• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • IP Multimedia Subsystem



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ang. European Telecommunications Standards Institute, ETSI) – niezależny instytut standaryzacyjny. Podstawowym zadaniem ETSI jest opracowywanie norm niezbędnych do stworzenia europejskiego rynku telekomunikacyjnego.3rd Generation Partnership Project (3GPP) - wspólny projekt kilku organizacji standaryzacyjnych mający na celu rozwój systemów telefonii komórkowej trzeciej generacji 3G.

    IP Multimedia Subsystem (IMS) – ramowa architektura opracowana przez 3GPP. Umożliwia zintegrowane przesyłanie danych i głosu w sieciach IP. Architektura IMS oparta jest na protokołach SIP, Diameter i H.248. Obecnie, w ETSI TISPAN, trwają prace nad adaptacją architektury IMS do sieci o dostępie stacjonarnym.

    Celem IMS jest ułatwienie dostępu do usług przesyłu głosu z urządzeń przewodowych i bezprzewodowych, aby wytworzyć konwergencję sieci przewodowej i bezprzewodowej (FMC). Udaje się to osiągnąć poprzez zastosowanie „poziomej” warstwy kontroli, która oddziela sieć dostępową od warstwy usług. Z punktu widzenia architektury, nie ma konieczności aby poszczególne usługi realizowały swoje własne funkcje kontrolne, skoro funkcjonuje wspólna horyzontalna warstwa kontroli. Pomimo takich założeń, w praktyce nie zawsze przekłada się to na zmniejszenie złożoności aplikacji, a tym samym kosztów.

    SMS (ang. Short Message Service) – usługa przesyłania krótkich wiadomości tekstowych w cyfrowych sieciach telefonii komórkowej. Usługa ta jest wprowadzana także do sieci telefonii stacjonarnej.UMTS (ang. Universal Mobile Telecommunications System, pol. Uniwersalny System Telekomunikacji Ruchomej) – najpopularniejszy obecnie standard telefonii komórkowej trzeciej generacji.

    Istnieją różne, alternatywne (częściowo realizujące te same funkcjonalności) technologie, mające zapewnić dostęp do usług sieciowych w sieciach bezprzewodowych i przewodowych. Najczęściej są to połączenia Generic Access Network, soft switches i standardowego protokołu SIP.

    W miarę jak coraz łatwiej uzyskać komunikację poza systemami przewodowymi i bezprzewodowymi należącymi do tradycyjnych operatorów, sens istnienia IMS jest podawany w wątpliwość. Przykładem wykorzystania IMS do stworzenia globalnego standardu jest MMTel.

    Protokół internetowy (ang. Internet Protocol, skrót IP) – protokół komunikacyjny warstwy sieciowej modelu OSI (warstwy internet w modelu TCP/IP). Protokół internetowy to zbiór ścisłych reguł i kroków postępowania, które są automatycznie wykonywane przez urządzenia w celu nawiązania łączności i wymiany danych. Używany powszechnie w Internecie i sieciach lokalnych.CDMA2000 − jest hybrydą 2.5G / 3G, odmiana systemu CDMA, zgłoszonego przez amerykański komitet standaryzacyjny T1P1, a rozwijany przez organizację 3GPP2 (3rd Generation Partnership Project 2). System ten może pracować w bardzo szerokim zakresie częstotliwości, korzysta on zarówno z pasm dotychczas wykorzystywanych przez systemy komórkowe (450, 800, 1700, 1900 MHz) jak również z częstotliwości przeznaczonych dla systemów trzeciej generacji.

    Historia[ | edytuj kod]

  • Początkowo standard IMS był zdefiniowany przez komisję o nazwie 3G.IP, utworzoną w 1999. 3G.IP opracowało ostateczną architekturę IMS, która została włączona do 3rd Generation Partnership Project (3GPP) jako część realizacji zadań standaryzacyjnych realizowanych dla systemów telefonicznych 3G w sieciach UMTS. Po raz pierwszy pojawił się w wydaniu 5(evolution from 2G to 3G networks), kiedy to dodano obsługę multimediów na bazie protokołu SIP. Zapewniono także wsparcie dla starszych systemów: GSM i GPRS.
  • 3GPP2 (inna organizacja niż 3GPP) oparła swój CDMA2000 Multimedia Domain (MMD) na IMS zaczerpniętym os 3GPP, rozszerzonym o wsparcie dla CDMA2000.
  • 3GPP w wydaniu 6 dodało wsparcie dla współpracy z WLAN, inter-operacyjność pomiędzy systemami IMS pracującymi w różnych sieciach IP, funkcjonalność „routing group identities”, funkcjonalność „multiple registration and forking”, funkcjonalność „presence”, rozpoznawanie mowy i usługi sterowane głosem (Push to talk).
  • 3GPP w wydaniu 7 dodało wsparcie dla sieci telefonicznej przewodowej, dzięki współpracy z „TISPAN release R1.1". Funkcje AGCF(access gateway control function) oraz funkcję PES (PSTN emulation service) wprowadzono celem zachowania kompatybilności z usługami jakie mogą być dostarczone przez sieć PSTN. AGCF działa na zasadzie mostu łączącego sieci IMS z sieciami Megaco/H.248. Sieci Megaco/H.248 oferują możliwość podłączania terminali przeznaczonych dla starszych sieci spadkowych do sieci nowej generacji opartych na IP. AGCF działa, z punktu widzenia IMS-a, jak SIP User Agent i pełnią rolę P-CSCF. Funkcjonalność SIP User agent jest częścią AGCF i nie jest realizowana przez urządzenie klienckie, ale przez samą sieć. Dodano także ciągłość połączeń głosowych pomiędzy sieciami z komutacją obwodów i sieciami z komutacją pakietów (VCC). Dodano funkcję przewodowych połączeń szerokopasmowych z IMS-em, możliwość współpracy z sieciami opartymi na innych niż IMS standardach oraz plany i funkcje rozliczeniowe (PCC), a także połączenia alarmowe.
  • 3GPP w wydaniu 8 dodało wsparcie dla LTE/SAE, ciągłość sesji multimedialnych i alarmowych oraz scentralizowane usugi IMS.
  • 3GPP w wydaniu 9 dodało wsparcie dla połączeń alarmowych IMS za pośrednictwem GPRS and EPS. Wprowadzono ulepszenia do multimedia telephony oraz centralizacji i ciągłości usług. Wprowadzono też „IMS media plane security”
  • 3GPP w wydaniu 10 wprowadziło wsparcie dla transferu pomiędzy urządzeniami, ulepszenia do „single radio voice call continuity (SRVCC)” oraz ulepszenia do sesji alarmowych IMS
  • 3GPP w wydaniu 11 wprowadziło usługę symulacji USSD. Do IMS-a dodano także, dostarczane za pośrednictwem sieci, informacje o lokalizacji, dostarczanie SMS bez MSISDN oraz mechanizmy kontroli przeciążenia.
  • SIP (ang. Session Initiation Protocol) – protokół inicjowania sesji, zaproponowany przez IETF standard dla zestawiania sesji pomiędzy jednym lub wieloma klientami. Jest obecnie dominującym protokołem sygnalizacyjnym dla Voice over IP i stopniowo zastępuje H.323.GSM (ang. Global System for Mobile Communications, pierwotnie Groupe Spécial Mobile) – najpopularniejszy obecnie standard telefonii komórkowej (w drugim kwartale 2010 78% połączeń w sieciach komórkowych na całym świecie wykonano dzięki tej technologii). Sieci oparte na tym systemie oferują usługi związane z transmisją głosu, danych (na przykład dostęp do Internetu) i wiadomości w formie tekstowej lub multimedialnej.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    VoIP (ang. Voice over Internet Protocol) – technika umożliwiająca przesyłanie dźwięków mowy za pomocą łączy internetowych lub dedykowanych sieci wykorzystujących protokół IP, popularnie nazywana "telefonią internetową". Dane przesyłane są przy użyciu protokołu IP, co pozwala wykluczyć niepotrzebne "połączenie ciągłe" i np. wymianę informacji gdy rozmówcy milczą.
    USSD (ang. Unstructured supplementary service data) - mechanizm używany w sieciach GSM i UMTS, umożliwiający bezpośrednią komunikację pomiędzy telefonem komórkowym a poszczególnymi elementami sieci komórkowych. Operacje USSD mogą być inicjowane przez aplikacje w telefonie komórkowym, bezpośrednio przez użytkownika za pomocą klawiatury (Man-Machine Interface (MMI)) lub przez aplikację w sieci.
    Telefonia komórkowa trzeciej generacji (3G) – telefoniczna sieć cyfrowa telefonii komórkowej bazująca na rozwiniętych w stosunku do 2.5G standardach i trzeciej generacji rodziny standardów IMT-2000. Dzięki poszerzonej pojemności sieci umożliwia ona wprowadzenie dodatkowych usług wykorzystujących transmisję wideo oraz transmisję pakietową (komutacje pakietów).
    Push to talk (PTT, ang. naciśnij i mów, w skrócie NIM, inna nazwa: system przyciskowy) — technologia umożliwiająca szybką komunikację w obrębie wybranej grupy osób, opierająca się na przesyłaniu danych jednym kanałem w trybie half-duplex. Przełączanie w tryb nadawania informacji realizowane jest poprzez chwilowe wciśnięcie i przytrzymanie przycisku. Najpowszechniej spotkać można ten system w krótkofalówkach walkie-talkie i CB radiu.
    Sieć ogólnego dostępu (ang. Generic Access Network, GAN), niegdyś znana jako nielicencjonowany dostęp mobilny (ang. Unlicensed Mobile Access, UMA), dopóki nie została przejęta w kwietniu 2005 przez 3GPP (ang. 3rd Generation Partnership Project) – telekomunikacyjny system zezwalający na roaming oraz przekierowanie pomiędzy lokalnymi sieciami komputerowymi i rozległymi sieciami komputerowymi przy użyciu tych samych telefonów dwuzakresowych. Niefortunnie określenie GAN pozostaje mało znane poza projektem 3GPP, dlatego termin UMA powrócił do użytku jako określenie marketingowe.
    General Packet Radio Service (GPRS) – technika związana z pakietowym przesyłaniem danych w sieciach GSM. Oferowana w praktyce prędkość transmisji rzędu 30-80 kb/s umożliwia korzystanie z Internetu lub z transmisji strumieniowej audio/wideo. Użytkownik płaci w niej za faktycznie wysłaną lub odebraną ilość bajtów, a nie za czas, w którym połączenie było aktywne. GPRS nazywane jest często "technologią" 2.5G, ponieważ stanowi element ewolucji GSM (jako telefonii komórkowej drugiej generacji) do sieci w standardzie 3G.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.