• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • IMT-2000



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    TD-CDMA (z ang. Time Division Code Division Multiple Access) to technika używana w sieciach komórkowych 3G wynikająca z połączenia TDD z CDMA. Podstawowym pasmem na jakim działa TD-CDMA w UMTS jest pasmo o szerokości 5 MHz. Pasmo to jest używane do transmisji danych w obie strony jednocześnie przez wielu użytkowników, musi więc być w jakiś sposób dzielone. Podział pasma odbywa sie w dziedzinie czasu czyli za pomocą techniki TDD - każda 10ms ramka zawiera 15 slotów z których każdy może służyć do transmisji "w górę" lub "w dół" sieci. TD-CDMA w połączeniu z WCDMA jest podstawową techniką używana w sieciach komórkowych UMTS. Z tym, że TD-CDMA jest używane w tzw. piko-komórkach tej sieci (o promieniu max ok. 75 m).Przy większych rozmiarach komórki efektywność działania sieci spada ze względu na duże odległości i opóźnienia z tym związane. Wtedy używa się WCDMA.Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ang. European Telecommunications Standards Institute, ETSI) – niezależny instytut standaryzacyjny. Podstawowym zadaniem ETSI jest opracowywanie norm niezbędnych do stworzenia europejskiego rynku telekomunikacyjnego.

    FPLMTS (Future Public Land Mobile Telecommunication System) – podstawowy standard w telefonii komórkowej trzeciej generacji (3G). Miał zapewnić dostęp do bardzo rozległego zestawu usług i umożliwić ogólnoświatowy zasięg (roaming). Obecnie nazwa FPLMTS nie jest już stosowana – zastąpił ją termin IMT-2000 (International Mobile Telecommunications 2000).

    3rd Generation Partnership Project (3GPP) - wspólny projekt kilku organizacji standaryzacyjnych mający na celu rozwój systemów telefonii komórkowej trzeciej generacji 3G.D-AMPS (Digital-Advanced Mobile Phone Service) – druga generacja cyfrowej technologii transmisji TDMA. TDMA operowało w Ameryce Północnej w pasmach PCS 800 MHz i 1.9 GHz. Znane także pod nazwą IS-136 oraz IS-54.

    Proces standaryzacji[ | edytuj kod]

    Proces standaryzacji IMT-2000

    Prace nad opracowaniem systemu telefonii trzeciej generacji rozpoczęły się na początku lat 90. W 1992 r. podczas Światowej Administracyjnej Konferencji Radiowej (WARC 92) zorganizowanej przez ITU, określono podstawowe założenia systemu i wstępne pasma częstotliwości dla telefonii komórkowej trzeciej generacji 3G. Zgodnie z przyjętą przez ITU uchwałą oraz z postanowieniami odbytej w 1995 r. Światowej Konferencji Radiokomunikacyjnej (WRC 95) ustalono, że wstępne wdrożenie architektury naziemnej powinno nastąpić około roku 2001. W 1997 r. Europejska organizacja normalizacyjna ETSI przedstawiła dla kontynentu europejskiego założenia odmiany regionalnej IMT-2000, czyli systemu UMTS. Standard IMT-2000 został oficjalnie zatwierdzony na światowej konferencji radiotelekomunikacji (WRC 2000) w Stambule, gdzie pracowała nad nią grupa robocza WP-8.

    Roaming to mechanizm w bezprzewodowych sieciach telekomunikacyjnych (np. komórkowych lub Wi-Fi), umożliwiającym korzystanie z usług obcych sieci, bądź punktów dostępowych, w momencie gdy abonent znajduje się poza zasięgiem sieci operatora lub dostawcy internetu, z którym podpisał umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych.Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ang. International Telecommunication Union, skrót ITU) to najstarsza na świecie organizacja międzynarodowa, jedna z organizacji wyspecjalizowanych ONZ, ustanowiona w celu standaryzowania oraz regulowania rynku telekomunikacyjnego i radiokomunikacyjnego. Została ona założona jako International Telegraph Union (Międzynarodowy Związek Telegraficzny) 17 maja 1865 roku w Paryżu.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    UMTS (ang. Universal Mobile Telecommunications System, pol. Uniwersalny System Telekomunikacji Ruchomej) – najpopularniejszy obecnie standard telefonii komórkowej trzeciej generacji.
    PHS (Personal Handy-phone System), znany również jako PAS (Personal Access System), to system cyfrowej telefonii komórkowej różniący się nieco koncepcją od standardów GSM czy PDC. Jest zbliżony do europejskiego systemu DECT (Digital European Cordless Telecommunication). PHS został opracowany w 1989 roku w Japonii w laboratoriach NTT. Jego założeniem było stworzenie bezprzewodowych telefonów domowych, które poza obszarem macierzystym działały jak telefony komórkowe — istnieje możliwość łączenia się z innymi stacjami bazowymi. System wystartował komercyjnie w 1995, było trzech operatorów: (NTT-Personal, DDI-Pocket i ASTEL), obecnie dwóch zrezygnowało z świadczenia usług PHS i został tylko DDI-Pocket, który zmienił nazwę na Willcom.
    CDMA2000 − jest hybrydą 2.5G / 3G, odmiana systemu CDMA, zgłoszonego przez amerykański komitet standaryzacyjny T1P1, a rozwijany przez organizację 3GPP2 (3rd Generation Partnership Project 2). System ten może pracować w bardzo szerokim zakresie częstotliwości, korzysta on zarówno z pasm dotychczas wykorzystywanych przez systemy komórkowe (450, 800, 1700, 1900 MHz) jak również z częstotliwości przeznaczonych dla systemów trzeciej generacji.
    CDMA (ang. Code Division Multiple Access) – metoda dostępu do medium transmisyjnego polegająca na przypisaniu poszczególnym użytkownikom korzystającym z tego samego kanału do przesyłania danych, sekwencji rozpraszających, dzięki którym odbiornik jednoznacznie zidentyfikuje przeznaczoną dla niego transmisję. Transmisja z rozpraszaniem ma charakterystykę podobną do sygnałów szumowych.
    DECT (ang. Digital Enhanced Cordless Telephony) - system cyfrowej łączności bezprzewodowej na niewielkich odległościach opracowany przez Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ETSI). Według założeń przystosowany zarówno do transmisji mowy, danych oraz krótkich wiadomości. System DECT stanowi system telefonii bezprzewodowej, który realizuje metodą radiową dostęp do sieci stałych na obszarach dużego natężenia ruchu telekomunikacyjnego takich jak w portach lotniczych, centrach miast czy na stacjach.
    Światowa Administracyjna Konferencja Radiowa (ang. World Administrative Radio Conference, skrót WARC) była techniczną konferencją Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego (ITU), na której przedstawiciele krajów członkowskich ITU spotkali się w celu skorygowania i wniesienia poprawek wszystkich międzynarodowych regulacji radiowych wchodzących w zakres wszystkich usług telekomunikacyjnych świata. Konferencja odbywała się w Genewie w Szwajcarii, po wstępnych konferencjach w stolicy Panamy.
    WCDMA (Wideband Code Division Multiple Access) – technika związana z dostępem do sieci radiowej stosowana w sieciach komórkowych budowanych w standardzie UMTS. Jej specyfikacja opublikowana w 1999 roku stała się podstawą do budowy wielu sieci, które umożliwiały osiągniecie przepływności danych na poziomie 384 kbit/s (uwzględniona w tej specyfikacji opcja 2 Mb/s nigdy nie została zaimplementowana). Obecnie w wielu sieciach UMTS, na bazie interfejsu WCDMA wprowadza się technikę High Speed Packet Access (HSPA), która oferuje użytkownikom transfer danych z maksymalną teoretyczną przepływnością 21.6 Mb/s w stronę terminala i 5.6Mb/s w stronę stacji bazowej (obecnie, tylko niektóre sieci oferują taki transfer).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.652 sek.