• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • ISO 639-1

    Przeczytaj także...
    ISO 639 – zestaw standardów międzynarodowych dotyczących jednoznacznego reprezentowania nazw języków za pomocą krótkich, 2-, 3- lub 4-literowych identyfikatorów.UNESCO (ang. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization;pol. Organizacja Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Nauki i Kultury; łac. unesco – łączę się w jedno) – organizacja wyspecjalizowana ONZ, której podstawowym celem jest wspieranie współpracy międzynarodowej w dziedzinie kultury, sztuki i nauki, a także wzbudzanie szacunku dla praw człowieka, bez względu na kolor skóry, status społeczny i religię.
    Internet Engineering Task Force to nieformalne, międzynarodowe stowarzyszenie osób zainteresowanych ustanawianiem standardów technicznych i organizacyjnych w Internecie.

    ISO 639-1 – standard dwuliterowych kodów językowych w zakresie większości głównych języków świata. Organem rejestrującym jest otworzone przez UNESCO International Information Centre for Terminology (tzw. Infoterm). Powstał on w wyniku podzielenia ogólnego standardu ISO 639 na części, w wyniku czego oryginalny standard przestał obowiązywać. Obecnie (marzec 2017) w standardzie znajduje się 184 kodów języków. Ostatnia wersja standardu została opublikowana w lipcu 2002 roku. Użycie kodów ISO 639-1, w przypadku, gdy dany język znajduje się w standardzie, jest zalecane poprzez internetowy standard RFC 5646 (Tags for Identifying Languages).

    RFC (ang. Request for Comments – dosłownie: prośba o komentarze) – zbiór technicznych oraz organizacyjnych dokumentów mających formę memorandum związanych z Internetem oraz sieciami komputerowymi. Każdy z nich ma przypisany unikatowy numer identyfikacyjny, zwykle używany przy wszelkich odniesieniach. Publikacją RFC zajmuje się Internet Engineering Task Force.ISO 639 – zestaw standardów międzynarodowych dotyczących jednoznacznego reprezentowania nazw języków za pomocą krótkich, 2-, 3- lub 4-literowych identyfikatorów.

    Porównanie z innymi częściami[ | edytuj kod]

    ISO 639-1 jest jedynym standardem zawierającym dwuliterowe kody. Pozostałe części standardu stosują kody trzyliterowe. Zastosowaniem pierwszej części jest terminologia, leksykografia oraz lingwistyka, drugiej bibliografia oraz terminologia, a trzecia część ma być zbiorem wszystkich języków. ISO 639-1 jest oficjalnym podzbiorem ISO 639-2, więc wymagania rejestracji kodu dla standardu części drugiej, stosuje się również dla kodów części pierwszej. Część pierwsza nie stosuje kodów dla grup języków. Dwie pierwsze części nie mają za zadania stworzenia kodów dla wszystkich języków, a jedynie dla głównych.

    ISO 639 – zestaw standardów międzynarodowych dotyczących jednoznacznego reprezentowania nazw języków za pomocą krótkich, 2-, 3- lub 4-literowych identyfikatorów.DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Language codes - ISO 639. International Organization for Standardization. [dostęp 10 marca 2017].
    2. Frequently Asked Questions (FAQ). Library of Congress. [dostęp 10 marca 2017].
    3. Code for the Representation of the Names of Languages. From ISO 639, revised 1989. Cover Pages. [dostęp 10 marca 2017].
    4. ISO 639-1:2002. International Organization for Standardization. [dostęp 10 marca 2017].
    5. Codes for the Representation of Names of Languages. Library of Congress. [dostęp 10 marca 2017].
    6. A. Phillips (red.), M. Davis (red.), Tags for Identifying Languages, STD 47, RFC 5646, IETF, wrzesień 2009, DOI10.17487/RFC5646, ISSN 2070-1721, OCLC 943595667 (ang.).
    7. Relationship between ISO 639-3 and the other parts of ISO 639. SIL. [dostęp 10 marca 2017].
    8. Criteria for ISO 639-1. Library of Congress. [dostęp 10 marca 2017].
    International Standard Serial Number, ISSN czyli Międzynarodowy Znormalizowany Numer Wydawnictwa Ciągłego – ośmiocyfrowy niepowtarzalny identyfikator wydawnictw ciągłych tradycyjnych oraz elektronicznych. Jest on oparty na podobnej koncepcji jak identyfikator ISBN dla książek, ISAN dla materiałów audio-wideo. Niektóre publikacje wydawane w seriach mają przyporządkowany zarówno numer ISSN, jak i ISBN.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.