• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • II dynastia z Isin

    Przeczytaj także...
    Amoryci (sum. MAR.TU, akad. Amurru) – lud semicki, pokrewny Kananejczykom, który na przełomie III i II tysiąclecia p.n.e. opanował większość Mezopotamii i rozległe obszary Syrii. Spowodowali oni upadek sumero-akadyjskiego państwa III dynastii z Ur, tworząc na jego gruzach szereg zwalczających się państewek, z których ostatecznie zwycięzcą okazał się Babilon Hammurabiego. Amoryci przejęli kulturę sumero-akadyjską i stworzyli podstawy państw babilońskiego i asyryjskiego.Itti-Marduk-balatu (akad. Itti-Marduk-balāṭu, tłum. "Z Mardukiem (jest) życie") – drugi król Babilonii z II dynastii z Isin, syn i następca Marduk-kabit-ahheszu; panował w latach 1140-1133 p.n.e. Próbował ingerować w wewnętrzne sprawy Asyrii popierając jednego z pretendentów do asyryjskiego tronu po śmierci Aszur-dana I.
    Marduk-zer-... (akad. Marduk-zēr-..., tłum. "Bóg Marduk męskie potomstwo ...") – dziesiąty król Babilonii z II dynastii z Isin, następca Marduk-ahhe-eriby. Jego zachowane tylko częściowo imię wymienia Babilońska lista królów A, wedle której panować miał on przez 12 lat. Jego rządy datowane są na lata 1045-1034 p.n.e.. Nic więcej o władcy tym nie wiadomo.

    II dynastia z Isin, znana też jako IV dynastia z Babilonu – jedna z królewskich dynastii mezopotamskich, której władcy rządzili Babilonią w latach ok. 1157-1027 p.n.e.

    Babilońska lista królów A – dzieło piśmiennictwa babilońskiego wymieniające imiona i długości panowania władców rządzących Babilonią. Tekst ten w zachowanym fragmencie zaczyna się wraz z władcami z I dynastii z Babilonu (1894-1595 p.n.e.) i ciągnie się aż do czasów założenia dynastii chaldejskiej (625 p.n.e.).Asyria (akad. māt Aššur) – starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii istniejące od drugiej połowy III tysiąclecia p.n.e. do pierwszej połowy I tysiąclecia p.n.e.

    Po ataku Elamitów na Babilonię, który doprowadził do upadku dynastii kasyckiej, ośrodek władzy królewskiej przesunął się na południe, gdzie nowa dynastia założona została ok. 1157 roku p.n.e. przez Marduk-kabit-ahheszu w mieście Isin. Do dynastii tej należało 11 władców, ale tylko kilku z nich znanych jest ze współczesnych im źródeł. Najwybitniejszym przedstawicielem dynastii był Nabuchodonozor I (ok. 1126-1105 p.n.e.), który pokonał Elam i odzyskał wywiezione z Babilonu przez Elamitów posągi boga Marduka i jego małżonki Sarpanitu. Innym wybitnym królem był Marduk-nadin-ahhe (ok. 1100-1083 p.n.e.), współczesny asyryjskiemu królowi Tiglat-Pileserowi I, chociaż koniec jego panowania naznaczyły klęski głodu i niepokoje spowodowane najazdami plemion Amorytów. Te ostatnie pozostały głównym powodem niestabilności państwa aż do jego upadku w roku 1027 p.n.e.

    Elamici - lud z południowo-zachodniego Iranu, o nieustalonym pochodzeniu. Język elamicki, podobnie jak sumeryjski trudno powiązać z jakąkolwiek grupą językową (czasami wskazuje się pokrewieństwo z językami drawidyjskimi). Pod koniec IV tys. p.n.e. wytworzyły się, jak w sąsiedniej Mezopotamii, miasta-państwa które z czasem zostały zjednoczone w jednolite państwo - Elam ze stolicą w Suzie. W wyniku braku ciągłości kronik, napisanych pismem klinowym przejętym od Sumerów trudno odtworzyć dzieje Elamu, przez co pozostaje wiele niejasności i białych plam. Utrzymywali ożywione kontakty handlowe i kulturalne z ludami Mezopotamii. Często też w chwilach słabości państw Dwurzecza dokonywali wypraw wojennych. Szczególnie dwie były przełomowe, ponieważ przyczyniły się do upadku sumeryjskiej III dynastii z Ur (ok. 2005 r. p.n.e.) oraz państwa średniobabilońskiego dynastii kasyckiej (ok. 1157 r. p.n.e.). Sumerowie, Babilończycy i Asyryjczycy nie pozostawali im dłużni. Byli stałym czynnikiem niepokojów rolniczej południowej Mezopotamii. Niezależności Elamu położyli kres po wielu latach wojny Asyryjczycy, którzy pod wodzą króla Asurbanipala w roku 648 p.n.e. zniszczyli Suzę. Od tej pory stracili na znaczeniu i ok. roku 600 p.n.e. dostali się pod panowanie swoich wcześniejszych wasali - Persów.Enlil-nadin-apli (akad. Enlil-nādin-apli) – piąty król Babilonii z II dynastii z Isin, syn i następca Nabuchodonozora I; panował w latach 1104-1101 p.n.e. Najprawdopodobniej objął tron będąc jeszcze osobą niepełnoletnią. Zmarł po krótkim okresie panowania w wyniku przewrotu pałacowego, którego inicjatorem był jego wuj i następca Marduk-nadin-ahhe. Poza inskrypcjami na kilku kudurru, poświadczającymi nadania ziemi, niewiele więcej wiadomo o tym władcy.

    Władcy dynastii[ | edytuj kod]

  • Marduk-kabit-ahheszu (ok. 1157-1140 p.n.e.)
  • Itti-Marduk-balatu (ok. 1140-1133 p.n.e.)
  • Ninurta-nadin-szumi (ok. 1132-1126 p.n.e.)
  • Nabu-kudurri-usur (Nabuchodonozor I) (ok. 1126-1105 p.n.e.)
  • Enlil-nadin-apli (ok. 1104-1101 p.n.e.)
  • Marduk-nadin-ahhe (ok. 1100-1083 p.n.e.)
  • Marduk-szapik-zeri (ok. 1082-1070 p.n.e.)
  • Adad-apla-iddina (ok. 1069-1048 p.n.e.)
  • Marduk-ahhe-eriba (ok. 1047 p.n.e.)
  • Marduk-zer-... (ok. 1046-1035 p.n.e.)
  • Nabu-szumu-libur (ok. 1034-1027 p.n.e.)
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • I dynastia z Isin
  • lista królów babilońskich
  • Babilońska lista królów A
  • Babilońska lista królów C
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • hasło Second Dynasty of Isin, w: G. Leick, Historical Dictionary of Mesopotamia, 2010, s. 153-154.
  • Adad-apla-iddina (sum. iškur.a.sum; akad. Adad-apla-iddina, tłum. "(bóg) Adad dał następcę") – ósmy król Babilonii z II dynastii z Isin, następca Marduk-szapik-zeri; panował w latach 1069-1048 p.n.e.Babilońska lista królów C – tekst babiloński wymieniający imiona i długość panowania pierwszych siedmiu władców z II dynastii z Isin (1157-1069 p.n.e.).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Dynastia kasycka, znana też jako III dynastia z Babilonu – jedna z królewskich dynastii mezopotamskich, której władcy rządzili Babilonią w latach ok. 1595-1155 p.n.e.
    Babilon (sum. ká.dingir.ra /"brama boga"/; akad. Bāb-ilim /"brama boga"/ lub Bāb-ilāni /"brama bogów"/; gr. Βαβυλών Babylōn; bibl. בָּבֶל Bābel; arab. بابل Bābil) – starożytne miasto położone w Mezopotamii, nad Eufratem, dawna stolica Babilonii; obecnie stanowisko archeologiczne Atlal Babil w Iraku.
    Marduk-ahhe-eriba (akad. Marduk-ahhē-erība, tłum. "Bóg Marduk zastąpił mi braci") – dziewiąty król Babilonii z II dynastii z Isin, następca Adad-apla-iddiny; panował jedynie przez sześć miesięcy w 1047 r. p.n.e. Znany tylko z inskrypcji na jednym kudurru, poświadczającej nadanie ziemi w północnej Babilonii.
    Marduk-nadin-ahhe (akad. Marduk-nādin-ahhē, tłum. "Marduk jest tym, który dał braci") – szósty król Babilonii z II dynastii z Isin, brat Nabuchodonozora I, następca i wuj Enlil-nadin-apli; panował w latach 1100-1083 p.n.e.
    Ninurta-nadin-szumi (akad. Ninurta-nādin-šumi) – trzeci król Babilonii z II dynastii z Isin; panował w latach 1132-1127 p.n.e. Zastąpił na tronie Itti-Marduk-balatu, nie wiadomo jednak jakie więzy rodzinne łączyły obu tych władców. Jego następcą został Nabuchodonozor I. Według jednej z asyryjskich kronik Ninurta-nadin-szumi współczesny był władcy asyryjskiemu Aszur-resza-iszi I (1132-1115 p.n.e.) i wielokrotnie naruszał granicę między obu państwami czyniąc rajdy na terytorium Asyrii, w jednym przypadku docierając aż pod miasto. Arbail.
    I dynastia z Isin (ok. 2017-1794 p.n.e.) - jedna z królewskich dynastii mezopotamskich, założona w mieście Isin przez Iszbi-Errę, byłego gubernatora Ibbi-Suena, ostatniego króla z III dynastii z Ur. Nowopowstałe królestwo, chociaż terytorialnie mniejsze od królestwa Ur III, przejęło w dużej mierze jego struktury instytucjonalne i podstawy ideologiczne. W początkowej fazie swego istnienia królestwo z Isin odgrywało dominującą rolę w południowej Mezopotamii. Z czasem jednak zaczęło tracić na znaczeniu na rzecz rosnącego w siłę sąsiedniego królestwa ze stolicą w Larsie. Ostatniego niezależnego krola Isin, Damiq-iliszu, pokonał król Larsy Rim-Sin I. Wkrótce potem Isin wchłonięte zostało przez państwo Hammurabiiego z Babilonu.
    Marduk-szapik-zeri – siódmy król Babilonii z II dynastii z Isin, następca Marduk-nadin-ahhe; panował w latach 1082-1070 p.n.e. Według Kroniki synchronistycznej zawarł traktat pokojowy z władcą asyryjskim Aszur-bel-kala (1073-1056 p.n.e.). To samo źródło wspomina, iż zmarł w czasie panowania tego ostatniego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.