IP Multicast

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

IP Multicast to metoda przekazywania pakietów telekomunikacyjnych IP do grupy zainteresowanych odbiorców. Przejdź do artykułu multicast, aby zobaczyć ogólne informacje na ten temat – w tym artykule omawiany jest konkretnie temat IP Multicast.

Anycast – rodzaj transmisji sieciowej w której dane wysyłane są do topologicznie najbliższego (czyli teoretycznie najlepszego) odbiorcy (węzła).Internet Engineering Task Force to nieformalne, międzynarodowe stowarzyszenie osób zainteresowanych ustanawianiem standardów technicznych i organizacyjnych w Internecie.

Implementacje[ | edytuj kod]

Operatorzy płatnych stacji telewizyjnych oraz niektórych instytucji edukacyjnych ze znaczącymi przykładami na kampusach studenckich skutecznie zaimplementowali jednostronne strumieniowanie multimedia, takich jak wideo wysokiej przepływności do dużych grup odbiorników. Ponadto, multicast znalazł zastosowanie w niektórych rodzajach konferencji audio i wideo. Są one znacznie mniej rozpowszechnione i są najczęściej stosowane przez instytucje szkolnictwa wyższego i badań naukowych, które często mają większe możliwości sieci wewnętrznych do obsługi takich żądań. Niektóre konferencje i spotkania są transmitowane przy użyciu multicastu IP. Do niedawna wiele spotkań stowarzyszenia IETF było transmitowanych przy użyciu multicastu.

IGMP (ang. Internet Group Management Protocol) – jeden z rodziny protokołów TCP/IP. IGMP służy do zarządzania grupami multicastowymi w sieciach opartych na protokole IP. Komputery wykorzystują komunikaty IGMP do powiadamiania routerów w swojej sieci o chęci przyłączenia się do lub odejścia z określonej grupy multicastowej.Unicast - to rodzaj transmisji, w której dokładnie jeden punkt wysyła pakiety do dokładnie jednego punktu - istnieje tylko jeden nadawca i tylko jeden odbiorca. Wszystkie karty Ethernet posiadają zaimplementowany ten rodzaj transmisji. Oparte na nim są podstawowe protokoły takie jak TCP, HTTP, SMTP, FTP i telnet i częściowo ARP, który pierwsze żądanie wysyła zawsze korzystając z transmisji broadcast.

Innym wykorzystaniem multicastu w sieciach szkół wyższych i sieciach komercyjnych jest dystrybucja plików, w szczególności dostarczanie obrazów systemu operacyjnego i aktualizacje zdalnych komputerów. Kluczową zaletą rozsyłania obrazów rozruchowych przez multicast nad rozsyłaniem Unicast jest znacznie niższe wykorzystanie przepustowości sieci.

Domain Name System (DNS, pol. „system nazw domenowych”) – system serwerów, protokół komunikacyjny oraz usługa obsługująca rozproszoną bazę danych adresów sieciowych. Pozwala na zamianę adresów znanych użytkownikom Internetu na adresy zrozumiałe dla urządzeń tworzących sieć komputerową. Dzięki DNS nazwa mnemoniczna, np. pl.wikipedia.org jest tłumaczona na odpowiadający jej adres IP, czyli 91.198.174.232RFC (ang. Request for Comments – dosłownie: prośba o komentarze) – zbiór technicznych oraz organizacyjnych dokumentów mających formę memorandum związanych z Internetem oraz sieciami komputerowymi. Każdy z nich ma przypisany unikatowy numer identyfikacyjny, zwykle używany przy wszelkich odniesieniach. Publikacją RFC zajmuje się Internet Engineering Task Force.

Multicast IP znajduje zastosowanie w sektorze finansowym, takie jak systemy rozprowadzania informacji na giełdach papierów wartościowych i w systemach komunikacji ciągłej stosowanych między innymi przez maklerów giełdowych.

Chociaż IP multicast odnosi pewne sukcesy w każdej z tych dziedzin, nie jest szeroko rozpowszechniony i generalnie nie jest dostępny jako usługa dla przeciętnego użytkownika końcowego. Istnieją co najmniej dwa główne czynniki wpływające na brak powszechnego wdrażania multicastu powiązane w pewnym stopniu ze sobą. Z jednej strony, transmitowanie ruchu multicast, szczególnie dla komunikacji dwukierunkowej, wymaga skomplikowanych rozwiązań. Z drugiej strony, istnieje szereg dodatkowych problemów związanych z działaniem takiej sieci, w dużej mierze wynikających ze złożoności samego projektu. Jednym z nich jest możliwość dodatkowych awarii, w szczególności związanych z atakami typu Denial-of-Service. Wiele z tych kwestii opisano szczegółowo poniżej.

IPv4 (ang. Internet Protocol version 4) – czwarta wersja protokołu komunikacyjnego IP przeznaczonego dla Internetu. Identyfikacja hostów w IPv4 opiera się na adresach IP. Dane przesyłane są w postaci standardowych datagramów. Wykorzystanie IPv4 jest możliwe niezależnie od technologii łączącej urządzenia sieciowe – sieć telefoniczna, kablowa, radiowa, itp. IPv4 znajduje się obecnie w powszechnym użyciu. Dostępna jest również nowsza wersja – IPv6. Dokładny opis czwartej wersji protokołu IP znajduje się w RFC 791. W modelu TCP/IP protokół IPv4 znajduje się w warstwie sieciowej.RSVP (ang. Resource ReSerVation Protocol, pol. protokół rezerwacji zasobów) – protokół dla sieci zintegrowanych usług IntServ (ang. Integrated Services), które do transmisji danych wymagają określonej przepustowości łącza – np. dla transmisji strumieniowych audio lub wideo poprzez Internet. Protokół RSVP umożliwia aplikacji inicjującej transmisję danych strumieniowych zgłoszenie węzłom sieci (hostom) wymagań dotyczących przepustowości łącza i na ich podstawie dokonuje rezerwacji zasobów na każdym węźle wzdłuż trasy przesyłu danych, zapewniając potrzebną przepustowość całego połączenia oraz jakość przekazu, QoS (ang. Quality of Service).

Historia i "kamienie milowe"[ | edytuj kod]

MBone był daleko idącym eksperymentalnym sposobem umożliwiającym tunelowanie ruchu multicast. MBone nie jest już działającym rozwiązaniem, jednakże zainteresowanie tunelowaniem ruchu multicast przez sieć do szerokiej rzeszy odbiorców nadal istnieje.

IEEE 802.1aq (ang. Shortest Path Bridging – SPB) (IEEE 802.1aq) sporządzony przez IEEE. Stworzony dla zwiększenia niezawodności środowisk sieciowych, umożliwia on konfigurację tych urządzeń w sposób zapobiegający powstawaniu pętli. Rozwiązanie często stosowane w sieciach, w których jest wymagana wysoka bezawaryjność.Giełda – organizowane w ustalonym miejscu i czasie spotkania handlowe, na których sprzedawane są ściśle określone towary po cenach ogłoszonych w codziennych notowaniach. Transakcje na giełdach zawierane są zgodnie z obowiązującym regulaminem, między członkami giełdy pośredniczącymi w zawieraniu transakcji.


Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




Warto wiedzieć że... beta

Papier wartościowy – zbywalny dokument lub zapis w systemie informatycznym na rachunku papierów wartościowych, który ucieleśnia prawa majątkowe w taki sposób, że dane uprawnienia przysługują osobie wskazanej jako uprawniona w treści dokumentu (choćby jako okaziciel), a przedłożenie go jest warunkiem koniecznym i wystarczającym dla realizacji uprawnienia. Ponadto zniszczenie lub utrata dokumentu powoduje utratę uprawnień dopóki nie zostanie wydane postanowienie o umorzeniu dokumentu.
802.11 to grupa standardów IEEE dotyczących sieci bezprzewodowych sporządzonych przez grupę 11 z IEEE 802. Czasami określenia 802.11 używa się też w stosunku do pierwszego standardu z tej rodziny. Standardy 802.11 stanowią podstawę certyfikatów Wi-Fi.
Broadcast – rozsiewczy (rozgłoszeniowy) tryb transmisji danych polegający na wysyłaniu przez jeden port (kanał informacyjny) pakietów, które powinny być odebrane przez wszystkie pozostałe porty przyłączone do danej sieci (domeny rozgłoszeniowej).
RTP (ang. Real-time Transport Protocol) – protokół transmisji w czasie rzeczywistym. Pakiet protokołu RTP zawiera informację o typie przesyłanych danych, numer seryjny oraz znacznik czasu. RTP nie gwarantuje jakości usługi (QoS).
Transmission Control Protocol (TCP) – połączeniowy, niezawodny, strumieniowy protokół komunikacyjny wykorzystywany do przesyłania danych pomiędzy procesami uruchomionymi na różnych maszynach, będący częścią szeroko wykorzystywanego obecnie stosu TCP/IP - korzysta z usług protokołu IP do wysyłania i odbierania danych oraz ich fragmentacji wtedy, gdy jest to konieczne. Protokół TCP operuje w warstwie transportowej modelu OSI. Opracowano go na podstawie badań Vintona Cerfa oraz Roberta Kahna. Został opisany w dokumencie RFC793.
DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.
UDP (ang. User Datagram Protocol – protokół pakietów użytkownika) – jeden z protokołów internetowych. UDP stosowany jest w warstwie transportowej modelu OSI.

Reklama