przez Hunów
  • 376 – przekroczenie Dunaju przez Wizygotów, którzy za zgodą cesarza Walensa osiedlili się w Tracji
  • 378 (9 sierpnia) – bitwa pod Adrianopolem, Wizygoci rozgromili rzymskie wojska i zabili cesarza Walensa
  • 379 – cesarz Teodozjusz odniósł sukces (zawarł układy) w walce z plemionami barbarzyńskimi: Gotami, Hunami, Alamanami, Sarmatami, Wandalami, Kwadami i Markomanami
  • 381sobór biskupów chrześcijańskich w Konstantynopolu ponownie potępił arianizm
  • 382 – ugoda z Wizygotami, mocą której osiedlili się na południowym brzegu Dunaju jako sprzymierzeńcy Rzymu
  • 391 – cesarz Teodozjusz wydał zakaz wyznawania pogańskich kultów
  • 393 – cesarz Teodozjusz zakazał organizowania igrzysk olimpijskich, uznając je za relikt pogaństwa
  • 395 – podział cesarstwa rzymskiego między synów Teodozjusza na część wschodnią i zachodnią
  • 397święty Ninian wylądował w zatoce na półwyspie Galloway
  • Wydarzenia w Azji[edytuj kod]

  • 310-379 – panowanie Szapura II z dynastii Sasanidów
  • 313 – armia koreańskiej ligi plemiennej Kogurjo wyparła wojska chińskie z prowincji Lelang (koniec 420-letniej okupacji chińskiej)
  • 317 – w wyniku najazdów Xiongnu, Xianbei i plemion tybetańskich, zaczął się w Chinach okres rozbicia dzielnicowego
  • 320Ćandragupta I założył w północnych Indiach państwo Guptów
  • około 350 – najazd Białych Hunów (Heftalitów) na Persję i Indie
  • 359 – najazd Persów na Syrię
  • około 360 – chińscy kupcy dotarli do Eufratu
  • 365 – połączenie Armenii z Persją
  • 371 – wojska koreańskiego królestwa Pekdze pod Pjongjangiem zadały klęskę armii koreańskiej ligi plemiennej Kogurjo
  • 372 – król Kogurjo, Sosurim założył szkołę wyższą, tzw. Tehak, kształcącą przyszłych urzędników
  • 386
  • podział Armenii między Persję i Rzym
  • w północnych Chinach rządy objęła Północna dynastia Wei
  • około 400
  • indyjskie królestwo Guptów osiągnęło najwyższy poziom swego politycznego i kulturalnego rozwoju
  • początki japońskiego pisma opartego na chińskich ideogramach
  • Xianbei chiń. upr.: 鲜卑; chiń. trad.: 鮮卑; pinyin: Xiānbēi; Wade-Giles: Hsien-pei – azjatycki lud koczowniczy, od III w. p.n.e. zajmujący terytoria na północny zachód od Chin, który w IV wieku założył szereg państw na terenie północnych Chin, w tym cesarstwo Północnej dynastii Wei (386 - 535).Teologia (gr. θεος, theos, „Bóg”, + λογος, logos, „nauka”) – dyscyplina wiedzy posługująca się metodami filozoficznymi w wyjaśnianiu świata w jego relacji do Boga. Klasycznie uznawana za dziedzinę naukową, także w Polsce znajduje się na liście dziedzin naukowych, ustalonej przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów. Stanowi metodyczne studium prawd religijnych objawionych przez Boga, w myśl maksymy (łac.) fides quaerens intellectum – wiara szukająca zrozumienia. Współcześnie zasadność uznawania pytań o Boga za naukowe jest kwestionowana. Według części autorów teologia nie spełnia współczesnych wymagań stawianych nauce, chociażby poprzez brak weryfikowalności stawianych przez nią hipotez oraz oparcie na dogmatach jako punkcie wyjściowym swoich rozważań zamiast na metodzie naukowej, czy paradygmatach naukowych. Polemikę z tymi zarzutami przedstawił m.in. papież Benedykt XVI w Wykładzie ratyzbońskim.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kultura Nazca - kultura archeologiczna istniejąca w środkowej części Peru, na terenach wcześniej zajmowanych przez kulturę Paracas (pomiędzy rzekami Chincha i Acari) w okresie pomiędzy I a VIII wiekiem n.e. Główne ośrodki położone są w dolinach Ica, Pisco i Nazca. W latach późniejszych kultura ta zanika.
    Cesarstwo zachodniorzymskie – zachodnia część cesarstwa rzymskiego, rządzona przez osobnego cesarza (lub cesarzy) od czasu utworzenia tetrarchii w 285 roku, formalnie niezależna od cześci wschodniej po śmierci cesarza Teodozjusza I w 395. Obejmowała Italię, Galię, Hiszpanię, Brytanię, Dalmację i część Afryki Północnej na zachód od Cyrenajki. W V wieku cesarstwo zachodniorzymskie przeżywało trudności związane z najazdami ludów barbarzyńskich i rozkładem struktur państwowych, co doprowadziło do upadku państwa w 476 roku.
    Hermanaryk (in. Ermenryk, Ermanaryk, Ermanryk) (zm. ok. 375) – król Ostrogotów nad Morzem Czarnym. Był porównywany przez Jordanesa do Aleksandra Wielkiego.
    Andy (hiszp. Los Andes, Cordillera de los Andes) – góry fałdowe znajdujące się w Ameryce Południowej na terenie Wenezueli, Kolumbii, Ekwadoru, Peru, Boliwii, Chile oraz Argentyny. Góry ciągną się wzdłuż Oceanu Spokojnego od zatoki Paria na północy po Ziemię Ognistą na południu, na przestrzeni ponad 9000 km, co sprawia, że jest to najdłuższy łańcuch górski na Ziemi. Szerokość Andów wynosi 200–800 km. Najwyższe szczyty to Aconcagua (6962 m n.p.m.), Ojos del Salado (6893 m n.p.m.) oraz Nevado Pissis (6793 m n.p.m.).
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Xiongnu (chiń.: 匈奴) – azjatycki lud koczowniczy i założona przez niego konfederacja koczowniczych plemion, u szczytu potęgi w II i I w. p.n.e. sprawująca zwierzchnictwo nad terenami dzisiejszej Mongolii, południowo-zachodniej Syberii, Azji Środkowej, Mandżurii oraz Mongolii Wewnętrznej, Sinciangu i Gansu.
    Wandalowie – grupa plemion wschodniogermańskich, zamieszkująca przed Wielką wędrówką ludów Europę Środkową (dzielili się na Silingów i Hasdingów, część badaczy jako wandalskie zalicza też plemiona Wiktofalów, Lakringów i Hariów). W noc sylwestrową 406 roku wraz ze Swebami i Alanami przekroczyli zamarznięty Ren w pobliżu Moguncji, po czym przez trzy lata pustoszyli Galię. W trakcie dalszej wędrówki po Cesarstwie dotarli do Północnej Afryki, gdzie po zdobyciu Kartaginy założyli swoje własne państwo (439 r.). Przetrwało ono sto lat i zostało ostatecznie podbite przez Cesarstwo Bizantyńskie w latach 533-534.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.158 sek.